Τα Beta enduro του 2020!

Με νέους κινητήρες και πλαίσιο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

16/7/2019

Η Beta έβγαλε απ’ τη γραμμή παραγωγής τα RR του 2020, όμως δεν προχώρησε σε μια απλή ανανέωση των υφισταμένων μοντέλων της. Η σειρά πλέον αντιπροσωπεύει ένα νέο κεφάλαιο στην κατηγορία των Enduro και θα είναι διαθέσιμη απ' τα τέλη Ιουλίου. Η οικογένεια των RR αποτελείται από οκτώ διαφορετικές εκδόσεις με βάση τον κυβισμό και τον τύπο του κινητήρα τους. Έτσι, έχει τέσσερα μοντέλα με δίχρονους κινητήρες (125,200,250 και 300 κυβικά) και άλλα τόσα με τετράχρονους (350,390,430,480), προσφέροντας μια πληθώρα επιλογών. H Beta αναφέρει πως έχει επαναπροσδιορίσει την εμπειρία οδήγησης στο χώμα μέσα απ' τις μικρές και ελαφριές μοτοσυκλέτες που προσφέρει, οι οποίες είναι ευκολοδήγητες και όχι απόλυτες ως προς την συμπεριφορά τους, συγχωρώντας τα λάθη των λιγότερο έμπειρων αναβατών.

Η εμπειρία που έχουν αποκτήσει οι μηχανολόγοι, οι δοκιμαστές και ολόκληρο το τμήμα έρευνας και ανάπτυξης της εταιρείας, έχει εμπλουτιστεί ακόμη περισσότερο. Κάτι άλλωστε που φαίνεται απ’ την παρουσίαση της νέας σειράς των τετράχρονων κινητήρων και από το αποτέλεσμα της δουλειάς των σχεδιαστών στο πλαίσιο, το οποίο είναι πλήρως επανασχεδιασμένο με τελείως διαφορετική γεωμετρία και ακαμψία, ενώ όλα τα RR έχει ανανεωθεί και στον τομέα της εμφάνισης. Επίσης, η νέα σειρά RR διαθέτει νέα εργονομία λόγω της επανασχεδιασμένης σέλας και του φαρδύτερου τιμόνιου, που προσφέρει ακόμη καλύτερο έλεγχο. Στις επιμέρους ανανεώσεις της εμφάνισης το τελικό της εξάτμισης έχει νέο σχήμα ώστε να ταιριάζει με τον καινούργιο σχεδιασμό της ουράς,  καθώς λόγω της σέλας άλλαξε και το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας. Η βάση πινακίδας είναι καινούργια με χαμηλότερο βάρος και ενσωματωμένες χειρολαβές. Στο τομέα της προστασίας του αναβάτη και της μοτοσυκλέτας έχουμε νέες χούφτες, προστατευτικά πλαισίου και εξάτμισης, ενώ έχει επανασχεδιαστεί το προστατευτικό κάλυμμα του κινητήρα.

Οι αλλαγές:

Κινητήρας

Τετράχρονοι (350/390/430/480cc):

Οι τετράχρονοι κινητήρες είναι πλήρως επανασχεδιασμένοι με γνώμονα τη μείωση του βάρους των κινούμενων μερών και τη βελτιστοποίηση των επιδόσεών τους. Ο συμπλέκτης έχει μεταφερθεί πιο ψηλά, ενώ ο στρόφαλος έχει νέα θέση και βρίσκεται πιο πίσω. Έτσι, το κέντρο βάρους μεταφέρθηκε πιο κοντά στον άξονα του ψαλιδιού -στη μέση της μοτοσυκλέτας- και επιτυγχάνεται καλύτερος έλεγχος.

Το καπάκι του συμπλέκτη είναι από μαγνήσιο (όπως και της γεννήτριας) και έχει επανασχεδιαστεί ώστε να λιπαίνεται καλύτερα ο συμπλέκτης, ο οποίος με τη σειρά του έχει ανανεωθεί και οι δίσκοι του κατασκευάζονται από νέο υλικό, ώστε οι αλλαγές να πραγματοποιούνται πιο άνετα. Τα γρανάζια των σχέσεων είναι ελαφρύτερα και έχουν κοντύτερη κλιμάκωση. Ο μηχανισμός επιλογής των σχέσεων διαθέτει ελαφρύτερα εξαρτήματα με στόχο την περαιτέρω βελτίωση των αλλαγών. Οι ανανεώσεις στο κιβώτιο ταχυτήτων ολοκληρώνονται με τον επανασχεδιασμένο λεβιέ ώστε να δένει πιο όμορφα με τον κινητήρα και το νέο πλαίσιο. Αναβαθμισμένη είναι και η χαρτογράφηση του ψεκασμού ενώ στα όργανα έχει προστεθεί ενδεικτική λυχνία νεκράς.

