Tamburini F43 Tributo - Απογοήτευση...

Δεν είναι αυτό που νομίζαμε
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/11/2022

Στις 28/11/2022, την ημέρα των γενεθλίων του θρυλικού σχεδιαστή, εκλιπόντα Massimo Tamburini που απεβίωσε το 2014, ο γιος του Andrea έκανε στα social media μια συγκινητική ανάρτηση για τον πατέρα του, αφιερώνοντας του την επερχόμενη Tamburini F43 Tributo, ως δώρο και ως φόρο τιμής. Αυτή ήταν η αφορμή για περαιτέρω αναζήτηση, που όμως μας άφησε με μια πικρή γεύση στο στόμα.

Ο Massimo Tamburini είχε σχεδιάσει μεταξύ άλλων και τα εμβληματικά μοντέλα Ducati 916 & MV Agusta F4, ενώ τον Οκτώβριο του 2021 ο γιος του, Andrea, είχε δώσει στη δημοσιότητα μια φωτογραφία μιας μοτοσυκλέτας με το όνομα F43 Tributo, που θα απέτινε φόρο τιμής στον πατέρα του. Μαζί είχε δείξει μία ακόμη σπορ μοτοσυκλέτα, την Τ01, σχεδιάζοντας να συνεχίσει το έργο του πατέρα του, μέσα από την εταιρεία Tamburini Corse που είχε ιδρυθεί το 2009.

Η μεν F43 Tributo εμπνέεται από τις MV Agusta F3 & F4, ενώ η δε Τ1 από τις MV Agusta Brutale. Αρχικά, ο Andrea είχε ανακοινώσει πως η T1 θα παρουσιαζόταν πριν το τέλος του 2021, και η Tributo στα τέλη του 2022, σε περιορισμένη παραγωγή 25 μοτοσυκλετών.

Ο χρόνος πέρασε, και τα χρονικά πλάνα δεν ευοδώθηκαν, με αμφότερα τα μοντέλα να βρίσκονται στο στάδιο των ψηφιακών απεικονίσεων -renders.

Αφορμή για να αναμοχλεύσουμε το θέμα ήταν μια συγκινητική ανάρτηση του Andrea Tamburini στο διαδίκτυο, ανήμερα των γενεθλίων του πατέρα του, όπου έγραφε: “Αγαπητέ Άγιε Βασίλη (σσ. αναφέρεται στον πατέρα του), ήθελα να σου στείλω ευχές για χαρούμενα γενέθλια. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην είμαι λυπημένος σήμερα, όμως είναι αδύνατο για εμένα, τη μητέρα, τις κόρες, τα εγγόνια, τους φίλους και τους συνεργάτες σου να μη μας λείπεις. Αυτή τη μέρα, και αυτή την ιδιαίτερη στιγμή, ήθελα να σε ευχαριστήσω για όλα όσα έκανες για εμάς, σε ευχαριστώ για τις συμβουλές σου, για τα λόγια σου, τα μαθήματα που μου έδωσες, για τα χαμόγελα σου, για τις φορές που με μάλωσες, για το ταλέντο σου, σε ευχαριστώ για αυτό που υπήρξες. Ένας υπέροχος πατέρας, ένας γενναιόδωρος άνδρας, ένα παράδειγμα για να ακολουθώ στην καθημερινή μου ζωή και στη δουλειά μου. Αν ήσουν εδώ θα σου έλεγα ‘Άγιε Βασίλη ας γιορτάσουμε σήμερα’! Και είμαι σίγουρος πως θα μου απαντούσες ‘δημιουργούμε μοτοσυκλέτες, πάντα γιορτάζαμε!’. Αυτό είναι το δώρο μου για σένα, η F43 Tributo. Φτιάχτηκε αποκλειστικά για σένα! Συγχαρητήρια Άγιε Βασίλη.”

Στην ανάρτηση περιλαμβάνονταν και ένα render από την F43 Tributo, σε κατακόκκινο χρώμα.

Αφού διαβάσαμε την ανάρτηση, συνεχίσαμε με παλαιότερες αναρτήσεις του Andrea στη σελίδα facebook της Tamburini Corse, και πάθαμε ένα μικρό σοκ όταν σε ανάρτηση της 26ης Οκτωβρίου διαβάσαμε πως η F43 Tributo είναι διαθέσιμη για παραγγελία!

Διαβάζοντας παρακάτω, την έκπληξη διαδέχθηκε η απογοήτευση, όταν συνειδητοποιήσαμε πως δεν πρόκειται για κάποια εξελιγμένη υπέρ-μοτοσυκλέτα, αλλά για… κιτ αισθητικής αναβάθμισης, σχεδιασμένο για MV Agusta F4 κατασκευής από 2010 και μετά! Καλά. Η σχεδίαση του φέρινγκ πήρε δηλαδή έναν χρόνο, ενώ δεν έχουμε ακόμα ούτε μία πραγματική φωτογραφία του;! Αλλιώς περιμέναμε την Tributo, αλλιώς μας βγήκε.

Το κιτ θα διατεθεί σε 5 βαφές (Tamburini / Veltro / Mamba / Serie Oro / Viper) και σε συνολικά 25 αντίτυπα για τα 25 χρόνια της ιστορίας του F4 Project, ενώ πρέπει να είναι το πιο ακριβό φέρινγκ-κιτ στην ιστορία της μοτοσυκλέτας, καθώς κοστίζει… 16.000 ευρώ χωρίς τον ΦΠΑ! Περιλαμβάνει βαμμένο carbon φέρινγκ, carbon ζελατίνα, σέλα από δέρμα / alcantara, βαμμένο ρεζερβουάρ, και πιστοποιητικό γνησιότητας, ενώ αν δεν έχετε μια F4 στο γκαράζ σας, υπάρχει η δυνατότητα να παραγγείλετε μοτοσυκλέτα & κιτ μαζί. Μα ούτε μια μηχανική βελτίωση; Μια τεχνολογικά εξεζητημένη λύση; Τίποτα;

Ελπίζουμε στο μέλλον να δούμε πολύ πιο φιλόδοξα project από την Tamburini Corse.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες