Ξεκίνησαν εργασίες στο Nürburgring, διπλάσιο κομμάτι θα στρωθεί για το 2022!

Φέτος 2,5 χιλιόμετρα νέας ασφάλτου στο Nordschleife
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/12/2021

Κάθε χρόνο η θρυλικότερη διαδρομή του κόσμου, το Nordschleife, ανανεώνει και από ένα κομμάτι της ασφάλτου, συνήθως περίπου ένα χιλιόμετρο σε μήκος. Φέτος όμως θα στρωθεί με νέα άσφαλτο το γρηγορότερο κομμάτι της μήκους 2,5 χιλιομέτρων από το Döttinger Höhe μέχρι και την στροφή Sabine-Schmitz, που είναι η πρώτη στροφή και έχει αφιερωθεί στην βασίλισσά του Nürburgring, κορυφαία μεταξύ όλων των οδηγών, που έφυγε τον περασμένο Μάρτιο από την ζωή μόλις στα 51 της, έχοντας παλέψει με τον καρκίνο για μία τετραετία.

Το κομμάτι που θα αποκτήσει νέα άσφαλτο είναι μεγαλύτερο από άλλες χρονιές για να μην παρουσιάζει σκαλοπάτια και διακυμάνσεις πρόσφυσης όταν περνούν από εκεί τα εργοστασιακά οχήματα. Κανείς επισκέπτης δεν ολοκληρώνει όλη την ευθεία, στο τέλος κάθε γύρου πρέπει να βγει από την πίστα αναγκαστικά, εκτός φυσικά από τους εργοστασιακούς αναβάτες και οδηγούς που δεσμεύουν την πίστα για δοκιμές κάθε ημέρα και γράφουν αμέτρητους γύρους περνώντας με μεγάλες ταχύτητες το συγκεκριμένο τμήμα. Το Nordschleife ανοίγει τα απογεύματα μετά τις 17:00 για το κοινό, μέχρι σχεδόν την δύση του ήλιου και τα πρωινά είναι δεσμευμένο από κατασκευαστές αυτοκινήτων, κυρίως, για δοκιμές πρωτοτύπων. Τα σαββατοκύριακα επίσης ανοίγει για το κοινό και φυσικά εκτός του βασικού προγράμματος με τα «Tourist Drives» υπάρχουν και Track Day, Industry Pool και άλλα τόσα που δεν αφήνουν κανένα κενό από τα μέσα Μαρτίου έως σχεδόν τα μέσα Νοεμβρίου.

Ακόμη και με χιόνι όμως, η πίστα μπορεί να ανοίξει για snowmobiles και άλλες παρόμοιες δραστηριότητες, ακόμη για σκι καθώς έτσι κι αλλιώς δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν εργασίες με τέτοιες συνθήκες. Αυτός ο κύκλος δραστηριοτήτων και καιρικών συνθηκών δεν αφήνει περιθώρια για ολοκληρωτική αλλαγή, κάτι έτσι κι αλλιώς ασύμφορο οικονομικά για την μεγαλύτερη πίστα του κόσμου που στην σύγχρονη μορφή της έχει μήκος 22,835 χιλιόμετρα.

Μέσα στο Nordschleife, που το ΜΟΤΟ πρόσφατα επισκέφτηκε για τις ανάγκες αυτού του άρθρου εδώ, σε ένα συγκριτικό που προκάλεσε αίσθηση αντιλαμβανόμενοι οι αναγνώστες τον τεράστιο κόπο που απαίτησε, η μεγαλύτερη δοκιμασία είναι οι συνεχείς διακυμάνσεις πρόσφυσης. Κανένα σημείο δεν είναι απολύτως το ίδιο, ένα ακόμη στοιχείο που καθιστά την πίστα ό,τι πιο κοντινό σε δημόσιο δρόμο.

Εργασίες όμως θα γίνουν και στην κανονική πίστα που συνορεύει με το Nordschleife ή αλλιώς την Πράσινη Κόλαση, όπου και εκεί θα γίνει αποκατάσταση μίας στροφής, της λεγόμενης Hyundai N.

Με τον τρόπο αυτό κάθε κομμάτι της Πράσινης Κόλασης ανανεώνεται κάθε δεκαπέντε περίπου χρόνια.

Τελευταίες ημέρες της φετινής σεζόν, λίγο πριν ανοίξει για το κοινό: Δοκιμές στην βροχή από την Mercedes:

Μέσα Οκτωβρίου 2021 η περιοχή βυθίζεται στο σκοτάδι περίπου μισή ώρα πριν το κλείσμο της πίστας και τα φώτα είναι απαραίτητα:

Από την πρόσφατη δοκιμή του MOTO με το πρώτο Gen3 που μπαίνει στην Πράσινη Κόλαση. Λίγα μέτρα πριν θα σταματήσει η νέα ασφαλτόστρωση άρα οι επιγραφές της πρώτης μεγάλης φουρκέτας θα μείνουν. Είναι παράδοση να μπαίνουν μέσα στην πίστα, γράφοντας στην άσφαλτο:

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες