Τα ψέματα και οι αλήθειες για την πώληση της Ducati

Μια ιστορία ιντερνετικής παρακμής και επιχειρηματικής ίντριγκας

Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/12/2018

Παρακολουθούμε κι εμείς τί γράφει το Asphalt and Rubber και όλα τα υπόλοιπα site του εξωτερικού. Θέλουμε κι εμείς να έχουμε πολλά κλικ για να αυξήσουμε τα έσοδα των διαφημίσεών μας. Όμως υπάρχει λόγος που το ΜΟΤΟ εξακολουθεί να υπάρχει στα περίπτερα μετά από 34 χρόνια και κάποια “κορόιδα” δίνουν 5,9€ για να το αγοράσουν αντί να διαβάσουν “τα ίδια” τσάμπα στο internet. Αυτός ο ίδιος λόγος είναι που μας ανάγκασε να γράφουμε για την υπόθεση πώλησης της Ducati στην KTM πολλές ημέρες μετά από όλους τους άλλους, διότι καλό είναι να ψάχνεις λίγο τα πράγματα πριν αναμεταδίδεις ειδήσεις. Τουλάχιστον διάβασε τη συνέντευξη του Pierer βρε αδερφέ! Λέει πως θα αγοράσει η KTM την Ducati;

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που κυκλοφορεί η είδηση περί πώλησης της Ducati από τον όμιλο της VW (τυπικά ανήκει στην Audi).

Η ιστορία για τα μοτοσυκλετιστικά site ξεκινά από το ξέσπασμα του σκανδάλου Diesel Gate. Στην πραγματικότητα όμως, η Ducati είχε μπει στο στόχαστρο κάποιων μετόχων της VW από την εποχή της αποπομπής του Ferdinand Piech και της διαμάχης του με τον εγγονό του Porsche…

Η Ducati είναι πλέον κερδοφόρα εταιρεία και η αξία της στο χρηματιστήριο είναι μεγαλύτερη από εκείνη που ήταν όταν την αγόρασαν οι Γερμανοί. Ως επένδυση δηλαδή είναι άκρως επιτυχημένη και κάθε άλλο παρά πρόβλημα είναι για τα συμφέροντα των μετόχων. ΟΜΩΣ! Το τεράστιο πρόστιμο αρκετών δισεκατομμυρίων που πρέπει να πληρώσει η VW για το σκάνδαλο του Diesel Gate, έκανε πολλούς μετόχους να ζητήσουν (και) την πώληση περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, αντί να πληρωθεί το πρόστιμο μόνο από την τσέπη των μετόχων ή από κάποιας μορφής δανεισμό. Έτσι το διοικητικό συμβούλιο της VW έδωσε εντολή σε μία εξειδικευμένη εταιρεία να εκτιμήσει την εμπορική αξία των εταιρειών που έχει στην κατοχή της η VW και να ερευνήσει για την ύπαρξη πιθανών αγοραστών. Δηλαδή τους είπε να δουν πόσο αξίζει η κάθε εταιρεία κι αν υπάρχουν επενδυτές πρόθυμοι να δώσουν αυτά τα χρήματα. Μόλις ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση της εμπορικής αξίας, άρχισε ένας γύρος επαφών με πιθανούς επενδυτές. Ανάμεσά τους ήταν σίγουρα η ινδική Mahindra που κατέχει το 51% της εταιρείας scooter της Peugeot, της Kinetic και το 76% του οίκου Pininfarina. Είναι βέβαιο πως τον φάκελο της Ducati είδαν και πολλοί άλλοι επενδυτές, διότι ακριβώς αυτή την εντολή είχαν δώσει οι μέτοχοι. Λογικά, εκείνη την περίοδο χτύπησαν την πόρτα και της Bajaj που είναι μεγαλομέτοχος στην KTM. Οι εταιρείες που αναλαμβάνουν πωλήσεις εταιρειών, πάντα φροντίζουν να μιλάνε με τουλάχιστον δύο επενδυτές ταυτόχρονα για να δημιουργούν ανταγωνισμό και πίεση στους αγοραστές.

Τότε πως έσκασε ως είδηση-βόμβα δύο χρόνια μετά το “ενδιαφέρον” της KTM για πιθανή αγορά της Ducati; Πολύ απλά, αρκούσε μια συνέντευξη του CEO της KTM κυρίου Stefan Pierer στο γερμανόφωνο Speedweek, για να μπλέξουμε τα μπούτια μας στο χάος της ιντερνετικής μετάφρασης. Φυσικά κανείς θηρευτής των κλικ δεν μπήκε στον κόπο να διαβάσει την συνέντευξη και ακολούθησε μια ακατάπαυστη αναμετάδοση όσων έγραψε το Asphalt and Rubber. Ο Pierer πράγματι είπε ότι η Ducati είναι μία από της αγαπημένες του εταιρείες. Επίσης είπε πως τα λεφτά που ζητάει η VW δεν αποτελούν εμπόδιο για την Bajaj. Αυτό σημαίνει πως ξέρει το ακριβές ποσό που ζητάει η VW, άρα έχει ήδη γίνει συνάντηση μεταξύ Bajaj και της εταιρείας που έχει αναλάβει την πώληση της Ducati για λογαριασμό της VW.

