Τραγελαφικό: Το κλεμμένο VAN που βρέθηκε, πήγε να περάσει τα σύνορα…

Και το κακό είναι πως το αφήσανε!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/9/2017

Ζούμε στην πιο μαγική χώρα του κόσμου: Αν το αντικρύσει κανείς με την έννοια της ποσότητας των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω μας, τότε σίγουρα δεν γίνεται να πεις πως μπορεί να βρεθεί στιγμή που πλήττουμε… Πιστεύαμε ότι αν ξανά ακούγαμε νεότερα για την υπόθεση αυτή, θα ήταν για καλό σκοπό, θα ήταν γιατί βρέθηκαν ας πούμε οι υπόλοιπες μοτοσυκλέτες. Όχι βέβαια, αφού ζούμε σε μία χώρα που «συμβαίνουν πράγματα»!

Θυμίζουμε επιγραμματικά την υπόθεση ως τώρα:

Εταιρία από την Σλοβενία που 4 χρόνια τώρα οργανώνει εκδρομές με μοτοσυκλέτες στην χώρα μας, φτάνει βράδυ στην Αθήνα με σχεδόν είκοσι μοτοσυκλέτες, φορτωμένες σε δύο διαφορετικά VAN με ένα τρέιλερ το καθένα. Έχουν πελάτες που φτάνουν με διαφορετικές πτήσεις στο αεροδρόμιο, τους συγκεντρώνουν και αργά το βράδυ καταλύουν στο ξενοδοχείο «Όαση» στη Γλυφάδα. Από το ξενοδοχείο –και κατά δήλωσή τους- τους διαβεβαιώνουν ότι ακριβώς μπροστά στην είσοδο είναι το ασφαλέστερο μέρος. Αποσύρονται στα δωμάτιά τους και στις έξι το πρωί το ένα από τα δύο VAN, φορτωμένο με 11 μοτοσυκλέτες έχει κλαπεί. Κάνουν καταγγελία στην αστυνομία και αργότερα μας στέλνουν ένα αίτημα δημοσίευσης, με την ελπίδα ότι ένα VAN με 11 μοτοσυκλέτες δεν περνά εύκολα απαρατήρητο, και κάποιος μπορεί κάτι να έχει δει. Το δημοσιεύουμε και η είδηση δημιουργεί μεγάλο αντίκτυπο, κερδίζοντας ταυτόχρονα και μερικά ειρωνικά σχόλια, καθώς ορισμένοι εκφράζουν δυσπιστία ακόμα και για το αν συνέβη η κλοπή! Ωστόσο ο αντίκτυπος είναι μεγάλος και ένας αναγνώστης εντοπίζει αργότερα το απόγευμα το VAN στην Νέα Κηφισιά και 3 από τις 11 μοτοσυκλέτες! Κινητοποιείται η αστυνομία και πηγαίνουμε και εμείς στο σημείο επί τόπου. Συλλέγουν στοιχεία, δαχτυλικά αποτυπώματα και DNA, παρατηρούν πως από τον τρόπο παραβίασης και την λάσπη στα ελαστικά, τους θυμίζουν παλιότερες κλοπές και «κάπου πάει το μυαλό τους»… Την επόμενη μέρα οδηγός της εταιρίας που έχει φέρει άλλο VAN με νέες μοτοσυκλέτες (λεπτομέρειες εδώ) παραλαμβάνει εκείνο που είχε κλαπεί, για να το επιστρέψει στην Σλοβενία για επισκευές, καθώς έχουν καταστρέψει κλειδαριές και έχουν δημιουργήσει φθορές.

Εδώ αρχίζει μία νέα περιπέτεια για τους Σλοβένους.

Περνάνε τα σύνορα.

Δυστυχώς χωρίς κανείς να τους σταματήσει! Κι αυτό γιατί από την πλευρά της αστυνομίας έχουν ξεχάσει να ενημερώσουν το «σύστημα» πως το VAN έχει βρεθεί. Παραμένει λοιπόν ως «όχημα που απασχολεί» αλλά βγαίνει από την Ελλάδα με ένα τυπικό έλεγχο, χωρίς να το σταματήσουν. Μικρό το πρόβλημα που καταφέρνει να μπει και στην Σερβία χωρίς να το σταματήσουν, γιατί στην έξοδο της χώρας, στα σύνορα με την Κροατία, βρίσκεται κάποιος που επιτέλους τσεκάρει κάθε πινακίδα στην κοινή βάση δεδομένων που μοιράζονται οι χώρες και που αυτόματα ενημερώνεται. Φτάνει κάποιος να την ενημερώσει.

Χρειάστηκαν τελικά πολλές ώρες –όπως μας είπαν σε ένα μήνυμα παραπόνου που λάβαμε- μέχρις ωσότου ο οδηγός να καταφέρει να γλιτώσει την σύλληψη στα σύνορα Σερβίας-Κροατίας και να συνεχίσει το ταξίδι του…

Κλοπές γίνονται σε κάθε χώρα και θα πρέπει να επεκταθούν πολύ, πριν αμαυρωθεί η συνολική εικόνα μίας χώρας. Είναι τα χαλασμένα γρανάζια της γραφειοκρατίας όμως, που εκτός από τροχοπέδη για το ίδιο το κράτος και την λειτουργία του, δημιουργούν κακή εντύπωση και εκτός συνόρων.

Όπως μας είπαν κι από την ασφάλεια όμως τα πράγματα είναι καλά γιατί: «Μα βελτιωνόμαστε. Πέντε χρόνια πριν ας πούμε, αν παίρνατε τηλέφωνο να μας πείτε ότι βρήκατε ένα κλεμμένο VAN, θα μπλέκαμε 2-3 μέρες μόνο και μόνο για να βρούμε αν έχει δηλωθεί και που»! «Ναι αλλά και τώρα έτσι έγινε, είμασταν 20 λεπτά στο τηλέφωνο όταν βρέθηκε μέχρι να καταλάβουμε για το τι μιλάμε!» «Αααα ναι… Ήταν όμως ειδική περίπτωση αυτή, γιατί είναι ακόμα προβληματική η αναζήτηση για τα ξένα οχήματα, όταν δεν ξέρουμε πινακίδα κτλ… Βελτιωνόμαστε αυτό έχει σημασία».

Θετικό λοιπόν το μήνυμα. Βελτιωνόμαστε! Και βελτιωνόμαστε όλοι μας φαίνεται… όποτε είναι περιττό, αλλά εμείς από Δευτέρα θα ζητήσουμε εισαγγελική παρέμβαση για το γεγονός ότι ένα «όχημα που απασχολούσε» πέρασε ανεμπόδιστο από τον έλεγχο που του έγινε στα σύνορα. Μικρό, αν και όχι αμελητέο, το λάθος να μην ενημερωθεί το σύστημα. Τραγικό όμως να περνάει έλεγχο στα σύνορα και να το αφήνουν να φύγει! Εκεί εντοπίζουμε το πρόβλημα και το θεωρούμε τεράστιο: Κλέβονται χιλιάδες μοτοσυκλέτες κι άλλα οχήματα στην χώρα μας, αν διαφυλάσσαμε τα σύνορά μας όμως το φαινόμενο αυτό θα είχε ως ένα βαθμό συρρικνωθεί…  

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες