Speedwerks RGV500 - Δίχρονη υπερπαραγωγή που ξεπήδησε από την "πένα" του Kar Lee

Πλαίσιο από Suzuki RGV250, βελτιωμένο RG500 μοτέρ 115 hp, και γεμάτο βάρος… 135 κιλών!
Speedwerks RGV500
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/10/2023

Στα τέλη του 2018, η αμερικάνικη Speedwerks των Steve Long και Dave Trotter, γνωστή για τις πολιτικές και αγωνιστικές βελτιώσεις της σε τετράχρονες και δίχρονες μοτοσυκλέτες, δέχθηκε μια παραγγελία για ένα υβρίδιο RGV250/RG500, από τον Δρ. Jeff Martin, με fairing και σχέδιο του Βρετανού σχεδιαστή Kar Lee, της KarDesign, υπεύθυνης μεταξύ άλλων και για το Suzuki SuperBusa. Το αποτέλεσμα δικαίωσε τους πάντες, καθώς πέρα από τους 115 hp στον τροχό και τα μόλις 135 γεμάτα κιλά, η μοτοσυκλέτα είχε εμφάνιση, συμπεριφορά και ποιότητα κατασκευής σύγχρονου sport μοντέλου μαζικής παραγωγής!

Τα τελευταία δίχρονα Sport 250 ήταν πάντα υπέρ-ελαφριά μοντέλα, με ακαριαίες αντιδράσεις και απαράμιλλη ευελιξία, όμως υστερούσαν σε δύναμη σε οποιαδήποτε ανοιχτή πίστα ή διαδρομή. Αντίθετα, τα δίχρονα RG 500 / RD 500 είχαν τη σωστή απόδοση, αλλά με πλαίσιο και τροχούς που δεν μπορούσαν να τη διαχειριστούν. Όπως ήταν φυσικό, υπήρξαν πάμπολλοι λάτρεις του δίχρονου κινητήρα που προχώρησαν σε ιδιοκατασκευές, συνδυάζοντας πλαίσια από 250 και κινητήρες 500 κυβικών.

Speedwerks RGV500

Στην περίπτωση μας, το πλαίσιο και το ψαλίδι “μπανάνα” από ένα Suzuki RGV250 του 1990 συνδυάστηκε με έναν βελτιωμένο τετρακύλινδρο κινητήρα RG 500 Gamma στα 555 κ.εκ. από τον -αποβιώσαντα το 2019- Rick Lance της Lance Gamma, με στοκ καρμπιρατέρ ανοιγμένα στα 30,5 mm με απόδοση στο δυναμόμετρο 115 hp στον τροχό, και με φαίρινγκ σχεδιασμένο από τον Kar Lee, designer και πρώην Art Director του Performance Bikes. Η Speedwerks ξόδεψε πολύ χρόνο για τη βέλτιστη έδραση του κινητήρα στο νέο πλαίσιο, αλλά και για την ιδανική γεωμετρία του RGV500 -πάντα με Square Four διάταξη, με το “V” να αναφέρεται στο πλαίσιο του 250.

Speedwerks RGV500

Νέο είναι και το υποπλαίσιο, της βρετανικής Performancefab (που περιέχει και ένα νέο δοχείο λαδιού), νέες και οι εξατμίσεις, ενώ τις εντυπώσεις κλέβει το πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι από ZX-10R του 2017 με τιμονόπλακα της IMA Italy! Φυσικά έχει γίνει revalving στα ελατήρια, ώστε να δουλεύει σωστά στη νέα του αποστολή σε μια κατά πολύ ελαφρύτερη μοτοσυκλέτα. Το πιρούνι συνεργάζεται με ένα επίσης πλήρως ρυθμιζόμενο αμορτισέρ της Ohlins πίσω. Για παν ενδεχόμενο, το RGV500 φέρει και ένα σταμπιλιζατέρ της Hyperpro. Οι δαγκάνες στα δυο δισκόφρενα της HP Racing μπροστά είναι ακτινικές τετραπίστονες Brembo Racing .484 προσφέροντας όση ισχύ και πληροφόρηση μπορεί να διαχειριστεί κανείς. Οι τροχοί είναι από ανθρακόνημα, της Blackstone Tek, και τα ελαστικά είναι τα Dunlop Q3+.

Speedwerks RGV500

Τα γραφικά και το design του Kar Lee έγιναν πράξη σε custom κοστούμι της Tyga Performance, ενώ δεν υπάρχει κανένα αυτοκόλλητο πάνω στη μοτοσυκλέτα -όλα τα γραφικά είναι βαμμένα από την House of Kolor και τον John Wa. Το ρεζερβουάρ ανήκει σε RGV250, ενώ από το ίδιο μοντέλο προέρχεται και η ουρά, με τα φτερά να έχουν κατασκευαστεί από carbon. Το ονειρικό πακέτο συμπληρώνουν μια μπαταρία λιθίου, όργανο της Koso, μεταλλικά σωληνάκια φρένων, αντλία φρένου Brembo, κ.α.

Speedwerks RGV500

Λίγο μετά την παρουσίαση της μοτοσυκλέτας, ο γνωστός αγωνιζόμενος, εκπαιδευτής και συντάκτης του Cycle World Nick Lenatsch οδήγησε το RGV500 της Speedwerks, γράφοντας πως τα μόνα στοιχεία που τον έκαναν να θυμάται πως δεν επρόκειτο για υπερσύγχρονη Superbike μαζικής παραγωγής ήταν… η μανιβέλα και… τα φώτα που δεν είχαν την απόδοση που περίμενε.

Speedwerks RGV500

Κι αν πέρασαν 5 χρόνια από την πρώτη εμφάνιση του Speedwerks’ RGV500, εντούτοις η εμφάνιση και η γοητεία του παραμένουν διαχρονικές. Τυχερός ο ιδιοκτήτης του.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.