Συνεργασία Honda – Yamaha!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/10/2016

Δεν πρόκειται για πρωταπριλιάτικο αστείο, αλλά για πραγματικό γεγονός το οποίο μάλιστα ανακοινώθηκε επίσημα από την Honda. Η είδηση είναι ότι η Honda και η Yamaha ξεκίνησαν τις συζητήσεις για μια πιθανή συνεργασία στο χώρο των μικρών scooter (έως 50cc) και στις μικρές ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες για την ιαπωνική αγορά. Η συνεργασία δηλαδή αφορά την "Class-1", όπως ονομάζεται στην Ιαπωνία η κατηγορία που περιλαμβάνει, σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας, "οχήματα που διαθέτουν δύο ή περισσότερους τροχούς και κινητήρα με χωρητικότητα ως 50cc ή λιγότερα, ή έναν ηλεκτρικό κινητήρα με απόδοση 0,60kW (0,8 ίππους) ή λιγότερα".
Ο πλουραλισμός που επικρατεί στις επιλογές για τις εντός πόλης μετακινήσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν από ποδήλατα με ηλεκτρική υποβοήθηση μέχρι μικρά scooters, έχει ως αποτέλεσμα να συρρικνωθεί το μερίδιο αγοράς τους τα τελευταία χρόνια. Επιπλέον, τα εργοστάσια έχουν να αντιμετωπίσουν πολλές και διαφορετικές προκλήσεις σχετικά με τις προδιαγραφές ασφαλείας και τους περιορισμούς των ρύπων οι οποίοι γίνονται ολοένα και πιο αυστηροί. Κατ' επέκταση, η εξέλιξη και παραγωγή μικρών scooter, όπως καταλαβαίνετε, αρχίζει και γίνεται ασύμφορη.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες η Honda και η Yamaha κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι συνεργασίες είναι η μοναδική λύση για να βρεθεί μια συμφέρουσα διέξοδος σ' αυτό το ζήτημα, οπότε και ξεκίνησαν οι συζητήσεις για να βρεθεί η φόρμουλα μιας συνεργασίας.
Πιο συγκεκριμένα, τα πεδία συνεργασίας καθορίζονται σε τρεις τομείς. Αρχικά, έχει τεθεί ένα χρονοδιάγραμμα ως τα τέλη του 2018, όπου η Honda θα προμηθεύει με scooter 50 κυβικών την Yamaha ως ΟΕΜ (Original Equipment Manufacturer, δηλαδή ως εργοστασιακός προμηθευτής) τα οποία θα είναι εξελιγμένα με βάση τα Honda Tact και Giorno 50, τα οποία ήδη πωλούνται από την Honda στην Ιαπωνία. Η Yamaha θα πουλάει αυτά τα μοντέλα ως αντικαταστάτες των Jog και Vino. Λέτε να δούμε και το EV-Cub με λογότυπα Yamaha;

Honda Giorno 50

Επιπλέον, η Honda και η Yamaha αυτή την στιγμή εξελίσσουν, κατασκευάζουν και πουλάνε πενηντάρια scooter για επαγγελματικές χρήσεις, όπως το Honda Benly και το Yamaha Gear. Οι δύο εταιρείες λοιπόν να αναζητήσουν λύσεις για να εξελίξουν μαζί την επόμενη γενιά αυτών των μοντέλων, την οποία θα προμηθεύει επίσης ως ΟΕΜ η Honda την Yamaha.
Τέλος, η συνεργασία τους θα επεκταθεί και στον τομέα των μικρών ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, με στόχο να διεισδύσουν ακόμη περισσότερο τα ηλεκτρικά στην Class-1. Τα δύο εργοστάσια θα αναζητήσουν μαζί λύσεις για τα σημαντικότερα θέματα που απασχολούν τα ηλεκτρικά οχήματα όπως η αυτονομία, ο χρόνος φόρτισης, οι επιδόσεις και το κόστος. Γι' αυτό το σκοπό θα σχηματίσουν ένα κοινό μέτωπο επιδιώκοντας συνεργασίες με άλλα εργοστάσια και εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον συγκεκριμένο τομέα.
Η τελευταία όμως πρόταση της ανακοίνωσης είναι ίσως η πιο ουσιαστική κι αυτή που ανοίγει μεγάλα θέματα για το μέλλον, καθώς αναφέρει πως "οι δύο εταιρείες θα δουλέψουν από κοινού για την περαιτέρω αναζωογόνηση της αγοράς της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία."
Ο Shinji Aoyama, o Πρόεδρος της Honda Motor δήλωσε πως μέσα από αυτή τη συνεργασία οι δύο εταιρείες θα συνεχίσουν να προσφέρουν οχήματα για την μικρή κατηγορία που θα ξεπεράσουν τις προσδοκίες των πελατών τους, δίνοντας έμφαση στην αύξηση της επιρροής της ηλεκτροκίνησης. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο ομόλογος του στη Yamaha, Katsuaki Watanabe είπε πως η συνεργασία που θα ξεκινήσει με την μορφή OEM θα προσχωρήσει και πέρα από το πλαίσιο της απλής προμήθειας προϊόντων και θα χαράξει μια διαφορετική μοτοσυκλετιστική κουλτούρα στην Ιαπωνία.

