Triumph Originals 2026 - Νικήτρια η ισπανική Scrambler [VIDEO]

Επικράτησε η Scrambler 400 XC της Tamarit Motorcycles
tamarit-miura
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/10/2026

Η ισπανική ομάδα συγκέντρωσε το 33% των ψήφων του κοινού και την υψηλότερη βαθμολογία της κριτικής επιτροπής

Η Tamarit Motorcycles από το Alicante της Ισπανίας κέρδισε τον Originals 2026, τον παγκόσμιο διαγωνισμό custom κατασκευών της Triumph, επικρατώντας απέναντι σε έξι ακόμη ομάδες από τον Καναδά, την Κίνα, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ.

tamarit-miura

Η κάθε ομάδα κλήθηκε να δημιουργήσει μια μοναδική μοτοσυκλέτα στην θεματική "Time Capsule", εμπνευσμένη από κάποια χαρακτηριστική περίοδο της ιστορίας του μοντέλου.

tamarit-miura

Η Tamarit, με επικεφαλής τον Quique Berna, συγκέντρωσε το 33% των ψήφων του κοινού και παράλληλα πήρε την υψηλότερη συνολική βαθμολογία από την διεθνή κριτική επιτροπή. Η τελική αξιολόγηση βασίστηκε στην πρωτοτυπία, την τεχνική υλοποίηση και τον τρόπο με τον οποίο κάθε κατασκευή προσέγγισε το θέμα του διαγωνισμού.

Στην επιτροπή συμμετείχαν ο Steve Sargent, Chief Product Officer της Triumph, ο Chase McQueen, εγγονός του Steve McQueen, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Eric Hendricx, ο Γερμανός δημοσιογράφος και ιδρυτής του περιοδικού FUEL Rolf Henniges και ο Satoshi, συνιδρυτής και επικεφαλής μηχανικός της Fonk Motorcycles στην Ιαπωνία.

tamarit-miura

Ο Sargent ξεχώρισε την κατασκευή της Tamarit για τον τρόπο με τον οποίο συνδύασε την αισθητική με την τεχνική δουλειά, θεωρώντας ότι αποδίδει με διαφορετικό τρόπο την ιδέα της "Time Capsule" και διατηρεί τη σχέση με την ιστορία των Scrambler.

Ο Eric Hendricx στάθηκε ιδιαίτερα στην κατασκευή και τις αναλογίες της μοτοσυκλέτας, σημειώνοντας ότι οι επεμβάσεις δεν περιορίστηκαν στην εμφάνιση, αλλά επηρέασαν και τη λειτουργική πλευρά της κατασκευής.

tamarit-miura

Ο Chase McQueen από την πλευρά του ξεχώρισε την αγωνιστική εικόνα της μοτοσυκλέτας, με το λευκό χρώμα, τον κόκκινο αριθμό και τα στοιχεία που παραπέμπουν στις desert racers μιας άλλης εποχής.

tamarit-miura

Για τον Satoshi, το σημαντικό στοιχείο ήταν η ισορροπία ανάμεσα στον σχεδιασμό και τη λειτουργικότητα, από το αρχικό concept μέχρι την τελική κατασκευή.

tamarit-miura

Η Tamarit Motorcycles ιδρύθηκε το 2010 από τους Quique Berna και Matías Canales. Η εταιρεία έχει πλέον την έδρα της στο Alicante και έχει κατασκευάσει περισσότερες από 210 custom μοτοσυκλέτες Triumph για πελάτες σε όλο τον κόσμο, με ιδιαίτερη εξειδίκευση στις Bonneville.

tamarit-miura

Η ομάδα είχε συμμετάσχει και στην περσινή διοργάνωση, με τον Berna τότε να αποτελεί μέλος της κριτικής επιτροπής. Η εμπειρία αυτή, σύμφωνα με την Tamarit, έθεσε τον πήχη για την τελική κατασκευή της φετινής συμμετοχής.

tamarit-miura

Ο ίδιος περιγράφει τη φιλοσοφία της Tamarit ως δημιουργία "time capsules", με στόχο μοτοσυκλέτες που διατηρούν την αισθητική και τον χαρακτήρα μιας εποχής χωρίς να εξαρτώνται από πρόσκαιρες τάσεις.

Η φετινή Scrambler 400 XC ήταν τελικά αυτή που έπεισε τόσο το κοινό όσο και την κριτική επιτροπή, χαρίζοντας στην ισπανική ομάδα την πρώτη θέση ανάμεσα σε επτά χώρες.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες