Στάνταρ Panigale V4R κόντρα σε δύο υπεραυτοκίνητα με εύλογο αποτέλεσμα
Ducati V4R vs BMW M5 vs Nissan GT-R
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
6/10/2020
Οι αγώνες dragster έχουν απήχηση και με 2,5 εκατ. θεάσεις σε πέντε ημέρες, το συγκεκριμένο video δείχνει πως έχουν ακόμη μεγαλύτερη απήχηση οι κόντρες ανάμεσα σε μοτοσυκλέτα και αυτοκίνητο. Ακόμη και αν το αποτέλεσμα είναι άκρως αναμενόμενο…
Από την μία λοιπόν έχουμε την Ducati V4R που να σας θυμίσουμε πως είναι μία έκδοση περιορισμένης παραγωγής με λιγότερα κυβικά αλλά περισσότερα άλογα από την κανονική V4. Βγαίνει σε λίγα κομμάτια κάθε χρόνο γιατί ομολογκάροντας την αγωνιστική έκδοση στο MOTUL WSBK. Μάλιστα όλα τα ηλεκτρονικά που τώρα είδαμε στην πλήρως ανανεωμένη Panigale V4 2020 που οδηγήσαμε στις Σέρρες, προέρχονται από την V4R η οποία έχει και τα Evo2 που στην δική μας έκδοση είναι έξτρα… Αποδίδει 221 ίππους και 11,42Kg.m ροπής ζυγίζοντας 193 κιλά. Μιας και το MOTO ζυγίζει τις μοτοσυκλέτες που παίρνει για δοκιμή, μπορούμε να σας πούμε πως στατιστικά η Ducati λέει την αλήθεια για το βάρος, ιδιαίτερα στις superbike μοτοσυκλέτες της. Υποθέτουμε λοιπόν, χωρίς να έχουμε ζυγίζει την V4R, πως τα κιλά που λέει η Ducati είναι σωστά, μιας και η Panigale V4 που οδηγήσαμε εμείς ζυγίζει 200,5 κιλά - πραγματικά. Ο αναβάτης δηλώνει 70kg, και δεν θα κάνουμε εδώ κάποια υπόθεση για τον Άγγλο αναβάτη, μόνο πως δεν έχει σημασία καθώς η διαφορά είναι έτσι κι αλλιώς υπέρ της Ducati.
Η BMW M5 αποδίδει 800 ίππους με 96,87Kg.m ροπής και το Nissan GT-R 1.600 ίππους και 152,95Kg.m ροπής.
Η Ducati με το launch control και τα πολύ λιγότερα κιλά, μπορεί να κάνει το ίδιο πράγμα όλη ημέρα, αν και είναι φτιαγμένη για να γυρνά στην πίστα και όχι για να κάνει κόντρες στην ευθεία. Ως η μοναδική stock στην υπόθεση όμως, χαρίζει πολύ πιο απλόχερα και εύκολα την χαρά της επιτάχυνσης συγκριτικά με τις ακριβές μετατροπές των αυτοκινήτων…
Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ
Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
Από τον
Παύλο Καρατζά
24/8/2026
Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.
Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.
Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.
Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.
Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.
Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.
Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.
Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.
Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.
Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.
