Yamaha: Πατέντα με δικύλινδρο turbo για το ΜΤ-09

Εξετάζοντας την υπερτροφοδότηση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/4/2019

Πρόσφατα η Yamaha κατέθεσε ορισμένες πατέντες στις οποίες παρουσιάζεται το (προηγούμενης γενιάς) MT-09 εξοπλισμένο με έναν δικύλινδρο κινητήρα turbo. Μετά το 2000, έχουμε δει απ’ τους υπόλοιπους ιαπωνικούς κολοσσούς αντίστοιχες πατέντες που παρουσιάζουν κινητήρες με συστήματα υπερτροφοδότησης, ενώ μόνο ένας απ’ αυτούς προχώρησε στην υλοποίησή τους, προς το παρόν. Αναφερόμαστε φυσικά στην Kawasaki και στη σειρά μοντέλων H2, όπου κάθε χρόνο παρουσιάζονται νέα μέλη απ’ το 2015. Στην περίπτωση της Kawasaki έχουμε ένα σύστημα supercharger, ενώ εδώ η Yamaha μας δείχνει ξεκάθαρα πως δουλεύει πάνω στη τεχνολογία turbo. Σε επίπεδο πρωτότυπων, "πρωτοπόρος" είναι η Suzuki με το Recursion, που φροντίζει να ανανεώνει τα σχέδιά του ανά τακτά χρονικά διαστήματα χωρίς να λέει τίποτα για το πότε και αν θα βγει στην παραγωγή, φτάνοντας στο σημείο να θυμίζει μαμούθ σίριαλ με πάνω από 500 επεισόδια. Παράλληλα όμως, αποτελεί και την επαλήθευση του άτυπου κανόνα πως: Όποια μοτοσυκλέτα βλέπουμε σε μορφή πατεντών δεν είναι σίγουρο πως θα την δούμε και στην παραγωγή μετέπειτα.

Το γεγονός ότι στα σχέδια βλέπουμε ένα ΜΤ-09 είναι εύκολα αντιληπτό, αλλά όχι δεσμευτικό για το τί είδους μοτοσυκλέτα θα έχει τον κινητήρα turbo όταν κι αν βγει στην παραγωγή. Παρά το γεγονός πως από το πλάι ο κινητήρας δείχνει να είναι ο τρικύλινδρος των 847cc του mT-09, στα υπόλοιπα σχέδια παρατηρούμε απ’ το σύστημα εξαγωγής πως πρόκειται για έναν δικύλινδρο κινητήρα. Η τακτική που οι εταιρείες καταθέτουν πατέντες χρησιμοποιώντας σχέδια από παλιότερα μοντέλα όπως στην προκείμενη περίπτωση ή άσχετα τελείως συνηθίζεται διότι υπάρχουν φορές που θέλουν να αποκρύψουν τη μορφή ενός επερχόμενου μοντέλου. Παρ’ όλα αυτά υπάρχει μια παρατραβηγμένη θεωρία που συνοδεύει αυτή την ειδηση και λέει πως η χρήση αυτών των σχεδίων δεν είναι τυχαία, αλλά υπήρχε από τότε που σχεδιαζόταν το πρώτο MT-09 να εξοπλιστεί με κινητήρα turbo.

Κυρίαρχος λόγος που οι περισσότερες εταιρείες στρέφουν την προσοχή τους στην υπερτροφοδότηση δεν είναι άλλος πλέον, απ’ τις όλο και περισσότερο αυστηρές προδιαγραφές Euro 4/5. Το 2021 βρίσκεται δίπλα μας και τότε είναι που θα μπουν σε πλήρη ισχύ οι Euro 5 προδιαγραφές με αποτέλεσμα ο χρόνος να πιέζει τις εταιρείες να βρουν λύσεις για την μείωση των ρύπων, τη βελτιστοποίηση της κατανάλωσης και την διατήρηση ή αύξηση των επιδόσεων των κινητήρων τους. Οι κινητήρες turbo όπου χρησιμοποιούνται κατά κόρον απ’ τις αυτοκινητοβιομηχανίες προσφέρουν με τα χαρακτηριστικά τους τη λύση στο πρόβλημα των αυστηρών προδιαγραφών, καθώς επιτρέπουν από μικρότερου κυβισμού και λιγότερων κυλινδρων κινητήρες να έχουν την απόδοδοση ίση με κινητήρες υπερδιπλάσιου κυβισμού και κυλίνδρων. Είναι αυτό που αποκαλούν "downsizing".

Στα σχέδια της Yamaha βλέπουμε την τοποθέτηση του turbo σε δύο διαφορετικά σημεία. Στην πρώτη περίπτωση η τουρμπίνα βρίσκεται στο ύψος του στροφάλου και έχει αρκετή απόσταση από τις βαλβίδες εξαγωγής του κινητήρα. Έτσι, εξασφαλίζεται αρκετή απόσταση μεταξύ του μπροστινού τροχού και του κινητήρα, χωρίς να υπάρχει το ενδεχόμενο να έρθουν σε επαφή κατά τη βύθιση των καλαμιών. Όμως, λόγω της αυξημένης απόστασης της τουρμπίνας απ’ την κεφαλή το φαινόμενο του turbo lag (η χρονική καθυστέρηση απόκρισης της τουρμπίνας στην άνοδο των στροφών του κινητήρα) είναι πιο έντονο και δημιουργεί σκαλοπάτι στην απόδοση της ροπής και της ιπποδύναμης.  

Στο δεύτερο σχέδιο παρατηρούμε πως η τουρμπίνα είναι τοποθετημένη πιο κοντά στην κεφαλή, έχοντας μικρότερη απόσταση απ’ τις βαλβίδες εξαγωγής. Γεγονός που καθιστά λιγότερο αισθητό το turbo lag και ο κινητήρας αποκτά μια πιο προοδευτική και ομαλή λειτουργία. Αύτη η θέση –που είναι πιο κοντά στην κεφαλή του κινητήρα- χρησιμοποιείται απ’ το 2000 κι έπειτα στους περισσότερους κινητήρες αυτοκινήτων βελτιώνοντας την απόκριση της τουρμπίνας, όμως η μετάβαση αυτής της τεχνολογίας στο κόσμο των μοτοσυκλετών δημιουργεί χωροταξικά προβλήματα, καθώς η τουρμπίνα βρίσκεται πολύ κοντά στον μπροστινό τροχό με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος κατά τη βύθιση του πιρουνιού να έρθουν σε επαφή. Για την επίλυση αυτού θα πρέπει να αλλαχτεί η θέση του κινητήρα, όμως κάτι τέτοιο επηρεάζει τα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς της μοτοσυκλέτας, από την αλλαγή της κατανομής των μαζών. Επίσης, παρατηρούμε και στις δύο περιπτώσεις πως μετά την τουρμπίνα υπάρχει ο καταλύτης σε μικρή απόσταση, που τον βοηθά να θερμαίνεται γρήγορα (μόλις οι καταλύτες ζεσταθούν αρκετά τότε λειτουργούν στο 100% του δυναμικού τους).

Για το ποια λύση θα χρησιμοποιήσει η Yamaha ώστε τα μοντέλα της να πληρούν τις προδιαγραφές EURO 5-6 κ.τ.λ. είναι ακόμη άγνωστο, όμως οι νέες πατέντες δείχνουν πως είναι διαθέσιμη να περπατήσει και σε άλλα μονοπάτια.

Πάντως να θυμίσουμε, πως στα jet ski έχει κινητήρες με υπερτροφοδότηση, αντίστοιχης αρχιτεκτονικής με εκείνη της Kawasaki και είναι περίεργο που δεν προχωρά με κάτι που ήδη έχει στα χέρια της, αλλά πειραματίζεται με τα turbo.

Ετικέτες

Royal Enfield Himalayan 750: Από πρωτότυπα σε scrap

Σειρά πρωτότυπων μοτοσυκλετών Himalayan 750 στην ανακύκλωση
Himalayan 750
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/8/2026

Η εικόνα αρκετών σχεδόν καινούργιων Royal Enfield Himalayan 750 σε χώρο απόσυρσης στη Βρετανία προκάλεσε ερωτήματα, όμως η παρουσία τους εκεί φαίνεται να συνδέεται με τη συνήθη διαδικασία καταστροφής πρωτοτύπων μετά την ολοκλήρωση της εξέλιξής τους.

Οι φωτογραφίες δείχνουν αρκετές μοτοσυκλέτες εξέλιξης Himalayan 750 να βρίσκονται σε εγκαταστάσεις ανακύκλωσης και απόσυρσης στη Βρετανία. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι μοτοσυκλέτες είχαν μεταφερθεί εκεί από το Bruntingthorpe, ενώ το συγκεκριμένο πρωινό φέρεται να έφτασαν μερικές ακόμη μοτοσυκλέτες της Royal Enfield. Φαίνεται ότι πρόκειται για μοτοσυκλέτες προπαραγωγής ή δοκιμών χωρίς πολλά χιλιόμετρα.

Η τοποθεσία έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς στο Bruntingthorpe του Leicestershire βρίσκεται το Βρετανικό Τεχνολογικό Κέντρο της Royal Enfield. Το κέντρο αυτό συνεργάζεται με τις εγκαταστάσεις εξέλιξης της εταιρείας στην Ινδία και συμμετέχει στην ανάπτυξη και στις δοκιμές νέων μοντέλων.

Το γεγονός ότι οι μοτοσυκλέτες φαίνονται πλήρως λειτουργικές προκάλεσε ερωτηματικά σχετικά με το γιατί δεν πωλούνται ή δεν αξιοποιούνται τα εξαρτήματά τους. Σύμφωνα με την ίδια ανάρτηση, ο υπεύθυνος της εγκατάστασης φέρεται να ανέφερε ότι δεν επιτρέπεται η αφαίρεση ή πώληση ούτε ενός εξαρτήματος από τις συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες, καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο το συμβόλαιο καταστροφής τους.

Η πρακτική αυτή δεν είναι ασυνήθιστη στον χώρο της μοτοσυκλέτας και των αυτοκινήτων. Τα πρωτότυπα εξέλιξης μπορεί να χρησιμοποιούν εξαρτήματα που δεν έχουν εγκριθεί για παραγωγή, διαφορετικές τεχνικές προδιαγραφές ή λύσεις που δεν υπάρχουν στις τελικές μοτοσυκλέτες. Παράλληλα, μπορεί να έχουν υποστεί εστιασμένα σημαντικές καταπονήσεις κατά τη διάρκεια των δοκιμών, ανεξάρτητα από τις χιλιομετρικές ενδείξεις.

Έτσι, όταν ολοκληρωθεί ο ρόλος τους στην εξέλιξη ενός μοντέλου, οι κατασκευαστές συχνά προχωρούν στην καταστροφή τους ώστε να μην επιστρέψουν στην αγορά ως μεταχειρισμένα οχήματα ή να διαρρεύσουν εξαρτήματα και τεχνικές λύσεις που δεν προορίζονται για παραγωγή.

Himalayan 750

Η παρουσία των Himalayan 750 προς ανακύκλωση δεν αποτελεί ούτε εξαίρεση ούτε ασφαλώς κάτι ανησυχητικό για το νέο μοντέλο. Αντίθετα, είναι πιθανό να σημαίνει ότι συγκεκριμένα πρωτότυπα ολοκλήρωσαν τον κύκλο δοκιμών τους και πλέον δεν χρειάζονται στο πρόγραμμα εξέλιξης.

Η Himalayan 750 αναμένεται να τοποθετηθεί πάνω από την Himalayan 450 και να αποτελέσει τη νέα κορυφαία adventure touring μοτοσυκλέτα της Royal Enfield. Οι μέχρι τώρα κατασκοπευτικές φωτογραφίες έχουν αποκαλύψει μεγαλύτερο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, μεγάλο ρεζερβουάρ, ψηλή ζελατίνα και εργονομία προσανατολισμένη στην περιπέτεια.

Στα πρωτότυπα έχουν επίσης εμφανιστεί ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι, πίσω μονό αμορτισέρ και δύο εμπρός δίσκοι, ενώ η Royal Enfield φαίνεται να εξετάζει διαφορετικούς συνδυασμούς τροχών και ελαστικών κατά τη διάρκεια της εξέλιξης.

Ο νέος κινητήρας αναμένεται να έχει κυβισμό περίπου 750 κυβικών εκατοστών και συνιστά εξέλιξη της υπάρχουσας πλατφόρμας 648 κυβικών της Royal Enfield. Παράλληλα, ο μεγαλύτερος δικύλινδρος κινητήρας αναμένεται να χρησιμοποιηθεί και ως βάση για άλλα μελλοντικά μοντέλα της εταιρείας, όπως το Continental GT που έχουμε ήδη δει.

Η καταστροφή πρωτοτύπων μετά την ολοκλήρωση των δοκιμών αποτελεί καθιερωμένη πρακτική και άλλων κατασκευαστών, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες, στο συγκεκριμένο scrapyard έχουν καταλήξει στο παρελθόν και μοτοσυκλέτες εξέλιξης της Triumph.

Για τους φίλους της Royal Enfield πάντως, η εικόνα πολλών Himalayan 750 προς απόσυρση, πριν ακόμη φτάσει το μοντέλο στην παραγωγή, μπορεί να μοιάζει περίεργη. Οι συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες μπορεί να φαίνονται σχεδόν καινούργιες, όμως στην πραγματικότητα αποτέλεσαν εργαλεία εξέλιξης και, αφού ολοκλήρωσαν την αποστολή τους, οδηγούνται πλέον στην οριστική καταστροφή.