Voge – Πατέντα με πτυσσόμενους βοηθητικούς τροχούς που καταργεί τα σταντ

Σε δύο παραλλαγές για εφαρμογεί σε διαφορετικά μοντέλα
μοτομαγ Voge – Πατέντα με βοηθητικούς τροχούς οι οποίοι θα βοηθούν τη μοτοσυκλέτα να ισορροπεί μόνη της καταργώντας το σταντ
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

14/12/2023

Η Voge με την πατέντα που κατέθεσε θέλει να φέρει την επανάσταση στα συστήματα αυτόματης ισορροπίας στις μοτοσυκλέτες καταργώντας ταυτόχρονα το κεντρικό ή το πλαϊνό σταντ.

Κατά καιρούς έχουμε δει αρκετούς κατασκευαστές να παρουσιάζουν ιδέες που σχετίζονται με συστήματα τα οποία βοηθούν τη μοτοσυκλέτα να ισορροπεί μόνη της. Από το Honda Riding Assist και το AMSAS της Yamaha τα οποία χρησιμοποιούν το γυροσκοπικό φαινόμενο, μέχρι τις προτάσεις των εταιρειών LegUp LandinGear και Trijya Custom Motorcycles. Ο στόχος όλων αυτών των συστημάτων είναι να αποτρέψει τις πτώσεις οι οποίες συμβαίνουν κυρίως στους νέους αναβάτες όταν η μοτοσυκλέτα κινείται με χαμηλές ταχύτητες αλλά και αυτές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της στάθμευσης λόγω του αυξημένου βάρους κάποιων μοτοσυκλετών. Επιπρόσθετα οι εν λόγω ιδέες δίνουν τη δυνατότητα σε ανθρώπους με κάποια αναπηρία να οδηγούν μοτοσυκλέτα χαρίζοντας τους στιγμές ευχαρίστησης.

Voge – Πατέντα με βοηθητικούς τροχούς οι οποίοι θα βοηθούν τη μοτοσυκλέτα να ισορροπεί μόνη της καταργώντας το σταντ

Όσον αφορά την ιδέα της Voge αυτή είναι λίγο πιο περίπλοκη από την απλή προσθήκη ηλεκτρικά επεκτεινόμενων βοηθητικών τροχών που ενσωματώνονται στο ψαλίδι -μέχρι στιγμής δεν υπάρχει πατέντα της Voge για το μονόμπρατσο ψαλίδι-, αλλά επί της ουσίας αυτή η ιδέα παραμένει ένα αυτόνομο πρόσθετο σύστημα το οποίο θα βοηθά την μοτοσυκλέτα να ισορροπεί μόνη της αλλά και να βοηθά κατά τη διάρκεια του παρκαρίσματος. Το εν λόγω σύστημα με το πάτημα ενός κουμπιού ή και αυτόματα όταν θα σταματά η μοτοσυκλέτα, θα επεκτείνει τους επιπλέον τροχούς, δύο τον αριθμό, βοηθώντας με αυτόν τον τρόπο στην ισορροπία της μοτοσυκλέτας και κατ’ επέκταση την αποφυγή μιας πτώσης. Ωστόσο στην πατέντα της Voge υπάρχει μία ιδιαιτερότητα, ο κάθε τροχός έχει αισθητήρες οι οποίοι ενεργοποιούνται όταν αυτός αγγίξει το έδαφος, με αποτέλεσμα το σύστημα να λειτουργεί και σε ανώμαλες επιφάνειες ή σε οδόστρωμα με κλίση. Ταυτόχρονα απεικονίζονται δύο εκδοχές της εν λόγω ιδέας. Στην πρώτη οι βοηθητικοί τροχοί είναι τοποθετημένοι σε βραχίονες που περιστρέφονται στο οπίσθιο άκρο τους και λειτουργούν με ηλεκτρικά επεκτεινόμενους βραχίονες που είναι στερεωμένοι στο εμπρόσθιο τμήμα του ψαλιδιού. Η δεύτερη παραλλαγή χρησιμοποιεί ένα σύστημα σε σχήμα παραλληλογράμμου, με δύο πλευρικούς συνδέσμους προσαρτημένους σε έναν ορθοστάτη με έναν μικρό τροχό στο κάτω μέρος του ψαλιδιού. Και στις δύο περιπτώσεις το σύστημα θα βοηθά στην αποφυγή των πτώσεων με χαμηλές ταχύτητες ενώ στα σχέδια βλέπουμε πως δεν υπάρχει κεντρικό ή πλαϊνό σταντ, κάτι που σημαίνει πως η Voge θέλει να βάλει τέλος σε αυτό με την νέα της πατέντα.

Could Justin Marks imagine one day, for example, running a youth team in the Moto2 World Championship together with Aprilia Racing, in order to promote young US drivers and build them up for higher tasks?  « This is one way. We first have to find out what the American ‘ talent pool ’ looks like today and how it is in America », Justin Marks notes. « If we can help build American drivers at home in the national youth series to increase the number of talents that are good enough to ride a Moto3 or Moto2 bike, it is a task that we can start with soon. We would like to help and offer support. But I still have a lot to learn in the business model of Moto3 and Moto2. At the moment, the establishment of the MotoGP team has priority. PC Rachidi, Jeremy Appleton, Wilco Zeeelenberg and I currently have their hands full. But we are strong supporters if we can help promote American motorcycle talents and bring them to the top. »

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.