Τραγωδία Yamaha στον 24ωρο Bol d'Or: Πήρε φωτιά η R1 του Loris Baz! [VIDEO]

Έφταιγε μία Honda που έριξε λάδια…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2019

Πολλές μοτοσυκλέτες έπεσαν η μία μετά την άλλη στην πίστα Paul Ricard, στην πρώτη από τις τρεις χρονικές περιόδους του 24ωρου Bol d'Or, όμως ήταν η Yamaha που είχε το μεγαλύτερο πρόβλημα, μιας και έβλεπε την νίκη να έρχεται. Η πτώση δίχως να φταίνε ήταν αποκαρδιωτική, πόσο μάλλον όταν οι μοτοσυκλέτες έπιασαν φωτιά και καταστράφηκαν ολοσχερώς. Κανείς δεν τραυματίστηκε, αλλά η ευκαιρία της Yamaha να πάρει μία σημαντική νίκη, παράλληλα με την ανακοίνωση μίας νέας R1, εξανεμίστηκε.

Ο αγώνας ήταν επεισοδιακός από την αρχή. Ξεκίνησε με αντίξοες συνθήκες, δυνατή βροχή και ισχυρούς ανέμους και κατέληξε σε διακοπή με επανεκκίνηση την επόμενη ημέρα.

Ο Niccolò Canepa πήρε την σκυτάλη μετά την επανεκκίνηση του αγώνα και κατάφερε να την φέρει πολύ μπροστά, δίνοντας μία πολύ καλή ώθηση στον Loris Baz που κατάφερε να φέρει την Yamaha στην πρώτη θέση. Ο Baz μπήκε στον αγώνα με slick ελαστικά σε μία πίστα που στέγνωνε, μιας και δεν είχε σταματήσει να βρέχει από το προηγούμενο βράδυ, και κατάφερε αμέσως να κάνει την διαφορά. Μπήκε στα pit με μεγάλη διαφορά, σχεδόν τριάντα δευτερόλεπτα μπροστά από τους υπόλοιπους και με εμφανή όρεξη και ικανότητα να την διπλασιάσει!

Τότε ήταν που η FCC TSR Honda του Mike Di Meglio «γέννησε» ακριβώς πάνω στην ξακουστή φουρκέτα, στην Le Beausset με την Kawasaki του Erwan Nigon να είναι η πρώτη που έπεσε. Ακριβώς πίσω του, και πάνω του, προσγειώθηκε γλιστρώντας ο Loris Baz με την τριβή να αναλαμβάνει τα υπόλοιπα… Οι μοτοσυκλέτες πήραν φωτιά και καταστράφηκαν ολοσχερώς σε ελάχιστο χρόνο, πριν προλάβουν οι κριτές να κάνουν το παραμικρό! Τα δευτερόλεπτα ήταν δραματικά, καθώς η R1 πήρε αμέσως φωτιά χτυπώντας τον Erwan που δεν είχε προλάβει να σηκωθεί και ξαφνικά πάλευε και με τις φλόγες… Ευτυχώς κανείς δεν τραυματίστηκε, ούτε οι αναβάτες των μοτοσυκλετών που ακολουθήσαν αμέσως μετά.

Η 83η συνέχεια του ξακουστού αγώνα θα ήταν η καλύτερη της σύγχρονης εποχής για την Yamaha, με χαρακτηριστική νίκη πάνω στο λανσάρισμα μιας όχι και τόσο νέας, αλλά έστω ανανεωμένης, R1. Δυστυχώς η τύχη δεν ήταν με το μέρος τους.

Ο Loris Baz μίλησε σε έντονο ύφος αμέσως μετά: «Είμαι εκνευρισμένος και εξαιρετικά απογοητευμένος, όπως ίσως θα φαντάζεστε. Ωστόσο είμαι και ανακουφισμένος που η πτώση αυτή δεν ήταν πιο σοβαρή, ιδιαίτερα για τον Erwan που τον χτύπησε η μοτοσυκλέτα μου και μετά βίας γλίτωσε από την φωτιά. Είναι το πιο τρομακτικό ατύχημα που είχα ποτέ με μοτοσυκλέτα και θεωρώ πως θα μπορούσαν από την οργάνωση να είχαν αντιδράσει πιο γρήγορα. Το λάδι ήταν αδύνατο να το διακρίνεις και να το αποφύγεις, γιατί η πίστα δεν είχε ακόμη στεγνώσει πλήρως και δεν ήξερες τί ήταν αυτό που έβλεπες. Είναι πραγματικά πολύ κρίμα να τελειώνει έτσι ο αγώνας γιατί η ομάδα είχε κάνει εξαιρετική δουλειά και όσοι μου έδιναν την σκυτάλη ήταν εξίσου γρήγοροι! Το σημερινό ξεκίνημα ήταν δύσκολο, το να αγωνίζεσαι το βράδυ είναι ένα πράγμα, το να ξυπνάς στις τέσσερις για να τρέξεις αγώνα κατευθείαν το κάνει δυσκολότερο. Η εξείκη αυτή είναι αποκαρδιωτική".

 

Έφυγε από τη ζωή ο Ελβετός Jacques Cornu (1953-2026) - Παγκόσμιος Πρωταθλητής το 1982 στο WEC

Με 10ετή καριέρα και Grand Prix νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα - 21 Βάθρα στις κλάσεις 250-350
Jacques Cornu
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/5/2026

Θλίψη προκάλεσε στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού η είδηση του θανάτου του Ελβετού αναβάτη Jacques Cornu, ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της χώρας του στους αγώνες ταχύτητας των δεκαετιών του ’80 και του ’90.

Ο Cornu άφησε έντονο το αποτύπωμά του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Grand Prix, καταγράφοντας μια σπουδαία πορεία κυρίως στην κατηγορία των 250cc, όπου πέτυχε τρεις νίκες: στο Γαλλικό και Αυστριακό Grand Prix του 1988, καθώς και στο Βελγικό Grand Prix του 1989.

Jacques Cornu

Στην καριέρα του συμμετείχε σε 116 αγώνες Grand Prix, ανεβαίνοντας συνολικά 21 φορές στο βάθρο, με τερματισμούς που περιλάμβαναν επτά δεύτερες και έντεκα τρίτες θέσεις, ενώ δύο φορές ολοκλήρωσε τη σεζόν στην τρίτη θέση της τελικής βαθμολογίας του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Παράλληλα με τις επιτυχίες του στα Grand Prix, σημείωσε ακόμη μία κορυφαία διάκριση το 1982, όταν κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής της FIM μαζί με τον Jean-Claude Chemarin.

Jacques Cornu

Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής του καριέρας το 1990, ο Cornu παρέμεινε ενεργός στον χώρο της μοτοσυκλέτας, αφιερώνοντας τη ζωή του στην εκπαίδευση και την καθοδήγηση νέων αλλά και έμπειρων αναβατών. Ίδρυσε τη σχολή Cornu Master School, μέσω της οποίας επικεντρώθηκε στην προώθηση της ασφαλούς οδήγησης και της τεχνικής κατάρτισης, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη βελτίωση της εκπαίδευσης των μοτοσυκλετιστών.

Jacques Cornu

Η απώλειά του αφήνει ένα κενό στον κόσμο των αγώνων, με την FIM να εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους φίλους του ανθρώπου που υπηρέτησε τη μοτοσυκλέτα με πάθος, συνέπεια και αφοσίωση.

Jacques Cornu

 

Ετικέτες