Συνεργασία Akrapovič και Honda για να απαντήσουν στον αυξημένο ανταγωνισμό στα MotoGP

Akrapovič και HRC ξανά γίνονται αχώριστοι
Akrapovič - Honda
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/1/2023

Η ομάδα της Repsol Honda είχε συνεργασία με την Termignoni και την SC Project τα πρόσφατα χρόνια, ωστόσο το HRC έχει στο παρελθόν δουλέψει πολύ κοντά με την Akrapovič σε σημείο που ήταν έως και περίεργο που δεν συνεργάζονταν και τώρα.

Οι «μάστορες» του τιτανίου, όπως συγκαταλέγεται η Akrapovič καθώς έχει ένα από τα ελάχιστα εξειδικευμένα χυτήρια τιτανίου αλλά και την τεχνογνωσία να κουρμπάρει σωλήνες απευθείας, τους οποίους μάλιστα έχει κατασκευάσει η ίδια, είναι κορυφαία επιλογή για τα MotoGP και είχε φτάσει σε σημείο να προμηθεύει τις περισσότερες ομάδες, μέχρι οι υπόλοιποι κατασκευαστές να επενδύσουν και αυτοί στο αγωνιστικό κομμάτι και να μπουν δυναμικά στα MotoGP εκ νέου.

Ο προμηθευτής της εξάτμισης στα MotoGP δεν είναι κάτι απλό. Όχι γιατί πρέπει να κατασκευάσει κάτι από το μηδέν και τελείως πρωτότυπο, αυτό είναι το εύκολο κομμάτι. Το πιο βασικό που αγνοεί ο περισσότερος κόσμος, είναι πως η δημιουργία της εξάτμισης συνοδεύεται και με παροχή υπηρεσιών που αγγίζει την ίδια την εξέλιξη του κινητήρα. Οι αναγνώστες του MOTO θα θυμούνται τον «Φάκελο Akrapovič» που ανοίξαμε το 2019 όταν στην διάρκεια αρκετών τευχών παρουσιάσαμε κάθε πτυχή της Akrapovič από την εξατομικευμένη και αποκλειστική ξενάγηση που είχα πραγματοποιήσει και στις δύο τοποθεσίες της στην Σλοβενία. Μία απόλυτα διαφωτιστική εμπειρία κι ένα όνειρο, που είχε γίνει πραγματικότητα χάρη στην TECNOMOTO, που ταυτόχρονα είναι και ένας από τους παλαιότερους εν ενεργεία αντιπρόσωπος της Akrapovič.

Akrapovič - Honda
Όλες οι εξατμίσεις που έχουν κατασκευάσει για τα MotoGP, έξω από το γραφείο του Igor Akrapovič.

Σε εκείνη την σειρά άρθρων λοιπόν, είχαμε εξηγήσει πως στο κεντρικό κτήριο της Akrapovič το οποίο δεν έχει καμία ταμπέλα, μόνο και μόνο για να μην σταματούν ομάδες μοτοσυκλετιστών και ζητούν να το επισκεφτούν, λειτουργεί και μία κανονική γραμμή παραγωγής όπου εκεί φτιάχνονται όλα τα πρωτότυπα και μαζί και οι εξατμίσεις του αγωνιστικού τμήματος. Το εργοστάσιο με τις γραμμές παραγωγής για τις εξατμίσεις που εμείς ξέρουμε είναι στα νότια σύνορα της χώρα, περίπου δύο ώρες μακριά από το κεντρικό κτήριο. Δεν υπάρχει άλλο σημείο στον κόσμο εκτός των circuit στο πρόγραμμα αγώνων, που οι MotoGP μοτοσυκλέτες συνυπάρχουν τόσο κοντά η μία στην άλλη, με την εταιρεία να έχει καταφέρει να διασφαλίσει προς πάσα κατεύθυνση ότι τα μυστικά κάθε ενός θα μείνουν απόλυτα διασφαλισμένα. Η εξέλιξη της ροής για την Akrapovič εκτείνεται και στις μοτοσυκλέτες μαζικής παραγωγής, συχνά οι κατασκευαστές τους στέλνουν έναν καινούριο τελείως κινητήρα όπου η ομάδα εκεί τον χαρτογραφεί για την εξάτμιση που η ίδια κατασκευάζει και έπειτα δίνει την χαρτογράφιση αλλά και σχέδια για OEM εξάτμιση που ο ίδιος ο κατασκευαστής θα κατασκευάσει ή θα δώσει σε κάποιον προμηθευτή του για να το κάνει για λογαριασμό του. Αυτή είναι μία υπηρεσία που η Akrapovič χρεώνει και είναι μία από τις πολλές που αναλαμβάνει καθώς η κατασκευή τελικών και λαιμών είναι μονάχα ένα από τα λίγα με τα οποία καταπιάνεται και σίγουρα το πιο γνωστό για το ευρύ κοινό. Για παράδειγμα δεν γνωρίζουν πολλοί πως συγκεκριμένα ιατρικά εργαλεία, όπως των οδοντοτεχνιτών, έχουν την υπογραφή της Akrapovič κάτι που οι Σλοβένοι ξεκίνησαν μόλις κατασκεύασαν το εξατομικευμένο χυτήριό τους και ανακάλυψαν πως έφτασαν σε ένα επίπεδο που δύσκολα υπάρχει εκεί έξω για το τιτάνιο. Είναι και αυτά κομμάτι του «Φάκελο Akrapovič» που δημοσιεύσαμε στο ΜΟΤΟ το 2019.

