Valentino Rossi: 2ος ο Γιατρός στο 6ωρο αντοχής της Imola του FIA WEC

Πήγαινε για νίκη στην LMGT3 - Χάθηκε στο νήμα από δικό του λάθος!
Valentino Rossi - 6 hours of Imola 2025 FIA WEC
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

22/4/2025

Μάχη μέχρι τέλους είχε ο 6ωρος αγώνας που πραγματοποιήθηκε στην Imola για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής των αυτοκινήτων με τον Rossi και την ομάδα του να φτάνουν πολύ κοντά στην νίκη στην κατηγορία τους.

Ο Valentino Rossi έχασε τη νίκη στην κατηγορία LMGT3 του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Αντοχής (FIA WEC) με την ομάδα BMW WRT για λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο από τους πρώτους (!) με την έκβαση του αγώνα να του αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση.

Valentino Rossi - 6 hours of Imola 2025 FIA WEC

Ο Rossi που κατέκτησε τη pole position στην Imola  έδειχνε πως μπορούσε να πάρει τη νίκη μέχρι τη στιγμή που ήρθε σε επαφή με τη Ferrari 296 GT3 #21 με οδηγό τον Simon Mann, στην προσπάθειά του να ανακτήσει την πρωτοπορία. Έτσι προέκυψε ποινή διέλευσης για την ομάδα του Ιταλού που στέρησε από τον ίδιο και τους team-mates του μια πολυπόθητη νίκη.

Rossi Imola 6 hours

Στο τέλος, η BMW, στην οποία ο Ahmad Al Harthy "συνόδευε" τους Rossi και van der Linde, ήταν μόλις τρία δέκατα πίσω από την Porsche με οδηγούς τους Richard Lietz, Ryan Hardwick και Riccardo Pera.

“Έχω ανάμικτα συναισθήματα γιατί ένα βάθρο είναι καλό αποτέλεσμα αλλά θα μπορούσαμε να έχουμε κερδίσει. Είναι πολύ ατυχές γιατί η ομάδα έκανε φανταστική δουλειά και το αυτοκίνητο ήταν πολύ γρήγορο και κάναμε και καλή διαχείριση με τα ελαστικά. Ο Ahmad και ειδικά ο Kelvin οδήγησαν εξαιρετικά στο τέλος. Ο Kelvin οδήγησε μέχρι το τέλος και πήρε το βάθρο. Δυστυχώς, εγώ έκανα ένα λάθος και χτύπησα τη Ferrari που ήταν μπροστά μου σε μια προσπάθεια να προσπεράσω. Η ποινή που ακολούθησε μας κόστισε τη νίκη. Είμαι πολύ λυπημένος για αυτό.", δήλωσε ο Γιατρός μετά το τέλος του αγώνα.

Τρίτη στην κατηγορία αναδείχθηκε η Auto Sport Promotion Lexus RC F GT3 που μοιράστηκαν οι Arnold Robin, Finn Gehrsitz και Esteban Masson.

Valentino Rossi - 6 hours of Imola 2025 FIA WEC

Για την ιστορία στη μεγάλη κατηγορία η Ferrari ήταν εκείνη που βγήκε νικήτρια στο τέλος ενός συναρπαστικού αγώνα στην έδρα της στην Ίμολα και κατέκτησε τη δεύτερη νίκη της στη σεζόν 2025 FIA WEC με οδηγούς τους James Calado, Antonio Giovinazzi και Alessandro Pier Guidi που χάρισαν στη Ferrari μια νίκη στην έδρα της με διαφορά μόλις 8,4 δευτερολέπτων.

Valentino Rossi - 6 hours of Imola 2025 FIA WEC

Ο αγώνας διεκόπη αρκετές φορές και η κατάκτηση της πρώτης θέσης μετατράπηκε σε μια παρτίδα σκάκι, τη νίκη της οποίας διεκδίκησαν οι Ferrari, BMW, Alpine, Toyota και Porsche.

Η BMW και η Alpine ισοφάρισαν τα καλύτερα αποτελέσματά τους στο WEC (World Endurance Championship) μέχρι στιγμής με τη δεύτερη και την τρίτη θέση αντίστοιχα.

Η #20 WRT BMW Hybrid V8 που μοιράζονται οι Rene Rast, Robin Frijns και Sheldon van der Linde κατέλαβε τη δεύτερη θέση με την Alpine που οδηγούσαν οι Frederic Makowiecki, Jules Gounon και Mick Schumacher να βρίσκεται 3,8 δευτερόλεπτα πίσω και να παίρνει την 3η θέση.

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S