TH Racing CR500-E: Όχι δεν είναι Honda CR500 και είναι ηλεκτρικό!

Από τη Thornton Hundred με βάση ένα Stark Varg – Φόρος τιμής στο δίχρονο τέρας της Honda
TH Racing CR500-E - Honda CR500 αντιγραφή
Από το

motomag

28/5/2025

Η βρετανική Thornton Hundred μεταποίησε ένα ηλεκτρικό Varg της Stark Future για να συμμετάσχει στο Malle Beach Race 2025 -ένα αντισυμβατικό δρώμενο που αποτελεί περισσότερο γιορτή του μοτοσυκλετισμού πάρα αγώνα- γνέφοντας στον θρύλο του CR500, με την μοτοσυκλέτα στην συνέχεια να βγαίνει στο σφυρί.

Η Thornton Hundred ειδικεύεται στην μετατροπή σύγχρονων ρετρό μοντέλων της Triumph σε υπερπολυτελή και custom Bobbers. Για το TH Racing CR500-E η εταιρεία από το Buckingham ξεκίνησε με βάση την ηλεκτρική supermoto Stark Varg των 80 ίππων  την οποία και απογύμνωσε, τροποποίησε σε πλαίσιο και ψαλίδι και “έντυσε” ξανά σε περιτύλιγμα CR500 του 1995, με σκοπό να αγωνιστεί στο Malle Beach Race 2025 πράγμα που κατάφεραν μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες.

Με αφετηρία τον ηλεκτρικό “πύραυλο” των 80 ίππων, η πρώτη δουλειά της ομάδας ήταν να τιθασεύσουν την τάση του Varg για σούζες, προκειμένου να γίνει πιο σταθερό για κόντρες σε ευθείες στην άμμο. Έπειτα από μια 3D σάρωση του πίσω μέρους της μοτοσυκλέτας, κατασκευάστηκαν ειδικά εξαρτήματα για την επιμήκυνση του μεταξονίου, ώστε να λυθεί το πρόβλημα.

TH Racing CR500-E - Honda CR500 αντιγραφή 2025

Επόμενος στόχος ήταν η διασφάλιση της απαιτούμενης πρόσφυσης. Για να αποδοθεί η άμεση ηλεκτρική ροπή στην άμμο, τοποθετήθηκε ένα ειδικά κατασκευασμένο ελαστικό με “κουπιά” στον πίσω τροχό.

Πολλή προσπάθεια από την ομάδα της Thornton Hundred έγινε και στο αισθητικό σκέλος με ένα πλήρες σετ πλαστικών CR500  το όποιο προσαρμόστηκε στο πλαίσιο του Stark. Τα πλαστικά τοποθετήθηκαν σε γνήσιο υποπλαίσιο από Honda CR500, το οποίο τροποποιήθηκε και επιμηκύνθηκε κατά 2,5 εκατοστά ενώ χρειάστηκε να τρυπηθεί και το πλαίσιο του Varg για να δημιουργηθεί ένα ασφαλές σημείο στήριξης, χρησιμοποιώντας έναν ενισχυτικό άξονα που περνά μέσα από το πλαίσιο για να προσφέρει την απαιτούμενη αντοχή. 

TH Racing CR500-E - Honda CR500 αντιγραφή 2025

Άλλες λεπτομέρειες είναι το προσαρμοσμένο κάλυμμα προστασίας του συστήματος ψύξης, που βρίσκεται στο πίσω μέρος του ηλεκτρικού κινητήρα, η αυθεντική σέλα από CR500 του 1990, η οποία επενδύθηκε ξανά με νέο μωβ με ροζ ραβδώσεις κάλυμμα, τα γραφικά όπου το κλασικό λογότυπο CR αντικαταστάθηκε από το TH (Thornton Hundred) με γραμματοσειρά εμπνευσμένη από τα αυθεντικά γραφικά του CR της εποχής και τέλος για να ολοκληρωθεί το στυλ, κατασκευάστηκε ένα κάλυμμα -σαν ρεζερβουάρ- με ένα τροποποιημένο καπάκι το οποίο λειτουργεί ταυτόχρονα και ως κάλυμμα για την υποδοχή φόρτισης.

TH Racing CR500-E - Honda CR500 αντιγραφή 2025

Η μοτοσυκλέτα αφού καθαρίστηκε από την άμμο και επέστρεψε στα supermoto ελαστικά, δημοπρατήθηκε μέσω της πλατφόρμας Collecting Cars, με τη δημοπρασία να λήγει την Τρίτη 20 Μαΐου 2025 και την νικητήρια προσφορά να φτάνει λίγο κάτω από τα 8.000 ευρώ.

TH Racing CR500-E - Honda CR500 αντιγραφή 2025TH Racing CR500-E - Honda CR500 αντιγραφή 2025

 

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S