Τα κυκλώματα ψύξης και λίπανσης έχουν επανασχεδιαστεί όπως ο κύλινδρος και η κεφαλή του κινητήρα. Το κύκλωμα ψύξης διαθέτει μια νέα αντλία νερού, που βελτιώνει την ροή του ψυκτικού υγρού και επιτυγχάνεται καλύτερη απαγωγή της θερμότητας, ενώ η σχεδίαση του συστήματος είναι πιο απλή με τους σωλήνες εσωτερικά του πλαισίου, ενώ τοποθετήθηκαν και πιο αποδοτικά ψυγεία. Το κύκλωμα λίπανσης είναι βελτιωμένο και σχεδιασμένο έτσι ώστε να γίνεται πιο αποτελεσματική η μεταφορά θερμότητας μεταξύ λαδιού και νερού στο μπροστινό μέρος του κάρτερ, έτσι ώστε να διατηρηθεί η θερμοκρασία του λαδιού χαμηλά. Το βάρος του κινητήρα έχει μειωθεί κατά ένα κιλό.

Δίχρονοι (250/300cc):

Από τη σειρά των δίχρονων κινητήρων αυτοί των 250 και 300 κυβικών απέκτησαν αντικραδασμικό άξονα, ώστε να έχουν πιο ήπια λειτουργία και να μεταφέρουν λιγότερους κραδασμούς στον αναβάτη. Αυτός των 250cc δέχτηκε μια επιπλέον ανανέωση με τον επανασχεδιασμό της κυλινδροκεφαλής ώστε στις χαμηλές στροφές να έχει καλύτερη ροπή.

Ο δίχρονος των 125 ήταν αυτός που είχε τις περισσότερες ανανεώσεις για το 2020. Ο κύλινδρος είναι καινούργιος με διαφορετικό αυλό εξαγωγής. Διαθέτει επίσης νέα θυρίδα εξαγωγής και νέα boosters, ενώ ο λαιμός της εξάτμισης έχει νέα φλάντζα. Ακόμη, έχει νέο καπάκι συμπλέκτη με σύστημα πεπιεσμένου αέρα, που λειτουργεί απ’ τον τροποποιημένο μηχανισμό του συμπλέκτη. Επίσης, η θυρίδα εξαγωγής ανοίγει με διαφορετικό ρυθμό ώστε να βελτιώσει την απόδοση ισχύος. Τέλος, η εξάτμιση διαθέτει νέο θάλαμο διαστολής.

Πλαίσιο:

Το επανασχεδιασμένο πλαίσιο έχει νέα γεωμετρία και ακαμψία με στόχο την αύξηση της σταθερότητας αλλά και της ευελιξίας. Το βάρος έχει μειωθεί με την αντοχή να παραμένει στα ίδια επίπεδα χάρη στη μέθοδο δημιουργίας του πλαισίου που επιτρέπει ακρίβεια στην χύτευση σε συγκεκριμένους τομείς, ενώ η οι νέες βίδες για την στήριξη του κινητήρα μειώνουν τη μεταφορά των κραδασμών στον αναβάτη, προσφέροντας περισσότερη άνεση. Ακόμη, είναι πιο στενό στο κάτω μέρος με αποτέλεσμα να έχει πιο έυκολη διέλευση όταν περνά από πιο δύσβατα μονοπάτια.

Το ρεζερβουάρ έχει μεγαλώσει τόσο στις εκδόσεις με τετράχρονους κινητήρες όσο και σε αυτές με δίχρονους, φτάνοντας τα 9,1L και 9,5L αντίστοιχα. Το πλάγιο σταντ πλέον έχει μεγαλύτερο μήκος, ενώ η νέα σχεδίαση των "τρακτερωτών" μαρπσιέ προσφέρει καλύτερο πάτημα διώχνει πιο εύκολα τη λάσπη. Το πεντάλ του φρένου είναι και αυτό νέο, όπως και το κάλυμμα της αλυσίδας που εκτείνεται πάνω στο νέο ψαλίδι.

Το υποπλαίσιο είναι σχεδιαστεί εκ νέου και πλέον φιλοξενεί το φιλτροκούτι με όλα τα εξαρτήματά του και το δοχείο λαδιού για τα δίχρονα. Ακόμη, έχει ενισχυθεί ώστε να είναι πιο ανθεκτικό στις πτώσεις. Το φιλτροκούτι διαθέτει νέα σύνδεση με την εισαγωγή, ενώ η προσθαφαίρεση του φίλτρου αέρα είναι πιο εύκολη πλέον.

Ο τομέας των αναρτήσεων δεν θα μπορούσε να μην ανανεωθεί για το 2020 και το πιρούνι έχει βελτιωμένη σχεδίαση με νέο εσωτερικό φυσίγγιο που μεταφέρει πιο χαμηλά το  κέντρο βάρους, ενώ έχει βελτιωμένη λειτουργία στην απορρόφηση των ανωμαλιών. Επίσης έχει γίνει revalving για να συνεργάζεται καλύτερα με το καινούργιο πλαίσιο.

Η πίσω ανάρτηση είναι καινούργια με το ελατήριό της να βελτιώνει την πρόσφυση του πίσω τροχού και να διατηρεί την επαφή του με το τερέν κατά το έντονο φρενάρισμα, χάρη στο νέο σύστημα περιορισμού της έκτασης. Επίσης, το αμορτισέρ είναι μακρύτερο με πιο προοδευτική λειτουργία κατά τη συμπίεση, που μειώνει την πιθανότητα να φτάσει στο τέρμα της διαδρομής του. Αντίστοιχα, όπως και στο πιρούνι έτσι και στο αμορτισέρ έχει γίνει revalving.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»