Suzuki DR-Z 4S και DR-Z 4SM 2025: Φτιαγμένα 100% στην Ιαπωνία!

Τα περιμένουμε μετά το καλοκαίρι στην Ελλάδα!
Suzuki DR-Z 4S και DR-Z 4SM 2025: Φτιαγμένα 100% στην Ιαπωνία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/2/2025

Η Suzuki έκανε την έκπληξη στην EICMA ανακοινώνοντας την αναβίωση ενός δημοφιλέστατου μοντέλου και την είσοδο της, εκ νέου, σε δύο κατηγορίες ταυτόχρονα οι οποίες έχουν τεράστιο εμπορικό ενδιαφέρον για την ελληνική αγορά, ενώ παράλληλα δεσμεύουν ένα υπολογίσιμο μερίδιο στις σημαντικές αγορές Γερμανίας, Γαλλίας, Ισπανίας και Ιταλίας.

Η δεύτερη έκπληξη έρχεται τώρα με την επιβεβαίωση στο MOTO πως οι μοτοσυκλέτες αυτές έχουν χτίσει στο 100% την γραμμή παραγωγής τους στο εργοστάσιο της Suzuki στην Ιαπωνία!

Το γεγονός πως οι μοτοσυκλέτες αυτές είναι “Made in Japan” το είχαμε αναδείξει τον περασμένο Νοέμβριο όταν τις περιεργαστήκαμε από κοντά στην EICMA.

Είχαμε φωτογραφίσει τότε την σήμανση στο πλαίσιο, όπως και είχαμε περιεργαστεί τις λεπτομέρειες της κατασκευής του, ψάχνοντας εκείνο το στοιχείο που θα μας έδειχνε το αντίθετο.

Εκείνο λοιπόν που περιμέναμε να αποσαφηνίσουμε, ήταν πως η γραμμή παραγωγής στην Ιαπωνία δεν θα είναι με την μέθοδο “knock down”, δεν κατασκευάζεται δηλαδή η μοτοσυκλέτα αλλού, σε άλλη χώρα και στέλνεται έπειτα για συναρμολόγηση στην Ιαπωνία μόνο και μόνο για να αποκτήσει ιθαγένεια.

Ο κινητήρας αυτός είναι επίσης κατασκευής Ιαπωνίας και έχει αποδείξει την αξιοπιστία του καθώς δεν είναι ένα νέο σχέδιο, απλά έχει δεχτεί τις κατάλληλες τροποποιήσεις για περνά τις Euro5+ προδιαγραφές.

 Έχουμε τονίσει πολλές φορές πως οι εταιρείες μπορούν να χτίσουν την γραμμή παραγωγής τους οπουδήποτε, διατηρώντας ένα δεδομένο κριτήριο ποιότητας όταν το θέλουν, χωρίς να μπορείς να ξεχωρίσεις την προέλευση αν δεν έχεις την πληροφορία. Ωστόσο παραμένει ένα κριτήριο αξιοπιστίας για μία μερίδα του κοινού, η προέλευση του μοντέλου που αγοράζουν, όπως φυσικά επηρεάζεται και το κόστος παραγωγής.

Για αυτό ακριβώς τον λόγο δεν αναμένεται να είναι τα νέα τετρακοσάρια της Suzuki τα πιο προσιτά από οικονομική πλευρά, αλλά αντιθέτως θα τοποθετούνται λίγο ψηλότερα από τον άμεσο ανταγωνισμό τους.

Η Suzuki έχει πολλά εργοστάσια εκτός Ιαπωνίας, είναι η ισχυρότερη μάρκα της Κίνας επίσης σε έως 250 κυβικά μέσω της Haojue με την οποία έχει στρατηγικά τοποθετηθεί και στην Αφρική. Παράγει επίσης και την Hayabusa σε εργοστάσιο στην Ινδία για την τοπική αγορά με την μέθοδο knock down, εισάγοντας δηλαδή τον κινητήρα έτοιμο από την Ιαπωνία, το πλαίσιο κτλ, ενώ παράλληλα τοπικοί προμηθευτές αντικαθιστούν αρκετά από τα περιφερειακά μειώνοντας το κόστος και διατηρώντας την ποιότητα για μία αρκετά ακριβή μοτοσυκλέτα για τα δεδομένα εκείνης της αγοράς.

Κι όμως, παρά την πληθώρα επιλογών και με δεδομένο πως το μοντέλο αυτό έχει ήδη μεγάλη ζήτηση και εντός Ιαπωνίας, η Suzuki κράτησε την παραγωγή εκεί.

Αυτή την στιγμή δεν υπάρχει ούτε πρόβλεψη, ούτε έχει καθοριστεί η τιμή πώλησης τόσο στην Ελλάδα, όσο και σχεδόν στο σύνολο των Ευρωπαϊκών χωρών, κάτι που αναμένεται να καθυστερήσει λίγο ακόμη με δεδομένο πως οι μοτοσυκλέτες αυτές έρχονται βαθιά μέσα στο δεύτερο εξάμηνο του 2025.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.