Τύχη βουνό έχει η Ducati

Ένας μηχανόβιος στο τιμόνι της VW
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/4/2018

Τελικά το diesel gate όχι μόνο δεν οδήγησε στην πώληση της Ducati από τον όμιλο της Volkswagen, αλλά η τύχη τα έφερε έτσι που το τιμόνι του γερμανικού κολοσσού αναλαμβάνει ένας φανατικός μηχανόβιος! Το όνομά του είναι  Dr. Herbert Diess και το βιογραφικό του είναι εντυπωσιακό και κυρίως πολλά υποσχόμενο.

Οι φίλοι της Ducati πρέπει να νοιώθουν ανακούφιση για το αίσιο τέλος στη διαρκή φημολογία που αφορούσε την πώληση της ιταλικής εταιρείας από τους γερμανούς με σκοπό να βουλώσουν την τεράστια οικονομική τρύπα που επέφεραν τα πρόστιμα και οι ανακλήσεις του σκανδάλου με τα παράνομα λογισμικά των κινητήρων πετρελαίου στα αυτοκίνητα του ομίλου. Ταυτόχρονα όμως θα πρέπει να έχουν και μια μεγάλη δόση αισιοδοξίας, καθώς ο δόκτωρ Herbert Diess είναι ο άνθρωπος που έχει το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την σημερινή επιτυχία των μοτοσυκλετών της… BMW.

Υπό την δική του καθοδήγηση μεταξύ του 2003-2007, η BMW Motorrad άλλαξε εντελώς χαρακτήρα και έβγαλε στην παραγωγή μοτοσυκλέτες που δεν είχαν καμία σχέση με το παρελθόν της, αλλάζοντας ταυτόχρονα και κοινό που τις αγοράζει. Μετά από αυτή την εντυπωσιακή μεταμόρφωση των μοτοσυκλετών της BMW, ο Herbert Diess μετακόμισε στη Μεγάλη Βρετανία για να αναλάβει την αναδιοργάνωση και προβολή των αυτοκίνητων της MINI που ανήκει στον όμιλο της BMW. Εκείνη την περίοδο χρειάστηκε να γυρίσει όλη την Μεγάλη Βρετανία και φυσικά το έκανε χρησιμοποιώντας την προσωπική του μοτοσυκλέτα, ένα R1100RT. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Alan Cathcat: Πρέπει να έχει δει περισσότερα μέρη οδηγώντας μοτοσυκλέτα στην Αγγλία, απ’ ότι εγώ!.

Πέρα από την MINI, o Dr Herbert Diess θεωρείται ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στο project των ηλεκτρικών αυτοκινήτων i3 και i8, καθώς και στο ηλεκτρικό scooter παραγωγής της BMW.

Παρά το γεγονός ότι πέτυχε και σε αυτή την αποστολή, η καριέρα του στον όμιλο της BMW έμεινε στάσιμη, κάτι που φυσικά εκμεταλλεύτηκε η VW καλώντας τον προς το μέρος της.

Πριν την μετάβαση από τον ένα γερμανικό κολοσσό στον άλλον, ο Dr  Herbert αποφάσισε να κάνει ένα ταξιδάκι με τη μοτοσυκλέτα του από τον Αρκτικό Κύκλο έως την νότια Αργεντινή, αλλά το σκάνδαλο του Dieselgate του το έκοψε στη μέση, αφού η VW χρειαζόταν άμεσα να βρει για την θέση του προέδρου κάποιον με καθαρό παρελθόν.

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.