Triumph Tiger 900 & Scrambler 1200 πρωταγωνιστούν στο νέο James Bond NO TIME TO DIE! UPDATE-VIDEO

Αυτά είναι τα μοντέλα που πήραν μέρος στις σκηνές δράσης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/12/2019

Το νέο Tiger 900 μόλις παρουσιάστηκε στο κοινό, όπως πρώτοι διαβάσατε εδώ, ενώ το Scrambler 1200 είχε κάνει την εμφάνισή του λίγο μετά την έναρξη των γυρισμάτων της νέας ταινίας του James Bond. Ωστόσο η Triumph είχε δώσει στην εταιρία παραγωγής και συγκεκριμένα στον Lee Morrison που έχει την διεύθυνση των σκηνών δράσεις, μερικά πρωτότυπα Tiger 900 μαζί με τα Scrambler 1200. Για τα Scrambler που η παραγωγή τους είχε ήδη ξεκινήσει για τις λίγες σκηνές που γυρίστηκαν τέλη 2018 και αρχές 2019, δεν υπήρχε μεγάλο θέμα, όπως με τα πρωτότυπα Tiger 900.

Για αυτά η Triumph έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε ώστε και να τα προετοιμάσει, αλλά και να διασφαλίσει πως δεν θα διαρρεύσουν οι φωτογραφίες τους πριν την επίσημη αποκάλυψή τους που έγινε προχθές.

Σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες πήγαν τα πρωτότυπα Tiger 900 για να ολοκληρώσουν τα γυρίσματα που είχαν εξαιρετικές απαιτήσεις από τις μοτοσυκλέτες. Με τα ανταλλακτικά για τα νέα Tiger 900 να είναι περιορισμένα -μιας και ήταν πρωτότυπα- δεν υπήρχε μεγάλο περιθώριο για λάθη, πόσο μάλλον για βλάβες, όπου σύμφωνα με τον Lee Morrison δεν είχαν απολύτως καμία! Πραγματοποίησαν απαιτητικά άλματα, πέρα από βράχους, κοτρόνες και πέτρες και βγήκαν αλώβητα από την διαδικασία.

Αντίστοιχα και το Scrambler 1200 πραγματοποίησε κάτι παραπάνω από άθλους. Χαρακτηριστική είναι η παρακάτω σκηνή από την ταινία, που έχει γυριστεί στην Ματέρα της Ιταλίας. Πρόκειται για ένα γραφικό χωρίο που δεν είναι πρώτο στις επισκέψεις τουριστών -αλλά θέλει να γίνει μετά την αυτή την ταινία- κι απέχει ελάχιστα από το Μπάρι, που οι αναγνώστες θα θυμούνται ως την τοποθεσία που είχαμε επιλέξει για ένα συγκριτικό οικονομίας που έχει αφήσει εποχή στο ΜΟΤΟ.

Στην σκηνή, το Scrambler εκτινάσσεται σε μεγάλο ύψος υπερπηδώντας τον τοίχο για να μπει στο προαύλιο του Καθεδρικού της Ματέρα, αφιερωμένου στην Παρθένα Μαρία και τον Άγιο Ευστάθιο. Η πλάγια σκεπή μίας πύλης από την οποία απογειώνεται ο κασκαντέρ είναι όλη τεχνητή, πρόκειται για μία συγκεκαλλυμένη ράμπα που έχει κατασκευαστεί για τις ανάγκες της ταινίας με σεβασμό στο ναό που στέκει από το 1270. Όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες του σημείου, εκεί υπάρχει μονάχα ένας πέτρινος δρόμος με σκαλοπάτια και όχι πύλη, που έτσι κι αλλιώς δεν θα μπορούσε να οδηγήσει πουθενά αλλού, πέρα από τα θεμέλια του καθεδρικού στον βράχο της Ματέρα.

screenshot από το trailer που μόλις κυκλοφόρησε και παρακάτω φωτογραφία του σημείου όπως είναι στην πραγματικότητα

Η πληροφορία που έχουμε στο ΜΟΤΟ, είναι πως εδώ εμπλέκεται ο γνωστός μας Robbie Maddison! Όπως ακριβώς είχε συμβεί και στο Skyfall που οδηγούσε στις σκεπές του παζαριού της Κωνσταντινούπολης, έτσι και σε αυτή την συνέχεια του James Bond, ο Αυστραλός μεγάλος αναβάτης, εμπλέκεται στα άλματα και στην διαδικασία του σχεδιασμού τους.

Τον είχαν επιλέξει εξ αρχής για το Skyfall γιατί έχει τον ίδιο σωματότυπο με τον Daniel Craig και με κάποια πρακτικά εφέ μπορεί να του μοιάσει και στο πρόσωπο για τα ελάχιστα καρέ που στις γρήγορες σκηνές δράσης, μπορεί να φανεί κάτι τέτοιο. Το πρόσθετο που φέρνει ο Maddison είναι πως μπορεί από μόνος του να σχεδιάσει ένα άλμα και να συμβουλέψει τον τρόπο που θα γίνει, χωρίς να χρειάζεται εξειδικευμένος σύμβουλος. Μπορεί να έχει ο ίδιος και τους δύο ρόλους.

Παρένθεση εδώ πως τελευταία ταινία που ο «δικός μας» Maddison είχε συμμετοχή, ήταν στο “Venom” όπου πραγματοποιεί το άλμα μέσα στην πόλη, μοιάζοντας με αντίστοιχα πρακτικά εφέ στον Tom Hardy…

Για την συμμετοχή του Maddison που από τον ίδιο πληροφορηθήκαμε τις συνεργασίες του στα πλαίσια του Hollywood, όταν είχε έρθει εδώ προετοιμάζοντας το υπέροχο video στην Μύκονο, θα πρέπει να περιμένουμε την επαλήθευση με την έναρξη της κυκλοφορίας της ταινίας τον προσεχόμενο Απρίλιο. Προς το παρόν δεν ανακοινώνονται οι συντελεστές των σκηνών δράσης. Η ημερομηνία κυκλοφορίας, εξηγεί και τους λόγους που η Triumph ήθελε να υπάρχει το Tiger 900 στην νέα ταινία του James Bond, το μεγαλύτερο αγγλικό blockbuster… γιατί συμπίπτει με την έναρξη της διάθεσής τους στην αγορά!

"behind the scenes" με τον Lee Morrison και το Scrambler 

Οι σκηνές που οι μοτοσυκλέτες της Triumph πρωταγωνιστούν, δεν είναι λίγες, κι αυτό αποτελεί και μία νίκη του CEO της εταιρείας, κ. Nick Bloor, καθώς η Triumph έχει συμμετάσχει πολλές φορές σε παραγωγές αυτού του επιπέδου, κι όπως ξέρει να τις υποστηρίζει, ξέρει να διαπραγματεύεται και τα αντισταθμιστικά οφέλη!

Στις συνοδευτικές φωτογραφίες του άρθρου φαίνονται οι συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες που έχουν πάρει μέρος στα γυρίσματα και δεν διακρίνονται τρομερές αλλαγές από την πραγματικότητα. Αν μάλιστα ευσταθεί η συνεργασία με τον Maddison, τότε για εμάς είναι άλλος ένας λόγος να δούμε την ταινία, μιας και πέρα από τα ψηφιακά εφέ, τις εκρήξεις κτλ, οι σκηνές δράσης με τις μοτοσυκλέτες είναι κάτι που γίνεται στην πραγματικότητα. Επεξηγούμε εδώ πώς προσγείωσαν το Scrambler στον προαύλιο χώρο του καθεδρικού, πρόκειται για ένα άλμα από ράμπα, δεν σκαρφαλώνουν σε κάποια οροφή. Αυτό όμως δεν αφαιρεί πόντους, από το γεγονός πως το άλμα έγινε στην πράξη… με ράμπα ή χωρίς. Κι αυτό είναι εντυπωσιακό από μόνο του!

Ένα από τα Triumph Scrambler 1200 που χρησιμοποιήθηκαν στην νέα ταινία:

 

Το πρώτο trailer της ταινίας:

 

UPDATE:

Υπάρχει VIDEO που δείχνει ακριβώς την κατασκευή της ράμπας που χρησιμοποιήθηκε, όπως την περιγράψαμε στο αρχικό άρθρο - και μαζί όλες οι πρόβες πριν το άλμα! Στο τέλος του video έχουν συμπεριληφθεί και πλάνα από όσες φορές γυρίστηκε η σκηνή για τις ανάγκες της ταινίας. Εκεί φαίνεται πως ο αναβάτης φορά ένα ειδικό κράνος που βοηθά στην καταγραφή της κίνησης του κεφαλιού, ώστε να αντικατασταθεί αργότερα ψηφιακά με το πρόσωπο του Daniel Craig. Φαίνεται επίσης πως πρόκειται για κάποια motocross μοτοσυκλέτα που έχει "μασκαρευτεί" σε Scrambler 1200, πράγμα που μαρτυρά και ο ήχος της...

 

Σε πλάνα διαφορετικού video διακρίνονται για τα γυρίσματα για μία σκηνή καταδίωξης όπου υπάρχει και το Tiger 900:

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.