Στοχευμένη επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ στην Πάτρα για αυτοσχέδιους αγώνες

Είχαν γίνει ο εφιάλτης των κατοίκων
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2022

Με στέρηση ύπνου, ένα κανονικό βασανιστήριο, θα πρέπει να τιμωρούνται όσοι αντιμετωπίζουν τα σπίτια εκατέρωθεν των δρόμων σαν ακατοίκητους λόφους και κοντράρονται μέσα σε αστικό ιστό. Μόλις έρθει και το αναπόφευκτο ατύχημα τότε την στέρηση αυτή θα πρέπει να την ζουν από το κελί της φυλακής. Είναι απλά πράγματα που τα έχουμε πει πολλές φορές, η χαρά της οδήγησης δεν πρέπει να έρχεται εις βάρος οποιουδήποτε άλλου και ευτυχώς η χώρα μας έχει εκπληκτικά μέρη για να την ζήσεις εκτός πόλεων.

Προφανώς και το τσιμεντένιο αντηχείο είναι απολαυστικό όμως από την άλλη πλευρά έχει ανθρώπους που αν ήταν συγγενείς το γκάζι θα έκλεινε, οπότε δεν υπάρχει καμία δικαιολογία να παραμένει ανοικτό κάτω από μπαλκόνια αγνώστων. Σημείο των καιρών που πρέπει να εκλείψει και σε αυτό κανείς δεν μπορεί να πει όχι.

Κατά καιρούς διάφοροι δρόμοι σε όλη την χώρα γίνονται σημείο συνάντησης αλλά όταν αυτές οι συναντήσεις μετακινηθούν εντός αστικού ιστού τότε η όχληση χτυπά κόκκινο και η έρχεται η αντίδραση της Πολιτείας. Μία αντίδραση καθυστερημένη που λειτουργεί πυροσβεστικά απέναντι σε ένα ζήτημα με το οποίο δεν ασχολείται κανείς σοβαρά μέχρι να πιάσει φωτιά, να την σβήσει και να ξεκινήσει νέος κύκλος. Για αυτό τον λόγο δεν πρέπει κανείς να επικροτεί τις ανακοινώσεις της ΕΛ.ΑΣ για «εξορμήσεις». Καταρχάς εξόρμηση είναι όρος που ταιριάζει καλύτερα σε πολιορκημένους ή ταμπουρωμένους και κακώς την χρησιμοποιούν. Το ζήτημα είναι πιο βαθύ και κανείς από την Πολιτεία δεν το αντιμετωπίζει εις βάθος.

Το νεότερο παράδειγμα τέτοιας αντίδρασης έρχεται εχθές το βράδυ από την Πάτρα. Ακριβώς όπως γράφεται και παραπάνω, δεν συνέβαινε κάτι διαφορετικό από ότι στην υπόλοιπη Ελλάδα, απλά κάποια στιγμή η συγκέντρωση σε ένα σημείο έγινε μεγαλύτερη από αυτό που μπορούσε να αγνοηθεί. Την νύχτα της Κυριακής σύμφωνα με το tempo24 μεγάλη δύναμη της αστυνομίας έδρασε στην περιοχή Περιβόλα στην Πάτρα αποκλείοντας το σημείο και προχωρώντας σε προσαγωγές. Για την επίτευξη του στόχου είχαν και διμοιρία ΜΑΤ σύμφωνα με το τοπικό μέσο, προχωρώντας σε εγκλωβισμό των αναβατών και δεκάδες προσαγωγές.

Αν θέλουμε βέβαια κάτι να αλλάξει πανελλαδικά σε αυτό το θέμα, η λύση δεν είναι αυτές οι «εξορμήσεις» αλλά να ξεκινήσουμε από πολύ νωρίτερα…

με πληροφορίες από το: tempo24.news

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά