Speed is Expensive - Ταινία του 2022, αφιερωμένη στις μοτοσυκλέτες της Vincent

Με σπικάζ του Ewan McGregor
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/8/2022
Η ταχύτητα είναι ακριβή, και πληρώνεται πάντα, τόσο σε χρήμα όσο και σε είδος. Το Speed is Expensive πραγματεύεται την θρυλική ιστορία των μοτοσυκλετών του Philip Conrad Vincent, με το γλυπτό αριστούργημα που είχαν για κινητήρα, με τις κορυφαίες επιδόσεις τους, με τα παγκόσμια ρεκόρ ταχύτητας που σημείωσαν και με την μοναδική κληρονομιά που άφησαν.
 
Οι μοτοσυκλέτες του Vincent κατέκτησαν τον κόσμο, σημειώνοντας πληθώρα ρεκόρ ταχύτητας, με αξέχαστο βίντεο από την προσπάθεια του ντυμένου μόνο με μαγιό και οριζοντιωμένου πάνω στη σέλα μιας Black Shadow, Rollie Free το 1948 στην έρημο της Bonneville, και με αποκορύφωμα το Παγκόσμιο Ρεκόρ των 297,7 χλμ/ώρα, το 1955! Μερικούς μήνες μετά, η εταιρεία έκλεισε.
 
Ο Philip Vincent δεν σχεδίασε ποτέ ξανά άλλο όχημα παραγωγής, ενώ πέθανε το 1979 έχοντας εξαντλήσει την οικογενειακή περιουσία του χάρη στην ψύχωση του με την ταχύτητα.
 
Σήμερα όσες Vincenct έχουν απομείνει βρίσκονται στα χέρια συλλεκτών, όπως οι Brad Pitt, Ryan Reynolds και Jay Leno, ενώ αγωνιστικά μοντέλα της εταιρείας έχουν φτάσει να πωλούνται μέχρι και την αξία του ενός εκατομμυρίου δολαρίων σε δημοπρασίες. Παράλληλα έχουν αφήσει το στίγμα τους και στις τέχνες, εμφανιζόμενες σε ταινίες όπως τη μεταφορά του δυστοπικού “1984” του George Orwell στη μεγάλη οθόνη το 1957, αλλά και στους στίχους ενός τραγουδιού του Joe Strummer των “the Clash”, κ.α..
Η ταινία ακολουθεί τον 26χρονο εγγονό του ιδρυτή της φίρμας, που δεν γνώρισε ποτέ τον παππού το, στο ταξίδι του για να ανακαλύψει ποιος ήταν ο άνθρωπος πίσω από τις Vincent.
 
Θα μιλήσει με τους ανθρώπους που κατασκεύασαν τις μοτοσυκλέτες, τους φίλους και την οικογένεια του Philip, και θα ανακαλύψει πως η μοίρα της εταιρείας κρίθηκε χάρη σε ένα περίεργο ατύχημα σε ένα αεροδρόμιο κοντά στο εργοστάσιο, τον χειμώνα του 1948.
 
Στο φιλμ περιλαμβάνεται και κινηματογραφικό υλικό που είχε τραβήξει ο ίδιος ο Philip Vincent, με πλάνα από τη δουλειά και την προσωπική του ζωή.
Ο Philip Vincent (ο αναβάτης άνω) θεωρείται σήμερα μια ιδιοφυία της μηχανικής, ένας άνθρωπος που το σχέδιο των πλαισίων που σχεδίασε θα δανειζόταν πολλά χρόνια αργότερα οι Ιάπωνες, με μοτοσυκλέτες όπως την Black Shadow που θα παρέμενε η ταχύτερη μοτοσυκλέτα παραγωγής μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1970.
 
Στην ταινία Speed is Expensive μιλούν μεταξύ άλλων ο συλλέκτης και αστέρας της τηλεόρασης Jay Leno, ο John Surtees –που είχε σημειώσει ρεκόρ ταχύτητας με τις μοτοσυκλέτες της φίρμας, ο Marty Dickerson που είχε επίσης σημειώσει ρεκόρ με Vincent, κ.α.
 
Τα γυρίσματα του Speed is Expensive έλαβαν χώρα σε Βρετανία, Γαλλία, Ιρλανδία, Αυστραλία και Η.Π.Α., με τον σκηνοθέτη David Lancaster να έχει ξεκινήσει να δουλεύει πάνω στην ιδέα τέσσερα χρόνια πριν.
 
