Suzuki Bandit 600 custom: Δυο μοτοσυκλέτες σε μια

Και Flat Track και Naked
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

7/10/2019

Η Metalbike Garage βρίσκεται στο Τορίνο της Ιταλίας από το 2009 και μέσα από το εργαστήριό της, βγαίνουν ορισμένες πολύ ενδιαφέρουσες custom μοτοσυκλέτες. Είναι μάλιστα ιδιαίτερα αντιφατικό, το ότι μέσα σε ένα τόσο παλιό και γραφικό γκαράζ, μπορούν να δημιουργηθούν τόσο εντυπωσιακά custom. Μια από τις τελευταίες δημιουργίες της MBG, είναι ένα project που βασίστηκε πάνω σε ένα “ταπεινό” Bandit 600 του ’97, επειδή η ομάδα ήθελε να αποδείξει πως μέσα από κάτι τελείως πεζό -σχεδιαστικά- μπορεί να προκύψει μια πολύ εντυπωσιακή μοτοσυκλέτα, που μπορεί να είναι και Flat Track και Naked.

Όπως κάθε custom builder που σέβεται τη δουλεία του, έτσι και η ομάδα της MBG ξεκίνησε με το να κάνει το Bandit "βίδες" και να ανακατασκευάσει ότι θα κρατούσε για την custom της. Το πλαίσιο, παραδοσιακά, πήγε για αμμοβολή και βάψιμο, όπως οι ζάντες και τα εξωτερικά μέρη του κινητήρα. Το υποπλαίσιο επανασχεδιάστηκε και έχασε αρκετό βάρος ενώ απέκτησε μικρότερες διαστάσεις ώστε να είναι πιο κοντά στα πρότυπα των flat track και naked μοτοσυκλετών.

 

Το ρεζερβουάρ αλλά και τα μέρη που καλύπτουν το υποπλαίσιο, δημιουργώντας χώρο κάτω από τη σέλα, είναι ενιαία και έχουν κατασκευαστεί από φύλλα αλουμινίου. Για την δημιουργία των περίτεχνων καμπύλων του σχεδίου, που εμπνεύστηκε ο Federico Rizzo –σχεδιαστής της MBG- επιστρατεύτηκε το αφεντικό της MBG, Simone Lecca, όπως έχει κάνει και για πολλά άλλα project στο παρελθόν, κάνοντάς τα να ξεχωρίζουν χάρη την μεταλλική τους όψη. Επίσης, κατασκευάστηκε και μια καινούργια δερμάτινη σέλα suede, που δένει τόσο σχεδιαστικά όσο και πρακτικά με το υποπλαίσιο.

Εκεί που αποκτά πραγματικό ενδιαφέρον η δημιουργία της MBG, είναι πως η ομάδα μέσα από ένα Bandit δημιούργησε μια custom που ανήκει σε δύο διαφορετικές κατηγορίες, εμφανισιακά ανάλογα με τις ορέξεις του αναβάτη. Η μεταφορά των flat track χαρακτηριστικών έγινε πολύ εύκολα, με την επιλογή των κατάλληλων ελαστικών και τη χρήση ενός φαρδιού τιμονιού, τα οποία δένουν αρμονικά με το “number plate”, που φιλοξενεί τους LED προβολείς και το ψυγείο λαδιού στη νέα του θέση. Η μετατροπή της μοτοσυκλέτας από flat track σε naked και το ανάποδο, γίνεται εύκολα χάρη στα αλουμινένια μέρη που έχουν το ρόλο του φαίρινγκ και διαθέτουν ασφάλειες γρήγορης απελευθέρωσης. Στις επιμέρους αλλαγές εντοπίζονται και τα νέα φαρδύτερα μαρσπιέ με οδοντωτή σχεδίαση για καλύτερη στήριξη σε αγώνες flat track. Ακόμη, τα συστήματα εισαγωγής και εξαγωγής έχουν τροποποιηθεί, με το πρώτο να αποκτά τέσσερις χοάνες και το δεύτερο μια καινούργια ολόσωμη εξάτμιση τέσσερα σε ένα σε δύο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε μια custom μοτοσυκλέτα με τη δυνατότητα να αλλάζει κατηγορία –έστω και εμφανισιακά- όμως είναι πάντοτε εντυπωσιακό να βλέπουμε τις διαφορετικές προσεγγίσεις που επιλέγουν οι custom builders φτάνοντας στο ίδιο αποτέλεσμα.

Η πιο πολύτιμη Honda βγαίνει στο σφυρί - Πάει για ρεκόρ η RC173 του Mike Hailwood

Ο Mike "the Bike" κέρδισε με αυτή το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1966 - Τι την κάνει μοναδική
Honda RC173 Mike Hailwood δημοπρασία 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/8/2026

Μια από τις σημαντικότερες δημοπρασίες των τελευταίων ετών αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Νοέμβριο με την εργοστασιακή Honda RC173 του 1966 να βγαίνει στο σφυρί και τους εκτιμητές να κάνουν λόγο για επερχόμενο ρεκόρ.

Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμη μοτοσυκλέτες όπως η Honda RC173, μοτοσυκλέτες που θυμίζουν σε παλιότερους και αποτελούν αφορμή για να μάθουν περισσότερα οι νεότεροι γιατί ο Valentino Rossi και o Marc Marquez συγκαταλέγονται σε λίστα με τους κορυφαίους όλων των εποχών αλλά δεν είναι οι κορυφαίοι, καθώς θρύλοι των δύο τροχών υπήρχαν και πριν από αυτούς. 

Ο Hailwood είναι τέτοιος. Ο Άγγλος, ο οποίος έχει κερδίσει στο Isle of Man TT συνολικά 14 φορές, ένα επίτευγμα που τον ξεχωρίζει από οποιονδήποτε σύγχρονο αναβάτη MotoGP, ήταν ήδη τέσσερεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στη μεγάλη κατηγορία, στην αρχή της σεζόν του 1966. Ήταν τότε που κλήθηκε να αντιμετωπίσει το ανερχόμενο αστέρι του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, τον Giacomo Agostini, στο κυνήγι για τον πρώτο τίτλο του Ιταλού στη μεγάλη κατηγορία, τον οποίο και κατέκτησε τελικά λόγω και των πολλών εγκαταλείψεων του Hailwood. 

Honda RC173 Mike Hailwood δημοπρασία 2026

Ο Mike "the Bike", που έτρεχε τότε παράλληλα και στις κατηγορίες των 350 και 250 κ.εκ. -είχε συμμετοχές και στα 125!- βγήκε 2ος στην κορυφαία κατηγορία και πήρε το αίμα του πίσω στα 350, αντιμετωπίζοντας και εκεί τον Agostini αφήνοντάς τον στη 2η θέση. Κατέκτησε επίσης και το πρωτάθλημα στα 250 κ.εκ. χτίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον δικό του θρύλο όπως και την αντιπαλότητά του με τον Agostini. Ο Βρετανός αγωνίστηκε για μία ακόμη χρονιά πριν αποσυρθεί (για να δοκιμάσει την τύχη του στη Formula 1) και πήρε το 1967 δύο ακόμη Παγκόσμια Πρωταθλήματα, στα 250 και 350, ενώ ήρθε πάλι 2ος στα 500, πίσω από τον Agostini. Έτσι έφτασε συνολικά στα εννέα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Σε κατάσταση βιτρίνας με την αναπαλαίωσή της να έχει γίνει από την ίδια την ιαπωνική εταιρεία, η 4κύλινδρη 350άρα Honda RC173 που βλέπετε στις οθόνες σας ήταν η πρωταθλήτρια του 1966. Είναι η μοναδική RC173 που υπάρχει αυτή τη στιγμή στον κόσμο και αυτό από μόνο του ανεβάζει ακόμη περισσότερο την αξία της, ενώ ο Hailwood την κράτησε στο τέλος της σεζόν του 1966 και έκανε μαζί της μερικούς αγώνες και το 1967.

Το 1997 η μοτοσυκλέτα πωλήθηκε σε δημοπρασία από την οικογένεια του Hailwood στον άνθρωπο που την κράτησε στην κατοχή του μέχρι σήμερα. Η Honda ζήτησε το 2005 να δανειστεί την RC173 από τον Βρετανό ιδιοκτήτη της και να την φιλοξενήσει ως έκθεμα στο Honda Collection Hall. Κατά τη διάρκεια που βρέθηκε στο Motegi της Ιαπωνίας έγινε η πλήρη ανακατασκευή της μοτοσυκλέτας που διατήρησε το πλαίσιο και τον κινητήρα που είχε όταν αγωνιζόταν. 

Έτσι ένα πραγματικό κομμάτι της αγωνιστικής ιστορίας των δύο τροχών και της Honda βρίσκει ξανά τον δρόμο του προς μια δημοπρασία με την Iconic Auctioneers να την βγάζει στο σφυρί, σε πλήρως λειτουργική κατάσταση, στις 15 Νοεμβρίου στο φετινό NEC Classic Motor Show. Δείτε εδώ τη σχετική ιστοσελίδα.

Οι ειδικοί εκτιμούν την αξία της παγκόσμιας πρωταθλήτριας στα 875.000 με 1,11 εκατ. ευρώ (!), ένα ποσό που δεν έχουμε ακούσει ποτέ ξανά όχι μόνο για Honda αλλά για ιαπωνική μοτοσυκλέτα γενικά και είναι υπερτριπλάσιο από εκείνα που έχουν δοθεί για μοτοσυκλέτες από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Για να δούμε που θα φτάσουν τελικά οι προσφορές αλλά και το αντίτιμο που θα πρέπει να καταβάλλει ο επόμενος ενδιαφερόμενος που θέλει να κάνει δική του την RC173.