TVS - Κατασκεύασε 150.000 BMW της σειράς 310, και έρχεται Ευρώπη!

Ξεκινά το δεύτερο κεφάλαιο συνεργασίας BMW-TVS με την παραγωγή του ηλεκτρικού BMW CE 02 στην Ινδία
H TVS γιορτάζει την κατασκευή 150.000 μοτοσυκλετών BMW
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

9/10/2023

Η ινδική TVS, που έχει αναλάβει την κατασκευή των G 310 R και G 310 GS για την BMW, γιόρτασε την συμπλήρωση της παραγωγής 150.000 βαυαρικών μικρών μοτοσυκλετών, ενώ ξεκινά την παραγωγή της νέας ηλεκτρικής BMW CE 02 στο εργοστάσιο του Hosur.

Όπως η Bajaj έχει αναλάβει την κατασκευή της σειράς 390 για την KTM εδώ και τουλάχιστον 10 χρόνια, αλλά και την πρόσφατη σειρά 400 της Triumph, έτσι και η TVS κατασκευάζει στο εργοστάσιο της στο Hosur της Ινδίας όλες τις BMW G 310 R και G 310 GS της παγκόσμιας παραγωγής των Βαυαρών.

Τώρα, μετά από 10 χρόνια παραγωγής, από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου της TVS κύλησε τους τροχούς της η BMW με αύξοντα αριθμό 150.000.

Με την ευκαιρία, ο KN Radhakrishnan, Διευθυντής & CEO της TVS Motor Company, δήλωσε τα εξής: "Η δεκαετής συνεργασία μας με τη BMW Motorrad είναι βασισμένη στις κοινές αξίες της καινοτομίας, της ποιότητας, της ικανοποίησης των πελατών και της τεχνολογικής υπερηφάνειας.”

Αντίστοιχα, ο Δρ Markus Schramm, Επικεφαλής της BMW Motorrad (σσ. σήμερα ανακοινώθηκε η αντικατάσταση του από τον Markus Flasch) δήλωσε: “Η 10ετής επέτειος είναι μια εντυπωσιακή απόδειξη της επιτυχίας και της δύναμης της συνεργασίας μεταξύ BMW Motorrad & TVS Motor Company.”

Πέρα από τις δυο μικρές BMW, η συνεργασία των δυο εταιρειών έχει αποδώσει καρπούς και για την ινδική εταιρεία, με το μικρό supersport Apache RR 310 -μια κατηγορία που η BMW επέλεξε να μην δραστηριοποιηθεί με αντίστοιχο δικό της μοντέλο- και το πιο πρόσφατο γυμνό Apache RTR 310.

Τώρα, TVS & BMW ξεκινούν το δεύτερο κεφάλαιο της συνεργασίας τους με την ινδική εταιρεία να ξεκινά την κατασκευή του ηλεκτρικού CE 02 στο εργοστάσιο της.

Σημειώστε πως πριν λίγες ημέρες ο Alan Cathcart ετοιμαζόταν μαζί με ομάδα 12 συνολικά δημοσιογράφων του ειδικού τύπου της Ευρώπης, να ταξιδέψει στην Ινδία για να επισκεφτεί το εργοστάσιο της TVS, να οδηγήσει τα Apache, και να πληροφορήσει το ευρωπαϊκό κοινό για την επικείμενη “απόβαση” της TVS στη γηραιά ήπειρο. Βλέπετε, στις προτεραιότητες των Ινδών είναι η άμεση δραστηριοποίηση τους στις αγορές της Ευρώπης -συμπεριλαμβανομένης πιθανώς και της Ελλάδας. Δυστυχώς, όπως και με το MotoGP της Ινδίας, έτσι και σε αυτή την αποστολή, προέκυψε μεγάλο πρόβλημα με τις βίζες των περισσοτέρων δημοσιογράφων, όμως εδώ το πρόβλημα δεν κατάφερε να λυθεί εγκαίρως, με αποτέλεσμα να ακυρωθεί η αποστολή για όλους -παρόλο που ο Cathcart μαζί με τους ανταποκριτές της MCN και του Motorrad διέθεταν ήδη ισχύουσες βίζες! Το ευρωπαϊκό κεφάλαιο της TVS σκόνταψε πριν καλά-καλά ξεκινήσει, και τώρα περιμένουμε να δούμε αν οι Ινδοί επαναλάβουν την… απόπειρα για την αποστολή.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.