Στατιστικά Eurostat: “Πρώτη” η Ελλάδα σε θανατηφόρα ατυχήματα με μοτοσυκλέτα στην Ευρώπη

Τα γεγονότα και η “στατιστική παρερμηνεία”
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/8/2019

Άλλη μια είδηση με “πολύ αίμα” και πολλά λάθη κυκλοφορεί από σήμερα στον ηλεκτρονικό τύπο της χώρα μας. Αφορμή στάθηκαν τα στατιστικά στοιχεία της Eurostat που δημοσιοποιήθηκαν σήμερα Τρίτη και λένε πως η Ελλάδα έχει την πρώτη θέση στα θανατηφόρα ατυχήματα με μοτοσυκλέτα ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο πως κάνουν την κατανομή. Όχι επί των αναβατών δικύκλων, αλλά επί των κατοίκων…

Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι η Eurostat είναι μια στατιστική υπηρεσία που συλλέγει νούμερα και παρουσιάζει συγκεντρωτικά αποτελέσματα. Από εκεί και πέρα, το πώς αναλύονται και ερμηνεύονται αυτά τα νούμερα είναι δουλειά ειδικών επιστημόνων κι όχι της Eurostat. Εκεί πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας και να μην παρασυρόμαστε από όσους θέλουν να δημιουργήσουν εντυπώσεις και "ειδήσεις" ποντάροντας στον φτηνό εντυπωσιασμό. Προσοχή! Δεν ισχυριζόμαστε πως δεν έχει η Eurostat όλα τα αξιόπιστα στοιχεία που χρειάζεται για να κάνει σωστά μια τέτοια έρευνα και να συντάξει μια σοβαρή έκθεση για τα τροχαία ατυχήματα των κρατών μελών της Ε.Ε. Ακριβώς το αντίθετο λέμε. Τα έχει και με το παραπάνω, αλλά η ανάλυσή τους ανήκει σε ειδικούς που θα πρέπει να λάβουν υπόψην τους όλες τις παραμέτρους. Αυτό που λέμε ξεκάθαρα είναι πως η μεγαλύτερη πλειοψηφία του τύπου κάνει επιλεκτική χρήση των στοιχείων και βγάζει συμπεράσματα που δεν αποτυπώνουν την ουσιαστική πραγματικότητα.

Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσουμε (στους "κίτρινους" δημοσιογράφους) πως οι αριθμοί αφορούν το 2017 και όχι το 2019. Οπότε η Ελλάδα ήταν πρώτη και πιθανόν να μην είναι πια, αν και το αναμενόμενο είναι να έχουμε διατηρήσει την πρωτιά και για το 2018 και το 2019. Και είναι φυσιολογικό να είμαστε πρώτοι σε θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα με μοτοσυκλέτες, διότι έχουμε ποσοστιαία τα περισσότερα δίκυκλα κατά κεφαλήν. Βέβαια η κατοχή δικύκλου δεν σημαίνει απαραίτητα και χρήση της. Για παράδειγμα μπορεί όλοι οι Νορβηγοί να έχουν από πέντε μοτοσυκλέτες ο καθένας στο γκαράζ του σπιτιού τους. Πώς όμως να σκοτωθεί στο δρόμο με μοτοσυκλέτα ένας Νορβηγός όταν ΔΕΝ τις οδηγά στο δρόμο για 10 μήνες λόγω παγετού… Ένας σοβαρός ερευνητής θα έβαζε στην εξίσωση και πόσα χιλιόμετρα διανύει τον χρόνο ένας δικυκλιστής. Προφανώς η συγκεκριμένη έρευνα της Eurostat δεν περιέχει τέτοια νούμερα.

Έτσι, στα στατιστικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν, οι Βούλγαροι σκοτώνονται σαν τις μύγες με τα αυτοκίνητα, έχοντας 64 θανάτους σε τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους. Την ίδια στιγμή όμως (σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat) οι Βούλγαροι είναι οι καλύτεροι και προσεκτικότεροι μοτοσυκλετιστές στην Ε.Ε. (!) μιας και εμφανίζονται με μηδενικά θανατηφόρα στην συγκεκριμένη κατηγορία. ένα ενδεικτικό παράδειγμα του πόσο προσεκτικοί πρέπει να είναι όσι πάνε να ερμηνεύσουν τα στοιχεία από την Eurostat φαίνεται και στο γεγονός πως η Ρουμανία είναι πρώτη στα θανατηφόρα ατυχήματα με πεζούς και ποδήλατα. Γιατί είναι πρώτη η Ρουμανία; Διότι οι άνθρωποι εκεί είναι φτωχοί (έχει και πάρα πολλούς Ρομά…) και μετακινούνται με τα πόδια ή τα ποδήλατα. Την ίδια στιγμή (σύμφωνα με την έκθεση της Eurostat) οι Ρουμάνοι οδηγοί αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών είναι από τους καλύτερους οδηγούς στον κόσμο!!!

Ερώτηση προς προβληματισμό για όσους θέλουν να το παίξουν σοβαροί αναλυτές και "επιστήμονες": Oι πεζοί και οι ποδηλάτες πώς σκοτώνονται σε τροχαία ατυχήματα στη Ρουμανία όταν οι οδηγοί εκεί είναι τόσο καλοί; Πάμε στοίχημα πως η Ελβετία έχει τα λιγότερα ναυτικά ατυχήματα με δεξαμενόπλοια…         

Για να προλάβουμε τους κλόουν του διαδικτύου, εμείς εδώ στο ΜΟΤΟ θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη για ασφαλέστερες συνθήκες κυκλοφορίας ΟΛΩΝ όσων χρησιμοποιούν τους δρόμους αυτής της χώρας, είτε είναι ποδηλάτες, είτε πεζοί, είτε έχουν αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα. Δεν διαβαθμίζουμε την αξία της ανθρώπινης ζωής. Γι΄αυτό ακριβώς δεν πρόκειται να κάνουμε ποτέ εύκολη τη ζωή όσων πληρώνονται από τους φορολογούμενους για να βρίσκουν πραγματικές λύσεις στα προβλήματα της ασφάλειας. Βαρεθήκαμε τους παράλογους “δρακόντειους νόμους” που είναι ανίκανοι να εφαρμόσουν οι ίδιοι που τους έγραψαν και τους ψήφισαν στη Βουλή. Η ανθρώπινη ζωή είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για εμάς και πρόχειρες αναλύσεις στατιστικών όπως αυτές που κυκλοφορούν κατά κόρον μετά την δημοσιοποίηση των στοιχείων, που απευθύνονται σε ανυποψίαστους, θα μας βρίσκουν απέναντί τους. Σας προτείνουμε να διαβάσετε ΕΔΩ και ΕΔΩ, προηγούμενα άρθρα που αφορούν τις “μαγειρεμένες” στατιστικές των υπηρεσιών της Ε.Ε. και φυσικά των ΜΚΟ που οι ίδιες χρηματοδοτούν με πολλά εκατομμύρια. Μην ξεχνάτε άλλωστε πως η στατιστική είναι το καλύτερο μέσο για να υποστηρίξεις ότι κάτι είναι αλήθεια, άσχετα με το αν είναι σωστό ή λάθος...

Ινδία: Τέλος τα βενζινοκίνητα δίκυκλα στην πρωτεύουσα από το 2028

Η τοπική κυβέρνηση του Δελχί ανακοίνωσε την πρώτη δέσμη μέτρων προς ενίσχυση της Ηλεκτροκίνησης
india
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/4/2026

H ευρύτερη περιοχή της ινδικής πρωτεύουσας, που περιλαμβάνει το Νέο Δελχί αλλά και το ιστορικό κέντρο που είναι γνωστό ως Παλιό Δελχί, είναι μια πυκνοκατοικημένη μητρόπολη περίπου 30 εκατομμυρίων κατοίκων που υποφέρει από την ατμοσφαιρική ρύπανση. Η τοπική κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα ένα πρόγραμμα Ηλεκτροκίνησης των μεταφορών που στην πρώτη του φάση, από το 2026 ως και το 2030, προβλέπει ριζικές απαγορεύσεις απέναντι σε οχήματα που καταναλώνουν βενζίνη και πετρέλαιο για την κίνησή τους.

Η ανακοίνωση του προγράμματος αυτού έχει τώρα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, όντας πολύ επιθετικό απέναντι στα οχήματα “παλαιάς τεχνολογίας”.

Σύμφωνα με τις κυβερνητικές προτάσεις, από 1/1/2027 θα απαγορευτούν οι ταξινομήσεις νέων τρίκυκλων με κινητήρες εσωτερικής καύσης, ενώ από την 1/4/2028, η απαγόρευση αυτή θα επεκταθεί και στα δίκυκλα.

Για τα επαγγελματικά δίκυκλα και τρίκυκλα ωστόσο η απαγόρευση είναι άμεση, καθώς η ημερομηνία απαγόρευσης ταξινόμησης για βενζινοκίνητα και πετρελαιοκίνητα ισχύει ήδη από 1/1/2026. Καθώς αυτή η ημερομηνία έχει ήδη παρέλθει πριν καν ανακοινωθούν τα μέτρα, όλα τα επαγγελματικά δίκυκλα και τρίκυκλα που πληρούν τις προδιαγραφές BS-VI θα μπορούν να χρησιμοποιούνται μέχρι και την τελευταία μέρα του 2026 (31/12).

Τα μέτρα συνοδεύονται από οικονομικά κίνητρα για τη μετάβαση σε ηλεκτρικά οχήματα, με επιδότηση στην τιμή των ηλεκτρικών δικύκλων των οποίων η αρχική τιμή αγοράς δεν ξεπερνά τις 225.000 ρουπίες (περίπου €2.000, με την ισοτιμία της 15/4/2026), μέτρο που αποσκοπεί στην ανανέωση του στόλου του οικονομικά αδύναμου πληθυσμού και όχι την απόκτηση ακριβών ηλεκτρικών μοντέλων.

Επίσης επιδοτούνται αποσύρσεις δικύκλων παλαιότερων προδιαγραφών (έως BS-IV) και οι αγορές νέων ηλεκτρικών πριμοδοτούνται ακόμη με εκπτώσεις ή απαλοιφές φόρων, όπως τα τέλη ταξινόμησης και κυκλοφορίας.

Παράλληλα, η κυβέρνηση του Δελχί επιδοτεί τη δημιουργία δικτύων φόρτισης και ανταλλαγής μπαταριών, έχοντας μάλιστα ενσωματώσει νομικές διατάξεις που απλοποιούν πολύ την όλη διαδικασία παρακάμπτοντας τη γραφειοκρατία.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι αρχές στην Ινδία προβαίνουν σε τόσο δραστικές και αιφνίδιες στρατηγικές, καθώς τα προτεινόμενα μέτρα είναι όντως πολύ ξαφνικά και αυστηρά, ειδικά στους επαγγελματικούς στόλους δίκυκλων και τρίκυκλων που ξαφνικά ανακαλύπτουν πως ήδη τρώνε από την παράταση της προθεσμίας.

Αναλόγως είχε πράξει η ινδική κυβέρνηση και πριν μερικά χρόνια, όταν αποφάσισε ένα ξαφνικό άλμα από τις προδιαγραφές BS-IV στις BS-VI, πηδώντας ουσιαστικά τις BS-V, προκειμένου να επιταχύνει την προσαρμογή στα δεδομένα των ευρωπαϊκών Euro 5. Η κίνηση είχε γίνει για να εκσυγχρονιστεί η ινδική βιομηχανία Μοτοσυκλέτας και να μην απαιτούνται πολλές μετατροπές για τις εξαγωγές δικύκλων, ωστόσο η άμεση μετάβαση στις μεθεπόμενες προδιαγραφές οπωσδήποτε ζόρισε τους εγχώριους κατασκευαστές. Αυτή τη φορά το λάθος άκρο του μαστιγίου αντικρύζουν οι Ινδοί καταναλωτές στην περιοχή της πρωτεύουσας, οι οποίοι πιθανότατα δεν θα έχουν άλλη επιλογή παρά να προσαρμοστούν.

Έτσι κι αλλιώς βέβαια, το μέτρο αφορά τις ταξινομήσεις καινούργιων οχημάτων, οπότε στα επόμενα χρόνια θα υπάρχει μια ελαστικότητα μέσω της αγοράς μεταχειρισμένων, ωστόσο είναι σαφές πως σε βάθος χρόνου ο νομοθέτης του Δελχί έχει μια πολύ ξεκάθαρη εικόνα στο μυαλό: μια μέρα η πρωτεύουσα να έχει απαλλαχθεί από ρύπους οχημάτων στην ατμόσφαιρά της.