Τα νέας γενιάς χειριστήρια της Yamaha: Πολλά κουμπιά σε λίγο χώρο [Video]

Νέα προσέγγιση από τους Ιάπωνες στη σχεδίαση με βάση το μήκος των δακτύλων

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/7/2024

Η παρουσίαση του νέου Yamaha MT-09 Y-AMT ήταν μια καλή αφορμή για να στρέψουν οι Ιάπωνες την προσοχή και στα νέας σχεδίασης χειριστήρια της μοτοσυκλέτας που είναι πιο εργονομικά από τα προηγούμενα.

Το νέο Yamaha MT-09 φέρει ήδη τα νέα γενιάς χειριστήρια τιμονιού της ιαπωνικής εταιρείας, χειριστήρια που θα δούμε και σε άλλα μοντέλα της στο μέλλον, αν όχι στην ίδια ακριβώς μορφή τότε πολύ κοντά σε αυτή.

Δεν χωρά συζήτηση για το πόσο σημαντική είναι η εργονομία μιας μοτοσυκλέτας αφού αυτή καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τον χαρακτήρα της αλλά το πόσο άνετα νιώθει ένας αναβάτης στη σέλα της.

Τα χειριστήρια τιμονιού παίζουν αναμφίβολα τον δικό τους μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση της σωστής εργονομίας. Με τον αναβάτη να έχει πλέον τη δυνατότητα να διαχειρίζεται εν κινήσει έναν... σκασμό από ηλεκτρονικά συστήματα αλλά και να ελέγχει παράλληλα τις πληροφορίες που παρουσιάζονται στην οθόνη της μοτοσυκλέτας του, τα χειριστήρια του τιμονιού έχουν αποκτήσει περισσότερα κουμπιά από ποτέ, τα οποία είναι τοποθετημένα πολύ κοντά μεταξύ τους.

Το βασικό πρόβλημα των κατασκευαστών δεν είναι τόσο το πλήθος των ηλεκτρονικών που πρέπει να στριμώξουν αλλά το πώς θα ξεδιαλύνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο από πατέντες των άλλων κατασκευαστών που περιορίζουν τις επιλογές τους. Πρώτη τον χωρό έχει ανοίξει η BMW με το χαρακτηριστικό δαχτύλιο τύπου joystick 4 κατευθύνσεων, ένας από τους καλύτερους τρόπους για πλοήγηση σε μενού που ωστόσο έκλεισε την πόρτα για κάτι αντίστοιχο σε όλους τους υπόλοιπους.

Έτσι για τη σχεδίαση της νέας γενιάς χειριστηρίων της η Yamaha επέστρεψε "στα βασικά" βάζοντας στο επίκεντρο τις διαστάσεις του χεριού του αναβάτη και έχοντας ως στόχο να μειώσει το στρες και την απόσπαση προσοχής που μπορεί να προκύψει από την προσπάθειά να κάνει κάποιος μια ρύθμιση σε ένα σύστημα εν κινήσει ή απλά να ανάψει ένα φλας.

Τα νέα χειριστήρια σχεδιάστηκαν από το τμήμα Έρευνας και Εξέλιξης Human-Machine Interface Group των Ιαπώνων το οποίο ανήκει με τη σειρά του στο τμήμα Functional Module Development.

Τα χειριστήρια -ακόμη περισσότερο εκείνα στο αριστερό γκριπ- σχεδιάστηκαν έτσι ώστε ο αναβάτης να μπορεί να τα χρησιμοποιήσει κρατώντας παράλληλα σωστά το τιμόνι και οδηγώντας τη μοτοσυκλέτα του σε όλα τα σενάρια -όπως για παράδειγμα σε ευθεία και στροφή. Και ενώ μέχρι σήμερα οι σχεδιαστές της ιαπωνικής εταιρείας προσπαθούσαν να τοποθετήσουν ή να προσαρμόσουν ήδη υπάρχοντα χειριστήρια στα νέα του μοντέλα, τώρα προχώρησαν στη σχεδίαση των νέων από λευκό χαρτί.

Για να έχουν τους λιγότερους δυνατούς μηχανικούς συμβιβασμούς οι άνθρωποι της Yamaha χρησιμοποίησαν μιας νέας σχεδίασης εύκαμπτη τυπωμένη ηλεκτρονική πλακέτα ώστε το χειριστήριο να είναι όσο πιο στρογγυλό γίνεται, ενώ καθοριστικό ρόλο έπαιξε το μήκος των δακτύλων (συμπεριλαμβανομένων και των γαντιών), με τους σχεδιαστές να προσπαθούν να υπολογίσουν έναν μέσο όρο.

Παράλληλα, τα χειριστήρια έπρεπε να έχουν μια φυσική και ποιοτική αίσθηση κατά τη χρήση τους καθώς και αυτό παίζει σύμφωνα με τη Yamaha σημαντικό ρόλο στην απόσπαση της προσοχής του αναβάτη. Για να παραμείνουν όσο το δυνατό πιο μαζεμένα σε διαστάσεις, το πλαστικό κάλυμμα των νέων χειριστηρίων αναπτύχθηκε με τη χρήση του πηλού - έχουμε συνηθίσει να ακούμε γι’ αυτόν περισσότερο στη σχεδίαση ολόκληρης της μοτοσυκλέτας. Οι σχεδιαστές αφαιρούσαν από το κάλυμμα όλο και περισσότερο υλικό και το διαμόρφωναν κατάλληλα κάθε φορά έως ότου έφτασαν μόνο στο απολύτως απαραίτητο. Δείτε περισσότερα στο ακόλουθο video.

Ετικέτες

Yamaha

εργονομία

εργονομία μοτοσυκλέτας

μοτοσυκλέτα. χειριστήριο

χειριστήριο τιμονιού

τιμόνι

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο

Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.