Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Καύσιμα: Νέα επιδότηση-χαδάκι στη βενζίνη – Ισχύει μόνο για δυο εβδομάδες κι ο ΕΦΚ καλά κρατεί

Οι νέες εξαγγελίες επικεντρώνουν στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, με μια ελάχιστη αναφορά στην αμόλυβδη βενζίνη
kausima
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/10/2026

Την τελευταία φορά που γράφαμε για επικείμενα μέτρα στήριξης κατά της ακρίβειας στα καύσιμα ήταν 21 Σεπτεμβρίου 2026 και το άρθρο κατέληγε σε μια πικρή προφητεία: πως η κυβέρνηση δεν πρόκειται να αγγίξει την πηγή του προβλήματος, τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) και ευχόμασταν να διαψευστούμε.

Με μεγάλη θλίψη, οι σημερινές εξαγγελίες των νέων κυβερνητικών μέτρων μας επιβεβαιώνουν.

Πάλι καλά να λέμε. Όλο το προηγούμενο διάστημα που μιλούσαμε για ληστρικούς ειδικούς φόρους στα καύσιμα και αναδεικνύαμε το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που μειώνουν αυτούς τους φόρους για να ανακουφίσουν πραγματικά τους πολίτες τους από τις υπέρογκες τιμές στα καύσιμα, η κυβέρνηση είχε στρέψει το βλέμμα της αποκλειστικά στο πετρέλαιο.

Λογικότατο, θα μου πείτε, αφού αυτήν την εποχή η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης είναι το καυτό θέμα. Από κοντά, το πετρέλαιο κίνησης αφορά πολύ τους επαγγελματίες και φυσικά επηρεάζει άμεσα τα μεταφορικά κόστη που με τη σειρά τους μετακυλίονται στις τιμές όλων των καταναλωτικών προϊόντων.

Η βενζίνη ωστόσο είναι ένα αγαθό που δεν έχει εποχικότητα, είναι σε πρώτη ζήτηση καθημερινά για να πάει κανείς στη δουλειά του, για να μεταφέρει τα παιδιά του, για κάθε ανάγκη μετακίνησης μέρα-νύχτα, χειμώνα-καλοκαίρι. Και εδώ η κυβέρνηση μέχρι τώρα έχει προτείνει μέτρα που μοιάζουν με τσιρότα σε σπασμένα κόκκαλα.

Δυστυχώς για μια φορά ακόμη η πρόθεση της κυβέρνησης παραμένει στο ίδιο μοτίβο: περισσότερη επικοινωνιακή στάχτη στα μάτια παρά ουσία.

Η επιδότηση 10 σεντς ανά λίτρο αμόλυβδης που ανακοίνωσε είναι σταγόνα στον ωκεανό της υπερφορολόγησης, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως πρόκειται για ένα μέτρο που παίρνει μονόπλευρα η κυβέρνηση, καθώς τα διυλιστήρια δεν κάνουν καμιά έκπτωση από τη δική τους πλευρά, όπως είχε γίνει την προηγούμενη φορά που ανακοινώθηκε ανάλογο επιδοματάκι.

Απεναντίας, θα κάνουν έκπτωση 20 λεπτών στο πετρέλαιο θέρμανσης για συνολική επιδότηση 40 λεπτών ανά λίτρο, μαζί με το άλλο εικοσαρικάκι που θα τσοντάρει η κυβέρνηση εν είδει επιδότησης.

Στο ντίζελ κίνησης η κυβέρνηση βάζει 15 λεπτά και τα διυλιστήρια άλλα 5, για σύνολο ωφέλειας 20 λεπτών ανά λίτρο.

Στην αμόλυβδη βενζίνη πάλι καλά να λέμε που μας σκέφτηκαν, γιατί όλα έδειχναν πως πάμε ξυπόλητοι στ’ αγκάθια. Όχι πως περιμένουμε κάποια ουσιαστική βελτίωση. Κρίνοντας από την προηγούμενη “επιδότηση” στα καύσιμα, η ακρίβεια είχε καταπιεί εν ριπή οφθαλμού τα σεντς που προσέφερε το κράτος.

Ας ελπίσουμε να μην γίνει το ίδιο και τώρα, αν και αυτό προφανώς δεν είναι κάτι που ελέγχεται από την ελληνική κυβέρνηση, ή όποια άλλη κυβέρνηση, καθώς αρκεί ένα πυραυλάκι στο λάθος μέρος για να αρχίσει ξανά το ράλι ανόδου.

Στο μεταξύ ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στην Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι σχεδόν διπλάσιος από τον προτεινόμενο της Ε.Ε., η κυβέρνηση θα συνεχίσει να κρύβεται πίσω από μια άδεια της Ε.Ε. που δεν χρειάζεται πραγματικά και τα κρατικά ταμεία θα συνεχίσουν να γεμίζουν με φόρους-χαράτσια από τα πανάκριβα καύσιμα στην υγειά του κορόιδου.

Το δε αποκορύφωμα στον σαρκασμό του νέου μέτρου; Η ισχύς του είναι μόλις για τις επόμενες 15 μέρες, ως το τέλος του Οκτώβρη και μετά θα ανακοινωθούν νέα μέτρα, αν χρειαστεί.

Ενημερωθήκαμε ωστόσο πως οι τρεις αυτές παρεμβάσεις που ανακοινώθηκαν θα κοστίσουν, λέει, 46 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή περίπου όσο το κόστος για την “Προμήθεια, εγκατάσταση, λειτουργία και συντήρηση δικτύου Καμερών Καταγραφής Παραβάσεων Κ.Ο.Κ.” που (στα 44 εκατομμύρια ευρώ) κατά μαγικό τρόπο βρέθηκε εν ριπή οφθαλμού χωρίς να στραγγαλιστεί κανένας προϋπολογισμός και άνευ άδειας από ανώτερες δυνάμεις.