Akrapovič - Honda
Στην Akrapovič λειτουργεί ένα υπερσύγχρονο δυναμόμετρο που έχει την ικανότητα να εκμεταλλεύεται το ram-air που σημαίνει πως μπορεί να στείλει στην εισαγωγή της μοτοσυκλέτας αέρα 300χαω. Μαζί καταγράφει και τον ήχο στον οποίο δίνουν μεγάλη σημασία, αλλά αυτό αφορά τις μοτοσυκλέτες παραγωγής κυρίως.

Η εξέλιξη μίας εξάτμισης MotoGP έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία βέβαια καθώς ο κατασκευαστής μπορεί να προτείνει νέες λύσεις στους μηχανικούς της ομάδας που θα τους επιτρέψουν να βελτιώσουν την απόδοση. Όπως για παράδειγμα αντοχή σε υψηλότερες θερμοκρασίες που μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική καύση με ότι αυτό συνεπάγεται. Εντός της ομάδας της Akrapovič υπάρχουν Χημικοί και επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων με ένα πλήρως εξοπλισμένο εργαστήριο που συνεχώς αναζητούν το κατάλληλο κράμα για κάθε περίσταση. Κατά την διάρκεια της επίσκεψης εκεί, μου επέτρεψαν να μπω και στο τμήμα εξέλιξης των πρωτότυπων αφότου πρώτα είχαν αφαιρέσει όσες μοτοσυκλέτες δεν έπρεπε να βγουν στο φως και είχαν καλύψει και διάφορα εργαλεία που επίσης δεν έπρεπε να φωτογραφηθούν.

Akrapovič - Honda
Αυτό το κομμάτι είναι το πλέον σημαντικό και βασικός λόγος που οι κατασκευαστές θέλουν να στραφούν στην Akrapovič: Το εξοπλισμένο εργαστήριο που αναφέρουμε στο κείμενο

Το τμήμα αυτό είναι κάτω ακριβώς από το γραφείο του Igor Akrapovič ενώ στον ίδιο χώρο υπάρχει και μία σειρά από όλες τις εξατμίσεις που έχουν κατασκευάσει για τις MotoGP μοτοσυκλέτες, πλην εκείνων που χρησιμοποιούνται εκείνη την στιγμή. Μπαίνουν δηλαδή ως έκθεμα αφότου ολοκληρωθεί η θητεία τους, με την διαφορά πως στον χώρο εκεί δεν περιφέρεται και κανείς εκτός εργοστασίου, πράγμα που δείχνει και την εμμονή που έχουν με το να διατηρούν τα μυστικά κάθε κατασκευαστή.

Στο γραφείο του Igor στο μεταξύ, υπάρχει και η Honda RC51 του Colin Edwards με την οποία η Akrapovič πήρε τον πρώτο της παγκόσμιο τίτλο το 2000. Από τότε έχουν περάσει 23 χρόνια που πολλές διαφορετικές μοτοσυκλέτες πήραν παγκόσμια πρωταθλήματα φορώντας εξατμίσεις της Akrapovič ή ακόμη καλύτερα με τους Σλοβένους επιστήμονες να έχουν συμβάλλει στην εξέλιξη του κινητήρα τους. Η Honda είχε αφήσει κενό, πράγμα που στεναχωρούσε τους Σλοβένους από την στιγμή που ήταν ο πρώτος μεγάλος κατασκευαστής που είχε πιστέψει στο νέο εγχείρημα του Igor (ήταν ήδη κομμάτι της Scorpion που λόγω διαφωνιών το άφησε ξεκινώντας νέο εργοστάσιο, εξ ου και το λογότυπο της Akrapovič). Τώρα πλέον τα MotoGP της Honda επιστρέφουν στην αγκαλιά της Akrapovič με στόχο να τους βοηθήσουν να εκμεταλλευτούν τον κινητήρα τους ακόμη καλύτερα και να γίνουν περισσότερο ανταγωνιστικοί στην επόμενη σεζόν, που ήδη χαρακτηρίζεται από άλλους -εδώ- ως η πιο ανταγωνιστική στην πορεία του αθλήματος.

Μέσα στο γραφείο του Igor Akrapovič με την μοτοσυκλέτα που τους έδωσε τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο. Η επιστροφή της Honda είναι ιδιαίτερα σημαντική και για τις δύο πλευρές:

Akrapovič - Honda

Ο εξοπλισμός του εργαστηρίου επιτρέπει στην Akrapovič να εφαρμόζει εξειδικευμένες λύσεις που είναι και το πλέον σημαντικό για τα MotoGP

Στην Akrapovič λειτουργεί ένα υπερσύγχρονο δυναμόμετρο που έχει την ικανότητα να εκμεταλλεύεται το ram-air που σημαίνει πως μπορεί να στείλει στην εισαγωγή της μοτοσυκλέτας αέρα 300χαω. Μαζί καταγράφει και τον ήχο στον οποίο δίνουν μεγάλη σημασία, αλλά αυτό αφορά τις μοτοσυκλέτες παραγωγής κυρίως.

ETSC: Με την όπισθεν η EE στην οδική ασφάλεια - Αλλάζουν νόμους προς όφελος των κατασκευαστών

"Το σπίτι έχει πάρει φωτιά και δεν καλούμε την Πυροσβεστική", λέει το συμβούλιο - Τι θέλει για τις μοτοσυκλέτες και το ΚΤΕΟ
ETSC για την Ασφάλεια 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2026

Βήματα εμπρός αλλά και προς τα πίσω κάνει στην οδική ασφάλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξυπηρετήσει συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC).  

Η ανακοίνωση του European Transport Safety Council (ETSC), του ανεξάρτητου φορέα υποστήριξης της ασφάλειας των μεταφορών στην ΕΈ, έρχεται μετά την ενδιάμεση έκθεση (mid-point progress report) της Κομισιόν προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο που έχει γίνει σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την οδική ασφάλεια που έχει σαν στόχο τα μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έως το 2050.

Το ETSC, αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η εφαρμογή των αυστηρότερων κανονισμών για τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης των οχημάτων το 2022 και 2024. Χαιρετίζει επίσης τη βελτίωση στον τρόπο που συλλέγονται πλέον δεδομένα που αφορούν την οδική ασφάλεια και τη χάραξη πολιτικής προς τον στόχο "Vision Zero". 

Ωστόσο, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι τα επιτεύγματα σε επίπεδο νομοθεσίας "ανήκουν σε προηγούμενη πολιτική εποχή" και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στασιμότητα στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας όπου "ανθρώπινες ζωές ανταλλάζονται με ευκολίες προς την αυτοκινητοβιομηχανία και το εμπόριο", σύμφωνα με τον Antonio Avenoso, εκτελεστικό διευθυντή του ETSC.

Ο Avenoso αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας στην ΕΕ, η οποία θα ασχολείται αποκλειστικά με την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. "Ζητούμε εδώ και χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως το να παραδέχεσαι ότι το σπίτι έχει πιάσει φωτιά και εσύ να αρνείσαι να καλέσεις την Πυροσβεστική δεν είναι στρατηγική.", πρόσθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου στη σχετική ανακοίνωση του ETSC.

Το ETSC αναφέρει και πέντε τομείς κρίσιμης σημασίας για τους οποίους ισχυρίζεται πως τον τελευταίο καιρό οι αλλαγές που έχουν γίνει -ή πρόκειται να γίνουν- στη σχετική νομοθεσία υπονομεύουν την οδική ασφάλεια.

Ο πρώτος αφορά το επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας της νέας κατηγορίας μικρών, προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για αστική χρήση (Small Electric Vehicle -M1E), η οποία ενσωματώθηκε στην κύρια κατηγορία (M1) των επιβατικών αυτοκινήτων με μία όμως σημαντική εξαίρεση. Η εξαίρεση αφορά την απαλλαγή αυτών των προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για μία ολόκληρη 10ετία από το να εξοπλίζονται με ίδιας τεχνολογίας συστήματα υποβοήθησης για τον οδηγό τους με αυτά που φέρουν και τα επιβατικά της κύριας κατηγορίας ! 

Από τη μία, και τα μοντέλα αυτής της νέας κατηγορίας θα πρέπει να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τα επιβατικά της Μ1 και αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό, έχοντας ως δεδομένη την πρόοδο συστημάτων που έχουν σημειώσει μέχρι σήμερα συστήματα όπως είναι το Αυτοματοποιημένο Σύστημα Πέδησης Έκτακτης Ανάγκης (Automated emergency braking system -AEB), το οποίο σε ταχύτητες πόλης αναγνωρίζει τους ευάλωτους χρήστες του δρόμους (μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζοί) και στην περίπτωση που κάποιος βρεθεί "ξαφνικά" μπροστά στο όχημα, τότε το σύστημα ενεργοποιεί τα φρένα και έτσι αποτρέπει ή έστω μειώνει σημαντικά τον αντίκτυπο από την επαφή του μοτοσυκλετιστή με το αυτοκίνητο.

Σήμερα, ως -λίγο- πιο προσιτή λύση για κίνηση στο αστικό περιβάλλον έχουμε τα ηλεκτρικά και μη microcars -κάποια ανήκουν στην κατηγορία των μοτοδοπηλάτων, οδηγούνται από 16χρονους και πιάνουν έως 45 χλμ./ώρα. Είναι αστικής φύσεως μοντέλα που πωλούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές αγορές -και στην ελληνική- και δεν έχουν στον εξοπλισμό τους πολλά βασικά πλέον συστήματα που είναι υποχρεωτικά στα κανονικά αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα οι αερόσακοι και το ABS. Μάλιστα δύο από αυτά δοκιμάστηκαν από την DEKRA που ανέφερε ότι παρά τα μόλις 45 χλμ./ώρα της τελικής τους, με την οποία έγινε το crash test, οι οδηγοί θα σκοτώνονταν και στις δύο περιπτώσεις αφού δεν υπήρχε αερόσακος! Φυσικά αυτά τα μοντέλα δεν έφεραν ούτε πιο προηγμένα συστήματα όπως είναι το AEB αλλά και το σύστημα προειδοποίησης διερχόμενου οχήματος στους καθρέπτες Blind Spot Monitoring (BSM), καθώς και τα δύο απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ για τη λειτουργία τους.

Η ΕΕ θέλει να δημιουργήσει μια κατηγορία, η οποία θα είναι λογικά πάνω από αυτά τα μοντέλα, που θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και πιο προσιτή στο ευρύ κοινό από τα κανονικά αυτοκίνητα, ώστε αυτή η κατηγορία να εμπορική απήχηση και να συμβάλλει έτσι στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στα αστικά κέντρα. Όμως όπως έχουμε δει μέχρι τώρα ηλεκτρικό και προσιτό δεν πάνε μαζί -ειδικά χωρίς επιδοτήσεις- και με τις τιμές στα αυτοκίνητα, (άσχετα αν είναι με ηλεκτρικό ή κινητήρα εσωτερικής καύσης) να έχουν ανέβει 20-30% από την πανδημία του Covid και μετά. 

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας με την ΕΕ να υποκύπτει στην πίεση των κατασκευαστών σύμφωνα με το ETSC και για να μειώσει το κόστος επιτρέπει το "πάγωμα" στις τεχνολογίες των συστημάτων ασφάλειας που θα φέρουν αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία θα κινούνται στο 99% της ζωής τους στο αστικό περιβάλλον. Θα αγοράζει δηλαδή κάποιος για παράδειγμα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας το 2032 και αυτό θα έχει πάνω συστήματα του 2026 για να κυκλοφορεί στην πόλη. Εκεί που γίνονται και τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα συνολικά και φυσικά η πλειοψηφία των ατυχημάτων με μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.

Επόμενο σημείο είναι η νομοθεσία που σχετίζεται με τα "longer and heavier vehicles -LHVs", τα λεγόμενα και megatrucks, φορτηγά που μεταφέρουν αγαθά και κινούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 25 μέτρα και βάρος στους 60 τόνους. Το συμβούλιο αναφέρει ότι είναι πάρα πολλοί οι δρόμοι, τα τούνελ και οι γέφυρες στην Ευρώπη που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τόσο βαριά οχήματα. 

To ETSC προειδοποιεί παράλληλα ότι χωρίς αυστηρή νομοθεσία και έλεγχο για την καταλληλόλητα όλων των δρόμων που θα επιτρέπεται να κινούνται αυτά τα φορτηγά, η εξάπλωσή τους θα γίνει χωρίς έλεγχο προς όφελος της πιο αποδοτικής μεταφοράς των αγαθών και εις βάρος των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων. Το ETSC τονίζει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καν διάλογος για την εξάπλωσή των LHVs αν δεν γίνει πρώτα αυτή η μελέτη για την καταλληλότητα των δρόμων. Εμείς να συμπληρώσουμε σε αυτό το σημείο και το νομοθετικό πλαίσιο που θα πρέπει να υπάρχει και να ορίζει τις προδιαγραφές και τα συστήματα που αυτών των οχημάτων των 60 τόνων, ώστε να μην μπορεί οποιοδήποτε φορτηγό που μπορεί να διαχειριστεί αυτό το φορτίο να παίζει αυτόν τον ρόλο.

Επόμενο σημείο που θίγει το ETSC είναι η εμπορική συμφωνία που έχουν πρόθεση να συνάψουν ΕΕ-ΗΠΑ με την οποία θα υπάρξει "αλληλοσεβασμός" και αμοιβαία αναγνώριση στα στάνταρ ασφάλειας με τα οποία η καθεμιά κατασκευάζει αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει ότι αν εγκριθεί θα ξεκινήσουν να εισάγονται στην Ευρώπη αυτοκίνητα που έχουν σχεδιαστεί για τις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα τα τεράστια "αγροτικά" και SUVs που έχουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα οποία παράλληλα στερούνται συστημάτων που έχουν τα ευρωπαϊκά -όπως το AEB που προαναφέραμε!

Τελευταίος τομέας για τον οποίο προειδοποιεί το ETSC είναι οι περιοδικοί έλεγχοι στα δίκυκλα κάτω των 125 κ.εκ. Τα δίκυκλα αντιστοιχούν σε ένα στα πέντε θανατηφόρα τροχαία στην ΕΕ. Με το 70% του στόλου να είναι κάτω από 125 κ.εκ., το συμβούλιο θέλει να γίνουν υποχρεωτικοί οι έλεγχοι σε αυτούς τους κυβισμούς και μάλιστα ετήσιοι. Το συμβούλιο επικαλείται μελέτες που έχουν γίνει οι οποίες δείχνουν συχνές τροποποιήσεις από τους αναβάτες των μικρού κυβισμού μοτοποδηλάτων, σκούτερ και μοτοσυκλετών αλλά και συχνές αστοχίες στα φρένα και τα ελαστικά τους. 

Μέλος του ETSC είναι και η FIM που υποστηρίζει μαζί με τη FEMA το δικαίωμα κάθε κράτους-μέλους να επιλέγει το ίδιο αν οι μοτοσυκλέτες και τα λοιπά δίκυκλα που έχουν ταξινομηθεί στην επικράτειά του θα περνούν ή όχι από περιοδικό τεχνικό έλεγχο -ΚΤΕΟ. Μάλιστα έχουν συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων στους δρόμους της ΕΕ οφείλεται στις υποδομές και τη συμπεριφορά του αναβάτη και των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων και σχεδόν ποτέ σε μηχανική αστοχία του δίκυκλου. Οπότε να προτείνουμε στο συμβούλιο να ζητήσει και την άποψη του πλέον εξιδεικευμένου μέλους του πριν συμπεριλάβει το ΚΤΕΟ στους κρίσιμους για την οδική ασφάλεια τομείς για τις μοτοσυκλέτες καθώς φαίνεται ότι υπάρχει μια ασυμφωνία απόψεων με κίνδυνο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο οικονομικά ο εκάστοτε αναβάτης χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.