Όμως στην ίδια πρόταση, ο Pierer είπε πως για να αγοράσει η KTM/Bajaj την Ducati θα πρέπει να απαντήσει πρώτα στο ερώτημα: ΤΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ; Οι Ινδοί σίγουρα έχουν άφθονο μετρητό στην τσέπη και ψάχνουν διαρκώς να αγοράσουν βαριά Brand Name της παγκόσμιας βιομηχανίας. Ο ίδιος ο Pierer είπε ότι η Bajaj επέμενε (και συνεχίζει να θέλει…) να αγοράσουν την Triumph και πως ο ίδιος είναι αντίθετος με αυτό το ενδεχόμενο.

Κάπου εδώ όμως η αξιοπιστία όσων λέει ο Pierer σε αυτή την συνέντευξη φτάνει στο τέλος της. Διότι εμείς στο ΜΟΤΟ ξέρουμε πολύ καλά πως έκατσε στο ίδιο τραπέζι με τον Castiglioni με σκοπό να αγοράσει την MV Agusta, όμως στην συνέντευξή του λέει πως η MV Agusta είναι πολύ μικρή εταιρεία για να ενδιαφερθεί η KTM/Bajaj. Λέει ψέματα… Η αγορά της MV Agusta χάλασε γιατί ο Castiglioni προσπάθησε να πιάσει κορόιδα τους Ινδούς ζητώντας εξωφρενικά ποσά για την καταχρεωμένη εταιρεία του…

Επίσης, το ΜΟΤΟ γνωρίζει πως τους τελευταίους μήνες γίνονται τρελές περικοπές στα γενικά έξοδα της ΚΤΜ. Αντίστοιχη περίοδος όπου είχε δοθεί εντολή για περιορισμό των “περιττών” εξόδων στην ΚΤΜ ήταν την εποχή που προετοιμάζονταν οι συζητήσεις για την αγορά μετοχών από την Bajaj. Γιατί θέλει ο Pierer να “φουσκώσει” τους αριθμούς;

Σκοπεύει να πουλήσει την KTM ή θέλει να δείξει κερδοφορία για να πάρει με ευνοϊκότερους όρους δάνειο από τις επενδυτικές τράπεζες για την αγορά της Ducati;

Φυσικά και δεν ξέρουμε την απάντηση αυτή τη στιγμή.

Το γεγονός είναι πως η Ducati βρέθηκε στα χέρια της VW λόγω του τότε CEO της γερμανικής εταιρείας Ferdinand Piech, ενός από τους ελάχιστους οραματιστές βιομήχανους της σύγχρονης εποχής, που ανέστησε την Bugatti, την Lamborgini και την Bentley, πάνω στο βιομηχανικό πλάνο της κοινής πλατφόρμας, που ο Pierer δηλώνει θαυμαστής και λέει πως προσπαθεί να εφαρμόσει και στον όμιλο KTM/Bajaj.

Η ατυχία της Ducati είναι πως ο Ferninand Piech (μέλος της οικογένειας των Porsche) βρέθηκε σε διοικητική διαμάχη με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας των Porsche που κατέχουν υψηλό ποσοστό μετοχών στη VW. H Ducati βαφτίστηκε ως “προσωπικό παιχνίδι του Piech” από τους αντιπάλους του και πολλές φορές χρησιμοποιήθηκε το όνομά της για την υπονόμευση των ικανοτήτων του να ηγείται του ομίλου της VW.

Το γεγονός πως κατάφερε να γίνει κερδοφόρα πριν την “αποπομπή” του Piech από την ηγεσία της VW είναι το μόνο που την κρατάει ακόμα μέσα στο χαρτοφυλάκιο του ομίλου.

Τους τελευταίους μήνες ο Piech έχει εξαπολύσει αντεπίθεση στην νυν διοίκηση της VW που υποστηρίζεται από τον εγγονό του Porsche. Ποιες είναι οι προθέσεις του για το μέλλον θα φανούν σύντομα, όμως ας κρατήσουμε κάπου το γεγονός πως ο Stefan Pierer έχει ιδρύσει στην Αυστρία τη δική του εταιρεία SWH που προμηθεύει εξαρτήματα τις αυτοκινητοβιομηχανίες. Επίσης η KTM χρησιμοποιεί κινητήρες της VW στο X-Bow…

Όπως καταλαβαίνετε, ο καθένας μπορεί να χτίσει την δική του ιστορία για την Ducati, καθώς τα υλικά είναι άφθονα αυτή τη στιγμή.

Όντως ο Pierer έχει δίκιο που λέει πως η αγορά της Ducati δεν έχει νόημα για την KTM, όμως ποιος μας λέει πως δεν σκοπεύει να πουλήσει την ΚΤΜ και να επαναλάβει το success story με μια άλλη εταιρεία… όπως η Ducati ας πούμε!

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.