Triumph: Νέα Xρώματα 2026 - Νέες επιλογές σε πολλά μοντέλα των Βρετανών 

Συνολικά 12 νέα χρώματα - Σταδιακά στην Ελλάδα από αρχές Σεπτέμβρη
Triumph 2026 νέα χρώματα
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/7/2025

Η Triumph ανακοίνωσε νέα χρώματα για πολλές από τις μοτοσυκλέτες που βρίσκονται στην γκάμα της, ως στάνταρ αλλά και ως έξτρα επιλογή.

Τα νέα χρώματα και συνδυασμοί αφορούν τα Tiger 900 GT/GT Pro, Tiger 900 Rally Pro, Speed 400 και Scrambler 400 X, Scrambler 1200 X, Street Triple 765 R και Street Triple 765 RS, Rocket 3 GT Storm και Rocket 3 R Storm από την γκάμα της Triumph που διευρύνει τις επιλογές, ενώ αλλάζει σε μερικές περιπτώσεις και το στάνταρ χρώμα που διαθέτει ένα μοντέλο της. Οι χρωματικοί συνδυασμοί ξεχωρίζουν για την αντίθεση τους (ανοιχτό-σκούρο), ενώ οι μοτοσυκλέτες που έχουν ενιαία βαφή ξεχωρίζουν για τις έντονες χρωματικές "πινελιές" που βρίσκονται σε διάφορα σημεία των πλαστικών τους κυρίως μερών.

Triumph Νέα Χρώματα 2026

Στα Tiger 900 GT και GT Pro οι Βρετανοί επέλεξαν το "Μαύρο του Ζαφειριού" ως το νέο στάνταρ χρώμα για τις δύο εκδόσεις τις μοτοσυκλέτας τους, με τον χρωματικό συνδυασμό Snowdonia White & Sapphire Black ως έξτρα. Στην πρώτη περίπτωση οι χρωματικές πινελιές είναι σε έντονο κόκκινο στα καλύμματα του ψυγείου και το "ράμφος" της μοτοσυκλέτας.

Snowdonia White & Sapphire Black Triumph

Ο χρωματικός συνδυασμός Snowdonia White & Sapphire Black παρουσιάζεται ανανεωμένος με λεπτομέρειες σε κίτρινο χρώμα στο λευκό ράμφος και τα προστατευτικά του ψυγείου.

Tiger 900 Rally Pro

Το  Tiger 900 Rally Pro έχει επίσης δύο νέα χρώματα όπου το Snowdonia White & Graphite είναι εδώ η στάνταρ επιλογή με το Sapphire Black & Triumph Performance Yellow να αποτελεί τον νέο προαιρετικό συνδυασμό που ανεβάζει τις επιλογές συνολικά στις τέσσερεις.

Tiger 900 Rally Pro


Νέα χρώματα έχουμε και για τα μονοκύλινδρα 400άρια Speed 400 και Scrambler 400 X.

Triumph Speed 400

Το Speed 400 θα είναι διαθέσιμο σε Pearl Metallic White/Phantom Black, ένας συνδυασμός που δείχνει να του πηγαίνει πολύ, όπως και ο νέος Lava Red Gloss/Storm Grey, ο οποίος είναι πιο "παραδοσιακός".

Spee 400 Triumph

Το Scrambler 400 X αποκτά και αυτό έναν επίσης πολύ όμορφο συνδυασμό που ονομάζεται Baja Orange and Aluminium.
 

Speed 400 Χ

Νέο χρώμα που ονομάζεται Matt Khaki Green έχει και το Scrambler 1200 X που αυξάνει τις διαθέσιμες επιλογές σε τρεις.

Triumph Scrambler 1200

Συνέχεια με το τρικύλινδρο Street Triple 765 με δύο νέα στάνταρ χρώματα, το Phantom Black για το Street Triple 765 R....

Street Triple 765 R

...και το Granite για την έκδοση RS.

Street Triple 765 RS

Αλλαγές, τέλος, έχουμε και στην χρωματική παλέτα του 3κύλινδρου κτήνους που ακούει στο όνομα Rocket 3.  Για το Rocket 3 GT Storm η στάνταρ βαφή είναι πλέον η Matt Sapphire Black and Satin Granite...

Rocket 3 GT

...ενώ στο Rocket 3 R Storm το νέος στάνταρ χρωματικός συνδυασμός είναι ο Satin Baja Orange and Matt Sapphire Black με το έντονο πορτοκαλί.
 

Rocket 3 R

Οι νέες χρωματικές επιλογές θα καταφτάσουν στην ελληνική αγορά σταδιακά με την αρχή να γίνεται με τα Tiger 900, τα οποία θα βρίσκονται στη χώρα μας στις αρχές του ερχόμενου Σεπτεμβρίου.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.