Τροχαία Αττικής: Μόνο 510 μίλαγαν στο κινητό...

… αλλά 2.679 “έτρεχαν”
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

3/2/2020

Κάθε μήνα η τροχαία Αττικής δημοσιοποιεί τα στοιχεία που αφορούν τα τροχαία συμβάντα που κατέγραψε. Τον Ιανουάριο, τον πρώτο μήνα του 2020, η υπηρεσία σημείωσε 438 “ατυχήματα” (σ.σ. γιατί τα λέμε ατυχήματα; Είναι θέμα τύχης δηλαδή; Μετεωρίτες πέφτουν στους δρόμους;). Σε αυτά, εννέα συνάνθρωποί μας έχασαν τη ζωή τους και 519 τραυματίστηκαν, 20 από αυτούς σοβαρά. Εδώ να σημειώσουμε πως αν κάποιος τραυματιστεί σοβαρά και χάσει την ζωή του πολύ αργότερα στο νοσοκομείο, στα στοιχεία παραμένει ως τραυματίας και δεν καταγράφεται ως θανάσιμος τραυματισμός.

Καθότι τον Ιανουάριο βρισκόμαστε ακόμα στις αργίες των Χριστουγέννων και ο κόσμος βγαίνει αρκετά τα βράδια για να διασκεδάσει, η τροχαία έπιασε 663 άτομα να οδηγούν έχοντας καταναλώσει αλκοόλ άνω του επιτρεπόμενου όριου, με 66 να έχουν και ποινικές συνέπειες σε βαθμό πλημμελήματος. Δυσάρεστη έκπληξη είναι οι 531 κλήσεις για μη χρήση ζώνης και οι 542 για μη χρήση κράνους (σ.σ. με αυτό το ψοφόκρυο και δεν φόραγαν κράνος!!) Αστείο νούμερο για την τροχαία θεωρούμε τις μόλις 510 κλήσεις για χρήση κινητού τηλεφώνου, ενώ την ίδια ώρα έδωσαν 2.679 κλήσεις για υπερβολική ταχύτητα. Εντάξει, καταλαβαίνουμε πως είναι πιο εύκολο να κάθεσαι σε έναν άδειο δρόμο (με την κίνηση που έχουν οι δρόμοι της Αττικής, μόνο όταν είναι άδειοι μπορείς να ξεπεράσεις τα όρια ταχύτητας) με το ραντάρ στο χέρι και να εισπράττεις ζεστό χρήμα, αντί να σταματάς τα ζόμπι με τα κινητά τηλέφωνα, αλλά η αναλογία 5 προς 1 στις κλήσεις προκαλεί γέλιο…

Από την άλλη μεριά, πρέπει να πούμε και ένα μπράβο στην Τροχαία Αττικής για τα αίτια που παρουσιάζει στην έκθεσή της και συμπεριλαμβάνει την οδήγηση χωρίς σύνεση και προσοχή, την παραβίαση τον πινακίδων του Κ.Ο.Κ και τον φαναριών, καθώς και την ειδική αναφορά που κάνει στη συμπεριφορά των πεζών. Σε αυτό το τελευταίο θα θέλαμε να σταθούμε λίγο παραπάνω, διότι ΚΑΝΕΙΣ δεν ασχολείται με την κυκλοφοριακή παιδία των πεζών, κάτι που είναι πολύ σημαντικό σε οποιοδήποτε αστικό περιβάλλον. Ελπίζουμε οι κρατικοδίαιτες ΜΚΟ που τσεπώνουν μπόλικο παραδάκι από το ελληνικό κράτος και την Ε.Ε. να κάνουν έστω μια ενημερωτική καμπάνια στα ΜΜΕ για τους πεζούς, με τους βασικούς κανόνες συμπεριφοράς.    

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.