Τραγελαφικό: Το κλεμμένο VAN που βρέθηκε, πήγε να περάσει τα σύνορα…

Και το κακό είναι πως το αφήσανε!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/9/2017

Ζούμε στην πιο μαγική χώρα του κόσμου: Αν το αντικρύσει κανείς με την έννοια της ποσότητας των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω μας, τότε σίγουρα δεν γίνεται να πεις πως μπορεί να βρεθεί στιγμή που πλήττουμε… Πιστεύαμε ότι αν ξανά ακούγαμε νεότερα για την υπόθεση αυτή, θα ήταν για καλό σκοπό, θα ήταν γιατί βρέθηκαν ας πούμε οι υπόλοιπες μοτοσυκλέτες. Όχι βέβαια, αφού ζούμε σε μία χώρα που «συμβαίνουν πράγματα»!

Θυμίζουμε επιγραμματικά την υπόθεση ως τώρα:

Εταιρία από την Σλοβενία που 4 χρόνια τώρα οργανώνει εκδρομές με μοτοσυκλέτες στην χώρα μας, φτάνει βράδυ στην Αθήνα με σχεδόν είκοσι μοτοσυκλέτες, φορτωμένες σε δύο διαφορετικά VAN με ένα τρέιλερ το καθένα. Έχουν πελάτες που φτάνουν με διαφορετικές πτήσεις στο αεροδρόμιο, τους συγκεντρώνουν και αργά το βράδυ καταλύουν στο ξενοδοχείο «Όαση» στη Γλυφάδα. Από το ξενοδοχείο –και κατά δήλωσή τους- τους διαβεβαιώνουν ότι ακριβώς μπροστά στην είσοδο είναι το ασφαλέστερο μέρος. Αποσύρονται στα δωμάτιά τους και στις έξι το πρωί το ένα από τα δύο VAN, φορτωμένο με 11 μοτοσυκλέτες έχει κλαπεί. Κάνουν καταγγελία στην αστυνομία και αργότερα μας στέλνουν ένα αίτημα δημοσίευσης, με την ελπίδα ότι ένα VAN με 11 μοτοσυκλέτες δεν περνά εύκολα απαρατήρητο, και κάποιος μπορεί κάτι να έχει δει. Το δημοσιεύουμε και η είδηση δημιουργεί μεγάλο αντίκτυπο, κερδίζοντας ταυτόχρονα και μερικά ειρωνικά σχόλια, καθώς ορισμένοι εκφράζουν δυσπιστία ακόμα και για το αν συνέβη η κλοπή! Ωστόσο ο αντίκτυπος είναι μεγάλος και ένας αναγνώστης εντοπίζει αργότερα το απόγευμα το VAN στην Νέα Κηφισιά και 3 από τις 11 μοτοσυκλέτες! Κινητοποιείται η αστυνομία και πηγαίνουμε και εμείς στο σημείο επί τόπου. Συλλέγουν στοιχεία, δαχτυλικά αποτυπώματα και DNA, παρατηρούν πως από τον τρόπο παραβίασης και την λάσπη στα ελαστικά, τους θυμίζουν παλιότερες κλοπές και «κάπου πάει το μυαλό τους»… Την επόμενη μέρα οδηγός της εταιρίας που έχει φέρει άλλο VAN με νέες μοτοσυκλέτες (λεπτομέρειες εδώ) παραλαμβάνει εκείνο που είχε κλαπεί, για να το επιστρέψει στην Σλοβενία για επισκευές, καθώς έχουν καταστρέψει κλειδαριές και έχουν δημιουργήσει φθορές.

Εδώ αρχίζει μία νέα περιπέτεια για τους Σλοβένους.

Περνάνε τα σύνορα.

Δυστυχώς χωρίς κανείς να τους σταματήσει! Κι αυτό γιατί από την πλευρά της αστυνομίας έχουν ξεχάσει να ενημερώσουν το «σύστημα» πως το VAN έχει βρεθεί. Παραμένει λοιπόν ως «όχημα που απασχολεί» αλλά βγαίνει από την Ελλάδα με ένα τυπικό έλεγχο, χωρίς να το σταματήσουν. Μικρό το πρόβλημα που καταφέρνει να μπει και στην Σερβία χωρίς να το σταματήσουν, γιατί στην έξοδο της χώρας, στα σύνορα με την Κροατία, βρίσκεται κάποιος που επιτέλους τσεκάρει κάθε πινακίδα στην κοινή βάση δεδομένων που μοιράζονται οι χώρες και που αυτόματα ενημερώνεται. Φτάνει κάποιος να την ενημερώσει.

Χρειάστηκαν τελικά πολλές ώρες –όπως μας είπαν σε ένα μήνυμα παραπόνου που λάβαμε- μέχρις ωσότου ο οδηγός να καταφέρει να γλιτώσει την σύλληψη στα σύνορα Σερβίας-Κροατίας και να συνεχίσει το ταξίδι του…

Κλοπές γίνονται σε κάθε χώρα και θα πρέπει να επεκταθούν πολύ, πριν αμαυρωθεί η συνολική εικόνα μίας χώρας. Είναι τα χαλασμένα γρανάζια της γραφειοκρατίας όμως, που εκτός από τροχοπέδη για το ίδιο το κράτος και την λειτουργία του, δημιουργούν κακή εντύπωση και εκτός συνόρων.

Όπως μας είπαν κι από την ασφάλεια όμως τα πράγματα είναι καλά γιατί: «Μα βελτιωνόμαστε. Πέντε χρόνια πριν ας πούμε, αν παίρνατε τηλέφωνο να μας πείτε ότι βρήκατε ένα κλεμμένο VAN, θα μπλέκαμε 2-3 μέρες μόνο και μόνο για να βρούμε αν έχει δηλωθεί και που»! «Ναι αλλά και τώρα έτσι έγινε, είμασταν 20 λεπτά στο τηλέφωνο όταν βρέθηκε μέχρι να καταλάβουμε για το τι μιλάμε!» «Αααα ναι… Ήταν όμως ειδική περίπτωση αυτή, γιατί είναι ακόμα προβληματική η αναζήτηση για τα ξένα οχήματα, όταν δεν ξέρουμε πινακίδα κτλ… Βελτιωνόμαστε αυτό έχει σημασία».

Θετικό λοιπόν το μήνυμα. Βελτιωνόμαστε! Και βελτιωνόμαστε όλοι μας φαίνεται… όποτε είναι περιττό, αλλά εμείς από Δευτέρα θα ζητήσουμε εισαγγελική παρέμβαση για το γεγονός ότι ένα «όχημα που απασχολούσε» πέρασε ανεμπόδιστο από τον έλεγχο που του έγινε στα σύνορα. Μικρό, αν και όχι αμελητέο, το λάθος να μην ενημερωθεί το σύστημα. Τραγικό όμως να περνάει έλεγχο στα σύνορα και να το αφήνουν να φύγει! Εκεί εντοπίζουμε το πρόβλημα και το θεωρούμε τεράστιο: Κλέβονται χιλιάδες μοτοσυκλέτες κι άλλα οχήματα στην χώρα μας, αν διαφυλάσσαμε τα σύνορά μας όμως το φαινόμενο αυτό θα είχε ως ένα βαθμό συρρικνωθεί…  

 

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.