Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Yoshimura Tornado S-1: Μία από τις 50 σπάνιες superbikes της Yoshimura προς πώληση

Με αύξοντα αριθμό #21 και μόλις 6.986 km στην Πολωνία
S1
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/8/2026

Η Yoshimura Tornado S-1 του 2002 είναι μία από τις πιο σπάνιες μοτοσυκλέτες δρόμου που κατασκεύασε ποτέ ο διάσημος ιαπωνικός βελτιωτικός οίκος, με μόλις 50 μονάδες να έχουν παραχθεί και μια εξ αυτών να προσφέρεται σήμερα προς πώληση στην Ευρώπη.

Η Yoshimura είναι γνωστή κυρίως για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες και τα εξαρτήματα επιδόσεων για Suzuki, όμως στις αρχές της δεκαετίας του 2000 αποφάσισε να δημιουργήσει μια δική της ολοκληρωμένη superbike. Το αποτέλεσμα ήταν η Tornado S-1, με βάση την πρώτη γενιά της Suzuki GSX-R1000.

Yoshimura Tornado S1

Η παραγωγή περιορίστηκε σε μόλις 50 αριθμημένες μοτοσυκλέτες, με την Tornado S-1 να παρουσιάζεται το 2002 στην Ιαπωνία με τιμή 3.780.000 γιεν. Για την εποχή αποτελούσε μια εξαιρετικά προηγμένη και ακριβή κατασκευή, με τιμή περίπου 37.000 €, που αντιστοιχεί σε περίπου 56.300 € σήμερα.

Yoshimura Tornado S1

Η Yoshimura δεν περιορίστηκε στην τοποθέτηση μερικών performance parts από τον κατάλογό της όμως. Ο κινητήρας των 988 cc υπέστη εκτεταμένες επεμβάσεις. Η κυλινδροκεφαλή τροποποιήθηκε, τοποθετήθηκε λεπτότερη φλάντζα για αύξηση της σχέσης συμπίεσης από 12,0:1 σε 13,2:1, ενώ χρησιμοποιήθηκαν εκκεντροφόροι ST-1 και ενισχυμένα ελατήρια βαλβίδων.

Yoshimura Tornado S1

Το όριο περιστροφής αυξήθηκε στις 12.700 rpm, δηλαδή κατά 500 rpm σε σχέση με τον εργοστασιακό κινητήρα της Suzuki. Η εργοστασιακή ECU αντικαταστάθηκε από Yoshimura EMS με διαφορετικούς χάρτες καυσίμου και ανάφλεξης, οι οποίοι μπορούσαν να επιλεγούν από διακόπτη στο τιμόνι.

Yoshimura Tornado S1

Υπήρχε επίσης quickshifter και shift light, στοιχεία που σήμερα μπορεί να μην ακούγονται και τόσο εντυπωσιακά, αλλά το 2002 κάθε άλλο παρά συνηθισμένα ήταν σε μοτοσυκλέτα δρόμου. Η εξάτμιση ήταν ένα σύστημα 4-σε-1 από τιτάνιο με τελικό Tri-Oval Cyclone, από ανθρακονήματα.

Yoshimura Tornado S1

Σύμφωνα με τα νούμερα της ίδιας της Yoshimura, η Tornado S-1 απέδιδε πάνω από 168 άλογα στις 12.000 rpm και περίπου 11 κιλά ροπής από τις 10.000 rpm.

Στο πλαίσιο και τις αναρτήσεις οι αλλαγές ήταν εξίσου εκτεταμένες. Η S-1 απέκτησε αναρτήσεις Öhlins εμπρός και πίσω με ειδικές ρυθμίσεις από την Yoshimura, Öhlins σταμπιλιζατέρ τιμονιού, διαφορετικό λαιμό, νέο μοχλικό της πίσω ανάρτησης και ειδικά σχεδιασμένο ψαλίδι αλουμινίου.

Yoshimura Tornado S1

Στα φρένα χρησιμοποιήθηκαν εξαπίστονες δαγκάνες Nissin, ακτινική τρόμπα της ίδιας και μεταλλικά σωληνάκια υψηλής πίεσης. Οι εργοστασιακοί τροχοί αντικαταστάθηκαν από ελαφρύτερους αλουμινένιους τροχούς της BBS.

Yoshimura Tornado S1

Ακόμη και το ρεζερβουάρ δεν έμεινε εργοστασιακό, καθώς η Yoshimura το αντικατέστησε με αλουμινένιο χωρητικότητας 24 λίτρων. Τα γρανάζια είναι AFAM, τα μαρσπιέ από την Yoshimura και ολόκληρο το fairing κατασκευάστηκε από ανθρακονήματα, με βίδες μισής στροφής-ταχείας απελευθέρωσης, σχεδιασμένο ειδικά για την S-1.

Yoshimura Tornado S1

Η εξωτερική εμφάνιση διαφοροποιεί πλήρως τη μοτοσυκλέτα από την GSX-R1000 στην οποία βασίζεται. Οι γραμμές είναι σχετικά διακριτικές για μια τόσο ακραία κατασκευή, ενώ χαρακτηριστικές είναι οι εισαγωγές που θυμίζουν βράγχια στα πλαϊνά πάνελ. Στον εξοπλισμό περιλαμβάνονται επίσης προβολείς Hella HID, ακόμη μία ιδιαίτερη λύση για το 2002.

Yoshimura S-1 Tornado

Η συγκεκριμένη Tornado S-1 είναι η #21 από τις 50 που κατασκευάστηκαν. Πρόκειται για μία JDM (Japanese Domestic Market) μοτοσυκλέτα με διάθεση περιορισμένη εντός της ιαπωνικής αγοράς και με το οδόμετρο να αναγράφει μόλις 6.986 km. Σύμφωνα με τον πωλητή, διατηρείται σε αυθεντική συλλεκτική κατάσταση, με την αρχική βαφή να βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση.

Yoshimura S-1 Tornado

Η μοτοσυκλέτα εισήχθη στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025 και υποβλήθηκε σε service στην Πολωνία τον Μάρτιο του 2026. Σήμερα παραμένει στην Πολωνία και προσφέρεται στην ευρωπαϊκή αγορά με τα απαραίτητα έγγραφα για διεθνή ταξινόμηση.

Yoshimura S-1 Tornado

Η ζητούμενη τιμή ανέρχεται σε 40.000 ευρώ, ενώ για πληροφορίες σχετικά με την αγορά οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν στο [email protected] ή στο [email protected].

Yoshimura S-1 Tornado

Μόλις 50 Tornado S-1 κατασκευάστηκαν και η συγκεκριμένη, με λιγότερα από 7.000 km, αποτελεί μία από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου μια τέτοια μοτοσυκλέτα εμφανίζεται προς πώληση. Για τους φίλους των ιδιαίτερων superbike της εποχής, πρόκειται για ένα εξαιρετικά ξεχωριστό κομμάτι της ιστορίας της Yoshimura.

Ετικέτες