Yamaha Motor - CFMOTO: Σπεύδει να διευκρινίσει η Yamaha πως η νέα κοινοπραξία θα πουλά μόνο στην Κίνα

Για να γίνει αυτό, έχουν ζοριστεί με το “Made in”
Yamaha Motor - CFMOTO: Σπεύδει να διευκρινίσει η Yamaha πως η νέα κοινοπραξία θα πουλά μόνο στην Κίνα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/11/2023

Η Yamaha Motor αισθάνθηκε την ανάγκη να διευκρινίσει πως η κοινοπραξία που έχει δημιουργήσει με την CFMOTO και η οποία ανακοινώθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου αφορά μονάχα την αγορά της Κίνας, όπως δηλαδή είχε εξ αρχής δηλώσει.

Η Yamaha είχε ήδη παρουσία στην Κίνα, κατασκευάζοντας δίκυκλα πολλά χρόνια τώρα σε κοινοπραξία με την Jianshe. Στην αρχική ανακοίνωσή της, η Yamaha δεν ξεκαθαρίζει πως η συνεργασία αυτή θα αφορά αποκλειστικά την Κίνα και αναφέρει πως η χώρα αυτή αποτελεί σημαντική βάση για παραγωγή και πωλήσεις και πως θα συνεχίσουν να συζητούν με την CFMOTO την κατεύθυνση που θα δώσουν στην κοινοπραξία τους, κάνοντας βήματα μπροστά με στόχο να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί.

Στο δικό μας άρθρο βέβαια, λέγαμε πως η συνεργασία τους αφορά την κινέζικη αγορά και πως κάλλιστα στο μέλλον θα μπορούσε να επεκταθεί, ενώ παραθέταμε αυτούσιο και το αγγλικό κείμενο που έχει τα πλήρη ονόματα των εταιρειών, τόσο της προηγούμενης κοινοπραξίας, όσο και της νέας που η συντομογραφία της θα είναι ZCYM. Μπορείτε να το θυμηθείτε εδώ.

Με σημερινή ανακοίνωση 3/11/2023, η Yamaha Motor σπεύδει να ενημερώσει πως η κοινοπραξία με την CFMOTO αφορά την αγορά της Κίνας επαναλαμβάνοντας όμως δύο βασικά στοιχεία, πως η Κίνα είναι σημαντική βάση παραγωγής και πωλήσεων και πως «θα συνεχίσουν να συζητούν για την κατεύθυνση της κοινοπραξίας με την CFMOTO στο μέλλον με στόχο την περαιτέρω αύξηση της ανταγωνιστικότητας».

Ουσιαστικά δεν διαφέρει η ανακοίνωση αυτή από όσα γράψαμε εδώ, στις 15/9/2023: «Κοινοπραξία Yamaha & CFMOTO για κατασκευή μοτοσυκλετών στην Κίνα», γεγονός που δημιουργεί ερωτηματικά για την αιτία που οδήγησε την Yamaha σε διευκρινίσεις προς όλη την Ευρωπαϊκή αγορά. Ίσως επειδή άρχισαν να μαντεύουν μελλοντικά μοντέλα ή επειδή θα ξεκίνησαν ήδη οι θεωρίες για το που κατασκευάζεται τι, από το οποίο υποφέρουν όλοι οι κατασκευαστές. Η BMW για παράδειγμα δεν κατασκευάζει στην Κίνα κανένα εξάρτημα για τα μεγάλα GS, όμως όλο και κάποιο σχόλιο θα εμφανιστεί για την κινέζικη καταγωγή τους παρόλο που είναι εξ ολοκλήρου ανυπόστατο και η συνεργασία BMW – Loncin αφορά μόνο τους μικρότερους κυβισμούς. Στο μεταξύ η BMW πάντα είχε συνεργασίες για τα μικρότερα κυβικά, παλαιότερα τον ρόλο αυτό είχε η ROTAX. Ομοίως η Yamaha έχει πολλά εργοστάσια ανά τον κόσμο και η μεγάλη οικογένεια των MT δεν κατασκευάζεται όλη στην Ιαπωνία, μεγάλο μερίδιο των κινητήρων στα μικρότερα κυβικά κατασκευάζεται στην Ινδονησία ενώ ας μην ξεχνάμε και την γραμμή παραγωγής που έχει στην Γαλλία, όπου συναρμολογεί τα τελικά μοντέλα. Εξαρτήματα από εκεί και πέρα μπορεί κάλλιστα να έρχονται από την Κίνα, όπως πλαστικά ή κρύσταλλα για φανάρια ακόμη και για πολύ πιο ακριβώς μοτοσυκλέτες όπως η Ducati Multistrada V4 που το 60% των εξαρτημάτων που την αποτελούν, προέρχεται από ένα δίκτυο προμηθευτών 150 χιλιομέτρων γύρω από το εργοστάσιο. Το υπόλοιπο 40% βρίσκεται ανά τον κόσμο. Όλα αυτά όμως είτε μπερδεύουν τον κόσμο, είτε υπερτονίζονται και λέγονται και εσκεμμένα πολλές φορές από αντιπάλους, όπως είδαμε να γίνεται με το 890 Adventure της KTM το οποίο κατασκευάζεται στην Αυστρία. Σκοπίμως όμως άκουγες προωθειτές ανταγωνιστικής εταιρείας να το ανεβοκατεβάζουν κινέζικο. Το ωραίο είναι πως στο μέλλον κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει την πορεία που θα έχουν οι γραμμές παραγωγής, για αυτό μπορεί κανείς να μιλά μόνο συγκεκριμένα και όχι γενικά. Αυτό άλλωστε λέει και η ανακοίνωση της Yamaha, ότι προς το παρόν η συνεργασία τους με την CFMOTO περιορίζεται στην αγορά της Κίνας και για το μέλλον θα δούμε. Έτσι ξεκίνησε και η ίδια συνεργασία μεταξύ ΚΤΜ – CFMOTO, μόνο για την κινέζικη αγορά και μόλις ο ανταγωνισμός μέσα στην Ευρώπη άλλαξε και δημιουργήθηκε χώρος για ένα ακριβό 890 Adventure και ένα φθηνό 790, η κατεύθυνση της κοινοπραξίας έγινε από μονόδρομος σε τοπικό επίπεδο, λεωφόρος με δύο κατευθύνσεις.

Το βασικό βέβαια είναι πως άλλος ένας μεγάλος κατασκευαστής επιλέγει την CFMOTO για στρατηγικό εταίρο, καθότι κρατά τα σκήπτρα στην κινέζικη αγορά στις μεγάλες μοτοσυκλέτες, ενώ είναι αμιγώς μοτοσυκλετιστική εταιρεία που επεκτείνεται και στα ATV. Δεν έχει σκούτερ και μικρά δίκυκλα, τώρα ανακοίνωσε πως θα μπει και σε αυτά και δεν επεκτείνεται σε άλλους τομείς, είναι επικεντρωμένη στην μοτοσυκλέτα.

Είναι λογικό λοιπόν οι παραδοσιακοί κατασκευαστές να θέλουν να μπουν στην αγορά της Κίνας που παρότι δεύτερη πλέον μεγαλύτερη σε απόλυτους ρυθμούς μετά την Ινδία, είναι εντούτοις τεράστια και παρουσιάζει το εξαιρετικά ενδιαφέρον χαρακτηριστικό να μετατρέπεται, παρουσιάζοντας ευρωπαϊκά στοιχεία. Αυτό σημαίνει πως αρχίζουν να υπάρχουν Κινέζοι μοτοσυκλετιστές που χρησιμοποιούν την μοτοσυκλέτα τους για ταξίδια και τουρισμό και όχι μόνο ως μεταφορικό μέσο, την στιγμή που το βιοτικό επίπεδο για πολλά εκατομμύρια κατοίκους προσπερνά χώρες της ΕΕ. Μπορεί στο σύνολο του άνω του ενός δις κατοίκων ο μέσος μισθός να είναι ακόμη χαμηλός, όμως για ένα τεράστιο αριθμό πολιτών, σαν μία μικρή Ευρώπη, τα πράγματα κυλούν παραπλήσια με εμάς, διαμορφώνοντας αντίστοιχα και την εγχώρια αγορά μοτοσυκλέτας.

Ουσιαστικά λοιπόν η Yamaha βλέπει πως σε λίγο καιρό θα μπορεί με τα ίδια μοντέλα που σχεδιάζει για την Ευρώπη, να έχει πολύ υψηλές πωλήσεις και στην Κίνα με τεράστια περιθώρια κέρδους, πράγμα που αυτή την στιγμή ένας κατασκευαστής μπορεί να το επιτύχει και για αυτό στράφηκε στην CFMOTO. Ότι είχε δει ήδη ο Pierer από το 2018 που θεμελίωσε το εργοστάσιο της KTMR2R που πρόσφατα επισκεφθήκαμε ξανά. Μία κατά την θεμελίωσή του και μία τώρα, βλέποντας τις γραμμές παραγωγής όπως θα διαβάζετε εδώ.

Το μέλλον είναι ανοικτό λοιπόν και πέρα από τους κινέζους κατασκευαστές που έρχονται εδώ σε εμάς, οι παραδοσιακοί παίκτες καλοβλέπουν τα πράγματα εκεί, στην αχανή χώρα που διαμορφώνει μοτοσυκλετιστική κουλτούρα και που στα αυτοκίνητα έχει ήδη κάνει απίστευτο άλμα, όπως ετοιμάζει και για τις μοτοσυκλέτες…

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες