Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Ducati Monster 2026: Ξεκίνησε η κατασκευή του στο Borgo Panigale

Made in Italy τα Τέρατα που θα φτάσουν στις αγορές της Ευρώπης - Πότε έρχεται
Ducati Panigale έναρξη παραγωγής 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/11/2025

Η γραμμή παραγωγής στο Borgo Panigale προσαρμόστηκε πλήρως για να ξεκινήσει να κατασκευάζει το Monster που άλλαξε τον κινητήρα του με τον νέο V2 που βλέπουμε και σε άλλες μοτοσυκλέτες της εταιρείας.

Οι φίλοι της Ducati μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι για την ιταλικότητα του Monster του 2026 αφού και αυτή η μοτοσυκλέτα θα κατασκευάζεται στο Borgo Panigale. 

Το παραπάνω το λέμε γιατί η Ducati έχει εργοστάσιο παραγωγής και στην Ταϊλάνδη, ωστόσο οι μοτοσυκλέτες που βγαίνουν από την εκεί γραμμή παραγωγής προορίζονται για τις ασιατικές αγορές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπολείπονται σε ποιότητα, αφού κατασκευάζονται με τα ίδια στάνταρ που λειτουργεί το εργσοτάσιο στη Μπολόνια.

Με την έναρξη της παραγωγής που συνοδεύτηκε από μια σεμνή τελετή παρουσία και του διευθύνοντα συμβούλου της Ducati, Claudio Domenicali, το Monster μπαίνει επίσημα στην πέμπτη του γενιά με μεγαλύτερη διαφορά από το προηγούμενο τον νέο V2 κινητήρας, ο οποίος επιτέλους φαίνεται αφού στο απερχόμενο μοντέλο κρύβεται πίσω από πλαστικά καλύμματα και από τις δυο μεριές της μοτοσυκλέτας και επιπλέον έναν σκασμό σωληνώσεις από την αριστερή και μοιάζει σαν μισοτελειωμένο project.

Ducati Panigale έναρξη παραγωγής 2025

Το νέο Monster έρχεται να βάλει τέλος στην παραπάνω αισθητική ανισορροπία του κινητήρα με τις υπόλοιπες καθαρές γραμμές της γυμνής μοτοσυκλέτας που ήταν επί σειρά ετών το best seller της Ducati, με την πρώτη θρυλική πλέον γενιά να θέτει και τις οικονομικές βάσεις για την επιβίωσή της. Μάλιστα το νέο κοστούμι του Monster (νέος προβολέας, ρεζερβουάρ, ουρά), σχεδιάστηκε ώστε να είναι πιο κοντά αισθητικά σε εκείνο της πρώτης γενιάς. Αυτό γίνεται πιο ξεκάθαρο αν αρχίσεις να το κοιτάζεις από πίσω προς τα εμπρός, από την ουρά και το κάλυμμα της σέλας του συνεπιβάτη που θυμίζει όντως τα αντίστοιχα σημεία του πρώτου Monster.

Περισσότερα για το Ducati Monster του 2026, που είναι και ελαφρύτερο κατά τέσσερα κιλά έναντι του απερχόμενου και έχει πιο "καθημερινή" θέση οδήγησης με χαμηλότερη σέλα, μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Η διάθεσή του στην Ιταλία αναμένεται να ξεκινήσει τον ερχόμενο Φεβρουάριο και έπειτα από αυτό δεν θα αργήσει να έρθει και στην ελληνική αγορά στο κόκκινο Ducati Red και λευκό Iceberg White χρώμα. 

Θα είναι επίσης διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις Monster and Monster+, η δεύτερη με πλουσιότερο εξοπλισμό, ενώ θα υπάρχει και έκδοση με περιορισμό στην ισχύ, κατάλληλα για δίπλωμα κατηγορίας Α2.