Yamaha FZR750R ΟW-01 Βγαίνει σε δημοπρασία στο κουτί της – Με 1,1χλμ!

Μια ολοκαίνουργια Yamaha FZR750R OW-01 του 1990 δημοπρατείται από την Iconic Motorbike Auctions
FZR750R ΟW-01
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/6/2025

Βρέθηκε στο Quebec του Καναδά μια Yamaha FZR750R OW-01 σε άριστη κατάσταση, ασυναρμολόγητη αλλά με 1,1χλμ, μέσα στο εργοστασιακό κιβώτιο της, ακόμα με τις ζελατίνες της αρχικής συσκευασίας και δημοπρατείται από την Iconic Motorbike Auctions.

Η αυξανόμενη δημοτικότητα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike από την ίδρυσή του το 1988 οδήγησε στην κυκλοφορία μοτοσυκλετών “δρόμου” με χαρακτηριστικά που “έκλειναν το μάτι” στην πίστα. Η πιο διάσημη από αυτές τις περιορισμένης παραγωγής homologation μοτοσυκλέτες είναι η εμβληματική RC30 της Honda, όμως η απάντηση της Yamaha, η FZR750R του 1989, πιο γνωστή ως OW01, είναι ακόμη πιο σπάνια και εξωτική, με μόλις 500 κομμάτια να έχουν κατασκευαστεί.

FZR750R ΟW-01

Αν και ήταν νόμιμη για κυκλοφορία στο δρόμο, η OW01 είχε τεχνικά χαρακτηριστικά που στόχευαν στους αγώνες. Με τιμή $16.000 (συν μερικές χιλιάδες ακόμη για το αγωνιστικό κιτ), η OW01 ήταν μία από τις πιο ακριβές μοτοσυκλέτες της αγοράς το 1989.

Η Yamaha κατασκεύασε το αλουμινένιο πλαίσιο της OW01 από κράμα αλουμινίου ανώτερης ποιότητας σε σχέση με τις κανονικές μοτοσυκλέτες της.

Δίνοντας έμφαση στο χαμηλό βάρος, οι μηχανικοί χρησιμοποίησαν ακόμη και αλουμινένιο ρεζερβουάρ αντί για ατσάλινο.

FZR750R ΟW-01

Με πιρούνι Showa μπροστά και ρυθμιζόμενο αμορτισέρ Öhlins πίσω, η OW01 προσέφερε κοφτερή, για την εποχή συμπεριφορά. Ωστόσο, λόγω της λεπτής στη σέλας, των ψηλά τοποθετημένων μαρσπιέ και των χαμηλών clip-ons, δεν ήταν ακριβώς φτιαγμένη για άνεση.

Στην καρδιά της FZR750R βρισκόταν ένας ολοκαίνουριος, υπερτετράγωνος τετρακύλινδρος κινητήρας με διάμετρο 72 χιλιοστά και διαδρομή 46 χιλιοστά, και πέντε βαλβίδες ανά κύλινδρο – μία τεχνολογία που είχε εισάγει η Yamaha για καλύτερη πλήρωση του κυλίνδρου στις υψηλές στροφές. Οι μπιέλες ήταν κατασκευασμένες απο τιτάνιο και τα έμβολα είχαν μόνο δύο ελατήρια για μειωμένες τριβές.

Τροφοδοτούνταν από τέσσερα καρμπυρατέρ Mikuni καθέτου ροής, με επίπεδα slide αποδίδοντας 121 ίππους (περιορισμένους στους 77 για την ιαπωνική αγορά), μια εντυπωσιακή τιμή για 750 κυβικά το 1989. Ο κινητήρας είχε μία σχεδόν “δίχρονη απόκριση”, με την ισχύ να έρχεται απότομα πάνω από τις 9.000 σ.α.λ. και να φτάνει έως τις 14.000 σ.α.λ. Η Yamaha εξόπλισε επίσης την OW01 με 6τάχυτο κιβώτιο με κοντές σχέσεις, για να διατηρείται πάντα ο κινητήρας στο φάσμα ισχύοw.

To βάρος της είναι περίπου στα 202 κιλά χωρίς υγρά. Το αγωνιστικό κιτ της εργοστασιακής Yamaha (με επιπλέον κόστος) περιλάμβανε βελτιωμένα έμβολα, εκκεντροφόρους, ECU αποκλειστικά για αγώνες και πλήρη αγωνιστική εξάτμιση. Τα επίσημα νούμερα αναφέρουν ότι η ΟW01 διανύει τα 400 μέτρα σε 11,20 δευτερόλεπτα με ταχύτητα εξόδου στα 210 χλμ/ώρα περίπου, ενώ η τελική της έφτανε τα 257 χλμ/ώρα.

FZR750R ΟW-01

Η OW01 δεν πουλήθηκε ποτέ ως μοτοσυκλέτα δρόμου στις Η.Π.Α., αλλά όταν η AMA άλλαξε τους κανονισμούς ώστε να απαιτούνται μόνο 15 πωλήσεις για την έγκριση ενός μοντέλου, η Yamaha USA τις διέθεσε απευθείας σε αδειούχους αναβάτες και ομάδες, παρόλο που έφεραν φώτα και πλήρη πίνακα οργάνων.

Παγκοσμίως, κάποιες OW01 είχαν λείες προβολείς και φώτα οπισθοπορείας, ενώ άλλες είχαν εσοχές στους προβολείς και τα πίσω φώτα προεξείχαν. Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε το δελτίο τύπου της Yamaha Ιαπωνίας από το 1989.

Κατασκευασμένη τον Ιανουάριο του 1990, η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχει αριθμό πλαισίου: JYA3JVN01LA001121. Ο πωλητής απέκτησε τη μοτοσυκλέτα τον Αύγουστο του 2013 από τη Moto 2001 στο Saint-Laurent στο Quebec του Καναδάς (που πλέον έχει κλείσει). Έκτοτε φυλάσσεται σε χώρο μουσείου μοτοσυκλετών ελεγχόμενου κλιματισμού.

FZR750R ΟW-01

Το οδόμετρο δείχνει 1,1 χιλιόμετρο φυσιολογικό για τον τρόπο που γινόταν πριν από τρεις και βάλε δεκαετίες, ο ποιοτικός έλεγχος μετά την γραμμή παραγωγής. Καθώς η μοτοσυκλέτα είναι ακόμα στο κιβώτιο, ο πωλητής την κατατάσσει ως έκθεμα και δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ συντήρηση. Η μοτοσυκλέτα που έχει παραμείνει καινούρια στο κιβώτιο από τότε δεν φέρει αξιοσημείωτες φθορές ενώ η πώληση περιλαμβάνει και τα δύο αυθεντικά κλειδιά.

Φαίνεται πως αποκτήθηκε ως επένδυση με στόχο να μην βγει ποτέ από το κιβώτιό της...

 

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες