Yamaha MT-09 Tracer: Το κοσκίνισμα του τιμονιού και η απάντηση της εταιρίας

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/10/2015

Τον περασμένο Απρίλιο, όταν δοκιμάσαμε το Yamaha MT-09 Tracer, ήρθαμε αντιμέτωποι μ' ένα πρόβλημα που μας παρουσιάστηκε αναπάντεχα. Ζήσαμε δηλαδή την στιγμή ακριβώς της δημιουργίας του. To τιμόνι του Tracer άρχισε να κουνά μετά τα 180Km/h, όταν λίγο πριν πήγαινε με άνεση στην τελική του, χωρίς κανένα πρόβλημα. Είχαμε γράψει τότε, στο τεύχος 546 - Μάιος 2015, ότι η μοτοσυκλέτα κουνούσε μετά τα 180Km/h, και μάλιστα σε ξεχωριστό BOX, με κόκκινο χρώμα για να ξεχωρίζει, και αυτή ήταν μία από τις πρώτες αναφορές σε ολόκληρο τον κόσμο, γι’ αυτό το θέμα. Από τότε έχουμε ξανά αναφερθεί στο κοσκίνισμα του Tracer, όπως έπραξαν αργότερα αι κάποιοι από τους ιδιοκτήτες του, όταν άρχισαν να γράφουν χιλιόμετρα, όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή – αρχή. Για να υπάρχει συγκεντρωμένο ολόκληρο το ιστορικό, με όσα διαπιστώσαμε εμείς, την επικοινωνία μας με την Yamaha και τις αναφορές ορισμένων ιδιοκτητών.

Το κόκκινο Tracer που δοκιμάσαμε στις αρχές του χρόνου, ήταν ένα από τα πρώτα που είχαν έρθει, με λιγότερα από χίλια χιλιόμετρα στο κοντέρ. Φορούσε Dunlop Sportsmart, αλλά την πρώτη έκδοσή τους, όχι τα Sportsmart II. Το περισσότερο που είδα στο κοντέρ, ήταν 224 κι αυτό σε κατηφόρα, γιατί αυτά τα χιλιόμετρα δεν έρχονται γρήγορα και χρειάζεσαι απόσταση. Στην περιοχή των διακοσίων είκοσι πήγα πολλές φορές, γιατί ήθελα να δω πώς τα πιάνει και πώς συμπεριφέρεται. Δεν κούνησε ποτέ. Μετά άρχισαν οι σούζες, χωρίς καμία από αυτές να ακολουθείται από απότομη προσγείωση, και αρκετές ακόμα φορές που το Tracer πήγε μέχρι τα 224-225. Αναφέρομαι στην ένδειξη του κοντέρ βέβαια, αφού η πραγματική ταχύτητα είναι πολύ μικρότερη, και η απόκλιση μεγαλώνει όσο ανεβαίνουν τα νούμερα στην ευμεγέθη οθόνη των οργάνων. Το Tracer δεν ξεπερνά τα 208Km/h λόγο κόφτη ταχύτητας. Συνολικά στο τέλος είχαμε ήδη περάσει δέκα μέρες με μεγάλες αποστάσεις, δικάβαλο ταξίδι, σούζες κτλ… Κανένα κούνημα ποτέ.

 

Μετά όμως ήρθε η ώρα των μετρήσεων!

Η διαδικασία των μετρήσεων αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της δοκιμής του περιοδικού, όπως και η δυναμομέτρηση και το ζύγισμα, πρακτικές που – δυστυχώς για την διατήρηση του ανταγωνισμού- είμαστε οι μόνοι στην Ελλάδα που τις πραγματοποιούμε. Ξεκινήσαμε λοιπόν να μετράμε την επιτάχυνση από στάση με το Tracer και αμέσως μετά, τον ρυθμό επιβράδυνσης. Ολοκληρώσαμε το φρενάρισμα και αρχίσαμε την διαδικασία μέτρησης των ρεπρίζ, και εκεί παρουσιάστηκε το πρόβλημα για πρώτη φορά. Επιταχύνοντας δυνατά, το Tracer ξεκινούσε ένα έντονο κοσκίνισμα που δεν το έκανε προηγουμένως, ακόμα και όταν επιταχύναμε με τον ίδιο ρυθμό. Οπότε δεν ήταν η επιτάχυνση η αιτία του προβλήματος… Μετρήσαμε τις ρεπρίζ, όχι όμως χωρίς φόβο, καθώς έπρεπε να κρατάμε το γκάζι τέρμα ανοικτό, όσο το τιμόνι δεν ήταν καθόλου σταθερό… Και για επιβεβαίωση ότι δεν ευθυνόταν ο ρυθμός επιτάχυνσης, το Tracer συνέχισε το κοσκίνισμα, κάθε φορά που άγγιζε εκείνα τα χιλιόμετρα. Όσο συνέχιζε να γράφει χιλιόμετρα, το πρόβλημα εμφανιζόταν όλο και νωρίτερα. Για εμάς η διαφορά ήταν μεγάλη, ακριβώς γιατί νιώσαμε τη στιγμή που συνέβη, έχοντας και την σύγκριση άμεσα, έτσι όπως παρουσιάστηκε σε εμάς το πρόβλημα.

Επιστρέψαμε την μοτοσυκλέτα, επισημάναμε το πρόβλημα και περιμέναμε απάντηση για την αιτία που συνέβησαν τα παραπάνω.

Δέκα μέρες μετά όμως, κι ακόμα δεν υπάρχει πόρισμα. Και δεν υπάρχει πόρισμα, γιατί παρά την δοκιμή των ανθρώπων της Yamaha, το πρόβλημα δεν παρουσιάστηκε ξανά! Καθώς όμως είχε προηγηθεί και αλλαγή ελαστικών, θεωρήσαμε – από τη στιγμή που τίποτα άλλο δεν βρέθηκε – ότι ευθυνόντουσαν τα ελαστικά. Μια κατασκευαστική αστοχία στο ελαστικό, είναι πολύ πιθανό να εξηγεί το πρόβλημα, αλλά δεν υπάρχει τρόπος να επιβεβαιωθεί, παρά μόνο με την απαγωγή σε άτοπο. Από τη στιγμή που όλα είναι καλά, και μονάχα τα ελαστικά διαφέρουν, άρα έφταιγαν τα ελαστικά. Άλλωστε μόλις πριν λίγο καιρό, είχαν αναφερθεί κατασκευαστικά λάθη σε συγκεκριμένες παρτίδες Continental, που οδήγησαν μάλιστα την KTM να συζητά αλλαγή στην πρώτη τοποθέτηση. Δεν είχε άμεση σχέση με την περίπτωση του Tracer, απλά αυτό το περιστατικό αποδεικνύει ότι τέτοια πράγματα συμβαίνου, και ήταν μέρος της ειδησεογραφίας των ημερών… όλα τα στοιχεία εκείνη τη στιγμή συνηγορούσαν ότι ένα κατασκευαστικό λάθος του ελαστικού, είναι μια πιθανή εξήγηση.

 

Το θέμα είναι ότι μέχρι να μετρήσουμε φρένα, δεν είδαμε κανένα κοσκίνισμα στο τιμόνι και η μοτοσυκλέτα είχε γράψει τότε, άλλα χίλια χιλιόμετρα.

 

Με τον χρόνο να πιέζει για την έκδοση του τεύχους, δημοσιεύουμε την δοκιμή και γράφουμε σε ξεχωριστό μποξάκι, κατακόκκινο να φαίνεται, αυτό ακριβώς που είδαμε μέχρι εκείνη τη στιγμή.

 

Άλλες δέκα μέρες μετά, και σε επικοινωνία με την αντιπροσωπεία, μαθαίνουμε ότι τελικά εντόπισαν το πρόβλημα. Από ένα μικρό λάθος, εξέτασαν την πρώτη φορά διαφορετικό Tracer, από εκείνο που τους επιστρέψαμε. Το Tracer που είχαμε για δοκιμή, πήγε στην Κρήτη σε test ride και μετά από λίγο, άρχισε να κουνά από τα 100-120 ακόμα, πράγμα που οι υπεύθυνοι διαπίστωσαν αμέσως, και έβγαλαν κατευθείαν από την ομάδα των test rides, για λόγους ασφαλείας. Είχαν δύο κόκκινα Tracer για δοκιμή, και όταν επιστρέψαμε εμείς το ένα από αυτά επισημαίνοντας το πρόβλημα, εκ παραδρομής ελέγχθηκε διαφορετική μοτοσυκλέτα, που δεν το παρουσίαζε. Πιθανότατα γιατί δεν είχε κάνει όσα εμείς είχαμε υποβάλει την δίδυμη αδερφή της, κάνοντας το πρόβλημα να βγει γρηγορότερα στην επιφάνεια… Στην εξέταση της αντιπροσωπίας, διαπιστώθηκε ότι το ρουλεμάν του λαιμού χρειαζόταν ρύθμιση, και πράγματι αμέσως μετά από αυτό, η μοτοσυκλέτα που σε εμάς ξεκίνησε το κοσκίνισμα έπειτα από δυνατό φρενάρισμα, ήταν και πάλι σταθερή. Και παρέμεινε σταθερή, έπειτα από αρκετά απότομα φρεναρίσματα, όπως ζητήσαμε από την Yamaha να την υποβάλλει… Άλλωστε το συγκεκριμένο Tracer συνέχισε τα test rides και αφού έγραψε και άλλα χιλιόμετρα δοκιμών, επέστρεψε στα χέρια μας, πριν από δύο μήνες, όταν το χρειαστήκαμε για τις ανάγκες μιας συγκριτικής δοκιμής, με τις υπόλοιπες της κατηγορίας. Στις μέρες που το είχαμε στη διαθεσή μας, δεν διαπιστώσαμε ξανά το πρόβλημα.

Στο διαδίκτυο όμως, σε forum και στην ηλεκτρονική επικοινωνία του περιοδικού, υπήρχαν παράπονα από ιδιοκτήτες, που είχαν το ίδιο ακριβώς πρόβλημα με αυτό που κι εμείς διαπιστώσαμε. Έπειτα αρχίσαμε να βλέπουμε τέτοιες μεμονωμένες περιπτώσεις και σε άλλες χώρες, τόσο με μια πρόχειρη ματιά στο internet, όσο και πιο επιστεμμένα. Επικοινωνώντας οι ίδιοι με συναδέλφους του εξωτερικού, που μπορεί να μην γνώριζαν το πρόβλημα αλλά είχαν ακούσει και αυτοί μεμονωμένες περιπτώσεις, είδαμε ότι τελικά δεν ήταν κάτι τυχαίο. Ποιος ξέρει, ίσως τα ρουλεμάν τιμονιού κάτω από έντονη χρήση, όπως συνεχή δυνατά φρεναρίσματα και απότομες επιταχύνσεις, να ξεσφίγγουν και να θέλουν ρύθμιση, ίσως αν συνεχίσεις αυτές τις πρακτικές και μετά την ρύθμιση, να υπάρχει και πάλι το ίδιο πρόβλημα… Για αυτό λοιπόν ψάξαμε και τελικά βρήκαμε ορισμένες περιπτώσεις παραπόνων σε Αμερική, Αγγλία και Ισπανία, μία στην Αυστρία και μετά κάτι μεγαλύτερο: ένα επίσημο γράμμα προς την Yamaha στην Ιταλία, με υπογραφές ιδιοκτητών που ζητούσαν απάντηση στο πρόβλημα που είχαν επισημάνει.

Από την στιγμή που το «ξεσφίξιμο» του λαιμού δεν ήταν κάτι τυχαίο σε εμάς και μόνο, αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι που μέχρι στιγμής δεν είχε πράξει άλλο περιοδικό, από όλα όσα ψάξαμε στην Ευρώπη, ζητώντας επίσημες απαντήσεις από την Yamaha. Πράγμα που θα είχαμε πράξει νωρίτερα, αν από την αρχή είχε εντοπιστεί το πρόβλημα, και δεν είχαν μπερδέψει τις μοτοσυκλέτες, όμως δεν υπάρχει κάτι να προσθέσει ο οποιοσδήποτε σ’ αυτό, κι αυτά μπορούν να συμβούν… Ακολουθούν οι ερωτήσεις μας προς την Yamaha, και οι απαντήσεις τους:

 

Κατά την δοκιμή του Yamaha MT-09 Tracer, και συγκεκριμένα όταν μετρούσαμε τον ρυθμό επιβράδυνσης (μια συγκεκριμένη διαδικασία μέτρησης επιδόσεων, που το περιοδικό υποβάλλει όλες τις μοτοσυκλέτες δοκιμής) αντιμετωπίσαμε αστάθεια κα κοσκίνισμα του τιμονιού. Αυτό είναι κάτι που έχει παρουσιαστεί και σε άλλα MT-09 Tracer;

Μετά τον απαραίτητο έλεγχο που πραγματοποιήσαμε, διαπιστώσαμε ότι στο συγκεκριμένο και μόνον test ride, το ρουλεμάν του συστήματος διεύθυνσης ήταν αρρύθμιστο. Αυτό είναι κάτι σπάνιο, αλλά όχι απίθανο για ένα όχημα του οποίου η διαδικασία στρωσίματος δεν έχει ολοκληρωθεί. Η εργασία ελέγχου και ρύθμισης των ρουλεμάν συστήματος διεύθυνσης είναι μια standard εργασία που εκτελείται ως μέρος της περιοδικής συντήρησης κατά τη διάρκεια του πρώτου service. Αυτό ακριβώς κάναμε μετά την δοκιμή στο συγκεκριμένο, εξαλείφοντας το φαινόμενο που περιγράφετε.

Απαιτείται πιο επισταμένος έλεγχος των ρουλεμάν τιμονιού στο Yamaha MT-09 Tracer, σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μοντέλα της σειράς MT;

Δεν υφίσταται τέτοιο θέμα. Οι μηχανικοί του Συμβεβλημένου Δικτύου μας γνωρίζουν τη σημασία του πλήρους και σωστού ελέγχου κάθε δικύκλου, αμέσως μετά την διαδικασία στρωσίματος. Το πρώτο service του ΜΤ-09 Tracer έχει τις ίδιες απαιτήσεις που έχει κάθε πρώτο service, και οι μηχανικοί μας διαθέτουν άρτια εκπαίδευση και πολύτιμη εμπειρία να φέρουν εις πέρας τις συνήθεις εργασίες.         

Με δεδομένο ότι υπάρχουν ιδιοκτήτες που παραπονιούνται για «κοσκίνισμα» του τιμονιού στις υψηλές ταχύτητες, τι συνιστάτε σε όσους ιδιοκτήτες αντιμετωπίσουν τέτοιο θέμα;

Καταρχήν να στραφούν σ’ ένα Συμβεβλημένο Συνεργείο προκειμένου να αποφανθεί εάν υφίσταται πράγματι πρόβλημα, και εάν ναι, να προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες. Μήπως αυτό που περιγράφουν ως «πρόβλημα» είναι τελικά κάτι απόλυτα φυσιολογικό – εάν όχι το ζητούμενο -  για ένα sport-touring δίκυκλο, με τον χαρακτήρα, την ιπποδύναμη, το βάρος και τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του Tracer? 

Σε περίπτωση που υπάρχει αστάθεια της μοτοσυκλέτας σε υψηλές ταχύτητες, υπάρχουν και άλλα σημεία της μοτοσυκλέτας που χρειάζονται πρόσθετο έλεγχο, πέραν των ρουλεμάν τιμονιού;

Επιγραμματικά, μερικά από αυτά που πρέπει ως μοτοσικλετιστές να ελέγχουμε όταν πρόκειται να κινηθούμε παρατεταμένα σε υψηλές ταχύτητες με κάθε «όρθιο» δίκυκλο, είναι τα εξής:

•         Η ικανότητα και η αντοχή μας για τέτοιου είδους οδήγηση

•         Το ντύσιμο αναβάτη και συνεπιβάτη

•         Οι αεροδυναμικές ενοχλήσεις που προκύπτουν σε αυτές τις ταχύτητες από άλλα οχήματα, γεωγραφικές ιδιομορφίες ( πλευρικοί άνεμοι, τούνελ κλπ)

•         Η κατάσταση όλων των τμημάτων του πλαισίου ( ρουλεμάν τιμονιού - ψαλιδιού, πιέσεις - κατάσταση ελαστικών, σωστή συναρμογή περιφερειακών ( βαλίτσες, ανεμοθώρακας) και άλλα πολλά).

•         Η σωστή ρύθμιση των αναρτήσεων, σύμφωνα με το φορτίο που φέρει η μοτοσυκλέτα.

•         Σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχουμε επίγνωση ότι κινούμενοι με ταχύτητες διπλάσιες του συνηθισμένου, οι αντιδράσεις και η γενικότερη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας διαφοροποιείται σημαντικά – κάτι για το οποίο πρέπει να είμαστε έτοιμοι και αντίστοιχα «διαφοροποιημένοι».

Ανδρέας Κοσκινάς
Δ/ντης Τεχνικών Υπηρεσιών
ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε.Ε.

 

Για τον επίλογο, να επισημάνουμε ότι λάβαμε θετική πρόθεση από την πλευρά της Yamaha να εξετάσει τυχών παράπονα ιδιοκτητών, οι οποίοι δεν έχουν παρά να απευθυνθούν στο δίκτυό της, σε περίπτωση που θεωρούν ότι έχουν το παραμικρό πρόβλημα

 

 

Θυμηθείτε το video της δοκιμής του Tracer:

 

Ετικέτες

Ο δρόμος που φαλίρισε μία χώρα! Πληγή στην καρδιά των Βαλκανίων με επιπτώσεις-ντόμινο μέχρι την Ελλάδα

Η ιστορία του αυτοκινητόδρομου Bar – Boljare που σχεδόν πτώχευσε το Μαυροβούνιο
Montenegro
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/1/2026

Ένα μεγάλο έργο υποδομής, κινέζικες κατασκευαστικές στα Βαλκάνια, αυτοκινητόδρομος μέσα από τα μοναδικά δάση βροχής των Βαλκανίων και η οικονομική ομηρία του Μαυροβούνιου που αποκάλυψε όχι μόνο γεωγραφικές αλλά και πολιτικές συγκρούσεις με συνέπειες μέχρι και για την ελληνική οικονομία.

Το σχέδιο για τον αυτοκινητόδρομο Bar–Boljare προέβλεπε μια σύγχρονη σύνδεση από το λιμάνι του Bar στις ακτές της Αδριατικής μέχρι τη Σερβία, διατρέχοντας ολόκληρη την χώρα και περνώντας μέσα από την πρωτεύουσα της, Podgorica. Ένα μεγαλόπνοο έργο υποδομής που, με την ολοκλήρωση του, θα μπορούσε να φέρει πρόσβαση στην Ριβιέρα του Μαυροβουνίου, σε μεγάλο μέρος τουριστών από την Σερβία που δεν διαθέτει πρόσβαση σε θάλασσα, απομακρύνοντας τους από τις ακτές του Ιονίου και τις Χαλκιδικής με ότι αυτό συνεπάγεται οικονομικά για τον τουριστικό κλάδο της βορείου Ελλάδος, τονώνοντας την οικονομική και εμπορική δραστηριότητα μεταξύ των δύο κρατών της πρώην Γιουγκοσλαβίας και όχι μόνο.Montenegro

Το έργο δεν προχώρησε με τους αρχικούς διαγωνισμούς, στους οποίους συμμετείχε και ο γνωστός σε εμάς, όμιλος ΑΚΤΩΡ σε κοινοπραξία με την Ισραηλινή εταιρεία Housing & Construction Holding, αλλά τελικά χρηματοδοτήθηκε από μια αμφιλεγόμενη και σκιώδη συμφωνία με το Πεκίνο, για δανεισμό από την Export-Import Bank of China, ύψους σχεδόν ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων. Ο όρος ήταν η κατασκευή να γίνει από την China Road and Bridge Corporation (CRBC). Από την αρχή έγινε ξεκάθαρο ότι κάτι τέτοιο ανοίγει την πόρτα όχι απλώς σε υποδομές, αλλά σε στρατηγική κινεζική παρουσία στα Δυτικά Βαλκάνια μια περιοχή ήδη αρκετά ταλανισμένη από τα συμφέροντα και τις παρεμβάσεις ξένων δυνάμεων.

Montenegro

Δάνειο, χρέος και “παγίδα”

To Μαυροβούνιο, χώρα μόλις 620.000 κατοίκων, εισχώρησε με την συμφωνία αυτή σε ένα ευμέγεθες χρέος με αντιστοιχία σε μεγάλο μέρος του κρατικού προϋπολογισμού, και για μεγάλο διάστημα εξαρτήθηκε ουσιαστικά από έναν δανειστή. Η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης αποδείχτηκε εξαιρετικά δύσκολη, με την κυβέρνηση να προχωράει σε έκκληση της ΕΕ, να αναχρηματοδοτήσει ή να ρυθμίσει μέρος του χρέους, γεγονός που έφερε στο φως τον κίνδυνο οικονομικής εξάρτησης από την Κίνα.

Montenegro

Τεχνικές δυσκολίες, κρίσεις και κόστη

Το έργο είναι ένα από τα πιο τεχνικά απαιτητικά οδικά έργα στην Ευρώπη, όχι λόγω μήκους αλλά εξαιτίας του ιδιαίτερα εντόνου ανάγλυφου του Μαυροβουνίου που αποτελείται από βουνά, χαράδρες, ποταμούς και εκπληκτικά δάση όπως το Biogradska Gora που είχαμε περάσει στο MEGA TEST ON-OFF του 2013, κάτω από τους μόλις δύο πρώτους πυλώνες του ανύπαρκτου ακόμη δρόμου. Εκείνη η θεμελίωση ήταν πριν τα κινέζικα κεφάλαια, σε μία πρώτη προσπάθεια να φτιαχτεί ο δρόμος αυτός με δικά τους κεφάλαια.

Τότε είχαν μόλις ξεκινήσει τα έργα και εμείς είχαμε μείνει με την απορία, πρώτα για το μέγεθος της κατασκευής που πραγματοποιεί το μικρό αυτό κράτος και έπειτα για το που ακριβώς φτιάχνουν αυτό το νέο δρόμο, κυριολεκτικά στην μέση του πουθενά! Δεν είναι ότι δεν το χρειαζόταν η περιοχή, στις παρακάτω φωτογραφίες θα καταλάβετε τι έβλεπε τότε κανείς, ταξιδεύοντας προς την κωμόπολη Kolasin. Ήταν ένας όμορφος επαρχιακός για εμάς τους ταξιδευτές, αλλά μία κόλαση για τους ντόπιους που τον έκαναν καθημερινά:
 

Μαυροβούνιο η χώρα που φαλίρισε από ένα δρόμο
Ο παλαιός δρόμος προς το Kolasin είναι παράδεισος για τους ταξιδευτές αλλά Κόλαση για τους ντόπιους

Το πρώτο και μοναδικό μέχρι σήμερα ολοκληρωμένο τμήμα, από το Smokovac έως το Mateševo, μήκους περίπου 41 χιλιομέτρων, παραδόθηκε στην κυκλοφορία το 2022 και διασχίζει ορεινή περιοχή με βαθιές χαράδρες, απότομες κλίσεις και ασταθή γεωλογία.

Η απορία που είχαμε τότε, περνώντας από ένα από τα πλέον πράσινα σημεία της Ευρώπης, είναι πως τα μικρά χωριά δεν μπορούν να υποστηρίξουν ένα τόσο μεγάλο έργο, ενώ αν γίνει με παραχώρηση, πολύ δύσκολα θα καλυφθεί τόσο η κατασκευή, όσο και η συντήρησή του με την μορφή των διοδίων. Στο μεταξύ ο στόχος του, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα και αναφέρουμε πιο πάνω, είναι να ενώσει την πρωτεύουσα με την Σερβία, τον αδερφό λαό του Μαυροβουνίου. Το μέρος όμως που θα έμπαινε στην Σερβία είναι το μοναδικό δάσος της βροχής στην Ευρώπη, ένα από τα πιο αραιοκατοικημένα της Σερβίας! Το είχαμε διασχίσει σε πρόσφατο MEGA TEST ON-OFF αν θυμάστε και παραμένει, τώρα, ένας πράσινος παράδεισος χωρίς πολλούς ανθρώπους.

Μαυροβούνιο η χώρα που φαλίρισε από ένα δρόμο
Σε ορισμένα σημεία ο δρόμος είναι εδώ και δέκα χρόνια, σύγχρονος

Οπότε εκτός της δύσκολης κατασκευής, η πρόκληση είναι να γεμίσεις έναν τέτοιο αυτοκινητόδρομο που χωρίς σημεία ενδιαφέροντας ενδοιάμεσα ή μπόλικο ντόπιο πληθυσμό, θα έχει κίνηση μόλις για λίγες ημέρες τον χρόνο!

Μαυροβούνιο η χώρα που φαλίρισε από ένα δρόμο
Οι συχνές καταλισθήσεις απαιτούν συνέχεια να γίνονται έργα

Περίπου το 60% της διαδρομής που έχει τελειώσει εδώ και μία τριετία, αποτελείται από γέφυρες και σήραγγες! Περισσότερες από 20 σήραγγες και σχεδόν 40 γέφυρες και ανισόπεδους κόμβους! Ξεχωρίζει η γέφυρα Moračica, ύψους άνω των 200 μέτρων, μία από τις ψηλότερες οδικές γέφυρες στα Βαλκάνια που παρέκαμψε τον παλιό απαιτητικό δρόμο του “φαραγγιού του θανάτου” της Morača, οπου είχαν σημειωθεί αρκετά ατυχήματα με τραγικότερο την πτώση μιας παλιάς γέφυρας το 2013 με αποτέλεσμα 18 θανάτους και 29 τραυματισμούς.

Montenegro

Το συγκεκριμένο τμήμα θεωρείται ένα από τα ακριβότερα στον κόσμο ανά χιλιόμετρο λόγω του δύσκολου γεωγραφικού ανάγλυφου. Οι κατασκευαστικές δυσκολίες, οι συνεχείς κατολισθήσεις, η ανάγκη ειδικών αντισεισμικών λύσεων και το υψηλό κόστος συντήρησης σε τόσο σκληρό περιβάλλον ήταν από την αρχή γνωστοί παράγοντες ρίσκου, που τελικά επιβάρυναν τόσο το χρονοδιάγραμμα όσο και τα δημόσια οικονομικά του Μαυροβουνίου και σε συνδυασμό με τις παγκόσμιες κρίσεις της πανδημίας Covid και της Ρώσσο-Ουκρανικής σύρραξης, έκαναν τον αρχικό προϋπολογισμό που της κινεζικής εταιρείας CRBC από τα περίπου 809,6 εκατομμύρια ευρώ, να εκτινάσσεται στο τελικό κόστος, σύμφωνα με εκτιμήσεις, στα 1,28 δισεκατομμύρια ευρώ. (μέχρι τις αρχές του 2026, μαζί με πρόσθετα έργα και τόκους).

Montenegro

Κινεζικοί στρατηγικοί δανεισμοί - Ο νέος δρόμος του μεταξιού

Παράλληλα, η συμφωνία ήταν δομημένη ορίζοντας ότι, η όποια διαφορά εξελισσόταν σε νομική διαμάχη, να λύνεται στα δικαστήρια του Πεκίνου, κάτι που πολλοί θεωρούν ως έναν τρόπο ενίσχυσης της κινεζικής επιρροής και διασφάλισης ελέγχου περιουσιακών στοιχείων ή αποφάσεων μιας ευρωπαϊκής χώρας.

Η εμπλοκή της Κίνας δεν περιορίζεται στο συγκεκριμένο έργο. Η στρατηγική της χρηματοδότησης υποδομών με δάνεια αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης τακτικής που πολλοί αναλυτές περιγράφουν ως “παγίδα χρέους” προσφέροντας κεφάλαια που είναι δύσκολο να αποπληρωθούν πλήρως και με όρους που ευνοούν την ίδια ή τις εταιρείες της, κερδίζοντας έτσι επιρροή στις πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις άλλων κρατών.

