Τα χρέη της Norton στους πιστωτές της!

Χρωστάει μέχρι και στον John McGuiness
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

1/4/2020

Όσο ξεδιπλώνεται το κουβάρι της υπόθεσης με την χρεωκοπία της Norton, τόσο περισσότερα “άπλυτα” βγαίνουν στη φόρα και όπως αποδεικνύεται η ιστορία έχει πολύ ζουμί ακόμη. Πρόσφατα το SuperBike Magazine δημοσίευσε μια ανάλυση της εταιρείας που έχει αναλάβει τη διαχείριση της Norton με στόχο την πώλησή της, Binder Dijker Otte (BDO), όπου αναφέρονται λεπτομερώς όλα τα χρέη της αγγλικής εταιρείας μοτοσυκλετών αλλά και σε ποιους τα οφείλει!

Οι πιστωτές της Norton, έχουν χωριστεί σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: Οι Ασφαλισμένοι (αυτοί που θα πάρουν σίγουρα τα χρήματά τους), οι Προνομιούχοι και οι Ανασφάλιστοι. Στην πρώτη κατηγορία υπάγονται οι τράπεζες που χορήγησαν δάνεια στην βρετανική εταιρεία, ενώ στη δεύτερη ανήκουν –όπως και στις περισσότερες περιπτώσεις- οι υπάλληλοι της Norton (ανέρχονταν στους 64 όταν η BDO ορίστηκε ως διαχειριστής της, όμως τώρα έχουν μειωθεί στους 58 με έξι υπαλλήλους να έχουν παραιτηθεί). Ανασφάλιστοι θεωρούνται στη προκείμενη περίπτωση οι αναβάτες που έχουν δώσει προκαταβολή για την αγορά μιας Norton μοτοσυκλέτας, οι συνεργάτες της αγγλικής φίρμας και το HMRC (Her Majesty’s Revenue and Customs), που είναι η υπεύθυνη υπηρεσία για τα έσοδα και τελωνεία της Βρετανίας.

Σε ό,τι αφορά τα συνολικά χρέη των εταιρειών του Stuart Garner, η ανάλυση της BDO αναφέρει πως ανέρχονται στα 31.986.674,26 ευρώ. Συγκεκριμένα, τα χρέη των εταιρειών του Garner στους Ασφαλισμένους πιστωτές – στη προκείμενη περίπτωση είναι μόνο η τράπεζα Metro, η οποία μάλιστα ήταν αυτή που έθεσε ως διαχειριστή την BDΟ – ανέρχονται στα €8.021.463,74. Από αυτά, τα 4,55 εκατομμύρια είναι οφειλές της Norton Motorcycles UK Ltd, ενώ τα υπόλοιπα 3,46 είναι χρέη της Donington Hall Estates Ltd και είναι τα μοναδικά χρήματα που θα επιστραφούν σίγουρα.

Τώρα, σχετικά με τα χρέη στους Προνομιούχους πιστωτές, δηλαδή τους 58 υπαλλήλους όπως αναφέραμε και πιο πάνω, ανέρχονται στις μόλις 52.348,23, τα οποία προκύπτουν απ’ τις €902,56 που αναλογούν σε κάθε εργαζόμενο για την καθυστέρηση κατάθεσης της μισθοδοσίας του.

Στην τρίτη και τελευταία κατηγορία, τους Ανασφάλιστους πιστωτές, οι οφειλές του Garner φτάνουν τα 8.010.181,80 εκατομμύρια ευρώ με τα 3.723.042,24 από αυτά να ανήκουν στους 466 αναβάτες που έχουν δώσει προκαταβολή για την αγορά μιας Norton μοτοσυκλέτας. Επιπλέον τα χρέη του Garner στο HMRC αγγίζουν τις €784.204,70 και με βάση τα λεγόμενα της BDO ούτε αυτά πρόκειται να αποπληρωθούν. Από τη στιγμή που οι εταιρείες του Garner τέθηκαν υπό καθεστώς διαχείρισης, οι καταθέσεις τους στην τράπεζα δεν ξεπερνούσαν τις €338.458,39 και αυτά τα χρήματα θα πάνε στον μοναδικό Ασφαλισμένο πιστωτή, τη Metro. Συγκεκριμένα αυτό που αναφέρεται στην ανάλυση της BDO είναι: “Αυτά τα χρήματα δεν περιλαμβάνονταν σε ξεχωριστό τραπεζικό λογαριασμό και συνεπώς δεν θα επιστραφούν σε όσους τα κατέθεσαν”

Ανάμεσα στη λίστα των Ανασφάλιστων Πιστωτών, αποδείχτηκε ότι βρίσκεται και ο John McGuiness, ο οποίος όπως φαίνεται δεν πληρώθηκε βάσει συμβολαίου για τη συμμετοχή στους Road Racing αγώνες ως εργοστασιακός αναβάτης της εταιρείας.

Η Harley-Davidson επαναπατρίζει την παραγωγή της στις ΗΠΑ υπό την πίεση της κυβέρνησης Τραμπ

Τα μοντέλα με τον Revolution Max κινητήρα φτιάχνονται στην Ταϊλάνδη και αυτό θα αλλάξει από του χρόνου
revolution max
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/6/2026

Η Harley-Davidson ανακοίνωσε την Τρίτη 9 Ιουνίου 2026 πως η πλατφόρμα των Revolution Max μοντέλων – Pan America, Sportster S και Nightster – που κατασκευάζονται στην Ταϊλάνδη θα επιστρέψει στις ΗΠΑ.

Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο σχέδιο “Back to the Bricks” που τρέχει ο νέος διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Artie Starrs, και βάσει αυτής τα τρία παραπάνω μοντέλα θα κατασκευάζονται εξ ολοκλήρου στα εργοστάσια της Harley-Davidson σε Pennsylvania και Wisconsin.

Η μετάβαση αυτή εκτιμάται πως θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στο 2027, με στόχο οι πρώτες μοτοσυκλέτες από τα αμερικανικά εργοστάσια να αρχίσουν να βγαίνουν στην αγορά το 2028.

Η ανακοίνωση της Harley-Davidson εστιάζει ιδιαίτερα στις αλλαγές που έκανε η κυβέρνηση Τραμπ στην εμπορική πολιτική και οι οποίες χαρακτηρίζονται ως “νέες ευκαιρίες για εταιρείες να επενδύσουν στην εγχώρια βιομηχανία”, ενώ δεν απουσιάζουν οι προβλεπόμενες αναφορές στην ενίσχυση της εγχώριας αγοράς εργασίας και των εργατικών σωματείων στις ΗΠΑ.

Ο Bill Davidson, Αντιπρόεδρος, Ειδικός Σύμβουλος και Παγκόσμιος Πρεσβευτής της εταιρείας δήλωσε σχετικά: "Η οικογένειά μου εργάζεται σε αυτήν την εταιρεία επί γενεές και έχω δει από πρώτο χέρι την περηφάνεια, την ικανότητα και τη σκληρή δουλειά που απαιτείται για να δημιουργηθούν οι μοτοσυκλέτες της Harley-Davidson στην Αμερική. Ο πατέρας μου Willie, η αδελφή μου Karen και εγώ είμαστε ενθουσιασμένοι με όσα συμβαίνουν στη Harley-Davidson. Φέρνοντας αυτή τη δουλειά πίσω στο σπίτι μας είναι ένα σημαντικό βήμα, μια επένδυση στην αμερικανική κατασκευή και στις αξίες που έκαναν τη Harley-Davidson μια από τις θρυλικότερες μάρκες στον κόσμο."

H Harley-Davidson είχε βρεθεί στο στόχαστρο του προέδρου Τραμπ, μαζί με άλλες μεγάλες αμερικανικές βιομηχανίες που διέθεταν εργοστάσια εκτός της χώρας, όπως λ.χ. η Ford, με γραμμές παραγωγής στο Μεξικό. Ο στόχος της επιστροφής της βιομηχανικής παραγωγής στις ΗΠΑ ακούγεται όμορφα και πολύ πατριωτικά στα λόγια, μα στην πράξη δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση σε μια χώρα με ισχυρό νόμισμα, όπως το αμερικανικό δολάριο, καθώς κάνει την παραγωγή πολύ ακριβή για να είναι ανταγωνιστική στο διεθνές επίπεδο.

Έτσι ένα καυτό ερώτημα αναδύεται αυτομάτως: αν η μετακόμιση στην Ταϊλάνδη είχε γίνει για να εκμεταλλευτεί τα πολύ χαμηλότερα κόστη παραγωγής της χώρας, ο επαναπατρισμός στις ΗΠΑ πόσο μπορεί να επιβαρύνει τις τιμές των μοτοσυκλετών που θα βγαίνουν σε δύο χρόνια από Pennsylvania και Wisconsin; Και τι θα σημάνει αυτό για τις αγορές που έχει βάλει ως στόχο η Harley-Davidson, όπως οι ασιατικές που αναπτύσσονται με ραγδαίους ρυθμούς; Ο χρόνος θα δείξει.