Τραγελαφικό: Το κλεμμένο VAN που βρέθηκε, πήγε να περάσει τα σύνορα…

Και το κακό είναι πως το αφήσανε!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/9/2017

Ζούμε στην πιο μαγική χώρα του κόσμου: Αν το αντικρύσει κανείς με την έννοια της ποσότητας των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω μας, τότε σίγουρα δεν γίνεται να πεις πως μπορεί να βρεθεί στιγμή που πλήττουμε… Πιστεύαμε ότι αν ξανά ακούγαμε νεότερα για την υπόθεση αυτή, θα ήταν για καλό σκοπό, θα ήταν γιατί βρέθηκαν ας πούμε οι υπόλοιπες μοτοσυκλέτες. Όχι βέβαια, αφού ζούμε σε μία χώρα που «συμβαίνουν πράγματα»!

Θυμίζουμε επιγραμματικά την υπόθεση ως τώρα:

Εταιρία από την Σλοβενία που 4 χρόνια τώρα οργανώνει εκδρομές με μοτοσυκλέτες στην χώρα μας, φτάνει βράδυ στην Αθήνα με σχεδόν είκοσι μοτοσυκλέτες, φορτωμένες σε δύο διαφορετικά VAN με ένα τρέιλερ το καθένα. Έχουν πελάτες που φτάνουν με διαφορετικές πτήσεις στο αεροδρόμιο, τους συγκεντρώνουν και αργά το βράδυ καταλύουν στο ξενοδοχείο «Όαση» στη Γλυφάδα. Από το ξενοδοχείο –και κατά δήλωσή τους- τους διαβεβαιώνουν ότι ακριβώς μπροστά στην είσοδο είναι το ασφαλέστερο μέρος. Αποσύρονται στα δωμάτιά τους και στις έξι το πρωί το ένα από τα δύο VAN, φορτωμένο με 11 μοτοσυκλέτες έχει κλαπεί. Κάνουν καταγγελία στην αστυνομία και αργότερα μας στέλνουν ένα αίτημα δημοσίευσης, με την ελπίδα ότι ένα VAN με 11 μοτοσυκλέτες δεν περνά εύκολα απαρατήρητο, και κάποιος μπορεί κάτι να έχει δει. Το δημοσιεύουμε και η είδηση δημιουργεί μεγάλο αντίκτυπο, κερδίζοντας ταυτόχρονα και μερικά ειρωνικά σχόλια, καθώς ορισμένοι εκφράζουν δυσπιστία ακόμα και για το αν συνέβη η κλοπή! Ωστόσο ο αντίκτυπος είναι μεγάλος και ένας αναγνώστης εντοπίζει αργότερα το απόγευμα το VAN στην Νέα Κηφισιά και 3 από τις 11 μοτοσυκλέτες! Κινητοποιείται η αστυνομία και πηγαίνουμε και εμείς στο σημείο επί τόπου. Συλλέγουν στοιχεία, δαχτυλικά αποτυπώματα και DNA, παρατηρούν πως από τον τρόπο παραβίασης και την λάσπη στα ελαστικά, τους θυμίζουν παλιότερες κλοπές και «κάπου πάει το μυαλό τους»… Την επόμενη μέρα οδηγός της εταιρίας που έχει φέρει άλλο VAN με νέες μοτοσυκλέτες (λεπτομέρειες εδώ) παραλαμβάνει εκείνο που είχε κλαπεί, για να το επιστρέψει στην Σλοβενία για επισκευές, καθώς έχουν καταστρέψει κλειδαριές και έχουν δημιουργήσει φθορές.

Εδώ αρχίζει μία νέα περιπέτεια για τους Σλοβένους.

Περνάνε τα σύνορα.

Δυστυχώς χωρίς κανείς να τους σταματήσει! Κι αυτό γιατί από την πλευρά της αστυνομίας έχουν ξεχάσει να ενημερώσουν το «σύστημα» πως το VAN έχει βρεθεί. Παραμένει λοιπόν ως «όχημα που απασχολεί» αλλά βγαίνει από την Ελλάδα με ένα τυπικό έλεγχο, χωρίς να το σταματήσουν. Μικρό το πρόβλημα που καταφέρνει να μπει και στην Σερβία χωρίς να το σταματήσουν, γιατί στην έξοδο της χώρας, στα σύνορα με την Κροατία, βρίσκεται κάποιος που επιτέλους τσεκάρει κάθε πινακίδα στην κοινή βάση δεδομένων που μοιράζονται οι χώρες και που αυτόματα ενημερώνεται. Φτάνει κάποιος να την ενημερώσει.

Χρειάστηκαν τελικά πολλές ώρες –όπως μας είπαν σε ένα μήνυμα παραπόνου που λάβαμε- μέχρις ωσότου ο οδηγός να καταφέρει να γλιτώσει την σύλληψη στα σύνορα Σερβίας-Κροατίας και να συνεχίσει το ταξίδι του…

Κλοπές γίνονται σε κάθε χώρα και θα πρέπει να επεκταθούν πολύ, πριν αμαυρωθεί η συνολική εικόνα μίας χώρας. Είναι τα χαλασμένα γρανάζια της γραφειοκρατίας όμως, που εκτός από τροχοπέδη για το ίδιο το κράτος και την λειτουργία του, δημιουργούν κακή εντύπωση και εκτός συνόρων.

Όπως μας είπαν κι από την ασφάλεια όμως τα πράγματα είναι καλά γιατί: «Μα βελτιωνόμαστε. Πέντε χρόνια πριν ας πούμε, αν παίρνατε τηλέφωνο να μας πείτε ότι βρήκατε ένα κλεμμένο VAN, θα μπλέκαμε 2-3 μέρες μόνο και μόνο για να βρούμε αν έχει δηλωθεί και που»! «Ναι αλλά και τώρα έτσι έγινε, είμασταν 20 λεπτά στο τηλέφωνο όταν βρέθηκε μέχρι να καταλάβουμε για το τι μιλάμε!» «Αααα ναι… Ήταν όμως ειδική περίπτωση αυτή, γιατί είναι ακόμα προβληματική η αναζήτηση για τα ξένα οχήματα, όταν δεν ξέρουμε πινακίδα κτλ… Βελτιωνόμαστε αυτό έχει σημασία».

Θετικό λοιπόν το μήνυμα. Βελτιωνόμαστε! Και βελτιωνόμαστε όλοι μας φαίνεται… όποτε είναι περιττό, αλλά εμείς από Δευτέρα θα ζητήσουμε εισαγγελική παρέμβαση για το γεγονός ότι ένα «όχημα που απασχολούσε» πέρασε ανεμπόδιστο από τον έλεγχο που του έγινε στα σύνορα. Μικρό, αν και όχι αμελητέο, το λάθος να μην ενημερωθεί το σύστημα. Τραγικό όμως να περνάει έλεγχο στα σύνορα και να το αφήνουν να φύγει! Εκεί εντοπίζουμε το πρόβλημα και το θεωρούμε τεράστιο: Κλέβονται χιλιάδες μοτοσυκλέτες κι άλλα οχήματα στην χώρα μας, αν διαφυλάσσαμε τα σύνορά μας όμως το φαινόμενο αυτό θα είχε ως ένα βαθμό συρρικνωθεί…  

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.