Montenegro

Η ευρωπαϊκή λύση – Μια δεύτερη μαχαιριά στην οικονομία της μικρής χώρας

Η ευρωπαϊκή παρέμβαση ήρθε όταν το ρίσκο του κινεζικού δανείου άρχισε να μεταφράζεται σε άμεση δημοσιονομική απειλή. Το 2018 το Μαυροβούνιο, σε μια προσπάθεια να προστατευθεί από τη συναλλαγματική έκθεση του δανείου της σε δολάρια, προχώρησε σε συμφωνία αντιστάθμισης κινδύνου με τέσσερις μεγάλες δυτικές τράπεζες, τις Deutsche Bank, Société Générale, Merrill Lynch και JP Morgan. Όμως η ισχυροποίηση του δολαρίου μετέτρεψε το δίχτυ ασφαλείας σε πρόσθετο βάρος, αυξάνοντας το πραγματικό κόστος εξυπηρέτησης του χρέους.

Η Ευρώπη τα έκανε ακόμη χειρότερα!

Έτσι, μια λύση που σχεδιάστηκε για να μειώσει το ρίσκο, κατέληξε να το επιτείνει, οδηγώντας τελικά στην ευρωπαϊκά υποστηριζόμενη αναχρηματοδότηση και στο πρόωρο “σπάσιμο” της συμφωνίας. Αν και η κίνηση απέτρεψε μια άμεση κρίση, άφησε πίσω της ένα μάθημα, η χρηματοδότηση μεγάλων υποδομών χωρίς θεσμικό ευρωπαϊκό πλαίσιο μπορεί να μετατρέψει ένα τεχνικό έργο σε πολιτικό και οικονομικό βάρος με μακροχρόνιες συνέπειες

Montenegro

Στην Ελλάδα μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για το παράδειγμα προς αποφυγή που έχουμε γίνει για συμβάσεις Παραχώρησης καταστροφικές για τον λαό και ιδιαίτερα επικερδής για τον εργολάβο. Η μεγαλύτερη ζημιά έχει γίνει στην Αττική Οδό, καθώς έχει πληρωθεί πολλαπλάσια του κόστους κατασκευής ενώ στις Εθνικές Οδούς έχουμε κάνει το εξής φανταστικό. Έχουμε παραχωρήσει έτοιμους σταθμούς διοδίων τρία χρόνια πριν ξεκινήσουν τα έργα αναβάθμισης ενός δρόμου που ήδη υπήρχε, ουσιαστικά βοηθώντας την δημιουργία κεφαλαίου και έπειτα εγγυηθήκαμε την απώλεια ζημιάς σε περίπτωση μειωμένης διέλευσης και το πήγαμε και ακόμη παραπέρα. Εγγυηθήκαμε και το κέρδος του εργολάβου και έτσι όταν κλείνει ο δρόμος από φυσικές καταστροφές μέχρι διαμαρτυρίες ή από μέτρα, όπως αυτά που λήφθηκαν κατά την πανδημία, το κράτος επιδοτεί ακόμη και το κέρδος που έπρεπε να έχει ο εργολάβος εκείνη την περίοδο! Εμείς είχαμε τονίσει από το 2008 το πρόβλημα που των Συμβάσεων που είχε υπογράψει τότε ο Σουφλιάς, τονίζοντας την κατάφορη επίσης αδικία που γίνεται και στις μοτοσυκλέτες, καθώς υπολογίζουν την φθορά του οδοστρώματος έως ύψος 70% του αυτοκινήτου! Όταν θα έπρεπε να είναι το ανάποδο! Δεν υπάρχει μοτοσυκλέτα που να προκαλεί στον δρόμο φθορά ως 70% ενός αυτοκινήτου για να χρεώνεται με το αντίστοιχο αντίτοιμο διοδίων τελών. Είμαστε μία μοναδική περίπτωση, υπάρχουν βέβαια και χειρότερα. Μαζί με το παράδειγμα της Ελλάδα, τα ξένα Πανεπιστήμια μελετούν ήδη και την περίπτωση του Μαυροβουνίου.