Στο σφυρί Honda RC30 με πλούσια αγωνιστική ιστορία – Αγωνίστηκε με αυτή και ο θρύλος Joey Dunlop

Αγωνίστηκαν με αυτή και οι Steve Hislop και Nick Jefferies
Honda RC30 δημοπρασία Joey Dunlop 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/5/2026

Μια Honda RC30 δεν χρειάζεται έξτρα “σάλτσες” για να τραβήξει το ενδιαφέρον του κοινού όταν εμφανίζεται σε κάποια δημοπρασία. Σίγουρα όμως τα πράματα γίνονται λίγο πιο νόστιμα όταν στο “βιογραφικό” της βλέπει κανείς το όνομα του θρύλου Joey Dunlop.

Την ευκαιρία να αποκτήσει κανείς τη συγκεκριμένη αγωνιστική RC30 θα την έχει στην επερχόμενη δημοπρασία “The Iconic Motorcycle Sale”, η οποία θα πραγματοποιηθεί από την Iconic Auctioneers στο Kempton Park της Αγγλίας στις 18 Ιουλίου.

Η μοτοσυκλέτα που εξέλιξε η Honda για να κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike κλειδώνοντας παράλληλα τους λογιστές της στο υπόγειο για να μην περιορίσουν το κόστος εξέλιξης, και είχε διπλάσια τιμή σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη superbike της εποχής της, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. 

Honda RC30 δημοπρασία Joey Dunlop 2026
Το 1992 με το νο.7 και τον Jeffries στη σέλα της

Αυτό που χρειάζεται όμως να γνωρίζουν οι ενδιαφερόμενοι για τη συγκεκριμένη RC30 είναι ότι η αξία της υπολογίζεται από τους εκτιμητές στα 70 με 90.000 ευρώ καθώς με αυτή αγωνίστηκε τόσο ο Dunlop όσο και ο Hislop.

Η V4 της Honda εισήχθη στην Αγγλία από τις ΗΠΑ, ως μοτοσυκλέτα δρόμου και έπειτα μετατράπηκε σε αγωνιστική εκεί από τη Honda Βρετανίας και συμμορφώθηκε με τις προδιαγραφές “Formula 1” της εποχής για αγώνες δρόμου ενώ τοποθετήθηκαν και άλλα εργοστασιακά περιφερειακά. 

Joey Dunlop Honda RC30

Η προετοιμασία του κινητήρα φέρει την υπογραφή του Tony Scott, του μηχανικού που έχει κερδίσει σε κάθε κλάση πρωταθλήματος στα Βρετανικά Νησιά και φυσικά και στους αγώνες δρόμου. Η μοτοσυκλέτα ξεχωρίζει επίσης για το κοντύτερο ψαλίδι της αλλά και το διαφορετικό ανεστραμμένο πιρούνι που απέκτησε αργότερα.

Ο πρώτος που αγωνίστηκε με τη συγκεκριμένη RC30 ήταν ο Hislop το 1991 έχοντας ως καλύτερο αποτέλεσμα τη δεύτερη θέση στο Oulton Park πίσω από τον Carl Fogarty. 

Ο Jeffries είχε σειρά το 1992 και με αυτή πήρε μέρος σε πολλούς αγώνες δρόμου χωρίς να καταφέρει να πάρει κάποια νίκη, όπως και ο Hislop. Το ίδιο ισχύει και για τον Dunlop που την αγόρασε το 1993 και το καλύτερο που κατάφερε ήταν μια 2η θέση στο Ulster Grand Prix.

Joey Dunlop Honda RC30

Η μοτοσυκλέτα, μέρος ιδιωτικής συλλογής, παρέμεινε σε ακινησία για πάρα πολλά χρόνια και δεν έχει ανακατασκευαστεί, κάτι που σημαίνει ότι θα χρειαστεί δουλειά για να επιστρέψει σε λειτουργική κατάσταση. Όμως αυτή ακριβώς η κατάσταση στην οποία βρίσκεται, χωρίς να την έχει αγγίξει κανείς ίσως και από τότε που αγωνίστηκε για τελευταία φορά, της δίνει μια έξτρα αίγλη επιπλέον της ιδιοκτησίας και της χρήσης της από τον Dunlop και τους άλλους δύο μεγάλους αναβάτες των αγώνων δρόμου. 

Δείτε περισσότερα σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο.

Honda RC30

 

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”