Yamaha FZR750R ΟW-01 Βγαίνει σε δημοπρασία στο κουτί της – Με 1,1χλμ!

Μια ολοκαίνουργια Yamaha FZR750R OW-01 του 1990 δημοπρατείται από την Iconic Motorbike Auctions
FZR750R ΟW-01
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/6/2025

Βρέθηκε στο Quebec του Καναδά μια Yamaha FZR750R OW-01 σε άριστη κατάσταση, ασυναρμολόγητη αλλά με 1,1χλμ, μέσα στο εργοστασιακό κιβώτιο της, ακόμα με τις ζελατίνες της αρχικής συσκευασίας και δημοπρατείται από την Iconic Motorbike Auctions.

Η αυξανόμενη δημοτικότητα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike από την ίδρυσή του το 1988 οδήγησε στην κυκλοφορία μοτοσυκλετών “δρόμου” με χαρακτηριστικά που “έκλειναν το μάτι” στην πίστα. Η πιο διάσημη από αυτές τις περιορισμένης παραγωγής homologation μοτοσυκλέτες είναι η εμβληματική RC30 της Honda, όμως η απάντηση της Yamaha, η FZR750R του 1989, πιο γνωστή ως OW01, είναι ακόμη πιο σπάνια και εξωτική, με μόλις 500 κομμάτια να έχουν κατασκευαστεί.

FZR750R ΟW-01

Αν και ήταν νόμιμη για κυκλοφορία στο δρόμο, η OW01 είχε τεχνικά χαρακτηριστικά που στόχευαν στους αγώνες. Με τιμή $16.000 (συν μερικές χιλιάδες ακόμη για το αγωνιστικό κιτ), η OW01 ήταν μία από τις πιο ακριβές μοτοσυκλέτες της αγοράς το 1989.

Η Yamaha κατασκεύασε το αλουμινένιο πλαίσιο της OW01 από κράμα αλουμινίου ανώτερης ποιότητας σε σχέση με τις κανονικές μοτοσυκλέτες της.

Δίνοντας έμφαση στο χαμηλό βάρος, οι μηχανικοί χρησιμοποίησαν ακόμη και αλουμινένιο ρεζερβουάρ αντί για ατσάλινο.

FZR750R ΟW-01

Με πιρούνι Showa μπροστά και ρυθμιζόμενο αμορτισέρ Öhlins πίσω, η OW01 προσέφερε κοφτερή, για την εποχή συμπεριφορά. Ωστόσο, λόγω της λεπτής στη σέλας, των ψηλά τοποθετημένων μαρσπιέ και των χαμηλών clip-ons, δεν ήταν ακριβώς φτιαγμένη για άνεση.

Στην καρδιά της FZR750R βρισκόταν ένας ολοκαίνουριος, υπερτετράγωνος τετρακύλινδρος κινητήρας με διάμετρο 72 χιλιοστά και διαδρομή 46 χιλιοστά, και πέντε βαλβίδες ανά κύλινδρο – μία τεχνολογία που είχε εισάγει η Yamaha για καλύτερη πλήρωση του κυλίνδρου στις υψηλές στροφές. Οι μπιέλες ήταν κατασκευασμένες απο τιτάνιο και τα έμβολα είχαν μόνο δύο ελατήρια για μειωμένες τριβές.

Τροφοδοτούνταν από τέσσερα καρμπυρατέρ Mikuni καθέτου ροής, με επίπεδα slide αποδίδοντας 121 ίππους (περιορισμένους στους 77 για την ιαπωνική αγορά), μια εντυπωσιακή τιμή για 750 κυβικά το 1989. Ο κινητήρας είχε μία σχεδόν “δίχρονη απόκριση”, με την ισχύ να έρχεται απότομα πάνω από τις 9.000 σ.α.λ. και να φτάνει έως τις 14.000 σ.α.λ. Η Yamaha εξόπλισε επίσης την OW01 με 6τάχυτο κιβώτιο με κοντές σχέσεις, για να διατηρείται πάντα ο κινητήρας στο φάσμα ισχύοw.

To βάρος της είναι περίπου στα 202 κιλά χωρίς υγρά. Το αγωνιστικό κιτ της εργοστασιακής Yamaha (με επιπλέον κόστος) περιλάμβανε βελτιωμένα έμβολα, εκκεντροφόρους, ECU αποκλειστικά για αγώνες και πλήρη αγωνιστική εξάτμιση. Τα επίσημα νούμερα αναφέρουν ότι η ΟW01 διανύει τα 400 μέτρα σε 11,20 δευτερόλεπτα με ταχύτητα εξόδου στα 210 χλμ/ώρα περίπου, ενώ η τελική της έφτανε τα 257 χλμ/ώρα.

FZR750R ΟW-01

Η OW01 δεν πουλήθηκε ποτέ ως μοτοσυκλέτα δρόμου στις Η.Π.Α., αλλά όταν η AMA άλλαξε τους κανονισμούς ώστε να απαιτούνται μόνο 15 πωλήσεις για την έγκριση ενός μοντέλου, η Yamaha USA τις διέθεσε απευθείας σε αδειούχους αναβάτες και ομάδες, παρόλο που έφεραν φώτα και πλήρη πίνακα οργάνων.

Παγκοσμίως, κάποιες OW01 είχαν λείες προβολείς και φώτα οπισθοπορείας, ενώ άλλες είχαν εσοχές στους προβολείς και τα πίσω φώτα προεξείχαν. Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε το δελτίο τύπου της Yamaha Ιαπωνίας από το 1989.

Κατασκευασμένη τον Ιανουάριο του 1990, η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχει αριθμό πλαισίου: JYA3JVN01LA001121. Ο πωλητής απέκτησε τη μοτοσυκλέτα τον Αύγουστο του 2013 από τη Moto 2001 στο Saint-Laurent στο Quebec του Καναδάς (που πλέον έχει κλείσει). Έκτοτε φυλάσσεται σε χώρο μουσείου μοτοσυκλετών ελεγχόμενου κλιματισμού.

FZR750R ΟW-01

Το οδόμετρο δείχνει 1,1 χιλιόμετρο φυσιολογικό για τον τρόπο που γινόταν πριν από τρεις και βάλε δεκαετίες, ο ποιοτικός έλεγχος μετά την γραμμή παραγωγής. Καθώς η μοτοσυκλέτα είναι ακόμα στο κιβώτιο, ο πωλητής την κατατάσσει ως έκθεμα και δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ συντήρηση. Η μοτοσυκλέτα που έχει παραμείνει καινούρια στο κιβώτιο από τότε δεν φέρει αξιοσημείωτες φθορές ενώ η πώληση περιλαμβάνει και τα δύο αυθεντικά κλειδιά.

Φαίνεται πως αποκτήθηκε ως επένδυση με στόχο να μην βγει ποτέ από το κιβώτιό της...

 

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά