The Walking Dead - Πώς ανέδειξε τις μοτοσυκλέτες: Η custom του Daryl Dixon

Το customizing για την επιβίωση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/2/2019

Spoiler alert: Το άρθρο που ακολουθεί περιέχει πληροφορίες σχετικά με την εξέλιξη της υπόθεση της σειράς, γι' αυτό όσοι θέλουν να την ξεκινήσουν καλό θα ήταν να μην συνεχίσουν την ανάγνωση. Ενόψει της έναρξης της υπόλοιπης σεζόν ακολουθεί μια μικρή ανάλυση των μοτοσυκλετών του πιο badass “καλού” χαρακτήρα του σόου, Daryl Dixon.

Το "The Walking dead" (TWD) είναι μια σειρά που βρίσκεται ήδη στον ένατο κύκλο της πορείας της, έχοντας σημειώσει μεγάλη επιτυχία απ’ το πρώτο κιόλας επεισόδιο, που προβλήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 2010 (ναι, έχουν περάσει ήδη εννέα χρόνια). Η υπόθεση εξελίσσεται σ’ έναν κόσμο που οι νεκροί έχουν την τάση να μην παραμένουν στη θέση τους καθώς επιστρέφουν στη ζωή ως ζόμπι (εκτός αν τους τινάξεις τα μυαλά στον αέρα), με ελάχιστους εναπομείναντες ζωντανούς να παλεύουν για επιβίωση, ενώ τα αίτια της “ανάστασης” των νεκρών στη σειρά παραμένουν άγνωστα μέχρι τώρα

Σε όλα αυτά μέσα, ένας από τους κεντρικούς χαρακτήρες είναι ένας μοτοσυκλετιστής ο Daryl Dixon, που υποδύεται ο Norman Reedus, και εντυπωσίασε τόσο πολύ τους υπεύθυνους με το παρουσιαστικό του στην οντισιόν ώστε αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν ξεχωριστό χαρακτήρα γι’ αυτόν. Πώς ξεχώρισε; Ήταν "βαμμένος" μοτοσυκλετιστής!

Πολλοί, λοιπόν θα μπορούσαν να αναρωτηθούν τι σχέση έχουν τα παραπάνω με τις μοτοσυκλέτες και το customizing και γιατί ασχλούμαστε εμείς, αλλά έπρεπε να θέσουμε το πλαίσιο, μέσα στο οποίο ξεχώρισε μία μοτοσυκλέτα σε σημείο που να γίνει από μόνη της, χαρακτήρας της σειράς. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, και στην κατασκευή του customizing, η έμπνευση είναι βασικό κομμάτι, κάτι που στις μέρες μας το έχουμε λίγο ξεχάσει. Ο Daryl λοιπόν τρέφει και στην σειρά αδυναμία για τις μοτοσυκλέτες ενώ αυτή που ως τώρα "έπαιζε" μαζί του μεταφέροντάς τον από την μία ερειπωμένη πόλη στην άλλη, δεν είναι τυχαία. Απ’ την πρώτη κιόλας σεζόν χρησιμοποιεί τη μοτοσυκλέτα του αδερφού του, ένα εκτενώς τροποποιημένο Triumph TR6C της δεκαετίας του ’60. Οι αλλαγές που έχουν γίνει αφορούν κυρίως το πλαίσιο, μεταβάλλοντας δραστικά τα περισσότερα χαρακτηριστικά του, καθώς και την αντικατάσταση των αναρτήσεων, του τιμονιού και του ρεζερβουάρ, μετατρέποντάς το σε chopper. Οι αλλαγές έχουν τις ρίζες τους στη χρονιά παραγωγής του μοντέλου -τη δεκαετία του ’60- τότε που στη μόδα ήταν περισσότερο τα choppers για βόλτες μικρού βεληνεκούς. Η TR6C του κράτησε συντροφιά μέχρι το όγδοο επεισόδιο της τέταρτης σεζόν, όπου αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει όταν έφυγε εσπευσμένα με τους φίλους απ’ την φυλακή, που τη χρησιμοποιούσαν ως καταφύγιο εκείνο το διάστημα. Τότε οι παραγωγοί της σειράς εξέταζαν ποιο θα ήταν το επόμενο όχημα που θα ταίριαζε στον Daryl και πώς θα το παρουσίαζαν στη σειρά. Με όλα αυτά, έχουν δημιουργηθεί οι κατάλληλες προϋποθέσεις, ώστε να γίνει μία μεγάλη επένδυση σε χρόνο για τις μοτοσυκλέτες από την βιομηχανία του θεάματος, κάτι που δεν συμβαίνει συχνά. Όλα τα παραπάνω έθεσαν το πλαίσιο για να ακολουθήσουν τα επόμενα, διότι όπως είπαμε τίποτα δεν έρχεται τυχαία...

Ο Norman, που έπλασε τον Daryl τον χαρακτήρα που υποδύεται, με το ίδιο πάθος για τις μοτοσυκλέτες, έχοντας κι ο ίδιος αρκετή εμπειρία ενώ ταυτόχρονα είχε εργαστεί για την Harley Davidson στην California πριν ξεκινήσει την καριέρα του ως ηθοποιός, αποφάσισε να προτείνει στους παραγωγούς της σειράς την Classified Moto για την δημιουργία μιας custom μοτοσυκλέτας που θα ταίριαζε στον ρόλο του. Η πρόταση δεν ήταν καθόλου τυχαία απ’ τη πλευρά του, καθώς εκείνο το διάστημα μόλις είχε παραλάβει την προσωπική του μοτοσυκλέτα απ’ αυτούς, μια εκτενώς τροποποιημένη Yamaha Virago 920 (το γνωστό μας XV που στην Αμερική πωλούνταν ως Virago) και είχε ενθουσιαστεί με το αποτέλεσμα.

Η XV920 της Classified Moto είναι μια απ' τις πολλές μοτοσυκλέτες του Norman Reedus

Η συμφωνία δεν άργησε να κλείσει κι έτσι οι custom builders ξεκίνησαν να κατασκευάζουν όχι μια αλλά δύο πανομοιότυπες μοτοσυκλέτες για τις ανάγκες της σειράς. Με τον Scott Michael Gimple, που ήταν διευθύνων παραγωγός της σειράς το 2014, να δίνει την κατευθυντήρια γραμμή για την εμφάνιση των μοτοσυκλετών και θέτοντας ως απαραίτητες προϋποθέσεις να είναι πρωτίστως ασφαλείς αλλά και αξιόπιστες για τους αναβάτες, επιλέχθηκε ως βάση γι’ αυτές το CB750 Nighthawk της Honda αφού η Classified Moto είχε ξαναδουλέψει μ’ αυτό στο παρελθόν.

Για να συνάδει η εμφάνιση των μοτοσυκλετών με τον κόσμο του TWD, αφενός μεν έπρεπε να δείχνουν πως έχουν κατασκευαστεί από εξαρτήματα διάφορων μοτοσυκλετών, τονίζοντας την ανάγκη που υπάρχει για την περισυλλογή οτιδήποτε μπορούσε να φανεί χρήσιμο για την επιβίωση των ανθρώπων και αφετέρου να έχει έντονα σημάδια εγκατάλειψης απ’ το ξέσπασμα της αποκάλυψης. Γι’ αυτό τα μέρη του κινητήρα βάφτηκαν με διαφορετικό χρώμα για να δείχνουν πως προέρχονται από διαφορετικές μοτοσυκλέτες. Για τη βαφή τους χρησιμοποιήθηκε μια ειδική τεχνοτροπία ώστε οι δύο κινητήρες να μην έχουν διαφορές μεταξύ τους και να μην φαίνεται πως είναι πρόσφατα βαμμένοι. Πάνω στις κεφαλές τους έχουν κολληθεί κάγκελα για να προσδίδουν στις μοτοσυκλέτες μια πιο ανθεκτική στις κακουχίες εικόνα.

Το σύστημα εξαγωγής είναι το εργοστασιακό όμως έχει επενδυθεί με θερμομονωτική ταινία, ενώ τα τελικά έχουν κοπεί και διαθέτουν χειροποίητους σιγαστήρες. Όσο για την ύπαρξη της μανιβέλας –που είναι διακοσμητική-, η μοναδική εξήγηση που μπορούμε να προσάψουμε σε όσους αρκετά προσεκτικούς το παρατήρησαν, είναι ότι τοποθετήθηκε με τη λογική πως σ’ έναν κόσμο που όλα έχουν σταματήσει να λειτουργούν, τα αποθέματα από λειτουργικές μπαταρίες θα σπανίζουν όλο και περισσότερο, με αποτέλεσμα η μανιβέλα να είναι μονόδρομος. Απ’ την άλλη είναι ιδιαίτερα αστείο στα μάτια των μοτοσυκλετιστών που γνωρίζουν πως μια τέτοια μετατροπή είναι σχεδόν αδύνατη χωρίς τη χρήση τουλάχιστον χυτηρίου για τη δημιουργία ενός νέου καπακιού που θα έχει υποδοχή για τη μανιβέλα… Τα καρμπυρατέρ έχουν δεχτεί με τη σειρά τους την δέουσα αισθητική ανανέωση, έχοντας πλέον δύο χοάνες κατασκευασμένες σε CNC εργαλειομηχανή με το υποτυπώδες συρματόπλεγμα για να φιλτράρει μόνο τα βασικά (δάχτυλα κι άλλα κομμένα μέλη απ’ τα ζόμπι).

Το ψαλίδι και ο πίσω τροχός έχουν παραμείνει ανέπαφα όμως τα δύο αμορτισέρ έχουν αντικατασταθεί με τα 970 piggybacks της Progressive Suspension, ενώ το υποπλαίσιο δεν γλύτωσε απ’ το πριόνι, καθώς το πίσω μέρος κόπηκε και κολλήθηκε ένας σωλήνας ώστε να ενωθούν οι δύο πλευρές. Πιο πίσω εγκαταστάθηκε μια βάση ώστε ο Daryl να μεταφέρει εύκολα τη βαλλίστρα του και το πίσω φανάρι μεταφέρθηκε στο κάτω μέρος του αριστερού αμορτισέρ που στηρίζεται μ’ ένα λαμάκι. Η θέση της μπαταρίας άλλαξε, ενώ πλέον χρησιμοποιείται μια μικρότερης διαστάσεων λιθίου. Στο κενό που δημιουργήθηκε κάτω απ’ τη νέα σέλα τοποθετήθηκαν γαντζάκια ώστε ο χαρακτήρας να εκμεταλλεύεται πλήρως τον διαθέσιμο χώρο, μεταφέροντας εύκολα τη δερμάτινη τσάντα του.

Τα ρεζερβουάρ είναι απ’ το XS650 της Yamaha και το μπροστινό φτερό είναι χειροποίητο, όμως το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν επιτευχθεί η εμφάνιση της οξείδωσης στα ίδια σημεία μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών που είναι φύση αδύνατο. Γι’ αυτό αποφάσισαν να εφαρμόσουν μια διαφορετική τεχνοτροπία αντί να τα βάψουν. Δημιούργησαν ένα μείγμα από υπεροξείδιο του υδρογόνου, ξύδι, κόκκους σκουριάς και ατσαλόσυρμα που κατά την εφαρμογή του πάνω στις επιφάνειες του μετάλλου το στέγνωναν με πιστολάκι, επιτυγχάνοντας εν μέρει μια τεχνητή διαδικασία οξείδωσης ενώ παράλληλα μπορούσαν να ορίσουν με ακρίβεια τα σημεία που το έκαναν.

Ως εκ τούτου κατάφεραν να έχουν την ίδια εμφάνιση και στις δύο μοτοσυκλέτες, ενώ σφράγισαν το τελικό αποτέλεσμα περνώντας το με διάφανο βερνίκι. Το πιρούνι, οι δίσκοι, οι δαγκάνες και η ζάντα προέρχονται απ’ τη Yamaha R6, ενισχύοντας περισσότερο το ύφος που ήθελαν οι παραγωγοί της σειράς, με την μοτοσυκλέτα να αποτελεί ένα σύνολο από διαφορετικά εξαρτήματα. Το τιμόνι έχει δώσει τη θέση του σ’ ένα φαρδύτερο και σε συνδυασμό με το διάτρητο μεταλλικό number plate και τα χωμάτινα ελαστικά, ολοκληρώνουν την εικόνα της custom κατασκευής, θυμίζοντας περισσότερο scrambler.

Οι παραγωγοί της σειράς έπραξαν σωστά -κινούμενοι με το ρεύμα των καιρών που έχει τις custom και scrambler μοτοσυκλέτες στο επίκεντρο- παρουσιάζοντας τη νέα μοτοσυκλέτα του Daryl με τον καλύτερο τρόπο. Και δεν ήταν άλλος απ’ το να τον βάλουν να την κατασκευάσει μόνος του μέσα σ’ ένα μικρό γκαράζ γεμάτο με διάφορα εξαρτήματα. Στο 13ο επεισόδιο της πέμπτης σεζόν, είχαμε την πρώτη επίσημη εμφάνισης της scrambler. Μάλιστα η μοτοσυκλέτα είχε τόσο μεγάλη απήχηση στο κοινό που αρκετοί δανείστηκαν στοιχεία της σχεδίασής της, ενώ οι πιο θαρραλέοι όπως ο Hubb Langedijk με τον πατέρα του, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα όσο το δυνατόν πιστό αντίγραφο.

Η απήχηση που είχε ο χαρακτήρας του Daryl στη σειρά αλλά και σε συνδυασμό με τον ίδιο τον ηθοποιό, οδήγησαν την AMC, μετά την πέμπτη σεζόν το 2015, να δημιουργήσουν μια ξεχωριστή σειρά για τον Norman Reedus που προβλήθηκε για πρώτη φορά έναν χρόνο αργότερα, με τ' όνομα Ride with Norman Reedus. Αυτή τη φορά η υπόθεση δεν έχει να κάνει με ζόμπι και επιβίωση αλλά ξεκάθαρα με τις μοτοσυκλέτες, καθώς ο Norman ταξιδεύει σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ εξερευνώντας την κουλτούρα τους γύρω απ’ αυτές. Καθόλου τυχαίο γεγονός αν αναλογιστεί κανείς πως τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερος κόσμος έχει στραφεί σ’ έναν εναλλακτικό τρόπο διακοπών που περιλαμβάνει την ενοικίαση μοτοσυκλετών, με σκοπό την εξερεύνηση των προορισμών τους.

Ετικέτες

Η Κίνα εγκαινίασε τακτικό δρομολόγιο στον Αρκτικό Κύκλο – Τι σημαίνει αυτό για την αγορά μοτοσυκλέτας

Η Βόρεια Γραμμή είναι ένα όνειρο ετών
Η Κίνα εγκαινίασε τακτικό δρομολόγιο στον Αρκτικό Κύκλο – Τι σημαίνει αυτό για την αγορά μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/8/2026

Μέχρι να ανοίξει η διώρυγα του Σουέζ τα πλοία έκαναν τον γύρο της Αφρικής καθυστερώντας το ταξίδι τους και ανεβάζοντας το μεταφορικό κόστος. Κομμάτι της ανόδου του εμπορίου με την Ασία ήταν αυτή ακριβώς η συντομότερη γραμμή, που μεταξύ άλλων δημιούργησε και πολλές ευκαιρίες για τα λιμάνια και τον ανεφοδιασμό των πλοίων, στήνοντας ένα από τα βασικά θεμέλια της οικονομίας της Ευρώπης.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε πισωγύρισμα ακριβώς σε αυτή την πάγια πλέον γραμμή της ναυσιπλοΐας, με τα πλοία να κινούνται ξανά στην μακριά διαδρομή. Η πειρατεία ήταν πάντα ένα από τα προβλήματα της περιοχής στην διώρυγα του Σουέζ και είχε βρεθεί τρόπος να αντιμετωπιστούν. Οι πυραυλικές επιθέσεις και τα drone όμως είναι κάτι νέο που η εμπορική ναυσιπλοΐα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. Παράλληλα η περιοχή δεν έχει μόνο τους Χούθι της Υεμένης να απειλούν την διέλευση, αλλά ολόκληρη η περιοχή έχει αρχίσει να φλέγεται.

Η βόρεια οδός είναι ασφαλέστερο πέρασμα από πλευράς ανθρώπινου παράγοντα και πολύ πιο σύντομη. Έχει όμως να παλέψει με τις συνθήκες. Το 2018 το πρώτο σύγχρονο πλοίο κοντέινερ πέρασε χωρίς προβλήματα από την βόρεια γραμμή με την βοήθεια παγοθραυστικών και πλέον μία κινέζικη εταιρεία με την συνδρομή Ρώσων συνοδών, εγκαινιάζει τακτικό δρομολόγιο.

Αυτό είναι κάτι νέο. Η διέλευση από τον Βερίγγειο πορθμό δεν είναι κάτι νέο, ούτε αποτελεί είδηση. Το τακτικό δρομολόγιο όμως είναι κάτι που δεν έχει ξανά γίνει και αλλάζει τα δεδομένα πλήρως.

Για αρχή η εταιρεία Sea Legend τοποθετεί στο δρομολόγιο αυτό το πλοίο Dubai Tower, ένα όνομά που δεν έχει καμία σχέση με την διαδρομή, το ακριβώς αντίθετο, με μεταφορική ικανότητα 1,740 μικρών κοντέινερ. Τα μικρά κοντέινερ των 20 ποδιών έχουν το μισό μέγεθος από τα μεγάλα, όμως συμφέρουν περισσότερο τις μικρότερες επιχειρήσεις, όπως είναι ο τομέας των ανταλλακτικών και τα εξαρτημάτων.

Η άνοδος της τιμής του πετρελαίου και ο διπλάσιος χρόνος που θέλει ο γύρος της Αφρικής, καθιστούν την Βόρεια Γραμμή συμφέρουσα λύση, παρόλο που τα ασφάλιστρα αυτού του ταξιδιού φτάνουν στο 50% παραπάνω!

Το κλειδί είναι πως το κινέζικο πλοίο δεν θα χρειαστεί συνοδεία παγοθραυστικού ή αυτή θα είναι για μικρή απόσταση, για αυτό και χρησιμοποιείται μικρό μέγεθος που δεν μπορεί να μεταφέρει πολλά κοντέινερ. Αν μάλιστα καταφέρει να αποφύγει πλήρως το πρόσθετο κόστος της υπηρεσίας αυτής που μόνο οι Ρώσοι μπορούν να παρέχουν καθώς εκτός του εξοπλισμού έχουν και την καλύτερη γνώση των πάγων, τότε το κάθε δρομολόγιο θα εξασφαλίζει 1/3 μικρότερο κόστος για κάθε κοντέινερ.

Εννοείται πως τα δρομολόγια αυτά δεν γίνονται όλο τον χρόνο καθώς από τέλη Οκτωβρίου το πέρασμα κλείνει τελείως και ο πάγος είναι αδιάσπαστος. Από τα μέσα καλοκαιριού όμως έως και τον Οκτώβριο τα δρομολόγια θα μπορούσαν να είναι τακτικά, κι αυτό ακριβώς σκοπεύει να κάνει η συγκεκριμένη εταιρεία. Για αρχή το πρώτο δρομολόγιο έγινε τον Δεκαπενταύγουστο και στόχο έχει να κάνει άλλα 7 μέχρι να κλείσει το πέρασμα.

Πέρα από τις συνθήκες το τακτικό δρομολόγιο θα φανερώσει και την διάθεση της Ρωσίας και των υπολοίπων χωρών, να διατηρήσουν την γραμμή ανοικτή και με κόστος που δεν θα εμποδίζει την βιωσιμότητά της. Καθώς είναι βέβαιο πως θα επιχειρήσουν να επιβάλλουν τέλος διελεύσεων, μένει να φανεί αν θα επικρατήσει η λογική μιας και το κόστος αυτό δεν πρέπει να είναι απλά λιγότερο από αυτό που συνολικά καταβάλλουν τα πλοία στην Νότια Γραμμή, αλλά σημαντικά μικρότερο για να αντισταθμίσει τον κίνδυνο από τις αντίξοες συνθήκες στους πάγους.

Αν όλα πάνε καλά, από το νέο έτος η εταιρεία θέλει να αυξήσει τον αριθμό των πλοίων που θα λειτουργούν στην γραμμή και να προσθέσει και την Ολλανδία στους προορισμούς της. Αυτή την στιγμή έχει εγκαινιάσει την σύνδεση με το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της Αγγλίας, το Felixstowe, όμως υπάρχουν πολλοί πράκτορες που περιμένουν να δουν την πορεία του εγχειρήματος, έτοιμοι να δρομολογήσουν από την Βόρεια Γραμμή τον όγκο των αγαθών που διακινούν.

Για τις μοτοσυκλέτες τα μικρά κοντέινερ δεν αποτελούν καλή λύση καθώς δεν μοιράζεται σε πολλές μονάδες το μεταφορικό κόστος. Για αυτό και ταξιδεύουν στα 40άρια κοντέινερ που αναλόγως μοντέλου μπορεί να χωρέσουν έως και 35 μοτοσυκλέτες, διαιρώντας το μεταφορικό κόστος σε περισσότερα κομμάτια.

Υπάρχουν όμως πολλά εξαρτήματα που έρχονται από την Κίνα και χρειάζονται στις Ευρωπαϊκές γραμμές παραγωγής, τόσο για τις ευρωπαϊκές μάρκες, όσο και για τις δύο Ιαπωνικές που συναρμολογούν μοντέλα τους στην Ευρώπη, που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από το μικρότερο κόστος και τον μισό χρόνο στις μεταφορές. Αντίστοιχα και τα ανταλλακτικά των κινέζικων μαρκών θα μπορούσαν να ταξιδεύουν ταχύτερα προς την Ευρώπη τους καλοκαιρινούς μήνες όπου υπάρχει και μεγαλύτερη ζήτηση.

Το μεταφορικό κόστος είχε φτάσει να είναι το μικρότερο πρόβλημα της εφοδιαστικής αλυσίδας μέχρι και πριν την πανδημία, όπου οι τιμές για τα 40άρια κοντέινερ ήταν κάτω από τα δύο χιλιάδες δολάρια και έφτασε να είναι το μεγαλύτερο. Τα εγκαίνια ενός τακτικού δρομολογίου από την Βόρεια Γραμμή είναι μία από τις λύσεις, τουλάχιστον για κάποιους μήνες, απέναντι σε αυτό το πρόβλημα.