Suzuki και Mikuni δίνουν τα χέρια κοιτώντας το μέλλον της ηλεκτροκίνησης

Η Suzuki και η Mikuni κατέληξαν σε συμφωνία για ανάθεση των εργασιών ανάπτυξης ηλεκτρικών οχημάτων στην τελευταία.
Suzuki Mikuni BEV
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/6/2025

Η Mikuni και η Suzuki κατέληξαν σε βασική συμφωνία για την ανάθεση εκτέλεσης προηγμένων εργασιών ανάπτυξης ηλεκτρικών οχημάτων (BEV). Η Suzuki θα αναθέσει στην Mikuni την εκτέλεση κυρίως εργασιών θερμικής διαχείρισης, της βελτιστοποίησης δηλαδή τεχνολογιών και διαδικασιών αποτελεσματικής διαχείρισης της θερμοκρασίας και κατανάλωσης ενέργειας διαφόρων εξαρτημάτων σε ένα όχημα, η οποία στα ηλεκτρικά οχήματα είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς καθορίζει τις επιδόσεις του οχήματος.

Η συμφωνία προβλέπει εγκατάσταση του εξοπλισμού δοκιμών της Suzuki, σε αχρησιμοποίητους χώρους των εγκαταστάσεων της Mikuni στην Odawara, με τους μηχανικούς της Mikuni να είναι υπεύθυνοι για τις εργασίες.

Καθώς οι λύσεις απαλλαγής από τον άνθρακα γίνονται περισσότερες, η θερμική διαχείριση θεωρείται το πιο σημαντικό στοιχείο στην ηλεκτροκίνηση, και αυτή η ανάθεση εργασιών θα επιτρέψει στην Mikuni να αξιοποιήσει το συσσωρευμένο ιστορικό και τις γνώσεις της στις προηγμένες εργασίες ανάπτυξης BEV της Suzuki.

“Όπως περιγράφεται στο νέο όραμα του ομίλου μας, VISION2033, η Mikuni θα αναπτύξει συστήματα ελέγχου θερμικής ενέργειας που προβλέπουν και ελέγχουν με ακρίβεια τη θερμοκρασία της μπαταρίας, η οποία είναι σημαντική για τα BEV, καταστέλλοντας έτσι την φθορά, προστατεύοντας την ασφάλεια, τα περιουσιακά στοιχεία των πελατών μας και συμβάλλοντας στο άνοιγμα του μέλλοντος της ηλεκτροκίνησης που οδηγεί στη διατήρηση του παγκόσμιου περιβάλλοντος. Για τον σκοπό αυτό, θα αξιοποιήσουμε τις ψηφιακές δυνατότητες και τα συστήματα της Mikuni για να συμβάλουμε στην αποδοτικότητα της ανάπτυξης, αναλαμβάνοντας μέρος των ερευνητικών λειτουργιών των πελατών μας.”, δήλωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Mikuni.

“Στην τεχνολογική μας στρατηγική που ανακοινώθηκε το 2024, η Suzuki έχει καθορίσει την τεχνολογική φιλοσοφία της “Ελαχιστοποίησης Ενέργειας”, η οποία ενσαρκώνει την μινιμαλιστική κατευθυντήρια αρχή μας. Αυτό δεν περιλαμβάνει μόνο την ελαχιστοποίηση της ενέργειας σε όλες τις φάσεις, από την κατασκευή έως τη χρήση, από τους πελάτες και την ανακύκλωση, αλλά περιλαμβάνει και την ενέργεια που απαιτείται για την ανάπτυξη της τεχνολογίας. Συνεργαζόμενοι και αξιοποιώντας διάφορα μέρη, συμπεριλαμβανομένων και αυτού του έργου, η Suzuki θα προωθήσει ένα σύστημα ανάπτυξης τεχνολογίας που ελαχιστοποιεί την εργασία, τον εξοπλισμό και τον χρόνο και θα στοχεύει σε κατασκευή που ελαχιστοποιεί την ενέργεια συνολικά.” δήλωσε ο Αντιπρόεδρος της Suzuki.

 

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»