Yamaha FZR750R ΟW-01 Βγαίνει σε δημοπρασία στο κουτί της – Με 1,1χλμ!

Μια ολοκαίνουργια Yamaha FZR750R OW-01 του 1990 δημοπρατείται από την Iconic Motorbike Auctions
FZR750R ΟW-01
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/6/2025

Βρέθηκε στο Quebec του Καναδά μια Yamaha FZR750R OW-01 σε άριστη κατάσταση, ασυναρμολόγητη αλλά με 1,1χλμ, μέσα στο εργοστασιακό κιβώτιο της, ακόμα με τις ζελατίνες της αρχικής συσκευασίας και δημοπρατείται από την Iconic Motorbike Auctions.

Η αυξανόμενη δημοτικότητα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike από την ίδρυσή του το 1988 οδήγησε στην κυκλοφορία μοτοσυκλετών “δρόμου” με χαρακτηριστικά που “έκλειναν το μάτι” στην πίστα. Η πιο διάσημη από αυτές τις περιορισμένης παραγωγής homologation μοτοσυκλέτες είναι η εμβληματική RC30 της Honda, όμως η απάντηση της Yamaha, η FZR750R του 1989, πιο γνωστή ως OW01, είναι ακόμη πιο σπάνια και εξωτική, με μόλις 500 κομμάτια να έχουν κατασκευαστεί.

FZR750R ΟW-01

Αν και ήταν νόμιμη για κυκλοφορία στο δρόμο, η OW01 είχε τεχνικά χαρακτηριστικά που στόχευαν στους αγώνες. Με τιμή $16.000 (συν μερικές χιλιάδες ακόμη για το αγωνιστικό κιτ), η OW01 ήταν μία από τις πιο ακριβές μοτοσυκλέτες της αγοράς το 1989.

Η Yamaha κατασκεύασε το αλουμινένιο πλαίσιο της OW01 από κράμα αλουμινίου ανώτερης ποιότητας σε σχέση με τις κανονικές μοτοσυκλέτες της.

Δίνοντας έμφαση στο χαμηλό βάρος, οι μηχανικοί χρησιμοποίησαν ακόμη και αλουμινένιο ρεζερβουάρ αντί για ατσάλινο.

FZR750R ΟW-01

Με πιρούνι Showa μπροστά και ρυθμιζόμενο αμορτισέρ Öhlins πίσω, η OW01 προσέφερε κοφτερή, για την εποχή συμπεριφορά. Ωστόσο, λόγω της λεπτής στη σέλας, των ψηλά τοποθετημένων μαρσπιέ και των χαμηλών clip-ons, δεν ήταν ακριβώς φτιαγμένη για άνεση.

Στην καρδιά της FZR750R βρισκόταν ένας ολοκαίνουριος, υπερτετράγωνος τετρακύλινδρος κινητήρας με διάμετρο 72 χιλιοστά και διαδρομή 46 χιλιοστά, και πέντε βαλβίδες ανά κύλινδρο – μία τεχνολογία που είχε εισάγει η Yamaha για καλύτερη πλήρωση του κυλίνδρου στις υψηλές στροφές. Οι μπιέλες ήταν κατασκευασμένες απο τιτάνιο και τα έμβολα είχαν μόνο δύο ελατήρια για μειωμένες τριβές.

Τροφοδοτούνταν από τέσσερα καρμπυρατέρ Mikuni καθέτου ροής, με επίπεδα slide αποδίδοντας 121 ίππους (περιορισμένους στους 77 για την ιαπωνική αγορά), μια εντυπωσιακή τιμή για 750 κυβικά το 1989. Ο κινητήρας είχε μία σχεδόν “δίχρονη απόκριση”, με την ισχύ να έρχεται απότομα πάνω από τις 9.000 σ.α.λ. και να φτάνει έως τις 14.000 σ.α.λ. Η Yamaha εξόπλισε επίσης την OW01 με 6τάχυτο κιβώτιο με κοντές σχέσεις, για να διατηρείται πάντα ο κινητήρας στο φάσμα ισχύοw.

To βάρος της είναι περίπου στα 202 κιλά χωρίς υγρά. Το αγωνιστικό κιτ της εργοστασιακής Yamaha (με επιπλέον κόστος) περιλάμβανε βελτιωμένα έμβολα, εκκεντροφόρους, ECU αποκλειστικά για αγώνες και πλήρη αγωνιστική εξάτμιση. Τα επίσημα νούμερα αναφέρουν ότι η ΟW01 διανύει τα 400 μέτρα σε 11,20 δευτερόλεπτα με ταχύτητα εξόδου στα 210 χλμ/ώρα περίπου, ενώ η τελική της έφτανε τα 257 χλμ/ώρα.

FZR750R ΟW-01

Η OW01 δεν πουλήθηκε ποτέ ως μοτοσυκλέτα δρόμου στις Η.Π.Α., αλλά όταν η AMA άλλαξε τους κανονισμούς ώστε να απαιτούνται μόνο 15 πωλήσεις για την έγκριση ενός μοντέλου, η Yamaha USA τις διέθεσε απευθείας σε αδειούχους αναβάτες και ομάδες, παρόλο που έφεραν φώτα και πλήρη πίνακα οργάνων.

Παγκοσμίως, κάποιες OW01 είχαν λείες προβολείς και φώτα οπισθοπορείας, ενώ άλλες είχαν εσοχές στους προβολείς και τα πίσω φώτα προεξείχαν. Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε το δελτίο τύπου της Yamaha Ιαπωνίας από το 1989.

Κατασκευασμένη τον Ιανουάριο του 1990, η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχει αριθμό πλαισίου: JYA3JVN01LA001121. Ο πωλητής απέκτησε τη μοτοσυκλέτα τον Αύγουστο του 2013 από τη Moto 2001 στο Saint-Laurent στο Quebec του Καναδάς (που πλέον έχει κλείσει). Έκτοτε φυλάσσεται σε χώρο μουσείου μοτοσυκλετών ελεγχόμενου κλιματισμού.

FZR750R ΟW-01

Το οδόμετρο δείχνει 1,1 χιλιόμετρο φυσιολογικό για τον τρόπο που γινόταν πριν από τρεις και βάλε δεκαετίες, ο ποιοτικός έλεγχος μετά την γραμμή παραγωγής. Καθώς η μοτοσυκλέτα είναι ακόμα στο κιβώτιο, ο πωλητής την κατατάσσει ως έκθεμα και δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ συντήρηση. Η μοτοσυκλέτα που έχει παραμείνει καινούρια στο κιβώτιο από τότε δεν φέρει αξιοσημείωτες φθορές ενώ η πώληση περιλαμβάνει και τα δύο αυθεντικά κλειδιά.

Φαίνεται πως αποκτήθηκε ως επένδυση με στόχο να μην βγει ποτέ από το κιβώτιό της...

 

Βενζίνη Ε20: Η ΕΕ σκοπεύει να την υιοθετήσει, στην Ινδία έχει ξεσπάσει σκάνδαλο με αυτή

Η Ινδία πέρασε στη βενζίνη Ε20 από φέτος, μα αυτή αποδεικνύεται επικίνδυνη για παλιότερης τεχνολογίας οχήματα
Βενζίνη Ε20
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/8/2026

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) η στάνταρ βενζίνη (95 RON) που πωλείται στα πρατήρια έχει σήμανση Ε10, που σημαίνει πως είναι ένα μίγμα με περιεκτικότητα 10% σε αιθανόλη (ethanol) και 90% βενζίνη, ενώ η premium των 98 οκτανίων έχει σήμανση Ε5 και περιεκτικότητα από μηδέν ως 5% αιθανόλη, ανάλογα με τον κατασκευαστή.

Η μίξη της βενζίνης με αιθανόλη υπηρετεί περιβαλλοντικούς σκοπούς, θεωρητικά μειώνοντας τις εκπομπές ρύπων και συνεισφέροντας με μια ανανεώσιμη πηγή (αιθανόλη) στην προέλευση του καυσίμου. Η ΕΕ ωστόσο ήδη έχει στα πλάνα να αλλάξει τις προδιαγραφές της βενζίνης στην επικράτειά της, προχωρώντας στην υιοθέτηση της Ε20, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη διπλασιάζεται στο 20% κατ’ όγκο.

Στα χαρτιά είναι μια λογική κίνηση στην πορεία προς λιγότερα ορυκτά καύσιμα και περισσότερα προερχόμενα από ανανεώσιμες πηγές, ενώ στις Βρυξέλλες φοριέται πολύ ως δικαιολογία και η μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενο πετρέλαιο, ωστόσο το παράδειγμα της Ινδίας θα πρέπει να μας βάλει σε σοβαρές σκέψεις.

Η Ινδία έκανε υποχρεωτική φέτος την Ε20 βενζίνη, δηλαδή έγινε το βασικό καύσιμο σε κάθε πρατήριο της χώρας αντικαθιστώντας την Ε10, αλλά τα παρατράγουδα είναι πλέον αρκετά, καθώς αποδεικνύεται πως τα οχήματα που είχαν σχεδιαστεί για την παλιότερη βενζίνη δεν τα πάνε και τόσο καλά με την καινούργια.

Ο μεγάλος ντόρος φούντωσε όταν ο ινδικός Τύπος αποκάλυψε έκθεση της ARAI, Automotive Research Association of India, στην οποία οι ερευνητές της ισχυρίζονται πως στα αυτοκίνητα τεχνολογίας Ε10 η νέα βενζίνη διαβρώνει με την πάροδο του χρόνου κάθε λαστιχένιο εξάρτημα με το οποίο έρχεται σε επαφή: τσιμούχες, φλάντζες, σωληνάκια, o-rings κ.ο.κ. Στα μεταλλικά εξαρτήματα δεν έχει ιδιαίτερη επίδραση, αλλά και πάλι όλα όσα επηρεάζονται αρνητικά από την Ε20 μπορούν να προκαλέσουν σε βάθος χρόνου σοβαρές ζημιές στα οχήματα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα μάλιστα, στις δοκιμές που έκανε η ARAI, ένας κινητήρας τελευταίων προδιαγραφών (BS6 στην Ινδία) που χρησιμοποιήθηκε στις δοκιμές έκαψε βαλβίδες.

Και το πρόβλημα απέκτησε μια σκανδαλώδη πτυχή όταν έγινε γνωστό πως η έκθεση της ARAI ουδέποτε δημοσιεύτηκε για να γίνει γνωστή στο κοινό, με το άρωμα συνομωσίας να προκύπτει αυθόρμητα από τον κρατικοδίαιτο χαρακτήρα της υπηρεσίας αυτής. Προσπάθησαν άραγε κυβερνητικοί κύκλοι να θάψουν τα ευρήματα της έρευνας;

Η ινδική κυβέρνηση απάντησε με μια συνέντευξη Τύπου στην οποία ήταν παρόντα στελέχη της αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρας, με τη Maruti Suzuki να επιβεβαιώνει πως έχει κάνει δικές της δοκιμές και δεν βρήκε κανένα πρόβλημα με τη χρήση της νέας βενζίνης, ενώ η Toyota θεωρεί πως τα προβλήματα προκλήθηκαν από πρατήρια που νοθεύουν τη βενζίνη και όχι από την Ε20 καθαυτή.

Προφανώς δεν είναι κανείς σε θέση αυτή τη στιγμή να γνωρίζει ποια είναι η πραγματικότητα, καθώς όμως ζούμε στην εποχή που τα ορυκτά καύσιμα έχουν δαιμονοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό και η στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι μόνιμη επωδός κάθε συζήτησης με θέμα το περιβάλλον, καλό θα ήταν εκεί στις Βρυξέλλες να εξετάσουν το θέμα προσεκτικά πριν πάρουν τις μεγάλες αποφάσεις. Διότι δεν είναι εύκολο να αλλάξουν εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα σε νεότερης τεχνολογίας εν μια νυκτί, ειδικά σε οικονομίες που έχουν στενάξει από την ακρίβεια, τις κρίσεις και τους πολέμους.

Στο μεταξύ στην Ινδία έχει ήδη αρχίσει να κυκλοφορεί η βενζίνη Ε85, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη κυμαίνεται από 60 ως 85% και σε αυτήν την περίπτωση απευθύνεται αποκλειστικά στα λιγοστά οχήματα που έχουν σχεδιαστεί για να την καταναλώνουν απροβλημάτιστα – όπως το ινδικό Honda ADV160 που παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες ως το πρώτο σκούτερ συμβατό με την Ε85.

Καλώς ή κακώς τα εναλλακτικά καύσιμα, τα λεγόμενα Flex Fuels, είναι αναπόφευκτα στο μέλλον της προσωπικής μετακίνησης και, αν θέλουμε να δούμε τον κινητήρα εσωτερικής καύσης να επιβιώνει την επόμενη δεκαετία, πιθανότατα θα πρέπει να ζήσουμε με αυτά. Αρκεί να μπορεί να ζήσει και ο κινητήρας μαζί τους…