Suzuki GSX-R 750 & GSX-R 1100 - Τα θρυλικά αεροελαιόψυκτα μοντέλα παραμένουν ζωντανά μέσω… της Yoshimura!

Το πλάνο της “oil-cooled revival project” έχει ως στόχο την παραγωγή ανταλλακτικών για τους γενάρχες της δυναστείας GSX-R
Yoshimura revival project
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

21/6/2024

Κατά την διάρκεια του Tokyo Motor Show 2024, η Yoshimura, υπό τη νέα ηγεσία του Yohei Kato, παρουσίασε το νέο της πρόγραμμα που ακούει στο όνομα “oil-cooled revival project”, στόχος του οποίου είναι η παραγωγή των δυσεύρετων πλέον ανταλλακτικών για τα θρυλικά αερο-ελαιόψυκτα GSX-R 750 και GSX-R 1100, που αποτέλεσαν τις αρχές για την μετέπειτα δημιουργία της δυναστείας GSX-R, δίνοντάς τους την ευκαιρία να παραμείνουν ή να επιστρέψουν στους δρόμους.

Τι κι αν η Suzuki έχει αποφασίσει να απομακρυνθεί από τους αγώνες, στοιβάζοντας το βιβλίο με τις χρυσές αγωνιστικές σελίδες της στη βιβλιοθήκη. Η Yoshimura, φαίνεται ότι θέλει να το πάρει, να το ξεσκονίσει και να το ανοίξει για να συνεχίσει με την δική της πένα να γράφει νέα κεφάλαια αγωνιστικής ιστορίας, καθώς οι δεσμοί μεταξύ Suzuki και Yoshimura κρατούν πολλά χρόνια, έχοντας μετατραπεί σε έναν γερό, άλυτο κόμπο.

Suzuki GSX-R 750 & GSX-R 1100 - Τα θρυλικά αερόψυκτα μοντέλα βγαίνουν ξανά στους δρόμους, μέσω… της Yoshimura!

Η Yoshimura δεν δείχνει ωστόσο διατεθειμένη να μείνει επικεντρωμένη μόνο στο μέλλον. Στα πλαίσια του Tokyo Motor Show 2024, η ιαπωνική εταιρεία παρουσίασε το νέο πλάνο της με τίτλο “oil-cooled revival project”. Στόχος της είναι να προσφέρει σε όλους τους ιδιοκτήτες αεροελαιόψυκτων GSX-R ανταλλακτικά και εξαρτήματα, για την αναστήλωση και συντήρηση των μοντέλων, ώστε να συνεχίσουν ακάθεκτα να κυκλοφορούν στον δρόμο. Στα πλαίσια της παρουσίασης μάλιστα, ο ιαπωνικός βελτιωτικός οίκος έδειξε στους παρευρισκόμενους μία replica αγωνιστικού GSX-R του 1986. Όχι όμως ένα έκθεμα, αλλά ένα ολοκληρωμένο και πλήρως λειτουργικό αντίγραφο, το οποίο έδωσε απτά δείγματα του μεγάλου εγχειρήματος της Yoshimura. Η replica αυτή βασίστηκε στην αγωνιστική GSX-R 750, με την οποία αγωνιζόταν το 1986 ο Satoshi Tsujimoto σε αγώνες Endurance. Αν και με μια γρήγορη ματιά, φαίνεται σαν μία replica για τα… σαλόνια, κοιτάζοντας πιο παρατηρητικά, βλέπουμε ότι δημιούργημα της Yoshimura φέρει όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό για νόμιμη κυκλοφορία στον δρόμο -πλην των προβολέων, όπως μπορούμε να διακρίνουμε. Όχι μόνο, αυτό, αλλά το έμπειρο μάτι θα αναγνωρίσει αρκετά σημεία -όπως για παράδειγμα τις δαγκάνες των φρένων- όπου τα εξαρτήματα έρχονται από το πάνω ράφι, χωρίς καμία έκπτωση στην ποιότητα και αναδεικνύοντας το πόσο σοβαρά έχει πάρει το εν λόγω εγχείρημα η Yoshimura. Όχι μόνο αναπαλαίωση, λοιπόν, αλλά και αναβάθμιση με σύγχρονα καλούδια…

Suzuki GSX-R 750 & GSX-R 1100 - Τα θρυλικά αερόψυκτα μοντέλα βγαίνουν ξανά στους δρόμους, μέσω… της Yoshimura!

Μπορεί όταν παρουσιάστηκαν τα αερο-ελαιόψυκτα GSX-R 750 και GSX-R 1100 να θεωρούνταν ως οι ναυαρχίδες του Hamamatsu, πολύ πριν η κατηγορία των supersport περάσει στην εξειδίκευση που γνωρίζουμε σήμερα. Μετράμε όμως, τριάντα και πλέον χρόνια από τότε που το τελευταίο GSX-R χωρίς υγρόψυξη είδε το φως στο τέλος της γραμμής παραγωγής, πρώτα το 1992 για τα GSX-R 750 που ερχόντουσαν στην Ευρώπη και το 1993 για όλα τα υπόλοιπα, συμπεριλαμβανομένου αυτού των 1.100 κυβικών.

Suzuki GSX-R 750 & GSX-R 1100 - Τα θρυλικά αερόψυκτα μοντέλα βγαίνουν ξανά στους δρόμους, μέσω… της Yoshimura!

Όπως, λοιπόν, ίσως να έχετε ήδη ψυλλιαστεί, η εύρεση ανταλλακτικών και εξαρτημάτων που χρήζουν αλλαγής έχει αρχίσει να γίνεται πλέον διαδικασία για δεινούς λύτες. Σε πολλές περιπτώσεις, ούτε η aftermarket αγορά δεν μπορεί να δώσει λύσει, ενώ όταν και εφόσον βρεθεί κάποιο γνήσιο ανταλλακτικό ή εξάρτημα, μπαίνει στην μέση η τιμή του, καθώς όπως συμβαίνει παντού στο εμπόριο, έτσι και εδώ, ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης είναι που ενορχηστρώνει το όλο παιχνίδι. Πάνω σε αυτό, έρχεται τώρα να πατήσει η Yoshimura, καθιστώντας πιο εύκολη -ίσως και πιο οικονομική- την εύρεση ανταλλακτικών και εξαρτημάτων που χρειάζονται οι ιδιοκτήτες των GSX-R 750 και 1.100 για να τα βγάλουν ξανά στους δρόμους. Κρίνοντας όμως από το λειτουργικό πρωτότυπο που μας αποκάλυψε στην έκθεση του Τόκυο, τότε ίσως μιλάμε όχι απλώς για μία απλή διατήρηση, αλλά για μία επαναφορά στο σύγχρονο γίγνεσθαι των 40χρονων ναυαρχίδων της Suzuki…

Suzuki GSX-R 750 & GSX-R 1100 - Τα θρυλικά αερόψυκτα μοντέλα βγαίνουν ξανά στους δρόμους, μέσω… της Yoshimura!Suzuki GSX-R 750 & GSX-R 1100 - Τα θρυλικά αερόψυκτα μοντέλα βγαίνουν ξανά στους δρόμους, μέσω… της Yoshimura!Suzuki GSX-R 750 & GSX-R 1100 - Τα θρυλικά αερόψυκτα μοντέλα βγαίνουν ξανά στους δρόμους, μέσω… της Yoshimura!Suzuki GSX-R 750 & GSX-R 1100 - Τα θρυλικά αερόψυκτα μοντέλα βγαίνουν ξανά στους δρόμους, μέσω… της Yoshimura!
Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες