Ταξινομήσεις 2018: Οι δέκα κορυφαίες εταιρείες της χρονιάς

Άλλη μια χρονιά ανόδου
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/1/2019

Φέτος ήταν η πέμπτη συνεχόμενη χρονιά αύξησης των ταξινομήσεων, μετά τον πάτο που έπιασε η ελληνική αγορά δικύκλων το 2013. Από τις 29.536, έχουμε φτάσει πλέον στις 33.378 μονάδες. Τα πέντε αυτά χρόνια είχαμε φυσικά κάποιες έντονες διακυμάνσεις (το 2016 έκλεισε με 41.520 μονάδες και το 2017 με 28.852) οι οποίες όμως οφείλονταν αποκλειστικά στις παρενέργειες που προκάλεσαν οι προδιαγραφές Euro4 στις δημοφιλείς κατηγορίες των scooter και των παπιών. Με τις αντιπροσωπείες να προταξινομούν μαζικά εκατοντάδες παπιά και scooter στο τέλος του 2015 και του 2016, οι πραγματικές πωλήσεις στην αγορά δεν ταυτίζονταν χρονικά με τα στοιχεία των ταξινομήσεων, δημιουργώντας εικονικά ποσοστά. Όμως, κοιτώντας από μεγαλύτερη απόσταση τη συνολική εικόνα, το τελικό αποτέλεσμα έχει θετικό πρόσημο. Η τελευταία πενταετία ήταν μια περίοδος αναπροσαρμογής του συνόλου της ελληνικής αγοράς στην πραγματικότητα. Τα scooter άγγιξαν τις 17.873 μονάδες, έχοντας την απόλυτη κυριαρχία στα ποσοστά μεριδίων. Τα παπιά χτυπήθηκαν περισσότερο από τις καινούργιες προδιαγραφές, καθώς όλα τους σχεδιάζονται αποκλειστικά για τις ασιατικές αγορές και τα εργοστάσια δεν ήταν πρόθυμα να φτιάξουν εκδόσεις Euro4 μόνο για την ελληνική αγορά. Το 2018 όμως, οι μεγάλες αντιπροσωπείες κατάφεραν να έχουν τουλάχιστον από ένα παπί Euro4 στη γκάμα τους και προς το τέλος του έτους επιτάχυναν τις ταξινομήσεις τους φτάνοντας τις 5.994 μονάδες, αντί των 5.196 του 2017. Πάρα πολύ καλά τα πήγαν και οι μοτοσυκλέτες φέτος με 4.803 μονάδες, έναντι 4.053 πέρσι. Μεγάλο ενδιαφέρον εδώ έχει η επιστροφή των μικρού και μεσαίου κυβισμού μοτοσυκλετών, καθώς αυτές οι κατηγορίες καθορίζουν την δυναμική που θα έχει η αγορά τα επόμενα χρόνια. Η ιστορία της ελληνικής αγοράς δικύκλων έχει αποδείξει πως οι μικρές και μεσαίου κυβισμού μοτοσυκλέτες είναι το φυτώριο του μοτοσυκλετισμού στη χώρα μας. Τα μεταχειρισμένα από την Ιαπωνία τη δεκαετία του ’90 άνοιξαν τον δρόμο για να ξεπεράσουμε τις 100.000 ταξινομήσεις καινούριων δικύκλων το 2007 και το 2008. Οι μικρομεσαίες μοτοσυκλέτες φέρνουν καινούριο κόσμο και δημιουργούν μοτοσυκλετιστική συνείδηση, σε αντίθεση με τις μεγάλου κυβισμού ακριβές μοτοσυκλέτες που ψαρεύουν πελάτες από το ήδη υπάρχον κοινό, ενώ τα παπιά και τα scooter περιορίζονται στον χρηστικό τομέα.

 

 

Το Top 10  των εταιρειών του 2018

1.SYM                    7150

2.Honda                5595

3.Piaggio               5511

4.Daytona             4034

5.Yamaha             3672

6.Kymco               1826

7.Vespa                677

8.BMW                  667

9.Keeway             487

10.Suzuki             432

   

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.