Αφηγητής είναι ο γνωστός ηθοποιός, ταξιδιώτης και φανατικός μοτοσυκλετιστής Ewan McGregor, ενώ η ταινία προβάλλεται σε επιλεγμένους κινηματογράφους, και ελπίζουμε να έρθει σύντομα και σε κάποια μεγάλη πλατφόρμα διαδικτυακών τηλεοπτικών εταιρειών.
 
Λίγα λόγια για τη Vincent
Η Vincent-HRD παρήγαγε μοτοσυκλέτες μεταξύ 1935 και 1955, ενώ την εποχή εκείνη η τιμή μιας Vincenct ισούταν με τον ετήσιο μισθό του μέσου εργαζόμενου.
 
Η κατάμαυρη Black Shadow κινούνταν από έναν πανέμορφο V2 κινητήρα 1.000 κ.εκ., και ήταν ικανή για τελική ταχύτητα 201 χλμ/ώρα το 1948!
 
Ο ιδρυτής της εταιρείας παράτησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Cambridge για να δημιουργήσει την εταιρεία μοτοσυκλετών του, ενώ ήταν μόλις 19 ετών. Όμως καθώς οι μοτοσυκλέτες του έχτιζαν παγκόσμια φήμη, ο ίδιος είχε ένα σοβαρό ατύχημα δοκιμάζοντας μια Rapide, που τον άφησε σε κώμα για μήνες.
 
Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο βελτιωτής Fritz Egli στέφθηκε Πρωταθλητής Hill Climb με μια Black Shadow βελτιωμένη με δικό του πλαίσιο, ενώ συνέχισε να κερδίζει αγώνες μέχρι τη δεκαετία του 1980 απέναντι σε πολύ πιο σύγχρονες μοτοσυκλέτες, και να δημιουργεί εξαιρετικά καλαίσθητα υβρίδια Egli-Vincent για χώμα και άσφαλτο, ενώ σήμερα οι Cafe-Racer Egli-Vincent θεωρούνται από τις ομορφότερες μοτοσυκλέτες της ιστορίας.
 
Ακολουθεί το trailer.

Γερμανία: Aμφισβήτηση των πιστοποιητικών συμμόρφωσης της ΚΤΜ! Η επίθεση οικολόγων στις Enduro φέρνει αποτέλεσμα

Στο κρατίδιο Baden-Württemberg απαιτείται πλέον οπτική έγκριση για να ταξινομηθούν καινούργιες ΚΤΜ
ΚΤΜ
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/10/2026

Τον περασμένο Ιούνιο ο γερμανικός Τύπος υπόπτως και με ιδιαίτερη θέρμη υποστήριξε μια θεωρία συνομωσίας που ισχυριζόταν πως οι κατασκευαστές πουλούν τις enduro μοτοσυκλέτες τους έχοντας εφαρμόσει τροποποιήσεις πέραν των Euro προδιαγραφών.

Το θέμα αγκιστρώθηκε εμμονικά στις καθαρόαιμες enduro της ΚΤΜ, αναδεικνύοντας ιστορίες ανθρώπων που παρέλαβαν τις μοτοσυκλέτες τους ξεκλειδωμένες από τα δεσμά των ευρω-προδιαγραφών, προφανώς γιατί τις παράγγειλαν έτσι προκειμένου να τις χρησιμοποιήσουν στο φυσικό τους πεδίο, το χώμα.

Πάνω σε αυτό το μοτίβο ωστόσο, μεγάλα γερμανικά ΜΜΕ όπως τα ZDF και Der Spiegel κατέφυγαν σε ακατάσχετη γενικολογία εικάζοντας πως όλες οι χιλιάδες ΚΤΜ κυκλοφορούν στους δρόμους της Γερμανίας παραβιάζοντας τις προδιαγραφές που οφείλουν να υπακούν, καλλιεργώντας την ψευδή εικόνα πως η βιομηχανία της Μοτοσυκλέτας είναι κάποιου είδους οργανωμένη μαφία που κάνει ό,τι της κατέβει προκειμένου να πουλήσει ό,τι.

Όλοι μας γνωρίζουμε πως η πραγματικότητα απέχει παρασάγγας, όμως μια εξίσου οικεία σε όλους μας πραγματικότητα λέει πως, αν πετάξεις κάμποση λάσπη στον ανεμιστήρα, όλο και κάποια θα κολλήσει.

Αυτό ακριβώς συνέβη στο κρατίδιο Baden-Württemberg, όπου η τοπική κυβέρνηση αποφάσισε πως εφεξής κάθε καινούργια μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ (συγκεκριμένα!) θα πρέπει να περάσει από οπτική εξέταση πριν μπορέσει να ταξινομηθεί. Αυτό σημαίνει πως ακόμη και μοντέλα δρόμου, όπως λ.χ. τα Duke, δεν μπορούν να εκδώσουν πινακίδες βάσει του πιστοποιητικού συμμόρφωσης που, όπως κάθε άλλος κατασκευαστής, έχει εξασφαλίσει η ΚΤΜ για να μπορέσει να τα εμπορευτεί.

Κοινώς, οι αρχές του Baden-Württemberg αμφισβητούν ευθέως την ειλικρίνεια της ΚΤΜ, θεωρώντας πως παίρνει την Euro πιστοποίηση και μετά παραποιεί τις μοτοσυκλέτες της από το εργοστάσιο, πριν καν τις πουλήσει στους πελάτες της!

Και το κρατίδιο αυτό στα νοτιοδυτικά της Γερμανίας με πρωτεύουσα τη Στουτγάρδη είναι κάθε άλλο παρά αμελητέο, με πληθυσμό άνω των 11 εκατομμυρίων και τις έδρες βαριών χαρτιών της γερμανικής βιομηχανίας όπως οι Mercedes-Benz, Porsche και Bosch.

Αντιλαμβανόμαστε πως η όλη θεώρηση ακούγεται αφελέστατη, ειδικά όταν εστιάζει αποκλειστικά στην ΚΤΜ και όχι στην πληθώρα άλλων κατασκευαστών που φτιάχνουν καθαρόαιμα χωματερά, ενώ είναι εξίσου γελοίο το τσουβάλιασμα που θεωρεί πως, αν κάτι τέτοιο (νομίζουμε πως) γίνεται στα off-road, θα γίνεται και σε όλα τα άλλα μοντέλα.

Το θέμα έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις στη Γερμανία, με την Ένωση Μοτοσυκλετιστικής Βιομηχανίας της χώρας (Industrieverband Motorrad, ή IVM) να εκφράζει την οργισμένη της αντίδραση, υποστηρίζοντας μάλιστα πως τα τοπικά γραφεία που επιτελούν τις ταξινομήσεις δεν έχουν ούτε τη γνώση ούτε την τεχνική υποδομή να ελέγξουν μια μοτοσυκλέτα ως προς τη συμμόρφωσή της με τις ευρωπαϊκές και εθνικές προδιαγραφές.

Προβλέπει μάλιστα πως το μόνο που θα καταφέρει το εν λόγω κρατίδιο θα είναι να δημιουργήσει μεγάλες καθυστερήσεις στην έκδοση πινακίδων για νέες μοτοσυκλέτες και δηλώνει πως συνεργάζεται με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της χώρας προκειμένου να βρεθεί μια λογική λύση.

Η ουσία ωστόσο είναι πως μια ιστορία που ξεκίνησε από υπερβάλλοντα ζήλο και εμφανέστατη άγνοια από πλευράς των δημοσιογράφων που ανέλαβαν την έρευνα, κατάφερε να γιγαντωθεί σε βαθμό που πλέον μια τοπική κυβέρνηση παραμορφώνει τη νομοθεσία στα μέτρα μιας υπερφίαλης θεωρίας συνομωσίας και στοχοποιεί συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Ας τελειώσει τουλάχιστον εδώ αυτή η υπόθεση, πριν παραδειγματιστούν και άλλες τοπικές κυβερνήσεις – ή και εθνικές κυβερνήσεις άλλων χωρών – από τον ευκολοχώνευτο λαϊκισμό που ως συνήθως βρίσκει γόνιμο πεδίο στο ευρύ κοινό που δεν έχει την παραμικρή γνώση του πώς λειτουργεί η βιομηχανία και η αγορά της Μοτοσυκλέτας.