Ξηλώνεται τελικά και ο «Μεγάλος Περίπατος» της Βαρκελώνης

Σκοτώθηκε αναβάτης πριν γίνει αυτό
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/1/2021

Τον περασμένο Δεκέμβριο ένας μοτοσυκλετιστής έχασε την ζωή του όταν χτύπησε πάνω στους τσιμεντένιους ογκόλιθους που ο Δήμος της Βαρκελώνης έχει τοποθετήσει στους δρόμους δεσμεύοντας έτσι λωρίδες κυκλοφορίας προς χρήση των πεζών. Ξεκινώντας από το ίδιο πλάνο για την ενίσχυση της «μικροκινητικότητας» που οδήγησε και στον «Μεγάλο Περίπατο» της Αθήνας, η Βαρκελώνη στολίστηκε την ίδια με εμάς περίοδο με ογκόλιθους, δεσμεύοντας λωρίδες.

Να θυμίσουμε με την ευκαιρία πως πρώτη ήταν η ΛΕΜΟΤ που αντέδρασε στον «Μεγάλο Περίπατο» της Αθήνας κι έπειτα προσέφυγε στο ΣτΕ, ενώ λίγο μετά πήρε μία μεγάλη νίκη όταν κατάφερε να ακυρώσει την ΚΥΑ. Όπως έδειξαν τα γεγονότα, η ΛΕΜΟΤ ίσως γλίτωσε την ζωή κάποιου, γιατί στις 22 Δεκεμβρίου 2020 ένας μοτοσυκλετιστής έχασε την ζωή του στην Βαρκελώνη χτυπώντας πάνω στους τσιμεντένιους ογκόλιθους.

Εκεί η ομάδα που συγκρότησαν 54 φορείς δεν είχε καταφέρει να κάνει εκείνο που κατάφερε η ΛΕΜΟΤ. Προχώρησαν σε διαμαρτυρίες, διαβήματα, μανιφέστα, έδωσαν συνεντεύξεις και τελικά συναντήθηκαν και με την Δήμαρχο. Μία θυελλώδης συνάντηση που κράτησε δύο ώρες και δεν οδήγησε πουθενά. Αυτή η συνάντηση έγινε το Σεπτέμβριο. Τον Δεκέμβριο σκοτώθηκε ο μοτοσυκλετιστής και από τότε η πίεση των φορέων αυτών προς της Δήμαρχο Ada Colau ήταν ακόμη πιο πιεστική.

Τελικά σήμερα αποφασίστηκε να φύγουν οι τσιμεντένιοι ογκόλιθοι, ξηλώνοντας τον «Μεγάλο Περίπατο» από την οδό Balmes. Υπάρχει ακόμη δρόμος μέχρι να μπορούν οι 54 φορείς που προεδρεύουν μοτοσυκλετιστικές οργανώσεις και πλαισιώνονται από κατοίκους της περιοχής, καταστηματάρχες και πολλούς ακόμη σε μία σχεδόν καθολική αντίδραση, να δηλώσουν οριστική νίκη. Ωστόσο ήταν κάτι που το δημοτικό συμβούλιο προσπαθούσε να αποφύγει με κάθε τρόπο.

Κόστισε την ζωή ενός μοτοσυκλετιστή βέβαια, και σε αυτή την περίπτωση το «σας το λέγαμε» δεν μπορεί να πανηγυριστεί…

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.