VOGE: Συνέντευξη με τον Αναπληρωτή Γενικό Διευθυντή της Loncin

Το παρόν και το μέλλον της premium μάρκας της Loncin
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/11/2022

Έως τώρα οι άνθρωποι που καθορίζουν τη στρατηγική και το μέλλον των μη παραδοσιακών παικτών της αγοράς μοτοσυκλέτας (ιαπώνων κι ευρωπαίων) δεν είχαν άμεση επαφή με το ευρύ ευρωπαϊκό κοινό, ούτε καν με τους δημοσιογράφους! Τόσο στις διεθνείς εκθέσεις, όσο και στις εθνικές αγορές, την εκπροσώπησή τους αναλάμβαναν ουσιαστικά οι τοπικοί εισαγωγείς, οι οποίοι με την σειρά τους έχουν μεν μια καλή γενική εικόνα για την εταιρεία που αντιπροσωπεύουν, όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι οι άνθρωποι που παίρνουν επί της ουσίας τις αποφάσεις και σίγουρα δεν έχουν έτοιμες όλες τις απαντήσεις στα δεκάδες ερωτήματα που υπάρχουν.

Όσο καλά κι αν γνωρίζουμε το μέγεθος και τις δραστηριότητες της Loncin, μέσα από την συνεργασία της με την BMW, έχοντας αναλάβει για λογαριασμό της γερμανικής εταιρείας την κατασκευή των δικύλινδρων εν σειρά κινητήρων της σειράς F800/F900, αλλά και την κατασκευή ολόκληρου του scooter C400/C400X/C400GT, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλές απορίες σχετικά με την στρατηγική και το μέλλον της VOGE, η οποία δημιουργήθηκε από την μητρική LONCIN με σαφή στόχο τις εξαγωγές στις αγορές του δυτικού κόσμου.

Όπως καταλαβαίνετε, η ευκαιρία που μας δόθηκε να έχουμε μια αρκετά μεγάλης διάρκειας συνέντευξη με τον κύριο Allen Yin, ο οποίος κατέχει τη θέση του Vice General Manager για την Ευρώπη δεν μπορούσε να χαθεί και ταυτόχρονα αποτελεί δείγμα της διαφοράς που έχει η VOGE από τις άλλες εταιρείες της Κίνας αυτή τη στιγμή.

Κι αυτό πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα, διότι οι εταιρείες είναι οι άνθρωποί τους και ειδικά στην περίπτωση των κινέζικων εταιρειών υπάρχει αυτή τη στιγμή πέπλο μυστηρίου σχετικά με τους ανθρώπους που τις διοικούν.

Προφανώς έχει μεγάλο ενδιαφέρον να μάθουμε ποια νέα μοντέλα θα δείξει στην EICMA η VOGE την επόμενη εβδομάδα, όμως ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει να μάθουμε πως βλέπουν οι άνθρωποι της Loncin και φυσικά της VOGE την συνολική εικόνα του μοτοσυκλετισμού και την θέση τους μέσα στο σύνολο της βιομηχανίας δικύκλων.

Γι΄αυτό και η φράση του κυρίου Allen Yin πως στόχος της LONCIN είναι να γίνει άμεσος ανταγωνιστής των ιαπωνικών εργοστασίων, όχι μόνο ως προς τις πωλήσεις και τα μερίδια αγοράς, αλλά ως προς την ποιότητα και τεχνολογία των δικύκλων τους, είναι η σημαντικότερη φράση που έχουμε ακούσει από άνθρωπο που βρίσκεται μέσα στον πυρήνα των αποφάσεων ενός κινέζικου εργοστασίου έως σήμερα.

Εμείς αυτό κρατήσαμε ως το σημαντικότερο όλων από τα λόγια του Allen Yin, έστω κι αν είπε πολλά άλλα τα οποία έχουν εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον για το άμεσο μέλλον της VOGE στην ευρωπαϊκή αγορά.

Όπως είπαμε ήδη, την άλλη εβδομάδα στην EICMA η VOGE θα προσθέσει στη γκάμα της επισήμως τα νέα μοντέλα του 2023, εκ των οποίων τα δύο αφορούν τις πιο εμπορικές κατηγορίες της ευρωπαϊκής και της ελληνικής αγοράς. Το ένα θα είναι ένα μικρό, σπορ scooter στα 125/150 κυβικά και το άλλο θα είναι ένα ολοκαίνουριο δικύλινδρο on-off στη μεσαία κατηγορία κυβισμού.

Αμφότερα αναμένεται να δώσουν πολύ μεγάλη ώθηση στις πωλήσεις της VOGE διότι πρόκειται τις πιο hot κατηγορίες με μεγάλα μερίδια αγοράς.

Την ίδια στιγμή η VOGE ετοιμάζεται να κάνει ένα μεγάλο άλμα στη γκάμα της, προσθέτοντας και το δικύλινδρο εν σειρά On-off των 900 κυβικών!

Προφανώς η άφιξη αυτής της μοτοσυκλέτας θα δημιουργήσει ένα “κενό” στη γκάμα μεταξύ του μονοκύλινδρου 650 και του δικύλινδρου 900.

Μην στεναχωριέστε όμως, διότι αυτός ο δικύλινδρος εν σειρά θα αποκτήσει και μικρότερου κυβισμού εκδόσεις…

Αυτά αφορούν το άμεσο μέλλον, δηλαδή τα επόμενα δυο-τρία χρόνια, διότι στα σχέδια της μητρικής Loncin είναι να αποκτήσει η VOGE ακόμα και τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες!   

Όλα αυτά δείχνουν τη δυναμική και τους στόχους της εταιρείας, αλλά στην πραγματικότητα και οι αντίστοιχοι κατασκευαστές κινούνται στα ίδια πλαίσια και έχουν την ίδια στρατηγική.

Εκείνο που διαφοροποιεί την VOGE από τους υπόλοιπους αυτή τη στιγμή είναι η πραγματοποίηση αυτής της συνέντευξης και ο ίδιος ο κύριος Allen Yin.

Όχι απλά είναι νέος και ενθουσιώδης, αλλά είναι ένας άνθρωπος με… αυτιά! Εξαιρετικά σπάνιο στις μέρες μας να βρεις ανθρώπους με αυτιά – ιδιαίτερα σε τέτοιες θέσεις.

Ακόμα πιο σπάνιο είναι να έχεις την ευκαιρία ενός άμεσου και ανοιχτού διαλόγου με υψηλόβαθμο στέλεχος της Loncin.

Όπως για παράδειγμα να συζητάς ανοιχτά ορισμένα προβλήματα που αφορούν τον τρόπο λειτουργίας που έχουν συνηθίσει να ακολουθούν.

Ένα από αυτά (το οποίο αφορά σχεδόν όλες τις εταιρείες της Κίνας) είναι η απουσία ενός εταιρικού press site για δημοσιογράφους, όπου θα βρίσκεις αξιόπιστες και επίσημες πληροφορίες για τον βασικό εξοπλισμό κάθε μοντέλου και πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά. Έως τώρα είναι πραγματικά δύσκολο να βρεις ένα σημείο αναφορά που να έχει όλη την γκάμα των μοντέλων και ακόμα πιο δύσκολο να βρεις επίσημα τεχνικά στοιχεία, πληροφορίες και φωτογραφίες που θα αποτυπώνουν τον βασικό εξοπλισμό και θα επιβεβαιώνουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά για εκείνον που ξέρει τι βλέπει.

Ακόμα και οι ίδιοι οι αντιπρόσωποι δυσκολεύονται να βρουν αυτές τις πληροφορίες καθώς και υλικό υψηλής ποιότητας και στην ποσότητα που χρειάζεται για να προωθήσουν τα μοντέλα που εισάγουν στη χώρα τους.

Ένα άλλο θέμα που συζητήθηκε εκτενώς, αφορούσε το τμήμα R&D δηλαδή τους ανθρώπους που σχεδιάζουν και εξελίσσουν τα νέα μοντέλα. Εταιρείες όπως η Loncin έχουν ξεπεράσει πλέον το στάδιο της τυφλής αντιγραφής και αρκετά μοντέλα της VOGE έχουν δική τους προσωπικότητα, όχι μόνο ως προς την εμφάνιση αλλά και ως προς την συμπεριφορά τους στο δρόμο. Αυτό δείχνει πως πριν μπουν στη γραμμή παραγωγής έχει προηγηθεί μια διαδικασία σκέψης και επιλογών και δεν είναι μοτοσυκλέτες όπου κάποιος βίδωσε πάνω τους μερικά εξαρτήματα. Προφανώς αυτονόητο, αλλά είναι πολλά κι αυτά που έχουν δει τα μάτια μας, στην αχανή αυτή χώρα.

Το θέμα αυτό συμπεριελάμβανε και τον τομέα των δημοσιογραφικών παρουσιάσεων, όπου μέχρι στιγμής καμία κινέζικη εταιρεία δεν έχει διοργανώσει κάποια άρτια διεθνούς επιπέδου δημοσιογραφική παρουσιάσης νέων μοντέλων. Πρόκειται για κάτι που τους στερεί ένα μεγάλο μέρος από την επαφή τους με το κοινό, διότι οι δημοσιογραφικές παρουσιάσεις είναι από τις ελάχιστες ευκαιρίες που έχουν οι σχεδιαστές/μηχανολόγοι μιας εταιρείας να ακούσουν από πρώτο χέρι τις παρατηρήσεις ανθρώπων που είναι έξω από τον στενό εμπορικό τομέα της εταιρείας τους. Κι όπως σας έχουμε πει πολλές φορές, αυτός είναι και ο ποιο βασικός λόγος να γίνεται κάτι τέτοιο και ένας από τους τομείς που ξεχωρίζει το ΜΟΤΟ αντλώντας πληροφορίες αλλά και ενημερώνοντας απευθείας τα κατάλληλα αυτιά με τις παρατηρήσεις που χρειάζονται.

Η συζήτηση αυτή έφτασε τόσο βαθιά στην ουσία του προβλήματος, που μιλήσαμε ακόμα και για την υπερβολικά κοντή τελική μετάδοση των κινέζικων μοτοσυκλετών!

Πρόκειται για ένα κοινό χαρακτηριστικών που έχουν όλες οι μικρομεσαίες κινέζικες μοτοσυκλέτες και έως τώρα δεν έχει φτάσει ποτέ έως τα κατάλληλα αυτιά, διότι πολύ απλά δεν είχε γίνει ποτέ ξανά μια τέτοιου είδους συζήτηση μεταξύ δημοσιογράφων και υψηλόβαθμων ανθρώπων από τις κινέζικες εταιρείες.

Η τοποθέτηση του Allen Yin επί του θέματος ήταν σαφής, υπογραμμίζοντας πως επιζητούν την κριτική και ιδιαίτερα την αυστηρή κριτική καθώς στόχος τους είναι να βελτιώσουν τις μοτοσυκλέτες τους και να γίνουν άμεσοι αντίπαλοι των ιαπώνων σε όλους τους τομείς.

 

Σίγουρα κάτι αλλάζει στην βιομηχανία δικύκλων της Κίνας και η VOGE είναι από τις πρώτες εταιρείες της χώρας της που καταλαβαίνει πόσο διαφορετικό είναι να πουλάς φτηνά scooter και πόσο διαφορετικό είναι να πουλάς μεγάλες μοτοσυκλέτες.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.