Toyota i-Tri

Πόσο κρυφο-αυτοκινητάς είσαι;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/3/2017

Κατά βάθος είσαι αυτοκινητάς, αλλά επειδή οι ελληνικές πόλεις είναι κόλαση για να κυκλοφορείς και να παρκάρεις ένα αυτοκίνητο, αλλά και επειδή πλέον οι τιμές των καυσίμων έχουν πάει… στο διάβολο, η μοίρα σε ανάγκασε να κυκλοφορείς με δίκυκλο. Στην αρχή το πάλεψες με ένα παπί αλλά σου φάνηκε πολύ αναχρονιστικό. Μετά βολεύτηκες με ένα scooter αλλά και πάλι δεν νοιώθεις ασφάλεια χωρίς έναν τόνο σίδερο γύρω σου, άσε που ακόμα δεν την παλεύεις με το κρύο και την βροχή.

Σε αυτό το σημείο έρχεται η TOYOTA να σε απαλλάξει από τα βασανιστήριά σου (και εμάς από την παρουσία σου στη μοτοσυκλετιστική παρέα μας… ) με τη δεύτερη γενιά τρίκυκλων αυτοκινήτων που γέρνουν στις στροφές σαν μοτοσυκλέτες.

 

Το i-Tri είναι το τρίτο κατά σειρά τρίτροχο της TOYOTA, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια εξέλιξη του i-Road, ενός ηλεκτρικού τρίκυκλου οχήματος που κυκλοφορεί ήδη στην Ιαπωνία.

 

 

Αρχικά φαντάζει ως απειλή για εμάς τους μοτοσυκλετιστές, όμως αν το καλοσκεφτείς, τέτοιου είδους οχήματα θα μας απαλλάξουν απ΄ολους αυτούς που κυκλοφορούν σήμερα με scooter και δημιουργούν ουρές δεκάδων μοτοσυκλετών πίσω τους, ανάμεσα στα αυτοκίνητα...Και δεν ενοούμε φυσικά εκείνους που επιλέγουν τα scooter με αγάπη για το μέσο, αλλά από ανάγκη και μόνο, χωρίς να αποκτούν ποτέ μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

 

 

Βέβαια ο αντίλογος είναι ότι ο Έλληνας κάνει πολύ κακή διαχείριση του χώρου. Έχει την απίστευτη δυνατότητα με πέντε αυτοκίνητα να πιάσει χώρο που μπορούν να παρκάρουν άνετα δέκα και αντίστροφα, μπορεί σε πάρκινγκ  για δύο αυτοκίνητα να παρκάρει έξι (φυσικά τα τέσσερα που περισσεύουν θα είναι τα μισά στο αντίθετο ρεύμα, τα άλλα μισά μέσα στο σπίτι του γείτονα… σημασία έχει να κάνει εκείνος την δουλίτσα του! Οπότε αν του δώσεις ένα όχημα σαν το i-Tri φαντάσου πόσες Λαλακίες μπορεί να κάνει στους δρόμους…

 

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο - Στον αρκτικό κύκλο του Καναδά [Gallery]

Ασταμάτητη βροχή, λάσπη, 4° βαθμοί Κελσίου και πυκνή ομίχλη στον Dempster Highway
SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/7/2025

Στον καναδικό βορρά συνεχίζει το SYM Arctic Route με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το SYM ADXTG 400 να προσεγγίζουν τον Αρκτικό Κύκλο του Καναδά μέσω της απαιτητικής Dempster Highway. 

Παρά τη συνεχή βροχή, την ομίχλη και τις δυσκολίες του χωμάτινου τερέν, το adventure scooter της SYM κατάφερε να φτάσει σε ακόμα ένα ορόσημο του ταξιδιού, χωρίς να παρουσιάσει κάποιο τεχνικό πρόβλημα.

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Κωνσταντίνου Μητσάκη:

"Η επόμενη αποστολή του SYM ARCTIC ROUTE 2025 ήταν η προσέγγιση του Αρκτικού κύκλου του Καναδά. Για να επιτευχθεί ο στόχος θα έπρεπε – με αφετηρία την Dawson City – να οδηγήσω περίπου 410 χλμ. πάνω στον χωμάτινο οδικό άξονα Dempster Highway, προκειμένου το απροβλημάτιστο SYM ADXTG 400 να πατήσει τη νοερή γραμμή του καναδέζικου Αρκτικού κύκλου. Πάμε ξανά βορρά…
 Δυστυχώς, οι καιρικές συνθήκες καθοδόν κάθε άλλο παρά ευνοϊκές ήταν! Ασταμάτητη βροχή, τσουχτερό κρύο (4°C) και πυκνή ομίχλη επικρατούσαν σε όλη τη διαδρομή προς τον αρκτικό προορισμό, γεγονός που με υποχρέωσε να διακόψω προσωρινά την πορεία μου (μετά από 8 ώρες οδήγησης και μόλις 280 χλμ.) και να κατασκηνώσω στην άκρη του δρόμου. Όμως, το δυσκολότερο πρόβλημα ήταν ξεκάθαρα η κατάσταση του δρόμου, ο οποίος είχε μετατραπεί σ’ ένα εργοτάξιο λάσπης, δυσχεραίνοντας αφάνταστα την οδήγηση…
Την επόμενη μέρα, επιστρατεύοντας πολύ κουράγιο και επιμονή, κατάφερα να προσεγγίσω εντέλει τον Αρκτικό κύκλο μετά από 130 βασανιστικά χιλιόμετρα και να πανηγυρίσω (κάτω από εκνευριστικό ψιλόβροχο) την ολοκλήρωση άλλου ενός αρκτικού άθλου. Κι όταν σίγησαν οι μοναχικοί πανηγυρισμοί, έκανα αμέσως μεταβολή και κατευθύνθηκα στον κοντινό οικισμό Eagle Plains, όπου και διανυκτέρευσα ξανά στη σκηνή μου. Πάντα με το σπρέι πιπεριού στο προσκέφαλο, υπό τον φόβο των αρκούδων…
Στην Dawson City όπου επέστρεψα με λιακάδα, ξεκουράστηκα και ανασυγκροτήθηκα για την επικείμενη επιστροφή στο μακρινό Montreal – μόλις 6.500 χλμ. με χώριζαν πλέον από το φινάλε του βορειοαμερικανικού οδοιπορικού μου! Ωστόσο, η πιο δυνατή ανάμνηση που μου χάρισε η πόλη των χρυσοθήρων ήταν αναμφίβολα η συνάντησή μου με τον καλοσυνάτο Αντώνη Ντόβα, τον ιδιοκτήτη του ελληνικού εστιατορίου “The Drunken Goat”. Εγκαταστημένος στην Dawson City τα τελευταία 25 χρόνια, ο Αντώνης με καλωσόρισε με περίσσια χαρά και προχώρησε σε μια αυθόρμητη κατάθεση ψυχής για την ζωή του εδώ στον παγωμένο βορρά του Καναδά, η οποία με συγκίνησε αφάνταστα. Φίλε Αντώνη, σε ευχαριστώ πολύ…”