Θανατηφόρα τροχαία: Η Ιταλία ανησυχεί για την μικρή πόλη που χάθηκε το 2023 - Σύγκριση με Ελλάδα
Στα 450 τα τροχαία ατυχήματα/μέρα πέρσι στους γείτονες - Τι δείχνει η σύγκριση με την Ελλάδα
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
21/10/2024
Με οδηγούς και αναβάτες που έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά με τους Έλληνες και μεσογειακό ταπεραμέντο, η Ιταλία είναι από τις χώρες της ΕΕ που θρηνούν κάθε χρόνο την απώλεια μιας κωμόπολης.
Παραπονιόμαστε για την δική μας κατάσταση στους δρόμους, ωστόσο δίπλα μας, σε μία χώρα με παρόμοια μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, που επίσης η διήθηση είναι μία πραγματικότητα και παρόλο που η εικόνα στους δρόμους είναι σε γενικές γραμμές καλύτερη, στην πράξη έχουν και αυτοί μεγάλες απώλειες.
Σύμφωνα με τη Λέσχη Αυτοκινήτου Ιταλίας (Automobile Club d'Italia -ACI) που απαρτίζεται από 98 τοπικές λέσχες (πάνω από ένα εκατ. μέλη συνολικά) και το Ιταλικό Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής, το 2023 σημειώθηκαν στη γειτονική χώρα 166.525 τροχαία ατυχήματα, ένας σοκαριστικός αριθμός που δεν είναι και ο μοναδικός που σοκάρει.
Ο παραπάνω αριθμός αντιστοιχεί σε 456 τροχαία ατυχήματα την ημέρα στα οποία τραυματίζονταν κατά μέσο όρο -ελαφριά ή βαρύτερα- 615 άνθρωποι, ενώ κάθε μέρα τη χρονιά που μας πέρασε έχαναν τη ζωή τους κατά μέσο όρο 8,3 άνθρωποι.
Στην Ιταλία παρουσιάστηκε πέρσι μείωση κατά 3,8% στους θανάτους σε τροχαία ατυχήματα έναντι του 2022, με τον αριθμό των νεκρών να φτάνει τους 3.039. Αναλογικά βέβαια με τον πληθυσμό της χώρας οι θάνατοι στην Ιταλία βρίσκονται σε χαμηλότερο επίπεδο σε σχέση με εκείνους στην Ελλάδα, με το 2023 να χάνουν τη ζωή τους στους δρόμους της χώρας μας 621 συμπολίτες μας.
Αν είχαμε το μέγεθος της Ιταλίας τότε οι θάνατοι στην Ελλάδα θα ξεπερνούσαν ελαφρώς τους 3.500 και ο μέσος όρος εκείνων που θα έχαναν τη ζωή τους καθημερινά θα βρισκόταν στα 9,6 άτομα. Μάλιστα, η Ιταλία που έχει αναλογικά λιγότερους νεκρούς "χρειάστηκε" για να φτάσει σε αυτόν τον αριθμό περισσότερα από 160 χιλιάδες ατυχήματα.
Στην Ελλάδα το 2023 τα καταγεγραμμένα ατυχήματα ήταν 15 φορές λιγότερα σε σχέση με αυτά της Ιταλίας, (ή περίπου 2,5 φορές λιγότερα αναλογικά) στα 11.201 και αυτό υποδεικνύει υψηλότερο βαθμό σφοδρότητας που σημαίνει ότι η σοβαρότητα των ελληνικών ατυχημάτων είναι πολύ μεγαλύτερη.
Δεν υπάρχει αντίστοιχος δείκτης αλλά πιστεύουμε πως αντιλαμβάνεστε εδώ την ειδοποιό διαφορά: Δεν φορούν κράνος οι Έλληνες αναβάτες, παραμελούν την ζώνη και αφήνουν παιδιά στο πίσω κάθισμα χωρίς καμία προστασία.
Με 621 νεκρούς στους δρόμους της επικράτειας της, το 2023 η Ελλάδα βρέθηκε στην 26η θέση μεταξύ των χωρών της ΕΕ αναφορικά με τα θανατηφόρα τροχαία που έγιναν στους δρόμους της με μέσο όρο 61 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, ένα θλιβερό νούμερο, 33% πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 46 θανάτων ανά εκατομμύριο.
Οι ασφαλέστερες συνθήκες στις οποίες μπορεί να κυκλοφορεί κανείς σε δημόσιο δρόμο βρίσκονται στη Σουηδία, μια χώρα που έχει εντελώς διαφορετική κουλτούρα σε σχέση με την ελληνική και την ιταλική, όπου οι θάνατοι σε τροχαίο ανά εκατομμύριο βρίσκονται στους "μόλις" 22 όταν 400 άνθρωποι χάνουν κάθε εβδομάδα τη ζωή τους στους δρόμους της Ευρώπης.
MotoGP: Προσπάθεια να περιοριστεί ο αριθμός Ισπανών αναβατών - "Χρειαζόμαστε ισορροπημένη σύνθεση"
Εννιά Ισπανοί ήδη έχουν συμβόλαια για το 2027 στη μεγάλη κατηγορία, όσοι είναι και φέτος
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
24/9/2026
Η εθνική προέλευση των αναβατών και η εμπορική στρατηγική του πρωταθλήματος στο επίκεντρο, με τον Manuel González να μένει εκτός παρά την κυριαρχία του στη Moto2
Εννέα Ισπανοί αναβάτες αναμένεται να αγωνιστούν στα MotoGP το 2027, ενώ ο Manuel González, πρωταγωνιστής της φετινής Moto2, δεν θα βρει θέση στη μεγάλη κατηγορία. Σύμφωνα κάποιες φωνές, η εθνική ισορροπία του grid αποτελεί πλέον ζήτημα που συνδέεται άμεσα με τα εμπορικά συμφέροντα του πρωταθλήματος.
Ο αριθμός των Ισπανών ως επιχειρηματικό ζήτημα
Πολλοί φίλοι των MotoGP αναρωτιούνται γιατί ο πρωτοπόρος της Moto2 Manuel González δεν θα μπορέσει να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία μετά από μια τόσο επιτυχημένη σεζόν, ενώ στο παρελθόν αναβάτες με σαφώς λιγότερο εντυπωσιακές επιδόσεις στη Moto2 είχαν εξασφαλίσει θέση στο MotoGP.
Η εξήγηση σχετίζεται με τη στρατηγική του διοργανωτή του πρωταθλήματος, MotoGP Sports Entertainment Group, ο οποίος δεν επιθυμεί να αυξηθεί περαιτέρω η ήδη καθαρή πλειοψηφία των Ισπανών αναβατών. Η ανησυχία αφορά τις πιθανές επιπτώσεις στα τηλεοπτικά έσοδα και τα δικαιώματα των διοργανωτών, αλλά και στη δυνατότητα ανάδειξης τοπικών ηρώων σε σημαντικές αγορές.
Η Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, δεν έχει αναβάτη στα MotoGP από την εποχή του Cal Crutchlow, ενώ από το 2025 η Γερμανία δεν διαθέτει αναβάτη σε καμία από τις τρεις κατηγορίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι αγώνες σε Assen, Sachsenring και Spielberg βρίσκονται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη μεγάλη γερμανική βάση φιλάθλων. Η εποχή των Stefan Bradl, Sandro Cortese και Jonas Folger, με δύο παγκόσμιους πρωταθλητές και δύο αναβάτες που έφτασαν στο MotoGP, έχει πλέον περάσει.
Στο grid του MotoGP για το 2027 περιλαμβάνονται οι Ισπανοί Marc και Alex Márquez, Jorge Martín, Raúl Fernández, Fermín Aldeguer, Joan Mir, Izan Guevara και Daniel Holgado, καθώς και ο David Alonso, ο οποίος διαθέτει διπλή ισπανική και κολομβιανή υπηκοότητα. Ο Alonso γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 25 Απριλίου 2006. Πολύ πρόσφατα μάλιστα, στο Misano οι Ισπανοί αναβάτες κατέλαβαν και τις έξι πρώτες θέσεις στον αγώνα MotoGP.
Η ιταλική παρουσία για το 2027 είναι επίσης σημαντική, με έξι αναβάτες: Marco Bezzecchi, Francesco Bagnaia, Nicolo Bulega, Fabio Di Giannantonio, Luca Marini και Enea Bastianini.
Από τους Ισπανούς, οι Alex Rins και Maverick Viñales δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν συμβόλαιο για το 2027, ενώ από την ιταλική πλευρά ο Franco Morbidelli έμεινε χωρίς θέση. Οι Holgado και Guevara θα κάνουν το ντεμπούτο τους ως Ισπανοί rookies το 2027, μια εξέλιξη που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, δεν αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τις Liberty Media και MotoGP Sports Entertainment Group (MPSEG).
Ο διοργανωτής του πρωταθλήματος εκφράζει την απογοήτευσή του για την αποχώρηση έμπειρων και δημοφιλών αναβατών, αλλά και νικητών αγώνων, όπως ο Brad Binder από τη Νότια Αφρική και ο Jack Miller από την Αυστραλία. Από την άλλη, ο 21χρονος Αυστραλός Senna Agius θα ανέβει στη μεγάλη κατηγορία.
Η περίπτωση του Ai Ogura
Στο paddock του MotoGP αποτελεί κοινό μυστικό ότι η Trackhouse Aprilia είχε σκοπό να υπογράψει τον Ισπανό Sergio Garcia για το 2026. Ωστόσο, ο CEO της MPSEG, Carmelo Ezpeleta, υποστήριξε την επιλογή του Ai Ogura, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τέσσερα Grand Prix διεξάγονται στην Ασία: Buriram, Motegi, Lombok και Sepang.
Οι μελλοντικοί σχεδιασμοί του MotoGP αναμένεται να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην ποικιλομορφία ως προς την προέλευση των αναβατών, χωρίς ωστόσο να υποβαθμιστεί το επίπεδο των αγώνων.
Η ισπανική υπεροχή και τα πλεονεκτήματα της γεωγραφίας
Η ισπανική κυριαρχία στις μικρότερες κατηγορίες, Moto3 και Moto2, αποτελεί έναν από τους παράγοντες που δυσκολεύουν την προσπάθεια για μεγαλύτερη εθνική εκπροσώπηση.
Η Ισπανία φιλοξενεί πέντε Grand Prix, διαθέτει τουλάχιστον δώδεκα κατάλληλες πίστες με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ το JuniorGP διεξάγεται κυρίως στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Ως αποτέλεσμα, αναβάτες από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ολλανδία, οι σκανδιναβικές χώρες και η Γερμανία ενδέχεται να συνεχίσουν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση όσον αφορά την ανταγωνιστικότητά τους.
Ένας ακόμη παράγοντας, είναι ότι οι αναβάτες από αυτές τις χώρες συχνά διαθέτουν μεγαλύτερη σωματική διάπλαση, γεγονός που μπορεί να λειτουργεί εις βάρος τους στις μικρότερες κατηγορίες.
Παρά τα παραπάνω, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ποσοστώσεις αναβατών βάσει της παγκόσμιας κατάταξης όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκι ή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας. Οι ομάδες και οι χορηγοί διατηρούν παραδοσιακά την ελευθερία να επιλέγουν τους αναβάτες τους, τουλάχιστον εντός συγκεκριμένων ορίων.
Ο Carmelo Ezpeleta αναφέρθηκε στο ζήτημα κατά τη διάρκεια του αυστριακού Grand Prix. "Πρέπει να διασφαλίσουμε μια ισορροπημένη σύνθεση αναβατών. Ο όμιλος MotoGP επενδύει σημαντικά στο άθλημα, επειδή θέλουμε και πρέπει να αναπτυχθούμε. Είναι δική μας δουλειά να πείσουμε τους συνεργάτες μας για τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησής μας."
Οι ισπανικοί τίτλοι στη μεγάλη κατηγορία
Ο Alex Crivillé κατέκτησε το 1999 τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της Ισπανίας στην κορυφαία κατηγορία, οδηγώντας τη Repsol Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των 500cc.
Από την έναρξη της νέας εποχής των τετράχρονων κινητήρων, το 2002, οι Ισπανοί αναβάτες έχουν κυριαρχήσει στα MotoGP. Ο Marc Márquez έχει κατακτήσει επτά τίτλους, ο Jorge Lorenzo τρεις, ο Joan Mir έναν και ο Jorge Martín άλλον έναν, ανεβάζοντας το ισπανικό σύνολο στους δώδεκα παγκόσμιους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία.
Η Ιταλία ακολουθεί με οκτώ τίτλους, εκ των οποίων έξι ανήκουν στον Valentino Rossi και δύο στον Francesco "Pecco" Bagnaia. Οι υπόλοιποι τίτλοι της τετράχρονης εποχής κατακτήθηκαν από τον Casey Stoner το 2007 και το 2011, καθώς και από τον αμερικανό Nicky Hayden το 2006.
