The Slider: Η Ελληνική Yardbuilt στο Wheels&Waves!

Πολυφωτογραφημένη-πολυσυζητημένη!!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/6/2017

Γράφαμε στους social media λογαριασμούς, πως φέρνοντας την μοτοσυκλέτα την Πέμπτη στο χωριό του Wheels and Waves, για να στηθεί στην τέντα της Yamaha, ήταν δύσκολο να κάνουμε δέκα μέτρα χωρίς να μας σταματήσουν για να βγάλουν το “The Slider” φωτογραφία! Τελικά θα ήταν ένα επαναλαμβανόμενο σκηνικό μέχρι και σήμερα την ημέρα που οι επισκέπτες στο «Χωριό» του Wheels and Waves θα γιγαντωθούν σαν πλήθος, και δεν μπορούμε πλέον να υπολογίσουμε τι ακριβώς θα πρέπει να περιμένουμε!

Όπως διαβάζετε στο yamahayardbuilt.motomag.gr, το microsite που περιγράφει την αρχή  της ζωής του, το The Slider ξεκίνησε ως ένα ολοκαίνουριο, με μηδέν χιλιόμετρα Yamaha XSR700. Έχει εντυπωσιάσει έτσι τον κόσμο στο Wheels and Waves με το μέγεθος της αλλαγής του και το γεγονός ότι μέσα σε λίγο καιρό είναι μία ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα με ξεκάθαρο χαρακτήρα και προσανατολισμό, χωρίς να χρειάζεται αλλαγές ή βελτιώσεις! Το ήταν όμορφη το ξέραμε, με την έννοια ότι κάθε μέρα βρισκόμαστε ανάμεσα σε καινούριες μοτοσυκλέτες, βλέπουμε τις αλλαγές τους και αντιλαμβανόμαστε αν ένα σχέδιο θα είναι ευχάριστο, στην ματιά του κόσμου. Φυσικά δεν υπάρχει αντικειμενικότητα στην ομορφιά, και ούτε καθολική αποδοχή, όμως κάποια σχέδια έχουν ένα μικρό προβάδισμα για μία υψηλή απήχηση. Θεωρούσαμε ότι το The Slider είναι μία τέτοια μοτοσυκλέτα και περιμέναμε με ανάμεικτα συναισθήματα, ενθουσιασμού, περιέργειας και ανυπομονησίας πασπαλισμένα με άγχος, για να δούμε αν θα αρέσει τελικά στον κόσμο. Οι εκπλήξεις τελικά ήταν απανωτές και ερχόντουσαν με δυνατά χτυπήματα!

Ξεκινήσαμε από τα συγχαρητήρια των υπόλοιπων συμμετεχόντων, που έφτασαν μέχρι το «μην το πεις στον συνάδελφό μου, αλλά η δική σας είναι καλύτερη από αυτή που φτιάξαμε εμείς!». Ο διαγωνισμός Yardbuilt της Yamaha είναι διεθνής με κορυφαίες συμμετοχές, χωρίς να υπάρχει περιορισμός στο κόστος κατασκευής. Ήταν άλλη μία έκπληξη να δέχεσαι συγχαρητήρια από ανθρώπους που έχουν ξοδέψει πολλά σε χρήμα, φτιάχνοντας μέχρι και carbon τροχούς, ρωτώντας για το The Slider! Πάνω όμως που λέγαμε ότι είχαμε ζήσει το αποκορύφωμα συγχαρητηρίων, κάτι καινούριο συνέβαινε..  

Το Wheels and Waves επισκέπτονται τρανταχτά ονόματα κατασκευαστών custom μοτοσυκλετών και μέσα στην λαοθάλασσα δεν είναι σίγουρο ότι θα τους συναντήσεις όλους, εκτός κι αν υπάρχει μία μοτοσυκλέτα που θέλουν και οι ίδιοι να δουν από κοντά και έρχονται να την βγάλουν φωτογραφία… το The Slider ήταν τελικά το καλύτερο σημείο για να τους συναντήσεις! Ο Πέτρος Χατζηροδέλης, ο άνθρωπος της Jigsaw Customs, έμενε με το στόμα ανοικτό όταν άνθρωποι όπως o “Brat Style” του έδιναν συγχαρητήρια για το The Slider και το φωτογράφιζαν!

Μετά το βάλαμε μπροστά. Ο crossplane κινητήρας της Yamaha εκπέμπει ανεμπόδιστα τον ήχο από τις custom εξατμίσεις τραβώντας από το αυτί, όσους το μάτι τους ξέφυγε από την παγίδα του πορτοκαλόμαυρου «The Slider». Έχοντας γράψει μονάχα τα χιλιόμετρα για τις δοκιμές της, η μοτοσυκλέτα μας ξεκίνησε για τον πρώτο της αγώνα στο μοναδικό από πλευράς σκηνικού και στιλ: Punks Peak!

Πρόκειται για 400 μέτρα στην κορυφή ενός βουνού, που αποτελεί το «σβήσιμο» των Πυρηναίων στον ωκεανό, μέσα στην χώρα των Βάσκων, όπως αρκετά πανό και graffiti σε ενημερώνουν για να μην λες ότι βγήκες από την Γαλλία και μπήκες στην Ισπανία… Κάτι λιγότερο από σαράντα χιλιόμετρα μακριά από το θέρετρο της Γαλλίας που διοργανώνεται το Wheels and Waves, δηλαδή στην μέση της αυτονομίας του μικρού ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας μας, ο αγώνας αυτός γίνεται κοντά σε άλλες δράσεις που συνδέονται με το φεστιβάλ και μέσα στο έδαφος της Ισπανίας που έχει καλύτερη νομοθεσία για τέτοιες εκδηλώσεις, και δεν απαιτεί μία τεράστια γραφειοκρατία, όπως στην Γαλλία.

Το όνομα του αγώνα αυτού, ή καλύτερα της οργανωμένης κόντρας, έχει φτάσει να δικαιολογείται μονάχα από την πρώτη κατηγορία που είναι μέχρι πενήντα κυβικά και τρέχουν όλοι τους ντυμένοι με στολές! Μετά βλέπεις ακριβές μοτοσυκλέτες, τις καλύτερες του Wheels and Waves να κοντράρονται μεταξύ τους..

Οι συμμετέχοντες στο Yardbuilt κάναμε τον δικό μας αγώνα. Οκτώ μοτοσυκλέτες, τρεις αγώνες, για να προκύψει η ταχύτερη των custom Yamaha, σε έναν άτυπο αγώνα, καθαρά για ψυχαγωγικούς λόγους. Η εκκίνηση δινόταν με το αριστερό χέρι στο κράνος για την αποφυγή άκυρης εκκίνησης, και το The Slider έφτασε με τεράστια ευκολία στον τρίτο αγώνα με βλέψεις για την πρώτη θέση… Μόνο που δίπλα του στην εκκίνηση είχε στηθεί η μοτοσυκλέτα των Γάλλων και κάτω από το κράνος, χωρίς να το ξέρουμε εκείνη την στιγμή, ήταν ο Alaxander K. διευθυντής όλου του αγωνιστικού τμήματος της Yamaha Europe. Ο Πέτρος δεν έπιασε γρήγορα τον συμπλέκτη, χάθηκε ένα δευτερόλεπτο και μία σούζα εξαιτίας της κοντύτερης σχέσης έδωσε στον πολύ γρήγορο διευθυντή της Yamaha την ευκαιρία… και δεν την χάρισε φυσικά.

πανω από 2.000 άτομα μαζεύονται στον στενό δρόμο δημιουργώντας ουρές χιλιομέτρων για την κόντρα του Wheels and Waves

Μέχρι εκεί στον σημείο του αγώνα, το The Slider είχε φτάσει χωρίς πρόβλημα με την Γαλλική αστυνομία, που δεν χαρίζεται ούτε σε «ξεκράνωτη» μύγα στην θέση του συνεπιβάτη.. πόσο μάλλον σε μια μοτοσυκλέτα με κρυμμένη πινακίδα, χωρίς καμία προδιαγραφή ήχου. Μέσα στις 150-200 μοτοσυκλέτες που εκείνη την στιγμή όλοι μαζί, ανέβαιναν μέχρι το Ισπανικό βουνό, οι Γάλλοι έκαναν τα στραβά μάτια, όπως και στην επιστροφή. Μόνο που το The Slider έμεινε μέχρι αργά στο βουνό για τις ανάγκες φωτογράφισης και στην επιστροφή, έσβηνε μπροστά από τους αστυνομικούς και τσουλούσε σαν ηλεκτρικό προσπαθώντας να μην τραβήξει το βλέμμα τους. Σταματώντας σε κάθε βενζινάδικο της επιστροφής, σαν διψασμένη σαύρα στις λακκούβες που γέμισαν από την αραιή βροχή, έφτασε πίσω στο χωριό όπου στήθηκε απέναντι από την σκηνή της Yamaha με τον κόσμο να συνεχίζει να βγαίνει φωτογραφίες μαζί του! Μέχρι στιγμής ο Πέτρος ζει, για δεύτερη φορά, το όνειρο του custom builder της διεθνής σκηνής και οι επόμενες ώρες θα δείξουν πόσο γρήγορα θα έρθει και η υλοποίηση…  

 

 

Δείτε τις πρώτες φωτογραφίες από το Wheels and Waves - είναι δύσκολο να κάνεις διάλειμμα από το οφθαλμόλουτρο και θα ακολουθήσει δεύτερο καλύτερο gallery, όμως αυτή είναι μία καλή αρχική ιδέα του τι βλέπει κανείς στο μεγάλο αυτό χωριό- μαζί οι υπόλοιπες Yardbuilt της Yamaha και το Punks Peak:

 

Ετικέτες

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”