Triumph Bonneville Bobber TFC 2025 - Πραγματικό έργο τέχνης, σε 750 αριθμημένα αντίτυπα

Από τη σειρά Triumph Factory Custom - Μοναδική εμφάνιση, εκτόξευση εξοπλισμού
Triumph Bobber TFC
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/12/2024

Η σειρά Triumph Factory Custom μας έχει δώσει στο παρελθόν μερικές μοναδικές μοτοσυκλέτες, που αποτελούν ειδικές εκδόσεις περιορισμένης παραγωγής, με το αντίστοιχα υψηλό αντίτιμο. Τώρα οι Βρετανοί μας παρουσιάζουν το απόλυτο Bobber της γκάμας του 2025 -είχαν κάνει το ίδιο το 2020 με την προηγούμενη έκδοση Bobber TFC-, με όλα εκείνα τα έξτρα καλούδια που έχουμε μάθει να περιμένουμε από τη σειρά TFC.

Πρώτη μεγάλη ουσιαστική αλλαγή εδώ είναι ο 19άρης μπροστινός τροχός με το λεπτότερο ελαστικό 110/90, που αλλάζει πολύ τη στάση της TFC έκδοσης από το “απλό” Bobber με τον 16άρη μπροστινό και το χοντρό ελαστικό 130/90.

Δεύτερη καίρια αλλαγή είναι οι αναρτήσεις της Ohlins που αντικαθιστούν εκείνες της Showa, με το ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι NIX 30 των 43 mm να έχει χρυσή επίστρωση στο κάτω μέρος των καλαμιών, ένα πραγματικό κόσμημα, ενώ το μοντέλο βάσης έχει συμβατικό πιρούνι με φυσούνες.

Δείτε όμως και τα φρένα μπροστά, πραγματικό overkill χλιδής και δύναμης, αφού το Bobber TFC εξοπλίζεται με ακτινικές monobloc τετραπίστονες δαγκάνες M50 που δαγκώνουν δυο δίσκους 310 mm, ενώ νέα είναι και η τρόμπα φρένου, η MCS της Brembo! Το μοντέλο βάσης έρχεται με διπίστονες δαγκάνες συμβατικής στήριξης.

Triumph Bobber TFC

Συνεχίζουμε με το κοστούμι που πλέον είναι από carbon fiber, με μια μοναδική μαύρη βαφή με χρυσές λεπτομέρειες ζωγραφισμένες με το χέρι! Παράλληλα, οι χρυσές λεπτομέρειες συνεχίζονται στην αλυσίδα, στα καπάκια των ψεύτικων καρμπιρατέρ, στις τάπες του πιρουνιού, στο περίγραμμα του θυρεού της Triumph, στο περίγραμμα του σκαλιστού TFC στην τιμονόπλακα, στο καπάκι του κινητήρα, στο κλειδί, και φυσικά στην επίστρωση του πιρουνιού.

Ohlins

Σημειώστε πάντως πως το αμορτισέρ της Ohlins πίσω, τι έκπληξη, έρχεται σε μαύρο χρώμα! Πιθανώς για να μην ξεφύγει το χρυσό και φτάσει στα όρια του κιτς, με την Triumph να επιτυγχάνει αξιοζήλευτη ισορροπία μαύρου – χρυσού.

Triumph Bobber TFC

Eπιπλέον οι χρυσές ρίγες στα πλαϊνά καπάκια και στο ρεζερβουάρ έχουν ένα μοτίβο που θυμίζει φύλλα πραγματικού χρυσού -marble gold αποκαλεί το look η Triumph! Για έξτρα συλλεκτική αξία, κάθε ρεζερβουάρ έχει από κάτω την υπογραφή του καλλιτέχνη που σχεδίασε τη χρυσή ρίγα.

Triumph Bobber TFC

Νέο είναι το τιμόνι, όχι πλέον ίσιο αλλά κλιπόν για πιο σπορ εμφάνιση, νέα και η τιμονόπλακα, από billet αλουμίνιο.

Triumph Bobber TFC

Ο δικύλινδρος κινητήρας των 1.200 κ.εκ. δεν έχει αλλαγή στις επιδόσεις με 76,9 hp / 6.000 rpm και 10,8 kgm / 3.750 rpm, όμως νέες είναι οι δυο εξατμίσεις της Akrapovic με υπέροχα μακριά και λεπτά μαύρα τελικά και carbon καπάκια, με πιο δυνατό και αγριεμένο ήχο, ενώ νέα είναι η χαρτογράφηση, και νέο το Sport riding mode, δίπλα στα Road & Rain.

Triumph Bobber TFC

Στον εξοπλισμό συνεχίζουν να περιλαμβάνονται δικάναλο ABS και Traction Control, ενώ το πίσω φωτιστικό σώμα έχει αφαιρεθεί με τα φλας να παίζουν και τον ρόλο αυτού.

Τέλος, η μαύρη δερμάτινη σέλα έχει χαραγμένο το σήμα της Triumph, ενώ με όλες τις παραπάνω αλλαγές το βάρος της μοτοσυκλέτας έπεσε στα 237 γεμάτα κιλά, αντί των 251 γεμάτων κιλών της βασικής έκδοσης.

Όπως αναφέρει ο CCO της Triumph, Paul Shroud: “Γνωρίζουμε πως το 70 και πλέον τοις εκατό των πελατών μας προσθέτουν έξτρα αξεσουάρ στις μοτοσυκλέτες τους σε αυτή την κατηγορία, και για αυτούς δημιουργήσαμε την κορυφαία έκδοση Bobber TFC.”

Η μοτοσυκλέτα αναμένεται στους dealer τον Μάρτιο του 2025, με την τιμή του στη Βρετανία να ανακοινώνεται στις 17.195 λίρες, αντί των 13.195 λιρών της βασικής έκδοσης. Αν τώρα στην Ελλάδα -που ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί η τιμή του Bobber TFC-, η βασική έκδοση έχει 16.290 ευρώ, υπολογίζουμε χονδρικά την τιμή του κοντά στα 21.230 ευρώ.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.