Η συνεργασία της NS West με την Shoei έχει ξεκινήσει απ’ το 2016 όταν η πρώτη έψαχνε έναν έμπειρο και έμπιστο συνεργάτη για να δημιουργήσουν μαζί ένα κράνος με Head Up Display (HUD) τεχνολογία. Έκτοτε είχαν παρουσιάσει δύο διαφορετικά πρωτότυπα, ενώ φέτος παρουσίασαν το τελευταίο όπως φαίνεται πρωτότυπο, τον περασμένο Ιανουάριο στην έκθεση CES (Consumer Electronic Show) στο Las Vegas. Το μοντέλο θα κυκλοφορήσει στην αγορά την άνοιξη του 2020και ανακοινώθηκαν τα πρώτα τεχνικά χαρακτηριστικά. Ο σχεδιασμός του κράνους έχει γίνει εξ ολοκλήρου απ’ την Shoei, με το πρόσθιο τμήμα του που βρίσκεται στο ύψος του σαγονιού να είναι εμφανώς μεγαλύτερο απ’ τα συνηθισμένα κράνη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως εκεί βρίσκεται η μονάδα ελέγχου του HUD. Επίσης διαθέτει ηχεία, μικρόφωνο και τη δυνατότητα σύνδεσης με smartphone μέσω Bluetooth. Ως εκ τούτου είναι δυνατή η αναπαραγωγή μουσικής και η απάντηση κλήσεων.
Διαθέτει δύο κουμπιά στην αριστερή πλευρά του, ένα για την ενεργοποίηση και απενεργοποίηση του HUD συστήματος κι άλλο ένα για την αυξομείωση της έντασης των ηχείων. Παρά τις προσπάθειες της Shoei να διατηρήσει το βάρος σε όσο το δυνατόν χαμηλότερα επίπεδα, χρησιμοποιώντας μια εξωτερική μπαταρία που θα συνδέεται μ’ αυτό μέσω καλωδίου ενώ θα είναι τοποθετημένη στο πάνω μέρος του κορμού του αναβάτη, δεν κατάφερε να παραμείνει ιδιαίτερα χαμηλό. Για την ακρίβεια το βάρους του ανέρχεται στα 1.800 γραμμάρια εκ των οποίων τα 260 να αναλογούν στο βάρος του HUD, αποτελώντας έτσι το μεγαλύτερο μειονέκτημά του. Παρά το γεγονός αυτό, η NS West ανέφερε πως δεν έχει εγκαταλείψει τις προσπάθειες για τη χρήση μιας ενσωματωμένης μπαταρίας στο κράνος, αν βρεθεί κάποια αρκετά μικρή και με μεγάλη αποθηκευτική ικανότητα ώστε να έχει μεγάλη διάρκεια. Η τιμή του κράνους δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη όμως αναμένεται να είναι ιδιαίτερα υψηλή καθώς η Shoei υπάγεται στις premium εταιρείες της κατηγορίας.
Η Ρωσία αγοράζει 200.000 Κινέζικες μοτοσυκλέτες – Τα πρώτα σημάδια στα εργοστάσια
Τις ρίχνει στον πόλεμο με την Ουκρανία
Από το
motomag
12/9/2025
Η πληροφορία στα μέσα Ιουλίου, πως η Ρωσία έχει ζητήσει 200.000 μοτοσυκλέτες σε κινέζικα εργοστάσια, καθώς και 60.000 ATV και side by side, ένα σημαντικό νούμερο, αρχίζει να δείχνει τα πρώτα σημάδια στις γραμμές παραγωγής.
Παρότι η αγορά της Κίνας είναι η δεύτερη μεγαλύτερη του κόσμου μετά την Ινδία με 16,6 εκατομμύρια μονάδες τώρα που βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο της πενταετίας, έχοντας υποχωρήσει από τα σχεδόν 20 εκατομμύρια, οι μοτοσυκλέτες από 250 κυβικά και πάνω έχουν μικρότερο νούμερο που υπολογίζεται κοντά στο ένα εκατομμύριο. Παρότι δεν υπάρχουν ξεκάθαρα στοιχεία, πέρα από το γεγονός πως οι άνω των 500 κυβικών ξεπέρασαν πριν δύο χρόνια το μισό εκατομμύριο, ένα κομβικό νούμερο καθώς τόση είναι η αγορά της Ευρώπης, μία παραγγελία των 200.000 μονάδων αντιστοιχεί σε σημαντικό ποσοστό της ετήσιας παραγωγής για αυτή την κατηγορία.
Μπορεί να μην αφορά τους κατασκευαστές που έχουν Ευρωπαϊκή πορεία, τουλάχιστον δεν φαίνεται κάτι τέτοιο μέχρι αυτή την στιγμή, ωστόσο είναι ένα πολύ μεγάλο νούμερο που επηρεάζει ολόκληρο τον κατασκευαστικό τομέα των μοτοσυκλετών στην Κίνα. Όπως είπαμε δεν εμπλέκονται οι μεγαλύτερες εταιρείες την Κίνας που έχουν γίνει και γνωστές στην Ευρώπη, αλλά τουλάχιστον ένα εργοστάσιο που έχει πορεία σε ηλεκτρικά μοτοποδήλατα, φαίνεται να παράγει και μονοκύλινδρα αερόψυκτα εντουροειδή που ανταποκρίνονται σε αυτά που τελικά θα φτάσουν στο πεδίο της μάχης.
Οι μοτοσυκλέτες χρησιμοποιούνται και από τις δύο πλευρές, περισσότερο όμως δοκιμάστηκαν από την πλευρά της Ρωσίας που έριξε στον πόλεμο 40.000 δίκυκλα, κάποια παλαιότερα δικής της παραγωγής αλλά και αρκετά κινέζικα, όπως και βαριά μεταχειρισμένα που μαζεύτηκαν από διάφορες χώρες. Με τα τεθωρακισμένα να είναι εύκολος στόχος από drone, οι μοτοσυκλέτες έδειξαν πως μπορούν να ξεφύγουν όπως επίσης να διασκορπιστούν μειώνοντας τις απώλειες από ένα ξεχωριστό drone. Ταυτόχρονα το χειμώνα το επίπεδο και λασπώδες έδαφος μπορεί να είναι εξίσου απαιτητικό για κάθε όχημα, ακόμη και ερπυστριοφόρων, αλλά φαίνεται πως οι μοτοσυκλέτες συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται και από τις δύο πλευρές με την ευελιξία να προτιμάται έναντι της θωράκισης.
Η μέση τιμή για αυτής της κατηγορίας τις Enduro μοτοσυκλέτες, είναι ανάμεσα στα 1.300 με 1.600 δολάρια ΗΠΑ, που δεν θα αυξηθεί κατακόρυφα μόλις φύγουν από το εργοστάσιο γιατί προφανώς ούτε δασμούς Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πληρώσουν, ούτε θα χρειαστούν μετατροπές για να περάσουν προδιαγραφές ή να βγάλουν πινακίδες. Σκοπός τους να είναι αξιόπιστες και με χαμηλή κατανάλωση, όχι γιατί υπάρχει έλλειψη καυσίμου αλλά για να μπορούν να έχουν υψηλή αυτονομία χωρίς πρόσθετο βάρος. Προφανώς όμως το κόστος θα κατέβει ακόμη πιο χαμηλά για αυτά τα νούμερα, την στιγμή που αναμένεται να σπάσει αυτό το νούμερο σε διαφορετικά μοντέλα από διαφορετικά εργοστάσια. Και πάλι όμως, θα είναι η μεγαλύτερη παραγγελία που έχουν δει για μοτοσυκλέτες, την στιγμή που υπάρχουν ορισμένα εργοστάσια με την μεγαλύτερη χωρητικότητα σε μονάδες που έχει υπάρξει στην ιστορία της μοτοσυκλέτας και αντίστοιχη συναντά κανείς μόνο στην Ινδία. Αυτό το τεράστιο νούμερο όμως που μπορούν να παράξουν, αφορά σκούτερ και άλλα δίκυκλα και τρίκυκλα, όχι αυτή την κατηγορία που όπως είπαμε δεν ξεπερνά συνολικά το ένα εκατομμύριο που σημαίνει πως 200.000 επιπρόσθετες μονάδες είναι ένα νούμερο που μπορεί να επηρεάσει όλο τον κατασκευαστικό κλάδο μοτοσυκλέτας, που απαιτείται να δημιουργήσει συνεργασίες και να επικετρωθεί στην κάλυψη ενός τέτοιου εγχειρήματος που έχει μάλιστα εξαιρετικά μικρό χρονικό ορίζοντα καθώς οι πληροφορίες κάνουν λόγο για πίεση της Ρωσίας να γίνουν οι παραδόσεις πριν τελειώσει το 2025!