Λευτέρης Αυγενάκης: Τρία χρόνια μετά ξαναμιλά για πίστα MotoGP στην Κρήτη – Τώρα κρατάμε ακόμη πιο μικρό καλάθι

Προεκλογικές υποσχέσεις ή μήπως υπάρχει ουσία πίσω από τη δήλωση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης;
avgenakis
Ο υπουργός καβάλα σε Ducati Streetfighter στην πίστα των Μεγάρων το 2020
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/11/2026

Με δηλώσεις σε ραδιοφωνικό σταθμό του Ηρακλείου Κρήτης, δηλαδή της εκλογικής του περιφέρειας, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Λευτέρης Αυγενάκης αναβιώνει μια ιστορία που ο ίδιος είχε ξεκινήσει το 2023.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η αξιοποίηση του χώρου που σήμερα φιλοξενεί το αεροδρόμιο “Νίκος Καζαντζάκης” στην περιοχή της Αλικαρνασσού. Καθώς έχει ήδη δρομολογηθεί η μεταφορά του σε νέα τοποθεσία στο Καστέλλι, ο χώρος που θα απελευθερωθεί μετατρέπεται σε αντικείμενο μεγάλου ενδιαφέροντος και ο υπουργός έχει μια άποψη επ’ αυτού.

“Mε τη μεταφορά του αεροδρομίου στο Καστέλλι, ανοίγει η συζήτηση για την αξιοποίηση του σημερινού αεροδρομίου του Ηρακλείου,” λέει ο κ. Αυγενάκης στην ανακοίνωση που εξέδωσε μέσω κοινωνικών δικτύων. “Επαναφέρω στη δημόσια συζήτηση την πρόταση που έχω ήδη καταθέσει για τη δημιουργία μιας πίστας που θα μπορεί να φιλοξενεί διεθνείς αγώνες ταχύτητας μοτοσυκλετών και αγώνες επιλεγμένων κατηγοριών αυτοκινήτου.

“Το επόμενο βήμα είναι να προχωρήσουμε στη μελέτη και στον σχεδιασμό. Να δούμε ποιες υποδομές του αεροδρομίου μπορούν να αξιοποιηθούν, πόσο μπορούν να μειώσουν το κόστος κατασκευής και τι χρειάζεται για να φτάσουμε στη λειτουργία της πίστας.

“Σκεφτείτε τι θα σήμαινε για την Κρήτη μια διεθνής διοργάνωση σε μια περίοδο χαμηλής τουριστικής κίνησης. Επισκέπτες από όλο τον κόσμο, περισσότερη δουλειά για τα ξενοδοχεία, την εστίαση και τις τοπικές επιχειρήσεις, σε μήνες που η κίνηση είναι περιορισμένη. Με το νέο διεθνές αεροδρόμιο στο Καστέλλι και τον ΒΟΑΚ [σ.σ. Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης], η Κρήτη μπορεί να διεκδικήσει μια κομβική θέση στον χάρτη του μηχανοκίνητου αθλητισμού.”

Σε πρώτο άκουσμα η είδηση δείχνει θετικότατη. Ένας μεγάλος ανοικτός χώρος όπως το νυν αεροδρόμιο του Ηρακλείου θα μπορούσε να μετατραπεί σε πίστα ταχύτητας και όντως έχει όλα τα φόντα να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις ενός αγώνα MotoGP: διεθνές αεροδρόμιο και λιμάνι, άφθονες ξενοδοχειακές υποδομές υψηλού επιπέδου και καλό κλίμα για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου.

Έχουμε ωστόσο πολλάκις τονίσει πως αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα δεν είναι MotoGP και WSBK, αλλά ένας χώρος με κόστος πρόσβασης που να μην είναι απαγορευτικό για τον καθημερινό μοτοσυκλετιστή. Σε μια χώρα που μετά βίας έχει δικό της πρωτάθλημα ταχύτητας, το να κοιτάμε ως πρώτο βήμα το κορυφαίο παγκόσμιο πρωτάθλημα ακούγεται τουλάχιστον υπερφίαλο.

Μιλάμε για μια εγκατάσταση μεγάλου κόστους που τα έσοδα από έναν-δυο αγώνες παγκοσμίων τον χρόνο δεν αρκούν για να συντηρηθεί. Υπάρχει επαρκές κοινό στην Κρήτη για να τη στηρίξει σε βάθος χρόνου; Μπορεί η πρόσβαση σε μια πολυτελή και ακριβή πίστα να έχει λογικές τιμές ώστε να προσελκύει αντί να διώχνει εκδηλώσεις λεσχών, εταιρειών και ιδιωτικές επισκέψεις;

Αν θέλουμε να μιλήσουμε για αθλητική ανάπτυξη σε μοτοσυκλέτα και αυτοκίνητο, ας κοιτάξουμε πρώτα να φτιάξουμε κάτι σε προδιαγραφές ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, να μπούμε στον αγωνιστικό χάρτη και μετά κάνουμε και όνειρα για το κάτι παραπάνω. Βήμα-βήμα γίνεται η πρόοδος, από εύηχες υπερβολές έχουμε χορτάσει χρόνια τώρα και ειδικά από πλάκες θεμελίωσης που στήριξαν μεγαλόσχημες εξαγγελίες πριν θαφτούν οριστικά στα ξερόχορτα, βλέπε Ορχομενός και Χαλανδρίτσα.

Ούτως ή άλλως, μια πίστα κορυφαίων προδιαγραφών δεν υπηρετεί τις ανάγκες της χώρας μας, ούτε στην Κρήτη ούτε οπουδήποτε αλλού. Η μεγάλη πληγή είναι η απουσία μιας πίστας στην Αττική, εκεί που βρίσκεται η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου που στηρίζει (με σημαντικό κόστος κάθε φορά) το Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών. Η Κρήτη δεν είναι ούτε πιο κοντά, ούτε πιο οικονομική ως προορισμός.

Επίσης, προκύπτει μια απορία ως προς τον ρεαλισμό της σκέψης Αυγενάκη. Τους τελευταίους μήνες έχει αρχίσει να σιγοβράζει μια διαμάχη μεταξύ κυβέρνησης και Δήμου Ηρακλείου για την επόμενη χρήση του αεροδρομίου. Ο Δήμος ισχυρίζεται πως από τα περίπου 1.740 στρέμματα που απασχολεί σήμερα το αεροδρόμιο, τα 200 είναι ιδιοκτησίας του και σε περίπου άλλα 1.000 έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας. Οι άλλοι ιδιοκτήτες της γης αυτής φέρονται ως το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και αυτόν τον καιρό όλες οι πλευρές ακονίζουν τα μαχαίρια τους διεκδικώντας το μερίδιό τους στην αξιοποίηση του φιλέτου  – μιλάμε για το παραλιακό μέτωπο του Ηρακλείου.

Στο μεταξύ έχουν εμφανιστεί σχέδια που περιλαμβάνουν εμπορικές χρήσεις και πολυτελείς κατοικίες, ενώ ο Δήμος οραματίζεται πάρκα και χώρους πρασίνου. Δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε πού ακριβώς και πώς χωρά μια πίστα στα σχέδια αυτά.

Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε τους κατοίκους της περιοχής. Όταν φτιάχτηκε το αεροδρόμιο “Νίκος Καζαντζάκης” η περιοχή ήταν αραιοκατοικημένη και “έξω” από το Ηράκλειο. Σήμερα η Αλικαρνασσός είναι πυκνοκατοικημένο προάστιο της πόλης και η μεταφορά του αεροδρομίου σε νέα τοποθεσία αποφασίστηκε και με γνώμονα το γεγονός πως πλέον ήταν μέσα στον αστικό ιστό, δημιουργώντας έντονη όχληση και γεννώντας κινδύνους σε περίπτωση ατυχήματος. Πόσο εύκολο είναι να φτιαχτεί εκεί μια πίστα που, αν μη τι άλλο, θα παράγει άφθονο θόρυβο κατά τη χρήση της;

Δεν βρίσκουμε και πολύ ρεαλισμό στις δηλώσεις του κ. Αυγενάκη, όπως ακριβώς δεν βλέπουμε καμιά πραγματική προοπτική για δημιουργία πίστας. Τα ίδια λέγαμε το 2023 και στην ίδια άποψη εμμένουμε και σήμερα: πίστα στην Κρήτη πολύ δύσκολα θα δούμε, όχι στο κοντινό μέλλον τουλάχιστον.