Wheels & Waves 2017: Η μεγάλη γιορτή της μοτοσυκλέτας!

Οι custom έχουν την τιμητική τους

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/6/2017

Λίγοι στην Ελλάδα γνωρίζουν ότι συμβαίνει στην Γαλλία αυτές τις μέρες κάθε χρόνο μία μοτοσυκλετιστική συγκέντρωση με το όνομα Wheels and Waves, κι αυτοί δεν χρειάζονται καμία επεξήγηση, ή αναφορά στην ταυτότητα του φεστιβάλ. Όποιος έχει ακουστά το Wheels and Waves ξέρει ακριβώς γιατί συγκεντρώνονται κάθε χρόνο τόσες χιλιάδες μοτοσυκλετιστών στο ίδιο μέρος, όπως και γιατί υποστηρίζεται από τις εταιρίες –επίσημα σε κεντρικό επίπεδο- και γιατί μεγαλώνει με τεράστιο ρυθμό κάθε χρόνο!

Για την πλειοψηφία λοιπόν, το Wheels and Waves με το επεξηγηματικό του όνομα, συγκεντρώνει σε ένα θέρετρο των σέρφερ, -που όπως οι ίδιοι θέλουν να λένε είναι αντίστοιχο της Καλιφόρνια, συμπεριλαμβανομένου του ρυθμού ζωής- ένα πλήθος custom μοτοσυκλετών. Custom μοτοσυκλέτες, παραλία, κύματα, σανίδες σερφ και skateboard. Θα προλάβω τους συνειρμούς που αυτή την στιγμή ίσως να συμβαίνουν αυτόματα στο μυαλό, για να εξαιρέσουμε τον όρο hipster και τα ελληνιστί παράγωγά του. Το Wheels and Waves δεν μπορεί να μπει στα στενά πλαίσια τέτοιων όρων γιατί πολύ απλά δεν γίνεται να ομαδοποιήσεις μερικές χιλιάδες επισκεπτών, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων κρατούσε πάντα την ίδια στάση απέναντι στην μοτοσυκλέτα, ντυνόταν πάντα το ίδιο και συμπεριφερόταν το ίδιο, χρόνια πριν την εμφάνιση τέτοιων ορισμών και συγκεκριμένης μόδας. Ανεξάρτητα από το αν αρέσουν σε κάποιον οι custom μοτοσυκλέτες, αν εγκρίνει ή όχι κάποιες από τις κατασκευές που βλέπει ή και ολόκληρες κατηγορίες παρκαρισμένες στα ασφυκτικά γεμάτα πεζοδρόμια, θα πρέπει να δει το Wheels and Waves ως μία γιορτή της μοτοσυκλέτας, γυμνή από όλα τα μειονεκτήματα που ως λαός περιμένουμε να υπάρχουν, όταν ακούμε σε μία πρόταση μαζί, τις λέξεις γιορτή και μοτοσυκλέτα!

Το Χωριό του Wheels and Waves βρίσκεται μπροστά σε μία διαμορφωμένη παραλία που βρέχει ο Ατλαντικός με μεγάλα κύματα, μόλις είκοσι χιλιόμετρα από τα σύνορα της Γαλλίας με την Ισπανία, ή καλύτερα στην χώρα των Βάσκων, αφού δεν συμφωνούν όλοι οι κάτοικοι της περιοχής με τον παγκόσμιο χάρτη. Το Χωριό αποτελείται στη συντριπτική του πλειοψηφία από μεγάλες στρατιωτικές σκηνές που τοποθετεί η διοργάνωση για κάθε εταιρία ή κατάστημα, κατασκευές με κοντέινερ, καντίνες, βαγονάκια, τρόλεϊ και αχυρόμπαλες. Όλα τους τακτοποιημένα, όλα στο βαθμό του τόσο-όσο, χωρίς το μάτι σου να κουράζεται από ένα σκηνικό που τα έχει όλα, εκτός από πολυφωνία! Το χακί των σκηνών δένει με το πράσινο στο παχύ, καλοταϊσμένο από τις βροχές γρασίδι, που πατάς σε όλο το μήκος και πλάτος του χωριού, με τις σκηνές να μην ξεχωρίζουν από μακριά ποια εταιρία φιλοξενούν.

Πολύ μικρές ξύλινες ταμπέλες στο κέντρο κάθε σκηνής σε ενημερώνουν τι υπάρχει μέσα, αν δεν το έχεις ήδη καταλάβει από τις μοτοσυκλέτες μπροστά τους δημιουργώντας έτσι ένα απόλυτα ομοιόμορφο σκηνικό, την στιγμή που οι καντίνες καλύπτουν οτιδήποτε αποθηκεύεται εκτός, με αντίστοιχο χακί παραπέτασμα. Με τον τρόπο αυτό συνυπάρχουν όλοι, αλλά το μοναδικό που ξεχωρίζει πραγματικά είναι οι μοτοσυκλέτες! Μέσα στο Χωριό του Wheels and Waves θα δεις μερικά από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα του customizing και σίγουρα κάθε μία από τις πιο ακριβές μοτοσυκλέτες που ίσως έχεις δει να συζητιούνται στα social media ή ακόμη καλύτερα έχεις προσέξει στους δρόμους στην ευρύτερη περιοχή της Biarritz.

Στον παράπλευρο με το χωριό δρόμο, εκατοντάδες μοτοσυκλέτες επισκεπτών θα αποτελούν μία κανονική έκθεση και την στιγμή που το ίδιο ακριβώς συμβαίνει στα πεζοδρόμια όλων των χωριών και των πόλεων της περιοχής, εκατέρωθεν των συνόρων μέχρι και μέσα στην Ισπανία! Εδώ κρύβεται το πραγματικό νόημα της ύπαρξης του φεστιβάλ, που με την σειρά του δεν περικλείεται σε κανόνες και ορισμούς:

Είτε έρθεις μόνος, είτε με παρέα μοτοσυκλετιστών, είτε σαν ζευγάρι απολαμβάνοντας ο καθένας την δική του θέα, το Wheels and Waves αφορά όλα όσα θα κάνεις στην διάρκεια των ημερών αυτών, όλα όσα θα ζήσεις, κι όχι απλά τις μοτοσυκλέτες έξω από τις τέντες, τα ακριβά μπλουζάκια και αξεσουάρ στα μαγαζιά, το γελοίως ακριβό φαγητό και την ζεστή μπύρα με τρία ευρώ το ποτήρι. Δεν θα πας στο Wheels and Waves μόνο για τις στρατιωτικές σκηνές και τις τέντες, ούτε και για τις ομολογουμένως εκπληκτικές συναυλίες τα βράδια, με την άψογη ηχητική εγκατάσταση. Είναι μεγάλο το ταξίδι για εμάς από την Ελλάδα μόνο για αυτό τον σκοπό. Στο φεστιβάλ αυτό που συγκεντρώνεται ο μοτοσυκλετισμός από ολόκληρη την Ευρώπη, θα πας με αφορμή τα παραπάνω και σκοπό να γίνεις μέρος μία μεγάλης γιορτής. Τον τρόπο που θα γίνεις τμήμα του Wheels and Waves θα πρέπει να τον βρεις ο ίδιος, γιατί είναι πραγματικά ένας ανάμεσα σε εκατοντάδες!

Το πιο ωραίο και συνάμα ανάμεσα στις σίγουρες επιλογές κάθε επισκέπτη, είναι να κάνει βόλτες μέσα στο χωριό, στον κάθετο προς την θάλασσα, παράπλευρο δρόμο, και έξω από όλα τα μαγαζιά της περιοχής, χαζεύοντας μοτοσυκλέτες, την δουλειά που έχουν για να φτάσουν στο σημείο που έχουν, ή και την προχειρότητα που εκπέμπουν, να πάρεις θετικά αλλά και αρνητικά, -προς φυγή- παραδείγματα. Σαν διαφορετικά, ζωντανά κανάλια του Youtube που για κάθε δεκάλεπτο που παρακολουθείς, ανεβαίνουν ώρες ολόκληρες από νέο υλικό, δεν γίνεται να παρατηρήσεις κάθε μία μοτοσυκλέτα επισταμένα. Σαν τον αρκούδο μπροστά σε λίμνη γεμάτη με μέλι, που έχει συνηθίσει μονάχα σε μικρές δόσεις λιχουδιάς κρυμμένες στο δάσος, θα τσαλαβουτάς δεξιά και αριστερά με γουρλωμένα μάτια χωρίς να ξέρεις που θα πρωτο-κοιτάξεις. Για τους πραγματικούς λάτρεις του customizing δεν χρειάζεται και ούτε υπάρχει χρόνος για κάτι περισσότερο.

Όμως το Wheels and Waves είπαμε πως είναι για όλους κι έχει τόσα πράγματα να κάνει κανείς με αφορμή τις μοτοσυκλέτες! Από τα κύματα του Ατλαντικού στην παρακείμενη άψογα διαμορφωμένη παραλία - και τις διπλανές της, νοικιάζοντας σανίδες του σερφ για μία ακόμη, ή την πρώτη εμπειρία με το άθλημα, μέχρι την εξερεύνηση της ακτογραμμής της πανέμορφης –τακτοποιημένης- παραλιακής πόλης και τα κρυφά πάρτι έχεις πολλά να κάνεις πριν από το δεύτερο καλύτερο μετά το οφθαλμόλουτρο. Ατέλειωτες βόλτες στα γραφικά Πυρηναία, οδηγώντας στην εκπληκτική άσφαλτο σε μία περίοδο που συντρέχουν δύο μοναδικές συγκυρίες: Οι τουρίστες δεν έχουν ακόμη κατακλύσει το μέρος και η αστυνομία κατεβάζει το απόλυτο σημείο συναγερμού που διατηρεί στους δημόσιους δρόμους, κάνοντας τα στραβά μάτια και τα κλειστά αυτιά, σε δυνατές εξατμίσεις και στο άνοιγμα του γκαζιού. Η περιοχή είναι από τις ομορφότερες της Γαλλίας, κι αν η βόλτα σου σε οδηγήσει μέσα σε ισπανικό έδαφος, τότε θα συνεχίσεις στην ίδια ομορφιά τοπίου, αλλά σε λιγότερο όμορφες πόλεις, έως και αρκετά λιγότερο. Το πιθανότερο είναι να μην προσέξετε την ταμπέλα που ενημερώνει πως τα σύνορα έχουν αλλάξει, οπότε η εμφάνιση σπιτιών και δρόμων, είναι το καλύτερο στοιχείο.

Αμέτρητοι λόγοι να επισκεφτείς το Wheels and Waves, όμως τι θα πρέπει να περιμένει όποιος πηγαίνει εκεί;

Παρασκευή και Σάββατο είναι οι μέρες που συγκεντρώνεται η δράση στο χωριό, με τον κόσμο κυριολεκτικά να το πλημμυρίζει το Σάββατο, ξενυχτώντας έπειτα σε κάποιο από τα πάρτι της ευρύτερης περιοχής. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η Κυριακή να είναι η πιο ήσυχη μέρα, ενώ μετά τις 18:00 τα πάντα ξεστήνονται και το μόνο που μαρτυρά τι είχε προηγηθεί, είναι το πατημένο γρασίδι.

Σε αυτό το φεστιβάλ δεν πηγαίνεις για να θαυμάσεις τις σκηνές των εταιριών, αλλά για να γίνεις μέρος μία μεγάλης γιορτής. Τον τρόπο που θα γίνεις τμήμα του Wheels and Waves θα πρέπει να τον βρεις ο ίδιος, γιατί είναι πραγματικά ένας ανάμεσα σε εκατοντάδες επιλογές!

Στο Wheels and Waves όμως, δεν συγκεντρώνονται μερικές χιλιάδες μοτοσυκλετιστών για να γυρνάνε δύο μέρες ανάμεσα στις σκηνές εκστρατείας, αλλά είναι η αφορμή όπως είπαμε για βόλτες πολλών χιλιομέτρων και για την συμμετοχή σε όλες τις δράσεις. Η έκθεση στον San Sebastian και ο «αγώνας» / «οργανωμένη κόντρα», το Punks Peak είναι δύο από αυτές τις δράσεις που συμβαίνουν μακριά από το Wheels and Waves στο έδαφος της Ισπανίας, και συγκεντρώνουν χιλιάδες μοτοσυκλέτες! Η Έκθεση στην Ισπανική πόλη αξίζει οπωσδήποτε την επίσκεψη, με την δωρεάν είσοδο σε αυτή να εξασφαλίζει το ειδικό βραχιολάκι για το Χωριό. Μοναδικές Custom μοτοσυκλέτες, που δεν θα είναι όλες τους στο Χωριό, αποτελούν την δικαιολογία και μόνο για την οδήγηση μέχρι εκεί μέσα από πανέμορφες διαδρομές. Την Παρασκευή δεσπόζει στο πρόγραμμα το Punks Peak, επίσης σε Ισπανικό έδαφος, σχετικά κοντά στο San Sebastian, σε μία μαγική τοποθεσία πάνω στο βουνό που ο δρόμος κλείνει για να γίνει η κόντρα.

Για να φτάσει κανείς στην εκκίνηση, θα πρέπει να περπατήσει υπερβολικά, καθώς οι μοτοσυκλέτες και τα αυτοκίνητα παρκάρουν κατά μήκος του δρόμου, σχηματίζοντας μία ουρά μεγαλύτερη των δύο χιλιομέτρων. Χωρισμένες σε κατηγορίες, μερικές από τις πιο όμορφες μοτοσυκλέτες του φεστιβάλ διαγωνίζονται στην εκκίνηση του Punks Peak με το πρώτο συνθετικό της ονομασίας του να δικαιολογείται από την εμφάνιση των συμμετοχών στην κατηγορία των 50αριών και εκείνη των κριτών. Αμφότεροι ντυμένοι με στολές, όλες αυτοσχέδιες, όλες τους αστείες, δίνουν την εκκίνηση του Punks Peak. Φέτος η Yamaha είχε εμπλακεί ενεργά στον αγώνα του Wheels and Waves, δημιουργώντας μία κατηγορία για όλες τις Yardbuilt μοτοσυκλέτες που αγωνίστηκαν η μία απέναντι στην άλλη. Μέχρι νωρίς το απόγευμα που ολοκληρώνεται ο αγώνας και ανοίγει ο δρόμος, το βουνό σείεται από τους ήχους των εξατμίσεων, ενώ φέτος έλαμψε μία πρωτότυπη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα και μία custom Indian Scout με νίτρο στην τροφοδοσία και αναβάτη την Katja Poensgen, την πρώτη γυναίκα που μπήκε στα 250GP και με τεράστιες αγωνιστικές περγαμηνές. Ήξερε λοιπόν πολύ καλά πώς να επικρατήσει στην τεθλασμένη ευθεία των τετρακοσίων μέτρων!

Από το απόγευμα της Παρασκευής και μετά, η δράση επιστρέφει στο Χωριό με δυνατές συναυλίες, ενώ ο πραγματικός πανικός επικρατεί την επόμενη μέρα, το Σάββατο. Είναι η πιο κατάλληλη μέρα για να θαυμάσεις αμέτρητες custom μοτοσυκλέτες που καταλαμβάνουν κάθε γωνιά έξω από το Χωριό του Wheels and Waves, να προσπαθήσεις να προσέξεις λεπτομέρειες σε όσες από αυτές προλάβεις –πράγμα αδύνατο- και φυσικά είναι η καταλληλότερη μέρα για να στριμωχτείς στον χώρο του Wheels and Waves που είναι ασφυκτικά γεμάτος. Την Κυριακή είναι η μέρα με τον λιγότερο κόσμο, η ημέρα που μπορείς να παζαρέψεις την τιμή στα ακριβά T-Shirt, και να φωτογραφίσεις με μεγαλύτερη άνεση τις καλύτερες των custom μοτοσυκλετών, μέχρι νωρίς το απόγευμα που το Χωριό ξεστήνεται…

Στο φετινό Wheels and Waves κυριάρχησε η Yamaha που μετέφερε τον διαγωνισμό Yardbuilt στους κόλπους του φεστιβάλ, αναλαμβάνοντας μάλιστα να χορηγήσει και το Punks Peak. Η BMW που πέρσι είχε δείξει αποκλειστικά εκεί δύο πρωτότυπα, φέτος αποφάσισε να φέρει το «ιστορικό» της τμήμα, κουβαλώντας μερικές πανάκριβες και σπάνιες μοτοσυκλέτες, όπως και μοναδικά roadster. Η Ducati παρουσίασε δύο μοναδικά Scrambler που πήγαν οδικώς από την Ιταλία, μία έκδοση Mach 2.0 και νέα γραφικά της Full Throttle, ενώ παράλληλα είχε μερικές μοναδικές custom από συνεργάτες της.

Η Honda είχε τρεις μοναδικές custom, με τις εντυπώσεις να κλέβει η εξακύλινδρη CBX και έπειτα να ξεχωρίζουν τα CX500 και CB500. Η Royal Enfield, η Harley Davidson και η Indian είχαν τον περισσότερο χώρο και την καλύτερη προβολή στο φεστιβάλ, με την Royal Enfield να έχει απίστευτες custom μοτοσυκλέτες, πλήρως αγνώριστες σε σημείο που ακόμα και το εκπαιδευμένο μάτι θα δυσκολευόταν να ξεχωρίσει την μάρκα, αν δεν γραφόταν με μεγάλα γράμματα σε κάθε μία από αυτές. Η Indian έκλεβε την παράσταση, έχοντας πολλαπλή παρουσία, τόσο σε σκηνές όπως οι Ducati, Honda, Yamaha, BMW, όσο και με μία τεράστια κατασκευή με τον γύρο του θανάτου, που έφερνε το όνομά τους. Το υπέροχο της υπόθεσης, είναι πως στις παλιές Indian που έπαιρναν μέρος στον Γύρο του Θανάτου, είχαν ένα πολύ έξυπνα τοποθετημένο kill switch, που φρόντιζαν να το πατούν ανά τακτά χρονικά διαστήματα κάνοντας δυνατά σκασίματα στην εξάτμιση, με τον κόσμο να ζητωκραυγάζει θεωρώντας πως η μοτοσυκλέτα θα σβήσει από στιγμή σε στιγμή. Κυριαρχώντας και στο Punks Peak με την «νιτραρισμένη» Scout που είχε ετοιμάσει ο Σουηδός αντιπρόσωπος και οδηγούσε η Γερμανίδα Poensgen, όπως είπαμε παραπάνω, η Indian είχε μία τεράστια παρουσία στο Wheels and Waves.

 

Φυσικά για την Ελλάδα το πιο σημαντικό ήταν συμμετοχή στον διαγωνισμό Yardbuilt με μία μοτοσυκλέτα εξολοκλήρου κατασκευασμένη εδώ, από την Jigsaw Customs του Πέτρου Χατζηροδέλη με την υποστήριξη του MOTO και της Yamaha Μοτοδυναμικής. Ήταν τόσο μεγάλος ο αντίκτυπος στο Wheels and Waves που φτάσαμε στο σημείο να έρχεται μόνος του ο Randy Mamola, ζητώντας μας την μοτοσυκλέτα για τις ανάγκες ενός διαφημιστικού με την Alpinestars! Η αποθέωση του “The Slider” ήταν μία μικρή έκπληξη καθώς ξεπερνούσε κάθε προσδοκία μας!

 

 

 

Το Wheels and Waves επισκέπτονται λίγοι Έλληνες και ελπίζουμε πως στο μέλλον θα βλέπουμε και περισσότερους. Διότι αποτελεί μίας πρώτης τάξης παράδειγμα για το πώς μπορούν να συνυπάρχουν ετερόκλητοι αναβάτες σε πλήρη αρμονία. Φεύγοντας από την φετινή Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών, ο κεντρικός δρόμος ήταν γεμάτος με σημάδια από λάστιχα, κηλίδες αίματος από τα σοβαρά ατυχήματα που συνέβησαν εκεί και τεράστιους όγκους σκουπιδιών εκατέρωθεν. Φεύγοντας από το Punks Peak στην κορυφή του βουνού, κι ενώ τους περίμενε ένας ποδαρόδρομος περίπου δύο χιλιομέτρων μέχρι τις μοτοσυκλέτες τους, οι θεατές μάζευαν κάθε σκουπίδι από το λιβάδι που καθόντουσαν. Δύο απλά παραδείγματα που φανερώνουν την τεράστια διαφορά πολιτισμού που μας διακρίνει, πριν ακόμα συζητηθεί το παραμικρό περί μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας…

φεύγοντας όλοι μάζευαν κάθε μικρό και μεγάλο σκουπίδι, αφήνοντας το λιβάδι κατά πράσινο όπως το βρήκαν, σε αντίθεση με την ελληνική παράδοση

 

Δείτε το Wheels and Waves μέσα από μία μεγάλη έκθεση φωτογραφιών:

 

Ετικέτες

Λονδίνο: Διαδήλωση μοτοσυκλετιστών για τους επί 600 μέρες κρατούμενους στο Ιράν Craig και Lindsay Foreman

Ζητούν μεσολάβηση της κυβέρνησης για την απελευθέρωση του ζεύγους Foreman
Foremans
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/9/2026

Μοτοσυκλετιστές συγκεντρώθηκαν στο Λονδίνο ζητώντας την απελευθέρωση του ζευγαριού που συνελήφθη στο Ιράν κατά τη διάρκεια ταξιδιού με μοτοσυκλέτες προς την Αυστραλία.

Ως είχαν εξαγγείλει από τον περασμένο μήνα, ομάδα μοτοσυκλετιστών συγκεντρώθηκε στο Λονδίνο για να εκφράσει τη συμπαράστασή της στην οικογένεια των Lindsay και Craig Foreman, οι οποίοι συμπλήρωσαν 600 ημέρες κράτησης στο Ιράν. Οι μοτοσυκλετιστές κατευθύνθηκαν με τις μοτοσυκλέτες τους προς την πλατεία του βρετανικού κοινοβουλίου, ενώ προηγουμένως σταμάτησαν έξω από την πρεσβεία του Ιράν, όπου ο γιος της Lindsay Foreman, Joe Bennett, παρέδωσε προσωπικά επιστολή προς τον Ιρανό πρέσβη.

Το ζευγάρι από την Αγγλία συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2025, ενώ ταξίδευε με μοτοσυκλέτα μέσω του Ιράν, στο πλαίσιο ενός μεγαλύτερου ταξιδιού με προορισμό την Αυστραλία. Στη συνέχεια καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκισης για κατασκοπεία, κατηγορία την οποία οι ίδιοι και η οικογένειά τους αρνούνται κατηγορηματικά.

Ο Joe Bennett δήλωσε μετά την επίσκεψή του στην πρεσβεία ότι η επιστολή είχε ως στόχο να ζητήσει να υπάρξει ξανά επικοινωνία με τους γονείς του, αλλά κυρίως να αναγνωριστεί η αθωότητά τους.

Foremans

"Ήταν μια έκκληση να τους δουν, μια έκκληση να επιστρέψουν τα τηλεφωνήματα, αλλά κυρίως για να αποδειχτεί η αθωότητά τους", ανέφερε.

Ο Bennett είχε ενημερώσει την πρεσβεία μέσω email για την επίσκεψή του και την πιθανότητα συνάντησης με τον Ιρανό πρέσβη, Mousavi. Η συνάντηση τελικά δεν πραγματοποιήθηκε, χωρίς αυτό να σημαίνει, όπως είπε, ότι δεν μπορεί να γίνει στο μέλλον.

"Αυτό που χρειαζόμαστε είναι δράση"

Ο γιος της Lindsay Foreman ήταν ιδιαίτερα επικριτικός για την έλλειψη ουσιαστικής προόδου στην υπόθεση, υποστηρίζοντας ότι το ζήτημα χρειάζεται μεγαλύτερη προβολή, αλλά κυρίως πολιτική δράση.

"Νομίζω ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι μεγαλύτερη προβολή. Η υπόθεση είναι ήδη αρκετά γνωστή, αλλά αυτό που χρειαζόμαστε είναι δράση", δήλωσε.

"Αν κοιτάξω πίσω, τέτοια εποχή πέρυσι, ζητούσα το ίδιο πράγμα. Ζητούσα το πρώτο τηλεφώνημα και τώρα, έναν χρόνο μετά, ζητάω ξανά ένα τηλεφώνημα. Αυτό δεν δείχνει πρόοδο, δείχνει τέλμα."

Foremans

Ο Bennett χαρακτήρισε την υπόθεση "ομηρία" και "αυθαίρετη κράτηση", ζητώντας από τη βρετανική κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την κατάσταση αναλόγως.

"Δεν μου διαφεύγει ότι οι εντάσεις είναι υψηλές και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλές πολυπλοκότητες γύρω από το Ιράν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε εδώ σε πολιτικό επίπεδο."

Στην κορυφή των αιτημάτων του βρίσκεται μια συνάντηση με τον Βρετανό υπουργό Εξωτερικών, Ed Miliband. "Αυτό είναι ένα πράγμα που θα ήθελα πολύ να προκύψει από τη σημερινή ημέρα. Θα ήταν εξαιρετικό να καθίσουμε με τον Ed και να του παρουσιάσουμε πραγματικά την υπόθεση, ώστε να αλλάξει η πολιτική βούληση. Νομίζω ότι αυτό είναι το ζητούμενο, η πολιτική βούληση", είπε.

"Το ότι ταξίδεψαν στο Ιράν δεν σημαίνει ότι φταίνε"

Ο Bennett κλήθηκε επίσης να σχολιάσει τις απόψεις που εκφράζονται στο διαδίκτυο, σύμφωνα με τις οποίες οι Foreman ουσιαστικά "προκάλεσαν" την κράτησή τους επιλέγοντας να ταξιδέψουν στο Ιράν.

Δεν απέρριψε το ερώτημα, αλλά τόνισε ότι η επιλογή μιας δύσκολης διαδρομής δεν συνεπάγεται την ευθύνη για όσα ακολούθησαν.

"Οι άνθρωποι δικαιούνται να έχουν τις απόψεις τους και δεν θα προσπαθήσω να τις αλλάξω. Αυτό που θα πω είναι ότι πρόκειται για δύο αθώους ανθρώπους που είναι ταξιδιώτες και εξερευνητές. Έκαναν το ταξίδι ακολουθώντας τις συμβουλές ανθρώπων που είχαν κάνει την ίδια διαδρομή."

Foremans

Σύμφωνα με τον ίδιο, το ζευγάρι είχε λάβει τα συνήθη και απαραίτητα μέτρα ασφαλείας για το ταξίδι, διέθετε έγκυρες βίζες, είχε μαζί του ταξιδιωτικό οδηγό, ακολουθούσε βασικές οδηγικές αρτηρίες και διέμενε σε ξενοδοχεία, ενώ είχε αποφύγει την Τεχεράνη. Παράλληλα, το αρχικό τους σχέδιο προέβλεπε παραμονή μόλις τεσσάρων ημερών στο Ιράν.

"Η εκ των υστέρων γνώση είναι υπέροχο πράγμα", σχολίασε ο Bennett. "Σε κάθε περιπέτεια παίρνεις ένα ρίσκο. Αν ανέβεις σε μια μοτοσυκλέτα, παίρνεις ένα ρίσκο. Έτσι είναι. Καταλαβαίνω λοιπόν τη σκέψη, την έχω κάνει κι εγώ. Αλλά τελικά αυτό δεν αλλάζει δύο πράγματα, ότι, πρώτον, είναι αθώοι και δεν αξίζουν αυτό που τους συμβαίνει. Και δεύτερον, δεν απαλλάσσει την κυβέρνηση από την ευθύνη να τους φέρει πίσω στην πατρίδα."

Η εμπειρία του Richard Ratcliffe

Στη συγκέντρωση συμμετείχε και ο Richard Ratcliffe, σύζυγος της Nazanin Zaghari-Ratcliffe, η οποία είχε κρατηθεί για πέντε χρόνια στο Ιράν, μεταξύ άλλων στις φυλακές Evin όπου κρατούνται σήμερα και οι Foreman.

Ο Ratcliffe απέρριψε την άποψη ότι η δημόσια προβολή μιας υπόθεσης μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση των κρατουμένων. Αντίθετα, υποστήριξε ότι η δημοσιότητα είναι ένας από τους σημαντικότερους τρόπους με τους οποίους μια οικογένεια μπορεί να προστατεύσει τους δικούς της ανθρώπους και κυρίως να πιέσει την κυβέρνηση να κινηθεί.

"Δύο αθώοι άνθρωποι ταξίδεψαν στο Ιράν, συνελήφθησαν και στη συνέχεια παρουσιάστηκε ένας σωρός αβάσιμων κατηγοριών. Πίσω από κλειστές πόρτες θα γίνουν διαπραγματεύσεις για αυτά που πραγματικά θέλει η ιρανική κυβέρνηση. Ο μόνος τρόπος που έχει μια οικογένεια για να παραμείνει ασφαλής είναι να υπάρχει δημοσιότητα. Διάφορα πράγματα συμβαίνουν στο σκοτάδι", δήλωσε.

Με βάση τη δική του εμπειρία, ο Ratcliffe υποστήριξε ότι η δημοσιότητα ήταν αυτή που τελικά κινητοποίησε την κυβέρνηση στη δική του υπόθεση.

Foremans

"Η δημοσιότητα ήταν αυτό που έκανε τους ανθρώπους να ενδιαφερθούν και την κυβέρνηση να κινηθεί. Και οι πολιτικοί κινούνται μόνο όταν κάτι βρίσκεται στα μέσα ενημέρωσης", είπε, προσθέτοντας ότι δεν έχει συναντήσει οικογένεια που πέρασε παρόμοια κατάσταση και να πιστεύει ότι η δημόσια εκστρατεία δεν έπαιξε ρόλο είτε στην προστασία του κρατούμενου είτε στην επιστροφή του στην πατρίδα.

Ο Ratcliffe επέκρινε επίσης την πίεση που, όπως υποστηρίζει, ασκεί η βρετανική κυβέρνηση στις οικογένειες προκειμένου να περιορίσουν τις δημόσιες εκστρατείες τους.

"Αυτό που βρίσκω περισσότερο ανησυχητικό σε αυτή την υπόθεση είναι η στάση που πήρε η κυβέρνηση, να καταστείλει, αντί να επιλύσει."

Παράλληλα, χαρακτήρισε απογοητευτική την απουσία προόδου και σημείωσε ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να αποφεύγει ακόμη και τους χαρακτηρισμούς "όμηροι" ή "αυθαίρετα κρατούμενοι", αναφερόμενη στην υπόθεση διπλωματικά και μετριοπαθώς ως "περίπλοκη".

Ο ίδιος προειδοποίησε ότι το σημερινό γεωπολιτικό περιβάλλον καθιστά την κατάσταση των Foreman ακόμη πιο επικίνδυνη από εκείνη που αντιμετώπισε η σύζυγός του. "Η φυλακή όπου βρίσκονται έχει βομβαρδιστεί μέσα στους τελευταίους 12 μήνες. Αυτό είναι ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο."

"Έχουμε απλώς αδράνεια"

Ο Ratcliffe χαιρέτισε τον διορισμό του Alistair Burt ως αρμόδιο για υποθέσεις προξενικής κράτησης, χαρακτηρίζοντάς έναν "καλό και ευγενικό άνθρωπο", αλλά υποστήριξε ότι ο διορισμός από μόνος του δεν αρκεί.

Foremans

"Τους συνέλαβαν πριν από σχεδόν δύο χρόνια. Τι έχει κάνει η κυβέρνηση; Τίποτα άλλο δεν λειτουργεί. Δεν ακούω κάποιο ξεκάθαρο σχέδιο από την κυβέρνηση. Δεν ακούω να υπάρχουν συνέπειες για το Ιράν επειδή κρατά αθώους ανθρώπους. Δεν ακούω τίποτα σχετικά με αυτά που έχει πει το Ιράν ότι θέλει. Έχουμε απλώς αδράνεια."

Παρέμβαση και από την πρώην βουλευτή της περιοχής

Στην κινητοποίηση συμμετείχε επίσης η Mims Davies, βουλευτής και πρώην εκπρόσωπος της περιοχής όπου ζει η οικογένεια Foreman.

"Είναι απολύτως κρίσιμο να κρατήσουμε την κατάσταση του Craig και της Lindsay στο επίκεντρο", δήλωσε. "Η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή επιλέγει τα ζητήματα που την ενδιαφέρουν σε ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς κυρώσεις. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι σημαντικότερο από το να φέρουμε τον Craig και τη Lindsay πίσω στην οικογένειά τους."

Foremans

Η Davies υπογράμμισε ότι η συνεχής δημοσιότητα έχει σημασία, ακριβώς επειδή η ειδησεογραφία μετακινείται γρήγορα από το ένα θέμα στο άλλο.

"Ζούμε τις πιο γεωπολιτικά ασταθείς εποχές που έχουμε γνωρίσει, ιδιαίτερα σε αυτή την περιοχή. Πρέπει ο κόσμος να γνωρίζει ότι Βρετανοί πολίτες βρίσκονται στη φυλακή. Ήταν τουρίστες, γι' αυτό έχουμε σήμερα εδώ τους μοτοσυκλετιστές, για να αναδείξουμε ότι οι άνθρωποι αγαπούν να ταξιδεύουν με τις μοτοσυκλέτες τους και ότι εκείνοι έκαναν αυτό το ταξίδι ως αθώοι τουρίστες και βρίσκονται άδικα στη φυλακή."

600 ημέρες κράτησης

Η υπόθεση των Foreman έχει πλέον εξελιχθεί σε μια ιδιαίτερα μακρά και δύσκολη δοκιμασία για την οικογένεια. Ο Craig Foreman είχε μιλήσει τηλεφωνικά μέσα από τις φυλακές Evin τον Μάιο, λέγοντας: "Θέλουμε η κυβέρνηση να καταλάβει ότι είμαστε ακόμη εδώ. Ζούμε αυτή τη ζωή, φυλακισμένοι για κάτι που δεν έχουμε κάνει. Πιστεύω ότι μπορούν να κάνουν κάτι."

Τόσο ο Craig όσο και η Lindsay πραγματοποίησαν απεργία πείνας νωρίτερα μέσα στη χρονιά. Ο Craig ξεκίνησε στις 9 Μαΐου και η Lindsay στις 18 Μαΐου, αφού είχε εμποδιστεί να τον δει. Οι απεργίες ολοκληρώθηκαν στις 9 Αυγούστου, έπειτα από 93 και 84 ημέρες αντίστοιχα.

Σύμφωνα με τον Joe Bennett, το ζευγάρι έχασε σημαντικό βάρος κατά τη διάρκεια των απεργιών πείνας και εξακολουθούσε να ανακτά σταδιακά τις δυνάμεις του. Ο ίδιος είχε καταφέρει να έχει την πρώτη ουσιαστική επικοινωνία με τη μητέρα του μετά από διάστημα τριών μηνών τον Αύγουστο.

Foremans

Το βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών είχε δηλώσει τότε ότι η "υγεία και η ευημερία" των Craig και Lindsay αποτελούν κορυφαία προτεραιότητα και είχε επιβεβαιώσει ότι η οικογένεια είχε συναντηθεί στις 5 Αυγούστου με τον υπεύθυνο για τη Μέση Ανατολή Stephen Doughty. Ωστόσο, η συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών Ed Miliband δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.

Παράλληλα, διαδικτυακή αίτηση που ζητά την απελευθέρωση των Foreman πλησιάζει πλέον τις 90.000 υπογραφές, με τους διοργανωτές να έχουν θέσει ως επόμενο στόχο τις 100.000. Συνεχίζεται επίσης η διαδικτυακή συγκέντρωση χρημάτων για την υποστήριξη της οικογένειας.